Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

Drieënveertig Lentes

netgedicht
2.3 met 58 stemmen aantal keer bekeken 5.486
dikke lagen sneeuw trok ik brutaal de zon naar hier vleide je 'n tapijt neer van zacht fluweel kwamen uiteindelijk groene stengels uit de grond verschoten knoppen al gauw van kleur speciaal voor deze feestavond drieënveertig lentes geleden in maart werd deze roze wolk geboren vandaag is de dag waarop deze vis verjaart geniet ik van vers…

Ik droomde dat het anders was #4

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
In rust volledig van de angsten genas Explosies van verblindend licht Zwepen sloegen in mijn gezicht Implosies van vergaan vertouwen Die muren tussen lichaam en ziel bouwden Flarden mist mijn stad omsloten Schaduwen verdwaalden in het duister Gedachten tot ruïnes vervielen En restte slechts een zacht gefluister Een glimlach uit een ver…

De blaadjes

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 697
De bakker groet, doorheen de geuren van het verse brood dat nu heel anders smaakt dan in de koude dagen. Weet je wat me nu ineens te binnen schiet? Toen ik nog kind was en de zomers eindeloos leken, was ik soms verheugd om het brommen van een vlieg. Die zijn nu nog nergens te bespeuren.…
Adeleyd8 april 2010Lees meer >

Vuurberg

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 425
verkrachte wanhoop ademloos wordt een laatste toeslag uitgestoten als schaamrood knaagt aan een schitterende fontein met verstoft geweten wanneer avonden rood kleuren stijgt de mens voor een laatste maal boven zichzelf uit en zoekt op vleugels van aflandige wind naar verloren gewaande duiten jij schatert, spuugt dansend uren uit en heel ver…
metha17 april 2010Lees meer >

Utopie

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 479
Ooit hoop ik zo ver te raken in mijn poëtische zoektocht, dat ik DE klank voor lente gevonden heb of nog beter dat alleen mijn verschijning een lentegedicht is.…

een vreemde dag

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 607
ik hoor ze roepen van ver het is een vreemde dag ontgoocheld en met een dubbel gevoel kleur ik de wereld wakker, kleed ik mij in mistroostige gewaden dat het licht in zichzelf doet keren, herinneringen flitsen voorbij het geestelijk firmament voorbij de horizon wacht een verlangen op mijn thuiskomst, een wereld die niet de mijne is; trekt…

Milieu nog maar een keer

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 484
Niks dan brokken, ver- wrongen staal en stof dat omhoog vliegt. En resten geschrokken achterlaat.-…

Zwerfkat

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 529
Hij hakte zijn hart van steen in een aantal delen, dat moest wat meer, lucht, ruimte geven maar dat lukte natuurlijk niet, en zijn steen was droog en ver- kruimelde in zoveel delen! Altijd alleen en meestal ook zo willen leven, het leven met anderen viel zwaar en tegen.…

VERKENNING

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.615
Brachten zij tonen uit een vér verleden? Ik weet niet - of was alles droom of waan? 't Kan zó niet zijn! - Eér heeft de stilte een taal Dan aller zomervooglen lied in 't woud Dat onverstaanbaar van de takken glijdt - O, ik geloof óns wordt in eenzaamheid Somwijlen een mysterie toevertrouwd...…
Jan Veth4 december 2019Lees meer >

Tijdloze horizon

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 609
Zon als behang, onbeweeglijk, de wereld is een medaillon, waarin gedachten zijn geborgen als onkruid van de zee, draag ik om mijn nek gehangen, als doolhof met me mee, slaap op stenen veren, drink uit schelpen de hartslag van hun zoute leven, gedolven uit het schuim op de lippen van de golven, zoek toegang tot nieuwe dromen, waar de…
pama29 juli 2010Lees meer >

De naakte kluizenaar

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Schroeivlekken in zijn gedachten onomwonden weerzinwekkend tot groot verdriet van Zijn-Moeder-in-de-Spiegel Aan weerskanten bouwt hij een muur van takken en bladeren, takken en bladeren, tot ver uit het zicht Het zonlicht van zijn tong sprak duizend talen en duurde voort, totdat zijn geest getekend werd, totdat zijn geest geketend werd…

Het vervolg van de duivel.

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 577
Hij weet het, ik ben van niemand meer bang, die tijd ligt ver achter me, ik ben vanaf nu zijn volwassen opponent. Kijk me maar in de ogen en je zult zien dat ik het meen: Alleen voor de liefde zal ik knielen.…
Peterdw.14 augustus 2010Lees meer >

eigengemaakte songtekst

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.060
Zachtjes tik ik tegen je aan En voel jouw liefde door me stromen Alsof ik hier heel ver weg Met jouw zit weg te dromen Op een mooi wit strand Met van die grote palmbomen.…
MiTcHeLL23 augustus 2010Lees meer >

eigengemaakte songtekst

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.701
Zachtjes tik ik tegen je aan en voel jouw liefde door me stromen alsof ik hier heel ver weg met jou zit weg te dromen op een mooi wit strand met van die grote palmbomen. Laat me zien hoe jij de liefde geeft laat me voelen hoe mijn emotie bij je binnen zweeft laat me voelen dat de liefde is laat me voelen dat de liefde is gekomen.…
MiTcHeLL24 augustus 2010Lees meer >

