8759 resultaten.
Petite Messe Solennelle , een belevingsverslag Zaterdag 11 juni 2022, Zuiderkerk, Amsterdam GROOT CONCERTKOOR AMSTERDAM
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
813 Ook in de hemel was het stil
Omringd door Engelen
Luisterde ‘luie’ Rossini naar zijn
Petite Messe Solennelle
De alt Maria nam het voortouw
En de Engelen volgden in koor
In het slot Agnus Dei
Wat adembenemend werd gezongen
Het harmonium was vervangen
Door de virtuoze accordeoniste Ellen Zijm
Wat ook het publiek in extase bracht
Tot zelfs…
Vergeten gedachten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
509 felheid je
huid tekenden
je leek beduusd
door het ongewild
gebeuren keek
verlegen maar
je lach hield de
veranderingen
toch niet tegen
een charmante
knuffel en een draai
met lieve zwaai
de jaren hebben
die heerlijke
jeugdige reacties
doen bedaren maar
in ieder geluid
vinden de kleine
emoties nog altijd
in vergeten gedachten
een stil…
Woorden en doolhof van mijn brein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 doolhof van mijn brein
Onderbrekingen die mij stoorden
Door de weg verloren te zijn
Ergens zal toch mijn doel wezen
Een einde na een zwaar begin
Gaande weg is mijn hoop gerezen
Ga ik zingend het paradijs weer in
Laat mij mijn rug dan rechten
Voorwaarts door die doolhof gaan
Hindernissen voor mijn voeten slechten
Niet voor elk probleem stil…
LANDSCHAP EN WERK
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
459 Het wijde moeras
heft veel ruige eilandjes,
waarop eenden stil
en ongestoord hun kuikens
opvoeden en beschermen.
De reine poelen,
vol vrij leven van dieren,
hebben onder zich
een zeer lange buis, waardoor
fel bijtende vloeistof stroomt.…
Richting
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
602 O, je staat er niet bij stil.
Ook alweer een optie.
Mens, weet je wel wat je wil?…
KLEURING
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 Aan leegte en zichzelf verslaafd, helaas,
begrijpt het zich alleen nog stil bij haar,
wanneer het streling is en ademzucht.…
Een kleine vogel op een groot dak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Die kleine vogel op het grote dak,
terwijl nog vele mensen sliepen
en het nog stil was.
Wat zag hij? Voelde hij? Wat ging er in hem om?
Plots vloog die kleine vogel weg
van op dat grote dak.
Waar vloog hij naartoe?…
Angst psychose
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 nog
steeds bestaan
vooral het
weten dat wij
niet alleen zijn
die angst is
een psychose
aan het worden
te horen en
zien in alles
om ons heen
dat steeds meer
aandacht vraagt
ook ik heb
mijn keel schor
geschreeuwd
om een reactie
te krijgen want
eentje is al
voldoende om
niet gek te worden
tot nu toe is
het beangstigend
stil…
Vrijheid Haiku
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
632 Joplin zong het al
vrijheid betekent slechts niets
meer te verliezen
hoezo ben ik vrij
zolang ze jou martelen
jij gevangen bent
waarom vier ik feest
terwijl jij stil verkracht wordt
in je eigen bed
hoe kan ik vrij zijn
zolang mensen onvrij zijn
zusters en broeders
verbonden in bloed
druppels in een oceaan
we zijn…
WARE BLOEI
netgedicht
1.1 met 30 stemmen
519 Gods nabijheid beleven
mag levendig zijn
met welluidend zingen
of geestdriftig spreken
dan wel kunstwerken maken
geest van d' Almachtige Heer
groeit stil en zonder opzien
binnen zachte groene handen
aan soepel kronkelhout
waar druiven langzaam zwellen
reine ziel tot rijping brengen
haar ondanks hun teerheid
beschermen tegen…
Mei
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 Tik tak tik tak, de dagen schuiven voorbij zoals dat wolkendek in mei
In mei toen alles weer ontdooid was en een zachte bries nieuw leven bracht
De zonnestralen voelden als een warme deken en bloemen dankten de hemel voor deze maand
En ik deed dit omdat ik jou had
Tik tak tik tak, de wijzers stonden stil omdat mijn tranen toen nog niet wisten…
Hart
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
503 samen te slaan
op hout
hoe ooit
mensenhanden
een hele stad
zouden metsen
steen na steen
laag op laag
en hoe muziek een ziel
heeft - een soul, een beat -
meer is dan louter
ordening van tonen
zo gaat een oud verhaal
dat mensen nog
vertellen
dat diep onder de stad
in de kern ervan
waar alles begon
in de nacht als alles stil…
Zonritme
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
367 Maar soms,
heel even,
valt alles stil-
de zon door de ramen,
een glimlach, een wil.
Dan dansen we langzaam
op het ritme van nu,
en voelt het bestaan
als een vederlichte bui.
Dus laat maar komen,
de storm en de zon,
we leven vooruit,
maar genieten ervan.…
Nacht na een lange avond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Lekker koel lig jij naast me
voldaan te slapen
mijn huid brandt
waar ik jou mis
in dit langhuis, waar wij
alleen ingehouden durfden
te vrijen, niet gewend
het van anderen te horen
De regen ruist
dat warme plezier
van de kinderen en voor ons
als er geen buren geweest waren
die zich zouden schamen
dus deden we het stil…
Nederlanders sterven uit
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
810 Oudere jongeren wonen nog thuis
Een eigen stek is onbereikbaar
Ongemerkt kruipen de jaren voorbij
Spaargeld verdampt door dieverij
Een huwelijk met kinderwens
blijft uit en verdwijnt in het niet
De volkspiramide staat op z’n kop
Dit land sterft uit in stil verdriet
Onze bestuurders falen
Ze dreutelen en dralen
Verstoppen zich achter…
Rebelse natuur
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
270 Je steekt me vol met rook en troep,
ik hou me stil, maar tel mijn uur,
en sla terug, zo wild, zo puur,
een orkaan die huilt als strijdersroep.
