35704 resultaten.
Drieënveertig Lentes
netgedicht
2.3 met 58 stemmen
5.486 dikke lagen sneeuw
trok ik brutaal de zon naar hier
vleide je 'n tapijt neer van zacht fluweel
kwamen uiteindelijk groene stengels uit de grond
verschoten knoppen al gauw van kleur
speciaal voor deze feestavond
drieënveertig lentes geleden in maart
werd deze roze wolk geboren
vandaag is de dag waarop deze vis verjaart
geniet ik van vers…
Ik droomde dat het anders was #4
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 In rust volledig van de angsten genas
Explosies van verblindend licht
Zwepen sloegen in mijn gezicht
Implosies van vergaan vertouwen
Die muren tussen lichaam en ziel bouwden
Flarden mist mijn stad omsloten
Schaduwen verdwaalden in het duister
Gedachten tot ruïnes vervielen
En restte slechts een zacht gefluister
Een glimlach uit een ver…
De blaadjes
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
697 De bakker groet, doorheen de geuren van het verse brood
dat nu heel anders smaakt dan in de koude dagen.
Weet je wat me nu ineens te binnen schiet? Toen ik nog
kind was en de zomers eindeloos leken, was ik soms verheugd
om het brommen van een vlieg. Die zijn nu
nog nergens te bespeuren.…
Vuurberg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
425 verkrachte wanhoop
ademloos wordt een laatste toeslag
uitgestoten als schaamrood knaagt aan een
schitterende fontein met verstoft geweten
wanneer avonden rood kleuren
stijgt de mens voor een laatste
maal boven zichzelf uit en zoekt
op vleugels van aflandige wind
naar verloren gewaande duiten
jij schatert, spuugt dansend uren uit
en heel ver…
Utopie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
479 Ooit hoop ik zo ver te raken
in mijn poëtische zoektocht,
dat ik
DE klank voor lente gevonden heb
of nog beter
dat alleen mijn verschijning
een lentegedicht is.…
een vreemde dag
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
607 ik hoor ze roepen
van ver
het is een vreemde dag
ontgoocheld en met een dubbel gevoel
kleur ik de wereld wakker, kleed ik mij
in mistroostige gewaden dat het licht
in zichzelf doet keren, herinneringen
flitsen voorbij het geestelijk firmament
voorbij de horizon wacht een verlangen
op mijn thuiskomst, een wereld die niet
de mijne is; trekt…
Milieu nog maar een keer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
484 Niks dan brokken, ver-
wrongen staal en stof dat omhoog vliegt.
En resten geschrokken achterlaat.-…
Zwerfkat
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
529 Hij hakte zijn hart van steen
in een aantal delen, dat moest
wat meer, lucht, ruimte geven
maar dat lukte natuurlijk niet,
en zijn steen was droog en ver-
kruimelde in zoveel delen!
Altijd alleen en meestal ook
zo willen leven, het leven
met anderen viel zwaar en
tegen.…
VERKENNING
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.615 Brachten zij tonen uit een vér verleden?
Ik weet niet - of was alles droom of waan?
't Kan zó niet zijn! - Eér heeft de stilte een taal
Dan aller zomervooglen lied in 't woud
Dat onverstaanbaar van de takken glijdt -
O, ik geloof óns wordt in eenzaamheid
Somwijlen een mysterie toevertrouwd...…
Tijdloze horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Zon als behang, onbeweeglijk,
de wereld is een medaillon,
waarin gedachten zijn geborgen
als onkruid van de zee, draag
ik om mijn nek gehangen,
als doolhof met me mee,
slaap op stenen veren, drink
uit schelpen de hartslag van
hun zoute leven, gedolven
uit het schuim op de lippen
van de golven, zoek toegang
tot nieuwe dromen, waar de…
De naakte kluizenaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
595 Schroeivlekken in zijn gedachten
onomwonden weerzinwekkend
tot groot verdriet van
Zijn-Moeder-in-de-Spiegel
Aan weerskanten bouwt hij een muur
van takken en bladeren,
takken en bladeren,
tot ver uit het zicht
Het zonlicht van zijn tong
sprak duizend talen
en duurde voort,
totdat zijn geest getekend werd,
totdat zijn geest geketend werd…
Het vervolg van de duivel.
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
577 Hij weet het, ik ben van niemand meer bang,
die tijd ligt ver achter me,
ik ben vanaf nu zijn volwassen opponent.
Kijk me maar in de ogen
en je zult zien dat ik het meen:
Alleen voor de liefde zal ik knielen.…
eigengemaakte songtekst
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.060 Zachtjes tik ik tegen je aan
En voel jouw liefde door me stromen
Alsof ik hier heel ver weg
Met jouw zit weg te dromen
Op een mooi wit strand
Met van die grote palmbomen.…
eigengemaakte songtekst
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.701 Zachtjes tik ik tegen je aan
en voel jouw liefde door me stromen
alsof ik hier heel ver weg
met jou zit weg te dromen
op een mooi wit strand
met van die grote palmbomen.
Laat me zien
hoe jij de liefde geeft
laat me voelen hoe
mijn emotie bij je binnen zweeft
laat me voelen dat de liefde is
laat me voelen dat de liefde is
gekomen.…
Sterf ik opnieuw
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.323 elke dag
sterf ik opnieuw
als ik je zie
als ik je hoor
als je dichtbij
als je ver weg
denk ik
ga..…
Maan
gedicht
2.0 met 47 stemmen
10.660 Toekomst en ver verleden schuiven nader.
Ik speel bij mijn beide dochters op schoot.
