6608 resultaten.
Bruidsbed,
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
578 Het stenen bruidsbed
in haar erker werd
overwoekerd door de
wildste verwachtingen,
de heemtuin aan haar
voeten spint de draden
van emoties in verlies
van het frêle wezen, ze
zag hoe het kroos de vijver
sloot in de kleine ruimte die
haar groene kerker bood,hoe
het water de toekomst ving,het
niet ververste, erin bevroor.…
DAAGSE VERWONDERING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 Snuivend, woelend en graaiend roept dat blije kind:
"Eerst groene knobbels, dan _ bonte klokken
vol zoemmuziek, die je gemoed laat zweven!"
De man veert op, beseft: "Waarvoor was ik blind?
Vanzelf-gebeuren mag steeds verbazing lokken,
het zegenrijkste wonder in 't leven."…
DORPSKERKJE
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.880 De zonne guldt de gulden haan
en 't al met groen en grauw bestoven
verbogen transen hoog naar boven
en 't deurtje aan de benen aan.…
IN ENE WINTERNACHT
poëzie
3.0 met 2 stemmen
942 Op bergen had de winter hoog
Zijn witte vaan geplant,
En zag met koud en glinsterend oog
Omlaag op 't groene land.
Dáár rustte gouden zonnegloed
Op 't langgepluimde gras;
Dáár toefden warmte en overvloed,
Alsof het zomer was.
Of was de lucht niet blauw en klaar,
Al kromp de blijde dag?…
Eeuwigdurende klimop...
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.066 Ik straal, constant blijvend groen,
een begrip van eeuwig durend leven,
mij hechtend in mijn grondbasis,
trouw standvastig, als enig rantsoen.
In de verte, op mijn muur, hogerop,
zie ik iemand zoals mij, onbegrepen,
daar wil ik heen, in niet meer alleen,
samen sterker als eeuwigdurende klimop.…
Voorspellende droom
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.170 - En groen ziet-ie later van nijd,
dat z'n pa in het roze ontbijt.…
Vorig jaar voorjaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 De knoppen lijken dezelfde knoppen
maar moeten wel andere knoppen zijn
want die van vorig voorjaar, heb ik gezien
zijn van knop naar blad gegaan,
van groen naar oker en toen een voor een
langzaam gevallen en weggeblazen
door de man van gemeentewerken
omdat ze hier en daar ongewenst
op parkeerruimte neergedaald waren.…
Twee dichters
gedicht
2.1 met 7 stemmen
4.578 Zij hadden samen 't groene gif gedronken,
Zij wilden in hun verzen ondergaan, -
Niet over eeuw'g liefde, sneeuw'ge maan, -
't Liefst zouden zij met vuile woorden pronken.
Er kwam een vrouw, - of waren 't and're vonken
Die hen bezielden?…
Camarillo
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
403 Denkbeeldig wakende ogen kijken helder groen,
echo's vervagen en herinneringen sterven.
Maar laat ik opnieuw het zwijgen ertoe doen,
ik wil de sfeer in dit Wonderland niet bederven.…
Moeder
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.368 Waar jij bent daar is het goed -
daar zul je wachten op mij,
en ik die hier nog leven moet,
word langzaamaan wat blij,
omdat hier tóch nog dingen zijn,
die ik gewoon moet doen,
het éne niet leuk, het andere wel,
zoals een wandeling in het groen.…
Ik zag beelden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
860 Ik zag beelden die mijn hart,
mijn geest, mijn ziel,
mijn hele wezen optilden
en neer liet strijken in een groen dal.
Ik zag beelden die reikten over grenzen van de tijd.
Ik zag beelden van een toekomst waarvan we allemaal dromen.
Ik sluit ze in mijn hart en voel mij de koning te rijk.…
Verlang-en-hoop schrijfsels.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
555 .:
Uw groene boekje?…
Kringloop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Bankstel, afgedankt
Na bewezen diensten
Aan naamlozen van nu
Ter beschikking gesteld -
Wooncomfort voor weinig geld
En troost in oud verlangen
Naar wat geweest was, ooit,
Of misschien ook wel nooit -
Bladeren door de karige
Herfst afgedankt na
't Aangenaam verpozen
Onder 't jonge groen, dat
Tot volle wasdom kwam
Daarna rijk…
Nieuwe Meer
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.852 Geef mij de ronde, groene kamers
van distel wilg en oeverriet
waar voor een uur de jongens wonen
met lovers om hun tepelhof.
Geef mij de schuifelende liefde
van handen op een gladde buik
terwijl de asfaltwegen zoemen
en charters* prikken in de zon.…
Mijn wereld vertakt zich
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
541 begraven in de oude eeuw,
onder witte grond met zwart krijt
van hoogmoed, niet moedwillig
want op een morgen valt de eerste
voorjaarsregen en worden de etsen van
de zonden grillig op het telraam van de tijd,
Groen…
De (stijve) stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 De zon stoot schitteringen uit de sneeuw
in tinten van de regenboog: een heller engelblauw,
een dieper heidepaars en groen zo glanzend als smaragd.