Geen doetje ben ik, hou je vast,
ik breek je stad, ik slik je grond,
ik eis mijn recht, ik blijf gezond,
mijn wraak komt snel, mijn greep is kras.…
Herfstparade
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.092 Langs lege paden zweeft de mist,
een boom staat kaal in stil verdriet,
de zon vergeet wat warmte is,
en schemert weg in grauw gebied.
Toch fluistert zacht een laatste blad,
het loslaat in de koude stroom,
hoe schoon het sterven kleuren had,
een laatste groet aan elke boom.…
Eindeloze tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
510 De tijd gaat eindeloos voort,
Tikt soms vliegensvlug,
Dan zonder progressie bijna stil.
De kim daagt in nabije verte,
Het eind lijkt immer ver,
Lijkt soms wel bijkans inert.…
De vier seizoenen; winter
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
712 Haardblokken vatten vuur
soloconcerten zijn alleen
stervende woorden
vallen stil, uitgedund
veel te kil.
Ondergesneeuwde verwachtingen
einde van tunnels
zijn nog niet in zicht
krakende ijslagen breken
stapvoets de winter wil uittreden
pijnscheuten willen genezen
niet langer willen rouwen
levens ontvouwen…
Ik verlang ernaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Ik verlang ernaar
Om buiten te rennen
De wereld te verkennen
Met mijn beide blote voeten even in de aarde stil te staan
Overal gewoon naartoe te kunnen gaan
De jaargetijden met heel mijn lijf te voelen
Als een kind door de modder te woelen
Nat, vies en bezweet pas weer naar huis te gaan
De dag erna heerlijk fit en fris weer op te staan
Weer…
gemakshalve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
298 weilanden en bossen
argeloze mist als adem en
klamme aarde zonder begrip
dit licht rust dun op gras en takken
nergens ‘n einde om aan te beginnen
zodra het oog geen grens meer vindt
wordt kijken een vorm van zoeken
dan vergeten we richting
en noemen dat rust
daarom, dit is geen plek
maar een toestand
alles wat voorging valt stil…
waar dromen bloeien
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
263 Een leven zonder dromen
is stil als aarde in de winter,
een tuin die wacht maar niets onthult,
waar geen kleur het hart beroert.
Geen fluistering van hoop in de wind,
geen zachte belofte van morgen,
alleen het lege pad van wat is,
zonder het verlangen naar wat kan zijn.…
gerijpt in stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
258 in de stilte van vele nachten
waar gedachten langzaam rijpen
als vruchten in het donker
onzichtbaar, maar zwaar van belofte
woorden dwalen, keren terug
schuren langs herinnering en twijfel
tot alleen het nodige overblijft
een kern, helder en stil
wat kort gezegd wordt
droeg ooit de last van tijd
van zoeken zonder stem
van vragen zonder…
Gluusje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
263 De bries van een
nieuwe kans wacht daar stil aan de oeverrand.
Samen ver, in die boot, met geluk als peddel groot, en een lach die ons
leidt, tegen de stroom van de tijd.
Op een eiland, zonder vrees, waar je hart ooit verloren is geweest, lag
het eerst nog in de sloot, nu gevormd tot zuiver goud.…
Ruimte tussen de regels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
236 Ik schrijf niet om te laten lezen,
maar om iets in beweging te zetten:
een vraag,
een vermoeden,
een gedachte die weigert stil te staan.
Het gedicht is nooit af.
Het wordt pas compleet
in jouw hoofd.…
Samen staan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
133 De rook kringelt traag, de tijd lijkt stil te staan,
alsof denken belangrijker is dan bestaan.
Dan komt Nacho, zonder plan of bezwaar,
gaat naast hem zitten alsof hij het begrijpt
Hij kijkt even op, met zachte blik:
“Waarom zo moeilijk? Dit is het, dit is het baas.”…
zonder titel
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
188 pennendans
schaarse leegte
wit dat niet wijken wil
in hardvochtige tijden
niemand vraagt
taalt naar stuntelige taal
in hanenpoten schrift
krakende woorden
zonder vleugelslag waar
niemand kan komen
ongewisse schrijflijnen
in de palm van je hand
kom huil nu maar
de longen uit je iele lijf
tranen op verweekt papier
eindelijk stil…
De jas aan de kapstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
114 Soms loop ik erlangs
zonder erbij stil te staan.
Tot ik mij ineens afvraag:
Hoeveel dingen
blijven wij bewaren,
niet omdat ze nog nodig zijn,
maar omdat loslaten
betekent dat het echt voorbij is?
Misschien bewaren we geen spullen.
Misschien bewaren we
de momenten waarop we
nog iemand waren
die we missen.…
Achter het geduld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
125 het wordt weer stil om me heen
of krimpt het buitengebied
ook van binnen, in mijzelf
heeft elke mens dat gemeen?
.
zal het een verslavende vrijheid zijn
die jou en mij verblindt,
wil ik geen angst ervaren
“het goede is mij immers welgezind”
schreeuw ik om mezelf te bedaren
.…
Zij Bladert haar Zomer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
79 dagen
en toch —
heel wat lijnen gingen vervagen
bladzijden zijn nagenoeg
leeg gebleven
er is zoveel tussen regels
geschreven
Zij bladert haar jaren door
zoekend, van achter naar voor
ze keert elk blad, elke zin
in terugblik zie je van elk vervolg
het gewezen begin
en waar het verhaal niet eens
is geschreven
is de tijd bladzijden stil…