Alle inzendingen over kruin

653 resultaten.

Sorteren op:

Pijnbomen Pijn

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 717
onder het grijsgroenige dak van het pijnbomen bos achter de duinen schreien bottige takken hoekig omhoog tot in kokende broccoli kruinen ze rouwen om al de gevallen naalden alsof ze gemeenschappelijk faalden maar de hoog daar verborgen cigalen herhalen en herhalen hun verhalen van 't echte, verdróngen leed hectaren…
AJ Meer18 september 2012Lees meer >

Metamorfose

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
een zwoele vlucht -ik wil mijn gedachten koersen vooreerst het voortgaan mij bezwijkt- (hoe anders de manen mennen van paarden het briesend herfsttij gedwee ) Maar laat er al mijn wilskracht stromen een en al tot ik ben genomen blindelings vertrouwen voert me mee 2 Onder een grote naakte kruin…
Riiiv26 oktober 2013Lees meer >

Stille liefde.

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.311
Wind giert door kruinen van bomen je hoofd is reeds bedekt met opstuivende bladeren en zand je kijkt bedroefd naar mij, al is er niet echt iets ernstigs aan de hand maar loop je slechts stil in de wind te dromen.…
Leonardo20 januari 2015Lees meer >

NA ZONSONDERGANG AAN ZEE.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.611
Eenzaam ruist de duistre zee, langs der duinen ruigje kruinen, als met droeve dodenklacht zucht de nacht. Eenzaam.,eenzaam ruist de zee, slaat de kuste zonder ruste, moeder aarde ligt alom doods en stom. Op het woelend vlak der zee wislend dansen kille glanzen starre lach der dode maan staart mij aan.…

De hoog-geslegen maan glimt door de twijgen.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.040
In zilvren luister, de oude kruinen neigen hun geel-bedroomde schaûw, wijl roerloos, bange ontbloeit, rond hen, mijn tros-gebouwd verlangen, zachtkens verruisend tot een heilig zwijgen. Langs 't rustend blauw, met mijmer-blond omweven, voel ik mijn ziel langs klare tonen zweven, opbeurend in wijd-klinkend koor gedragen.…

kribbig

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
de rivier zoekt zijn grens ik ben ontzettend bang leg blokken neer langs de spleten van mijn ziel vlucht een glooiing op gras onder mijn voeten vecht voor veiligheid m’n levenslijn loopt grenzeloos grillig langs randen van basalt de dijk draagt m’n pad klimmend naar zijn kruin kijk hoopvol omhoog de zon en het water kleuren m’n…

Zoutelande

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 822
verlaten Het paalhoofd is bevolkt door meeuwen enkele bewegen op de deining mee We horen kinderen lachen en schreeuwen Ze bouwen kastelen vlak bij de zee Vliegers staan strak en hoog in de lucht ze roeren hun staarten heen en weer Soms duikelen ze snel in hun vlucht Op het zonovergoten strand neer Terwijl het duin door een zomerwind zijn kruin…
Leo Geluk24 februari 2019Lees meer >

Herfst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Het herfst aan de bomen, de doorschijnende blaad'ren zijn op z'n generfdst Zomaar ineens rood of bruin in de kruin Aan een kant geel aan de rand van de bomen Waartoe dienen die kleuren en leuren de takken er elk jaar mee Om ons op te beuren?…
Ralameimaar16 oktober 2019Lees meer >

Die mooie plek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 384
Dan voel ik soms de verbijstering en prijs de koestering waar bladeren al weer willen komen om de kruin te kronen. De lantaarn staat daar nog steeds dag en nacht, die menige passant ook al haar schijnsel bracht. Het grasveld en de sloot hebben ook hun eindigheid als feit is het derhalve dat ik van tijd tot tijd mij hier graag verblijd.…

