9839 resultaten.
Voltooid maar niet gevonden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
786 Een schaduw van stof en nietigheid
in gedachten
zonder een verlossende ontmoeting
of een gebaar dat de trieste sporen uitwist
van het wachten
dat ze niet meer vroeg
of wilde dragen
met haar lichaam dat alleen nog sprak
in een taal van een onzichtbare koude pijn
en een stille wanhoop van
omkerende momenten
en een wakend…
Wacht nog even
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
797 Ik zal dan voorgaan om de poort te openen
En laat jou dwalen door de tuin der liefd’
Om dan, samen, het lentefeest te vieren,
Maar wacht nog even tot de bloeitijd, alsjeblieft.…
ik heb op je gewacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
672 Ik liep naast je
rechtop, trots,
door de laan
aan de zonkant
langzaam, je kon nog niet zo snel
en je zei dat wij
samen zouden gaan
vanmiddag
en ik heb op je gewacht
ik hoorde je lachen
met anderen
en ik wist het zeker
jij zou komen
wij zouden gaan
want jij had dat gezegd
wij, jij en ik, samen,
vanmiddag
Ik heb zo lang op je gewacht…
Je bent altijd ergens...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
620 Wachten op de tram,
bus of metro en de trein
om ergens te zijn.…
Zijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
558 Zij wachtte op stilte voor de storm
Op engelen die schreeuwden
Op bloed dat vloeide
Op nagels in haar huid.
Zij wachtte tot zij onzichtbaar werd
Totdat haar spiegelbeeld uiteenviel
Totdat haar jaren waren geteld.
Zij kan niet meer zingen,
dansen
genieten
van het leven
kan niet zuchten,
ademen,
bijten,
kauwen.…
Eenzaamheid
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.791 Dat ik bij ú mijn droefheid kan vergeten,
Dat gíj mij met uw diepe liefde wacht.…
wachten bij de boom
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
677 het is hier dat ik wil kijken, 't klimmen
langs de stam
sterk zijn zoals het witte, diepe meer
dat herinnering draagt
tot op grote hoogte
mocht ik maar, kon ik maar
de taal van het water spreken
mij kleden in deze armen van stilte
wanneer alles lijkt te draaien
de nacht
uit mijn mond nemen, elke dag
in het donker
mocht ik maar…
Nevelig?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 liefde van de stof
gedachten anders gevormd
gebundelde ziele
rust om in te schuilen
watervleugels uit
nevels onvoltooide verhalen
soms hoopvol
soms ontluisterend
fantasie onwrikbaar, alleen
verleid door zwaartekracht,
transparante mantels om
zwarte aarde te verruilen
kiemkracht te herhalen, uit
opwellende bronnen die ons wachten…
Bushalte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
502 Ze wachten op een begin
of wat zo vaak al
achter ligt.
Ook vandaag staan
op de smalle grens
van trottoir en asfalt,
een beetje verdriet
doorgeregend in
een smalle plas
onder de tichelrand.
De man reikt van niet
te bedwingen verlangen
en stapt weer terug.…
[ Mensen denken maar ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 Mensen denken maar
dat het een keer zal blijken:
ze hebben Gelijk!…
een brief van thuis
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
520 rook stijgt roerloos van de dorpen op
de verre nevel daar is waar de mensen wonen
honden blaffen in de diepte van de stegen
uit de hoge moerbeiboom kraait de haan
geen dag geeft je een tweede ochtend
het water wervelt om het fort
een miljoen voor een brief van thuis…
Een nacht die wacht.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
470 als voor een
ieder de klinkers net iets
anders zijn geplaveid,
uitgeslepen, verloochend
voor een hoger doel, een
levensverwachting als de stelen
van snijbloemen waarvan
een stukje is weggesneden
zodat de levensduur langer
wordt, gezegend in onschuld
van het zonnelicht, in de
handpalm van de langste nacht,
die onverbiddelijk wacht…
LAIS CCXXV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 De klok tikt en meet de oneindigheid
die de dag verhardt en het uur verstilt.
Vier jaar maar, fluistert de verbetenheid.
Millennia waren zij jager en wild
en ’t nadert nu, gekleed als zij in vilt.
Ze speelt graag zee en weigert de rivier.
Zij schenkt het niets met tranen van plezier.