Het twinkelt tussen twijgjes, boven blanco,
zuiver als een ziel zonder manco.…
Vincent van Gogh
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.578 Galgroen, de lucht, de bomen, groen als slangen
Een stormgefolterd graanveld, waar, rouwzwart,
Neerstrijken raven uit een hemel, hard
En dreigend blauw — als vlammen van verlangen,
Vreemdpaarse bomen, in hun vaart verstard,
Zelfs bloesemtuinen lijken droefheidzangen
De kamer grijnst, of lag daar angst gevangen.…
Schoon vooruitzicht dat ons streelt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
519 Voel zachte bries door kruinen stoeien
strijkt over ‘t nog dorre veld
wachtend op het groene gras
waar straks madelieven bloeien
sneeuwklok en krokus hebben verteld
dat lente en zon ras zullen komen
dan verschijnt ook snel
eerste blad aan de bomen.…
Liefste, kom uit
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.881 Er is al groen, getjilp, gegons. -
Zie de linde: zij bloeit voor ons.
En de wolken!
Ze varen hoog, ze varen gauw,
een zuiv're sneeuw van zee en dauw.
Wolken en zon in 't frisse blauw.
Liefste, kom uit,
de harde stenen uit.
Elkander tegen door het kruid!
Is de aarde niet als ik: een bruid?…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 Het silhouet van blauwe bergen
tekent de verheffing van jouw eenvoud
in diepte van jouw groene ogen
verstillen vijvers in herinneringen
dwalen boeken naar mening en betekenis
aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf
jouw handen dragen schroevendraaiers
licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen…
Verveloos?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 De schrijvers slapen nog met hun
onvoltooide werken op de dekens,
rouwband van inkt uit de fles van
gisteren, ik moet wennen aan het
groene licht, die door het bloed in
ogen roziger lijkt dan de kleuren van
de verveloze luiken van het hart.…
De accu die dood gevonden werd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
529 Wegenwacht die opdook
En constateerde dat de accu
Zoals hij zei dood was, zo dood
Dat zelfs de radio er niet meer
Op kon spelen, leeggelopen en
Tot de draad toe versleten -
Zo erg versleten dat er
Geen redding meer mogelijk was
En al snel het geel van de
Wegenwacht vervangen werd door
Het geel-blauw-groen van de
Ziekenauto van GGZ…
Droomreis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Vannacht maakte ik
Een droomreis door
Bijbelse taferelen
Na mijn eenzame tocht
Door de woestijn waar
Alleen kwartels en manna
Mij tot voedsel konden
Dienen, kwam ik aan
Bij het paleis van
De koning dat in een
Groene oase van kleur
En stilte gelegen was
En juist toen de koning
Had bevolen mij binnen
Te laten kwam ik terwijl…
de wraak van het meer (Kameroen 1986)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 met onzichtbare ogen ziet hij
dingen die voor ons
verborgen blijven
het heldere water is blauw
als de ziener zegt dat
de wraak van het heilige
meer groot zal zijn
een plotseling opstekende
wind brengt reusachtige
golven teweeg
het water kleurt rood
leven verandert in de dood
het oog van de piloot ontmoet
het honderdvoudig groen…
Grijs landschap
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.047 En zacht: het doet een mijmering ontwaken
Naar zoelte en jeugdig groen en broze fleur
En wuivend gras en tere bloesemgeur.…
de aalscholver in mijn polder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 doet lijken ontbindt de aarde
in lege velden, een hectare is slechts nog
maar een woord zonder ruimte
haar rui wacht nog een lente wie weet
zal het de laatste wezen, het eind schetst
de nagels in de lucht en wolken voeren
bombardementen zoals het was voorspeld
tochtige ganzen herzien hun doel en winteren
in vol ornaat op het bedorven groen…
Zoektocht naar de oorsprong
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
994 ik ben op zoek gegaan
naar de diepe wortels
de vertakkingen
aan de stam van een boom
het nest in de groene kruin
ik zocht een oude droom
als een blad
dwarrelde ik wat rond
de wind nam mij mee
liet mij nog niet dalen
ik werd gepakt
door familieverhalen
een prentenboek
bracht mij in een hof
waar grootvaders rozen
kleuren door de hagen…
Straks vieren we Zaterdagavond
poëzie
5.0 met 1 stemmen
959 Met drie, vier tanden, roestig-groen, begint
De geelkoperen kam haar werk, en slaat er
Op los in roos en schurftgebergte, en staat er
Een luis of teek, knappende dood hij vindt.
De luizen vluchten naar hun stedennesten:
Ze hebben meen'ge Zaterdag doorstaan,
En laten zich door 't nat lawaai niet pesten.…
Spiegeling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 Nu wil zij gewoon vertellen,
over de zonneschijn, hoe groen het gras,
hoe fijn het is, het was,
zoals een kind zijn bellen blaast
met kleuren van de regenboog,
hoe licht ze zweven en hoe hoog
om niets, om alles, blij in mei
't vertellen van een vrijpartij,
de hemel blauw, de witte wolken in een sloot,
hoe de plevier al floot,
de spiegelende…
Als de avond is gevallen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.568 De avond is gevallen
wolken spelen nog even met de zon
die langzaam ondergaat
en haar rode gloed
aan de horizon achterlaat
verliest de onzichtbare wind haar kracht
en het groene kleed van de bomen
roerloos laat hangen
als bevroren watervallen
vogels nog zingen
vertederend zacht
en ons nog een moment tot luisteren dwingen
dan wordt het…