Waar kan ik leven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
Waar lawaai heerst en kwade dampen, Waar huizen als konijnenhokken Op elkaar zijn gebouwd van steen en beton Waar men geen zon aan de kim ziet rijzen Nee ik kan niet leven in de stad Ik kan niet leven in het bos Met zicht alleen op bomen Al ziet men stammen groen van mos En kan men zomers daar tot rust komen Toch blazen herfststormen kruinen…

Verbatim

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 398
Nu dan, alvorens mij op Hemelvaart en andere relithema's te gaan storten wil ik mijn woorden juist niet in gaan korten maar botvieren totdat het in je ziel een kundalini vormt, van kruin tot hiel tevreden stemt, aan peace of mind gepaard in rustig water minder onrust baart Doch laten wij de shortcutgeneratie millennials met laptops…
Maxim29 mei 2025Lees meer >

Onthaasten

netgedicht
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 219
Tussen het lichte ruisen van de wind door de hoge kruinen van de bomen tekent haar pad een ongrijpbare lijn door de warme stilte, een vluchtig ritme dat zich niet laat vertragen.…
CB4 juli 2026Lees meer >

Boom

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 355
Onder de bomen valt de stilte langzaam neer licht rust op de huid Onder de kruin ontstaat een zachte omslag, waar licht zich mengt met schaduw zonder grens, een plek die niets vraagt, maar alles ontvangt, alsof de lucht er een andere helderheid draagt.…
CB28 augustus 2026Lees meer >

De gedragen stilte van de beuk

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
Onder de hoge kruin van deze kathedraal voel ik hoe bescherming een uitnodiging wordt: een uitgestrekte aanwezigheid die me leert indrukken te dragen zonder ze mee te hoeven dragen.…
CB9 september 2026Lees meer >

Consciëntieplein

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 931
Het water ligt zo stil tussen de wallenkanten de hoge boom, die met zijn kruin de sterren raakt -de onderkant van het talud beslaand met imposante stam in zwarte aarde- begroet ik als een goede vriend hij is er altijd, vast en zeker en elke dag en nacht weer anders nu kijkt hij peinzend naar de verte een wachter op een aarden wal bejaard…

Zwevend op winden waait de zee door 't duin

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.053
Zwevend op winden waait de zee door 't duin, En 't zout blijft achter in 't diep-koele zand; Geen bloemengloed, geen groen van sapp'ge plant Kleurt 't bleke egaal van vér-zichtbare kruin; Maar 't water, neerfilt'rend, doet, tuin naast tuin, Laaien van tulpenrood 't wijdvlammend land, En ruist als bossen op, tot waar de rand Vaal is…

haarsalon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.199
mijn rug zonk in een leren kuip de nek achterover in een boog van glazuur zo keek ik naar flarden en flitsen de bonte poppen van de lentemode op een nageldun, kamerbreed scherm ik koos voor een moderne snit met golven die zich in grillige bochten wringen weerborstels die speels uit mijn kruin priemen de kapper belooft een wonder een gelaagd…

Rouwzang om Libanon

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 979
." (Hooglied) Troost mijn volk, liefste, breng troost om de groene ceders van leven hun kruinen gebroken, om de rozentuinen van toekomst, voor altijd geknakt. Pas nog zongen ze bloemen hier, de stralende kinderen uit de stammen van Abraham, de donkere meisjes met de lichtende ogen van de zee.…
Give12 augustus 2006Lees meer >

Tredmolens

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 591
Lichamen vergrijzen verwordt tot bladeren, roodgeel of verdord, verdunt de kruin,een naderend afscheid, voorspel van een definitieve breuk. In het snijpunt waar mensen van zichzelf vervreemden, kreunt de eik in ziel van het geaarde kind ademt de geest de spreuk der ontheemden, onafhankelijk bemind.…
pama28 maart 2010Lees meer >