Sterf ik opnieuw

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.323
elke dag sterf ik opnieuw als ik je zie als ik je hoor als je dichtbij als je ver weg denk ik ga..…

Maan

gedicht
2.0 met 47 stemmen aantal keer bekeken 10.660
Toekomst en ver verleden schuiven nader. Ik speel bij mijn beide dochters op schoot. Mijn moeder heft haar beide handen uit de dood. --------------------------------------------- uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…

Klaprozen in wildgroei

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
Een koude nacht deed onze lijven samen komen We dansten een oorlog In landen van heel ver Zon en maan bekeken Onze passen van toen Wij snel signaleerden Klaprozen in wildgroei Rotsformaties in stijl Dagen vlogen in blauw Voorbij aan de tijd die Ons restte in 't Kanaal (Guernsey, 1990)…

DE TIJD IS HEEN

gedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 10.332
Die tijd is heen, want gij zijt ver van hier, Mijn pareltje, mijn duifje, mijn saffier, En zonder u gaat al mijn liefde dood; Waartoe der dingen schoonheid nog geprezen, Die slechts bestond bij gratie van uw wezen, Als bij de zon 't ochtend- en avondrood.…
Bertus Aafjes12 februari 2011Lees meer >

In welke realiteit leven we

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 702
Dat werd tijd Waar op zij antwoordt: nee oen, dit is realiteit Ik schrik me te pletter en stap uit m'n kabel- sprookje voor zo ver dat kan En zie het nu ook cnn breaking news Als dat maar goed komt dat gebeurt in de film toch ook Ik hoop het van harte En mijn medeleven aan de nabestaanden van de slachtoffers in japan…
Hegoser20 maart 2011Lees meer >

Krakende oevers

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
Op de krakende oevers tast ik af, wandel ik mijn weg Ik kan altijd kiezen zo denk ik Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem “Loop weg” zo denk ik Maar de vaste grond is leeg afgestorven of in de pels van…

Zwarte schapen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 599
Mensen vullen deze avondstad die naar binnen zijn gevlucht, waar zouden de zwer- vers nu zijn en waar is mijn lief die niet gelukkig is? Bittere ernst is het allemaal maar ik tel de schapen. Denkbeeldig en zwart. Een schaap plast een harde gele elektrische straal naar de aarde. Ik schrik nogal.…
c. paris26 april 2011Lees meer >

WANDELING

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.008
Een fijne geur ontstijgt de verse gronden; De luchten worden willig voor geluid; Er breken kleine blauwe kreetjes uit, Geritsel als uit duizenderlei monden. Een malse vleug van lente wordt gezonden; Zijn adem is bewaaierd van het kruid Dat uit de omgeworpen voren spruit, Onmetelijk, en dampend in de ronde.…

Ik staar en peins

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 834
Ik staar naar de horizon, die eindeloos ver weg is, ik denk, dat jij daar bent, waar geen einde meer is, het is net als met water in het bad, zodra je schoon bent, het water is afgekoeld, heb je dat net als het leven, ook weer gehad, met dat verschil, de zee verdwijnt niet in het afvoerputje.…

Een haast perfecte dag

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
In het licht van een fontein sprankelt vers leven dat de stralen van de zon vasthoudt. Vogels in eeuwige bomen, vissen in slome wateren, zetten de dag luister bij waaraan geen einde lijkt te komen. Alleen de afname van warmte kondigt tijdelijke duisternis aan. Dan breekt de dag die eindelijk zijn verschroeiende adem laat gaan.…
Iniduo2 augustus 2011Lees meer >

Spaarbekkens

gedicht
4.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 5.490
De dotterbloemen vallen droog in de spiralen van het slib eens stond het water huizenhoog tot aan de rand van ieders lip baggerschuiten zijn vertrokken door verse geul in de rivier de natuur zit met de brokken en zucht onder een kwaaie pier de rechte weg leidt naar het geld en verdraagt geen puur gekronkel spaarbekkens worden niet…
Dick Panman19 augustus 2011Lees meer >

Foetusverlangen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 679
Verdwalen in een doolhof, moe gestreden Verlangen naar een ver verleden Het klosje garen zonder begin, zonder eind De ster die in het oneindige verdwijnt Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal Geen onduidelijkheid, in geen geval Als een foetus in haar moeders huis Ik wil terug, naar toen, naar thuis Slechts slapen, volledig ying en…
Ankie1 januari 2012Lees meer >

Slagveld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 706
van een vorige herfst een slapende morgen in een verdronken landschap ik groeide op in dit gewest stap door de spiegel en vervolg mijn tocht langs littekens hier zoekt tijd een woning -nauwelijks plaats voor zoveel ruimte- een lichtvoetig beeld versterft als schim later is slechts een geweerloop lang toekomst altijd een vinger te ver…

Bij de zwarte Madonna van Guadalupe

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 607
Vaandels strak, in plechtig rood flankeren, alsof men Isabella terug verwacht, la catolica genaamd, gewiekste koningin, al uit een ver verleden. Een zwaluw zwiert, de zon verzint voor efkes zomer, maar de palmen huiveren. Het is 7 graden in Guadalupe.…

Schemerende stromen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
Vers geworpen licht verstoort de trage rust ruw. Een gewaagde fluistering verhaalt van verholen scepsis. Niettemin kruipt licht onder de deur naar de duisternis. De contouren van de schemer vervagen in de ijle nacht. Geduldig blijft de deur gesloten waarachter onwetend het duister wacht.…