5765 resultaten.
De kracht van buiten zijn
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
474 Verder ben ik bewonderd en verwonderd door het
glooiend landschap dat als een juweel glinstert, nabijgelegen bossen
en weiden zijn verfraaid met verschillende tinten groen en in gouden jurk gedrapeerd
Wat is het heerlijk om al dat moois waar te nemen van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
LEREN ZE/WE AUTOMATISCH WAT GRENSOVERSCHRIJDEND IS!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.252 het een hartverscheurend onderwerp is
dat de mens: kind, man, vrouw, non-binair zo weinig
tot niets weet hoe zijn of haar lichaam functioneert
wat er allemaal aan organen/banen in zit
hoe ze werken, verwerken en uitwerken
hoe de geest vooral het lichaam aanstuurt
dat naast de hoofd- ook buikhersenen bestaan
We komen er wel achter, uit einde…
Weer opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
344 Maar ik weet nu:
rust is geen zwakte,
en vallen is niet het einde,
zolang je blijft willen opstaan.
Ik ben Ricardo —
geen diagnose, geen dossier.
Ik ben 33, ik adem weer,
ik leef.…
Het lopen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 De verlichte ophaalbrug
van Ossenzijl,
ons eind die dag en dan terug
met belbus en jij die zei
hoe goed ‘t ov
we langs eindeloos verlichte bomen,
kassen in Marknesse komen
Ja daar toch vergeefs op bus
een wachten in de kou
En hoe ‘n andere chauffeur ons mee
en ja beaamde de weldaad van
het wandelen
We s avonds laat
en onder warme…
In het licht van de kerstnacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 De schemer valt over het einde van het jaar,
we zoeken de warmte, we zoeken elkaar.
In een wereld die soms zo haastig en luid is,
waar het nieuws vaak vol zorgen en grijsheid en strijd is,
staan we vanavond heel even stil,
omdat iedereen vrede en tederheid wil.…
Lachliedjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 op parkeerplaats
met onze mobiels
Zie ‘k ons op matrasjes zitten
in de verre spiegel
twee brave grijze kinderen
spelen een voorspelbaar spel
met groep en olie,
gladde lijven, leunen, steunen
hangen, eten hapjes,
zitten in een kring,
of er een woord
ik zeg: mooi
Terug in ‘t donker op de weg
zoek jij chansons
waaraan geen eind…
Roestige vleugels boven het weiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
214 Het einde snijdt door de mist:
**vleugels**.…
IK KRIJG GEEN ENERGIE, IK HEB HYPER-ENERGIE!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
249 is al vermoeiend genoeg, meer dan genoeg
maar soms gaat mijn lichtje, mijn lampje knipperen
dan hapert de bron, het snoer, de stekker, het stopcontact
dat voel ik aan mijn stekker, schrik me te pletter, voel me een stakker
want dan gaat mijn licht toch wel even uit
om uiteindelijk in dromenland weer op te laden
en komt het definitieve einde…
Twee minuten, en meer
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
247 En stilte geen einde is,
maar een begin.
Van zorgvuldiger leven,
van zachter spreken,
van het weigeren te vergeten.
Voor hen die geen tijd meer kregen.
Voor ons die nog kunnen kiezen.…
Vroege vogels
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
258 manshoge nevel,
schuilplaats voor duizenden gasten
Onder de brede
vleugels van Jara
wacht ik, onzichtbaar
voor andere vogels,
in slinkend duister
aan drempels van licht,
op de rossige gloed van Aurora
Door galerijen
verspreidt zich gefluister
en golven geruchten
langs gevederde ruggen;
hun nachtelijk waken
komt langzaam ten einde…
Odysseus’ verhaal; intermezzo
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
101 Hier, voorbij het einde van mijn zijn, ben ik mijzelf kwijt-
geraakt. Aangetast in mijn eergevoel, het overgebleven
plukje trots dat ik, vanonder mijn rots, met enig beven,
om van angst niet te spreken, nog durf te verdedigen;
na dit era van stilte, laat ik mij niet langer beledigen.…
BABY BLUE
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
734 -------------------------
Ha! daar is die vrouw
die me komt halen
de enige die luistert,
wanneer ik schreeuw en huil
en dan opeens haar borsten schept
uit de warmte van het eerste dier,
(gretigheid)
en een nest maakt van twee moederarmen
en alles wordt stil en
is goed en warm en vol,
en schoon en boeren en lopen en vallen en fietsen en…
Nieuw Zeeland.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.577 Het grote strafeiland zonder einde.
Waar de mensen die daar belanden gezichten van ijs krijgen.
En handen worden er aambeelden zwart.
En de mensen die daar komen komen nooit meer terug naar de bewoonde wereld.
De waternimfen kunnen je naar deze gevangenis van ijs ontvoeren.…
Die dubbele gevoelens
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
2.534 Mijn bedoelingen waren niet heel serieus
maar ben toch meer om je gaan geven
aan al het begin komt altijd een eind
maar gelukkig niet ten koste van het leven
Mijn gevoelens zijn nu wel wat in de war,
de momenten dat je door mijn haren aaide,
hoe je me aankeek, was het dan wel echt
of zijn dat ook momenten dat je me naaide?…
Oneindige Horizon
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.500 Een kaarsrechte weg
Richting een stralende horizon
Samen vertrokken zonder notie
Geen bagage, slechts een koffer vol verlangens
Zwervend zweven
Zwevend zwerven
Niet omkijkend naar de toekomst
Niet vooruitkijkend naar het verleden
Een fractie oogcontact
Liet zonder woorden deze reis beginnen
Die begint zonder begin en eindigt zonder einde…
De laatste modernist
gedicht
3.4 met 44 stemmen
21.540 O, dat er een eind aan kwam!
De laatste modernist te zijn
die z'n ziel aan een ijzige demon verpandt.