Haar zucht verlucht de geur van een ander,
doch in dit zilte…
teken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
426 tussen kieren van
stramme bomen
het metalen
krassen van de kraai
tussen brisante
vuren en schaduwen
die verschuiven
wacht in tijdloos licht
de taal op een teken…
Ballade van Bahe
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
672 Langs de Eufraat binnen de kloostermuren,
wacht Bahe, een oude man op zijn moeder,
om na elke vergeefse dag
met een gebroken hart naar bed te gaan.
Tijd is een Tantalus kwelling,
een wrede god, hangend bij de hellepoort.
Mama had gezegd: blijf op me wachten,
ik kom terug, echt, ik kom terug.…
Flarden
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
676 ‘k Zit aan de kade
hoor ‘t water kabbelen
de witte stenen eronder
lijken te wiegelen
Een bootje ligt aangemeerd
glinsters glinsteren op golfjes
Wat mensen lopen langs,
de taal die ‘k mooi vind, hoor ik
maar die ik niet versta,
wel flarden.
Rechts op de heuvel
liggen witte huizen
met langgerekte rode daken,
het ford bovenop triomfeert…
[ De stad weerspiegelt ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
440 De stad weerspiegelt
mijn droom van liefde: verweerd --
van al het wachten.…
Tussen Euphrates en Tigris
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.189 slaap jij nu maar, mijn prinsje zonder schuld
in bloementuinen van ons aardse paradijs
want mama is toch hier en papa komt meteen
als jij hem roepen zal, heb maar geduld
heus, papa is maar voor heel eventjes op reis
zijn hemd zal net zo wit zijn als voorheen…
Ik hou van jou...
hartenkreet
4.9 met 54 stemmen
2.425 "heb geduld,
jij krijgt je tijd..."
en raak je mij,
heel diep van binnen,
want ik wil je,
nog lang niet kwijt...
Dus blijf ik sterk,
en blijf ik wachten,
en gun ik hem,
zijn tijd met jou...
trotseer de kilte,
in deze nachten...
omdat ik zielsveel,
van je hou...…
MET TWEE PENNEN GESCHREVEN
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.906 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met een voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem het bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en eens je verleden…
Schemerende stromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Geduldig blijft de deur gesloten
waarachter onwetend het duister wacht.…
tweeschrift
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met een voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem het bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en eens je verleden…
Mijn dochter begrijpt me niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
800 op zich laat wachten
Je doet je best
je leeft je in
je stelt je op
je houdt rekening
met gevoelens
en tegenzin
Maar er is niemand die zo laat zien
bij alles wat je doet
wat je zegt en wat je vindt
bij alles wat jij moet
je krijgt een blik vol onbegrip
van je puberale kind
papa…
Inhoud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
636 wacht, al eeuwenlang..…
DENKENDE OORLOG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 wachten.…
De leden streden fel om de grootste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
267 draaideuren wachten onderuitgezakt
Op strooigoed in alle regenboogkleuren
Wat echter ook plakt tussen witgewassen tanden
Veel kiezers wilden minder nieuwkomers
Niet gehinderd als bedrogen dromers
Nog meer nieuwe leden binnen te laten stromen…
In het groene gras…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Bleef zij geduldig wachten
dichtbij haar moeders zij
maar er reed nimmer
een knappe vent voorbij.
Een rijke ouwe kerel
vroeg haar met zich mee
en zij kwam zelfs in verleiding
tot haar moeder riep: nee!
Toen er een prins langsreed
op een spierwit paard
was haar blonde haar
tot diep in 't grijs bedaard.…
Het gevecht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
577 Hang naar het leven
is grensverleggend
Liefdevol lig je daar
met de dood in je schoot
Geduldig wachtend
tot hij de strijd verliest…
Wijze oude uil
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.492 Nu ben ik degene die geduldig
zal moeten wachten,
tot we gedrieen elkander voor eeuwig
kunnen omhelzen in de zon
van een nieuwe wereld
waar jij reeds op ons wacht...…
fluitenkruid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
265 Fluitenkruid
een ode aan het verborgen voorjaar
met het stille lijf
in grauwe grond
waar ze ooit
het leven vond
wacht ze geduldig
met ijzig kille kluit,
op een teken, …
een geluid
wanneer een vroege vogel
het voorjaar fluit
trilt de grond weer
met genoegen.…