6020 resultaten.
begin van het schrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 was
wel was geweest en hoe lang niet
kon je waarschijnlijk ook zien
de mate van een verleden tijd
we lazen allang
voor we konden schrijven
het schrijven
begon met wat krassen
op een mosselschelp
hebben we gevonden
500.000 jaar oud maar
als die ene schelp
ons nu bereikt met
z'n doordachte krassen
hoeveel zijn er verloren…
Troostlied voor wie met Kerst alleen zijn
gedicht
1.8 met 177 stemmen
36.990 Raak niet verloren in herinneringen,
wees toch een beetje wijzer deze keer.
Zing maar van "Stille Nacht" als je kunt zingen,
want stil zal het zijn, die nachten. Zeer.
Zing in jezelf: 'De witte vlokken zweven'
terwijl de regen langs de pannen ruist.
Het kind is niet in Bethlehem gebleven:
het is naar Golgotha verhuisd.…
Naakt?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
673 Grijpen wortels diep in de bemoste grond, hun
echo’s ontwaken raadselachtig en ongeremd in
lieflijke contouren uit een bovenaards verhaal,
kiemstof uit het morgendal wat nooit verloren ging.…
Ik stond aan je graf, en rilde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
621 in gedachten gooide jij
jouw benen over de rand van 't bed
klaar om op te staan, aan de wandel te gaan
in gedachten
je hoofd wilde wel, je hart had nog zoveel willen zeggen
je oren hadden nog zo graag dat ene nummer willen horen
genietend van een biertje aan het water
met samengeknepen ogen in de zon
maar jouw lijf, jouw lijf had verloren…
De bladeren
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.096 Maar nauw gevoelt het bladervolk,
het slappe, natbetraande,
Verloren volk de warmte van
de gouden zonnegroet,
Of knisperend en knetterend
begint het doodgewaande
Te leven en te krullen in
den koesterende gloed.…
De trein
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
879 blijven
Tot die vreselijke dag
Toen al je leugens braken
Je harde woorden raakten mij
Plotseling, heel onverwacht
Vlijmend scherp en snijdend diep
Mijn hart, mijn ziel en heel mijn zijn
Verscheurd door innerlijke pijn
De vriendschap tussen jou en mij
Verdwenen in de tijd
Een wankel fundament
Gebouwd op leugens en fantasie
10 verloren…
9 april 2011
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
567 Vijf lange jaren geleden is het
dat mijn stadje haar onschuld verloor.
Die mooie zonnige dag in april,
toen de tijd opeens bevroor.
Er was paniek, een gek die schoot.
Een lijk op straat, meer mensen dood.
Niemand wist iets.
Paniekerig geruchten hier en daar.
Telefoontjes van bekende of ik nog leefde.
“ja, gelukkig maar.”…
Bombardement op Amsterdamse Grachtengordel, 17 mei 1940
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
715 Er zijn bommen gevallen op de grachten
er staat geen pand meer overeind
het puin heeft het water verslonden
de gordel weerloos zwaar geschonden
nu staat Amsterdam gelijk aan Rotterdam
en kan het ook veel puin gaan ruimen
en zorgen voor rechte straten en pleinen
en herdenkingen om de verloren zijnen
het is er gelukkig, gelukkig niet van gekomen…
De macht van de taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Wat je schrijft onthult en verhult
De taal is net als een mens
die verslijt in de loop van de tijd
raakt hij stukjes kwijt, stukjes zin
En daartegenin vindt men toevalligerwijs
nieuwe zin, zoals een verdwaalde paardenbloempluis
De wind waait en de molenaar
maalt graan tot meel schuld tot onschuld en omgekeerd
En de verloren woorden tot…
Zonder jou
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
726 Al bieden ze jou
een reis naar het verloren
paradijs, het is enkel scherts,
want zij weten absoluut niet
wat het zielsmatig betekent
om zonder jou te moeten zijn.…
Verhalen zal ik je verhalen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
621 zal ik je verhalen
verhalen over de nacht
waarin ik mijn kind-zijn verloor
daar ik onmogelijk op kon boksen
tegen de manipulaties
van hem
mijn lichaam
niet meer ’t mijne was
maar te grabbel en te grijp
voor hem
gekocht werd ik
gekocht middels cadeaus
er even samen op uit
zodat ik hem dan gedwongen
kon betasten
met z’n allen op…
De Vredesnacht
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.335 die 't willen horen
wonderbaarlijk
wordt de Vredesnacht
maagdelijk wit
ligt de winteraarde
onder een hemel
van sterrenschijn
Maria die in een stal
haar Kindje baarde
laat allen scharen
rond Het Kindje klein
een hemels licht
is eindelijk gekomen
de tijd van wachten
en hopen is voorbij
lieflijk zingen
d' engelenkoren
breng alle verloren…
De stille week bruusk verstoord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
547 opblazen
en daarmee grotere massa's weten te raken
de stille week werd bruusk verstoord
door bendes die planden een duivels akkoord
om overal angst en vernieling te zaaien
als verwarde geesten die beginnen door te draaien
de stille week werd bruusk verstoord
en wie heeft op die gruwel een antwoord
voor families die een dierbare hebben verloren…
Statisch statieportret
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
587 Hij heeft ze als militairen afgebeeld,
als lege hulzen in een strak patroon,
zijn rol als hofnar is uitgespeeld,
want de koning verloor zijn kroon.…
Bovenaards?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
518 Grijpen wortels diep in de bemoste grond, hun
echo’s ontwaken raadselachtig, ongeremd in
lieflijke contouren uit een bovenaards verhaal,
kiemstof uit een Elfendal wat nooit verloren ging.…
De stille week werd bruusk verstoord
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
538 opblazen
en daarmee grotere massa's weten te raken
de stille week werd bruusk verstoord
door bendes die planden een duivels akkoord
om overal angst en vernieling te zaaien
als verwarde geesten die beginnen door te draaien
de stille week werd bruusk verstoord
en wie heeft op die gruwel een antwoord
voor families die een dierbare hebben verloren…
De dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
592 onvindbaar
geen notie van de dag of week
zó blij met elk klein gebaar
Je hoeft niks te zeggen
Ik voel écht wat jij voelt
Jij hoeft niks uit te leggen
Die lach is vast voor mij bedoeld
Je zinnen als los zand
je ogen kijken bang
Ik pak dan je hand
En kus je op je wang
Je weet niet meer wie je bent
ik blijf de wereld voor jou vertalen
Verloren…
nooit vergeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 leven dat wij hebben
zij nodigen ons niet te zwijgen
waar wellust het verderf zaait
dat ons de toekomst beneemt
door leven nietig te verklaren
ik die vandaag zo leven mag
wil ieder het verhaal vertellen
van hen die u en mij ontvielen
de zonen mannen en vaders
de vrouwen ook en kinderen
nooit mag en wil ik vergeten
wie zagen deden en verloren…
Heer wie?