Bij het krieken van de dag

netgedicht
4.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 611
Wittig blauw kleurt de lucht over de grenzen van de morgen, die nog verscholen ligt in dunne mist, met daar bovenuit, zo lijkt van alles los, halfslachtig de stam en kruin van het berkenbos, langs water, diep en donker met lange grijze rimpels van de nacht staan dun de stengels diep dicht bijeen met hun fluwelen pluim als wachters roerloos…
lijda29 maart 2010Lees meer >

knappende tak

netgedicht
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.104
op het gras, nog nat van dauw dwarrelt, uit de geleide groene kruin als stervende zwaan, wel roestig bruin een eerste blad van de plataan zwermen spreeuwen, als èèn grote zucht storten zich met z,n allen in de vlier eten zich rond, kwetterend van plezier dan trekken zij weg, hoog door de lucht eikels in de dop, een wilde framboos fel gekleurd…
lijda26 augustus 2010Lees meer >

De zon

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.622
De zon speelt door het loof der vorstelijke dreven, die kruisen, heinde en verre, om 't vorstelijk kanteel; de zon valt blinkend neer op toren en kanteel; de zon doet levend goud op de oude kruinen beven.…

Progressieve Agressies

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 789
De scheenschijn tegendraadse zon opteert de maannacht verdween zacht met een plof rose omrande wolkenfluf gevuld met V-vormen van zwermen spreeuwenvluchten randhorizon silhouetten van kerkjes en kruin bluessmakend gevoel van weemoed naar oud, tijden van toen zonder technocratische stress zou niet anders willen dan na volgend maal opstaan en…

Populieren

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.622
Over uw kruinen laat ge vrij de orkanen gieren, Geen doet zijn lange takken langs de waatren slieren, wel zwiept gij als de wind u zweept, maar trots in pijn. O populieren! Langs ál mijn levenswegen vind ik u geplant.…

Van Hollands kleur

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.204
Rood is de morgen op zijn blozende kruin, Rood zijn de pannen van de daken van Holland, Rood zijn de stenen van de huizen van Holland, Rood zijn de bloemen aan 't Haarlemse duin, Rood zijn de kersen in de Betuwse tuin!…

Dagje Vondelpark

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
De linden werpen met een hoofse neiging in hun kale kruinen elkaar de zwarte jassen van de kraaien toe, boven de daken van deze verbale dramatiek schildert een zilveren vogel zijn pirouette in helder witte sjablonen op de blauwe koele zijde van de horizon.…
Pama6 februari 2014Lees meer >

Uitzicht

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.440
Dit alles doet mij denken aan het kind dat uren op een stadsveranda stond en uitkeek over haveloze tuinen, terwijl zijn blik geen ander rustpunt vond dan 't schamel rijtje rafelige kruinen van zes verwaaide bomen middenin het triest patroon van schuttingen en was, van vuilnis, kiezel en gehavend gras, waarin het speurend zocht naar een…

Laatste Wens

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.200
En in der bomen kruin, hoe zacht, Geheimvol klinkt de liefdeklacht, De zang der nachtegalen! Zij zullen daar de vriend, die rust, Zo menig lied, dat streelt en sust, Uit lente en jeugd herhalen. Verhoor dees laatste bede toch! 'k Heb vrienden, jeugd, gezondheid nog, Maar mag daarop men roemen?…

Tot aan de einder in 't vergezicht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
zweet de giftige wond van een slangenbeet de ruimte omfloerst door zwarte rook een toren met gruis vermolmd hout en een pook op voorjaarswind zingt een kind uit 't duister ontslagen rondom de geur van bloesem en insectenplagen ik kijk naar blauwe hemel en bonte bloemen in de tuin lelies teder wit, naar 't korte gras, de schors van boom, de kruin…

de nacht van 12 oktober

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 202
vaak raken woorden als een reliëf de kruin van mijn hersenstam, het ontluikt zoals een storm uit een lentesprong die in rustte was gebleven daar soberheid van tijd haar deze slaap gunde spinsels als kraakhelderwit krijten kreten vol nonsens als sub-wijsheden op het lichtbaken dat in de late uurtjes aan het slot van tijd tracht te sleutelen…
elze12 oktober 2026Lees meer >