Mijn moeder heft haar beide handen uit de dood.
---------------------------------------------
uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…
Klaprozen in wildgroei
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
547 Een
koude nacht deed onze
lijven samen komen
We dansten een oorlog
In landen van heel ver
Zon en maan bekeken
Onze passen van toen
Wij snel signaleerden
Klaprozen in wildgroei
Rotsformaties in stijl
Dagen vlogen in blauw
Voorbij aan de tijd die
Ons restte in 't Kanaal
(Guernsey, 1990)…
DE TIJD IS HEEN
gedicht
2.9 met 10 stemmen
10.332 Die tijd is heen, want gij zijt ver van hier,
Mijn pareltje, mijn duifje, mijn saffier,
En zonder u gaat al mijn liefde dood;
Waartoe der dingen schoonheid nog geprezen,
Die slechts bestond bij gratie van uw wezen,
Als bij de zon 't ochtend- en avondrood.…
In welke realiteit leven we
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
702 Dat werd tijd
Waar op zij antwoordt: nee oen, dit is realiteit
Ik schrik me te pletter en stap uit m'n kabel-
sprookje voor zo ver dat kan
En zie het nu ook cnn breaking news
Als dat maar goed komt dat gebeurt in de film toch ook
Ik hoop het van harte
En mijn medeleven aan de nabestaanden van de slachtoffers in japan…
Krakende oevers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Op de krakende oevers
tast ik af, wandel ik mijn weg
Ik kan altijd kiezen
zo denk ik
Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver
Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders
Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem
“Loop weg”
zo denk ik
Maar de vaste grond is leeg
afgestorven of in de pels
van…
Zwarte schapen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
599 Mensen vullen deze avondstad
die naar binnen zijn gevlucht, waar zouden de zwer-
vers nu zijn en waar is mijn lief die niet gelukkig is?
Bittere ernst is het allemaal maar ik tel de schapen.
Denkbeeldig en zwart. Een schaap plast een harde
gele elektrische straal naar de aarde. Ik schrik nogal.…
WANDELING
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.008 Een fijne geur ontstijgt de verse gronden;
De luchten worden willig voor geluid;
Er breken kleine blauwe kreetjes uit,
Geritsel als uit duizenderlei monden.
Een malse vleug van lente wordt gezonden;
Zijn adem is bewaaierd van het kruid
Dat uit de omgeworpen voren spruit,
Onmetelijk, en dampend in de ronde.…
Afgebroken tenten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
602 Bij 2 Korintiërs 5 vers 1 tot 10.…
Ik staar en peins
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
834 Ik staar naar de horizon, die eindeloos ver weg is,
ik denk, dat jij daar bent, waar geen einde meer is,
het is net als met water in het bad,
zodra je schoon bent, het water is afgekoeld,
heb je dat net als het leven, ook weer gehad,
met dat verschil, de zee verdwijnt niet in het afvoerputje.…
Een haast perfecte dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 In het licht
van een fontein sprankelt vers leven
dat de stralen van de zon vasthoudt.
Vogels in eeuwige bomen,
vissen in slome wateren,
zetten de dag luister bij
waaraan geen einde lijkt te komen.
Alleen de afname van warmte
kondigt tijdelijke duisternis aan.
Dan breekt de dag die eindelijk
zijn verschroeiende adem laat gaan.…
Spaarbekkens
gedicht
4.0 met 30 stemmen
5.490 De dotterbloemen vallen droog
in de spiralen van het slib
eens stond het water huizenhoog
tot aan de rand van ieders lip
baggerschuiten zijn vertrokken
door verse geul in de rivier
de natuur zit met de brokken
en zucht onder een kwaaie pier
de rechte weg leidt naar het geld
en verdraagt geen puur gekronkel
spaarbekkens worden niet…
Foetusverlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
679 Verdwalen in een doolhof, moe gestreden
Verlangen naar een ver verleden
Het klosje garen zonder begin, zonder eind
De ster die in het oneindige verdwijnt
Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal
Geen onduidelijkheid, in geen geval
Als een foetus in haar moeders huis
Ik wil terug, naar toen, naar thuis
Slechts slapen, volledig ying en…
Slagveld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
706 van een vorige herfst
een slapende morgen
in een verdronken landschap
ik groeide op in dit gewest
stap door de spiegel
en vervolg mijn tocht langs littekens
hier zoekt tijd een woning
-nauwelijks plaats voor zoveel ruimte-
een lichtvoetig beeld versterft als schim
later is slechts een geweerloop lang
toekomst altijd een vinger te ver…
Bij de zwarte Madonna van Guadalupe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
607 Vaandels strak, in plechtig rood flankeren,
alsof men Isabella terug verwacht, la catolica genaamd,
gewiekste koningin, al uit een ver verleden.
Een zwaluw zwiert, de zon verzint voor efkes zomer,
maar de palmen huiveren. Het is 7 graden in Guadalupe.…
Schemerende stromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Vers geworpen licht
verstoort de trage rust ruw.
Een gewaagde fluistering
verhaalt van verholen scepsis.
Niettemin kruipt licht onder
de deur naar de duisternis.
De contouren van de schemer
vervagen in de ijle nacht.
Geduldig blijft de deur gesloten
waarachter onwetend het duister wacht.…