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
497 niet geboren
Aan rand van stad noch op het platteland
Van Brabant of het vlakke Vlaamse land
Als hij aan babyboomers zich
zal storen
Vraag Ali baba B en Cor zijn nuiten
En hun schijnaangezicht strijkt heilig glad
Imago van façade pleinpubliek
Ze mogen van 't O.M. nog niet naar buiten
Heer Floppe en heer Wout van Ballegooijen
Verloren…
Irri situ's
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
483 onder het motto
partir c’est mourir un peu
In eduland werden
woorden van vroeger
als virus fluvius
en tour du mal
niet meer onderwezen
In het duister van de zomer
was koudvuur reeds begonnen
als psychotisch mentaal
manipulerende droom
In een sprookjesvlaag
bij beelden aan zee
raakte de aardse hemel
van Couperus verloren…
steeds verder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 een late stap raakt verloren op
de stenen van de straat
alleen de stille booglampen raden
hoe laat het is.
ze weten dat het doel steeds verder ligt.…
In de schaduw van verlangen
netgedicht
2.5 met 139 stemmen
1.907 Wij liepen samen zonder doel,
verloren in straten, twee schaduwen in een wereld
die niets vroeg. De liefde was geen begin en geen eind, alleen een
zachte omhelzing, een moment tussen verlangen en vergeten, niet meer en niet minder.…
Stilte tussen ons
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
542 In de ruimte tussen ons groeit wat vaak
verloren gaat: een diepe, onvoorwaardelijke verbondenheid, vol liefde, licht en leven.…
Onafhankelijke muze
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 armoede bespreekbaar
omdat lauwe koffie voor wonderen zorgt
praten nu het een simpele gewoonte is
ze weten dat het hart door liefde slijt
op de sleetse hoeken van de straten
die in jouw sombere schaduw liggen
steeds wanneer jouw stem als die
uit een kleine transistorradio klinkt
dan probeert iemand een gedicht te schrijven
over een verloren…
De Stilte van Mijn Schreeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
315 Hoor mijn stille schreeuw,
van voorbij het zenit van mijn gebroken ziel,
dwalend als bloesembladeren,
wanneer ik verloren en gebroken voor jou kniel.
Nog één moment van verlangen,
dat mijn stille adem stokt diep in mijn keel,
en jouw overweldigende schoonheid
deel wordt van mij, als samenhangend geheel.…
Het blijvende niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
329 Ik herinner me gezichten:
het lachende gezicht van een kind
dat ooit in mijn armen lag,
namen die vervaagden
zoals stemmen
van vrienden die ik lang geleden verloor.
Elke poging tot nabijheid faalt.
Alles verdwijnt.
Rook trekt door mijn vingers.…
Bully
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
362 Je kraakt, commandeert,
moet-dit, moet-dat,
tot mijn rug een uitroepteken is
en slapen een verloren kunst.
Maar luister goed, bully:
vanaf nu mag je lullen,
maar niet meer sturen.
Ik ruil je noodtoestand in
voor een rustig geel knipperlicht.…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Wachtend tot het licht mijn
bast zal raken, verzamelt mijn slapende
kern kracht in stilte, ik ben niet verloren in deze koude,
ik ben enkel ver, en in deze vrede groeit de belofte dat ik zal ontwaken.…
Herakles en Atlas #1
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
339 wieg had ik geen weet
van al m'n onvermoede krachten
in mijn jonge jaren wurgde ik
met speels gemak de grootste slangen
ik was een echte robbedoes
een schobbejak
Maar toch hield ik, mijn beste vriend
al was ik dronken als een tor
altijd de hoogste norm in acht
doch later kreeg ik van m'n zonden
veel berouw en last en spijt
verloor…
Smaragden Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 Ver voorbij verborgen grenzen
waar dromen werden geboren,
in een vredig, stil moment
Reik ik naar het licht,
dat leek te zijn verloren,
voor een liefde onbestemd
Dierbare herinneringen
van jouw hand in de mijne,
en liefde die ik ooit bezat
Begraven onder valse hoop,
opgegraven om weer te schijnen,
in smaragden glans gevat
In deze…