----------------------------------------------
uit: 'Oesters & gestoofde pot', 2001.…
Tussen seizoenen
gedicht
4.2 met 9 stemmen
7.577 Aan hun verbazin komt geen eind, ze kennen
de winter niet.
------------------------------------------
Uit: 'Tussen seizoenen'.…
Tussen seizoenen
gedicht
3.6 met 38 stemmen
17.314 Aan hun verbazin komt geen eind, ze kennen
de winter niet.
------------------------------------------
uit: 'Tussen seizoenen'.…
Niet als met nevelen...
poëzie
2.8 met 63 stemmen
19.240 Dus gij ook, edel,
Gij, gouden Bruidspaar,
Aan 't eind van vijftig,
Niet altoos lichte,
Niet immer blijde,
En toch hoe rijke,
Aan liefde rijke,
Door heilge trouwe
Gewijde jaren!…
De zee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
933 Ik hou van de zulte lucht
de geur die het zeewater zo eigen is,
van het uitzicht de ruimte
de bootjes op het water
en aan het einde de lucht.
De tinten zo mooi op elkaar afgestemd,
een pracht van een plaatje van een geheel.…
Camperduin, 1952 of daaromtrent
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.974 Het groen van lieslaarzen
op de pier, een mechanisch gereutel
van werphengels en
de zonsondergang aan het eind
van een koninkrijk:
een verbaasd zitten wachten
in warme avonden, met een Hondsbossche
Zeewering, brokken bazalt en
kiepkarren in ruste.…
Blitse bits
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
741 Ze glimmen, niet gezwicht
voor 't roemloos eind, boven alle lof, aan 't hemelzwerk
hoogverheven!
Ze dorsten al van jaren her, zowaar naar luwe bomen,
geschoond van muis, kopie en dubbelklik in 's hemels dauw
te zweven!
Geniet van 't kleurrijk mozaïek dat elke verbeelding tart.
Zie niet verwaten neer op hen, bevroed hun aller hart.…
hooggehakt in haar lach
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
663 Applaus maakt
een eind aan begin van de passie.
Spanning bruist in emoties eruit.
Je stapt, hooggehakt, met
welluidende lach door de stad.
Het zingt in je bloed en gonst
door je drift. Je toont heel uitdagend,
het leven, jouw warme gezicht.…
voor jou alleen, van mij alleen
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
3.618 Doe nu je ogen maar toe, slaap nu maar door
Je hebt een ongelijke strijd gestreden
Oneerlijk was het op het eind
Te veel heb je geleden
Ik zal je missen, mijn schoonmoeder, voor 37 jaar lang
En van mijn kinderen hun lieve oma,
Rust nu maar uit, wees niet meer bang…
Vlokkige Pracht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
922 't eind was te snel
dit vriezig donsveer
welk ik zo begeer
traande ijzig langs mijn pols terneer
Eens rein en volmaakt
zo puur, en zo naakt
is nu slechts een vloeiende spiegel
Mijn keten niet vast
door 'n sneeuwvlok belast
welk tot mijn conclusie
slechts was een illusie
en mij verlaat in innerlijke ruzie
De roodvlamme fikken
die…
- De zachte traan in mij -
hartenkreet
4.8 met 43 stemmen
1.276 Niemand die mij liefheeft op juiste wijze
vandaar een geliefde pas liefhebben mag,
die zwevend in mij kijken durft per dag
hoe speciaal en echt mijn innerlijk vecht,
de sluier van mijn diepst geheim oplicht,
begrijpend hoe het om mijn hartje staat,
ben afgedaald als het om het leven gaat
aan het eind van elke zachte tranendag.…
- Witte stille vlinder -
hartenkreet
3.9 met 40 stemmen
2.163 Blijkt dat als harmonie is neergedaald
als een dreigend wolkendek,
men voort zal gaan
tot het bittere einde van de avond?
De vallei van de hemel opent aarzelend
langzaam haar hemelsluizen
valt als duisternis over laatste dagen,
onder wat gedruppel stapt men
het wijde open veld in
waar ieder zijn eigen universum herbergt.…
Een dag als moeder
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
1.694 werk in de tuin: gazon afmaaien, hagen scheren,
verven en cementeren,
de ruiten, de gordijnen
en luisteren, vlug, heel even
tussen 't labeur wat ontroering laten zweven,
rap, vlugger, dat aan 't einde der dag
voldoening komen mag.…
spinnende behaagzucht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
734 moord op zijn vrouw waar hij niet kan mee leven
of kan sterven of enig ander eindig inferno
de dood is de dood, het leven éénmalig
en wij universeel meermalen de kop in het zand
de eindigheid en oneindigheid, alfa en omega, amen
*
zoals met het tweede kind dat geboren wordt
ook een wereld van jaloezie geboren is
onontkoombaar tot het eind…
Adem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 Het verhaal komt niet ten einde
want ik ben steeds de nieuwe zin. Ga met mij mee,
ik geef mijn kosmos steeds een explosief begin.
Mijn adem, ik omarm je met heel mijn wezen!…