732 resultaten.
Voorschrift
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.422 Trek de woestijn in,
laat de karavaan
de groene rijkdom der oasen,
u zij de dorre oceaan
van zand; goud en topazen
bewaart ge niet,
die zijn voor uw vriendin,
de koningin van Scheba;
de stierenvechter laat ge de arena,
de volkstribuun
het duizendvoudige gehuil
van de hyena's
die beurtlings ‘kruist hem’
en ‘hosannah’ roepen;…
Nattigheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
455 Zak maar weg in de eindeloze
doolspelonken van de meest zwartgallige melancholie,
waar jouw blote zenuwen weerloos bewegen als zeewier
op de bodem van de oceaan. Sta stil bij iedere stad
van gestolde heiligheid, schimmen die het ware licht
waren.…
Bij mij zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Op een eiland,
vol rust en vrede,
waar de hemel diepblauw kleurt,
en de oceaan kabbelend dit lied neuriet.
Bij mij zijn,
om voor een heel leven,
met jou samen,
geluk te beleven.
Om stiltes te aanvaarden,
en rust te laten dalen,
om te bezinnen
dat een gezond leven een zegen is.…
omnivore marinus
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
471 je dood aan gaat
als ‘ie niet eerst een maand in boterzweet geklaard is
met of zonder
kop danwel staart
met de aard van het beestje
feestelijk op een blaadje wier
zwierig gepresenteerd
het zou mij een eer zijn
om als eerste het zenuwstelsel te proberen
getrokken
uit het gruwelijkste grondmonsterbrein
van de peilloze troggen der oceaan…
Wat Liefde Achterliet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
317 Dit eens zo luchtig hart,
vervuld met geestdrift en met vreugde
Nu ontwricht door pijn en smart,
waar het zich in liefde ooit verheugde
Mijn ziel is mee gezonken,
in de donkere diepten van een oceaan
In weemoed gestaag verdronken,
en als een schip in een storm vergaan
Dit hart dat eens subtiel,
werd ontstoken door jouw wakkerend vuur
Nu…
metafoor van schoonheid
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.922 De witte oceaan van je ontluikende glimlach
Doet de nacht verstommen in het ochtendgloren
Bevend zie ik hoe de zwaluwen jou vertrouwen
Alsof de lucht in je bossen de smaak van zoethout heeft
Huilend van droefheid om het gemis van je aandacht
Lonkt de einder naar de horizont en zwijgt jaloers
De takken slapen in de strenge bomen zonder groen…
Zeewezens
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
762 dagelijks lopen ze langs de vloedlijn
m'n vriend en zijn vrouw, beide bioloog
op een dag loopt zij de golven in
keert niet weerom, verdwijnt spoorloos
men ziet hem alleen over 't strand gaan
loopt de zee in, duikt onder 't golvendak
luistert, leert de taal van de oceaan
vandaag ga ik met hem mee; hij verdwijnt
in de golven, keert terug uit…
George...
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
2.243 Heerlijk om bij de klanken van Händel weg te dromen
Gedachten te kunnen verruimen als de oceaan zo wijd
Woorden druppelen als watermuziek op het papier
Dit gedicht aan het menuett suite no.3 G - DUR toegewijd
In een snel tempo fluit de klarinet in alla breve maat
De violen laten zich veroveren door het "Rigaudon"
Een volksdans uit de Provence…
Antichrist
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.052 Wanneer de ruige sneeuw de Alpen niet zal dekken,
Wanneer de zomer heet zal ijzelen van kou,
Wanneer de lucht het land zal weigeren de douw,
Wanneer 't gedierte zal de Oceaan uitlekken,
Wanneer de noorder-pool de zeil-steen niet zal trekken,
Wanneer de grijze wolf het schaap zal wezen trouw,
Wanneer de vrouw een man, de man zal zijn een vrouw…
Over álles....
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
3.071 Over álles is wel wat geschreven,
't is te lezen, of 't is verteld,
over oorlog, vechten, vrede,
of over dom en zinloos geweld,
over liefde, haat, kortom 't leven,
over personen die bestaan,
over landen, steden, mensen,
over water, de zeeén, de oceaan,
over schipbreuk, terrorisme,
over geboorte en verdriet,
over lieve leuke dingen,…
Afscheid
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.630 Als golfje zal ik voor altijd
opgenomen worden
in de oceaan van
het eeuwigdurend zijn.
Als mijn vredige tromgeroffel is uitgespeeld
zal ik knielen aan de voet van de
eeuwige stilte daar waar alleen viering is.…
Paard zonder naam
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
536 Wat veel meer betekent dan alleen
een visioen, ontsnapt aan de mazen
van de zandgolven, gemeten aan
de ijver van de oceaan, lonken oases
nog begeerlijker in de waan van de
dagelijkse dingen en met zachte
heelmeesters van de geest is het
twijfelachtig of dat geneest en zal ik
verdrinken in de Fata Morgana van de wereld.…
Leeggezogen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
461 hoe je dierbare
lichaam geheel ontspannen uit elkaar viel van
lange tijd op je tenen lopen en oneerlijke
bejegeningen, ik streelde je stoere rug,
wilde wel veel verder gaan, maar voelde dat
als ongepast, immers, je was zo verdrietig
en verdriet heeft niets met erotiek te maken,
vooral voelde ik je leegte, dat je leeggelopen
was als een oceaan…
Duizend en één,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
557 Gelegen, naast je in het bed,
zag ik het uurwerk lopen op je slapen,
bewijs van het kloppen van je bloed,
een oceaan van gloed, waar getijden
tot elkaar komen, om de hemel
op te rapen in een bonte stoet.…
Vlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
769 het depot, rondom mij niets dan sterren
en ik ken er niet een bij de naam
Ik had er zelf een kunnen zijn, een uit miljoenen
aanbeden worden, niemand vreest tenslotte
verafgoding
Een uit miljoenen is ook die vallende ster,
in een boog uit het duister, terug het duister in
De ster der sterren stort vannacht ongezien
in de Atlantische Oceaan…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 1
Bladeren kolken aan de bomen
ruisen als golven
van de wind op zee
Ik zou nu hier willen zijn
als de geluiden
me niet dragen konden
maar de herfst
voert me mee
En ik reis
over daden en dromen
dalen en zomen
Hier zo ver vandaan
kwam ik in een adem
en een zucht
gedreven in een stilte oceaan
badend in een zwoele vlucht…
Badwater
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
562 Maar als ik kort daarop het sop ben uit gekomen,
trek ik de stop er uit, daar gaat mijn oceaan
dan is het afgelopen met die heldendromen,
en blijft er slechts een ouwe blote kerel staan.…
De Schepping 3
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
480 enkel vruchtbaar stukje grond
Dat op het droge lag
Hij zei: ~Hier moet iets aan gedaan
Met al die nattigheid
Kan er geen boom of plantje staan
Ik pak het met de dragline aan
Er is maar één dag tijd~
Hij groef wat kuilen in de korst
Het water stroomde aan
Geen druppeltje werd er gemorst
-Nou ja, wat spatjes op de borst-
Zie daar: De Oceaan…
Uitgestreden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
738 je volkomen uitgestreden,
je kreeg moeite met het woordenspel,
je verkrampte pijnlijk in nestgewoel,
je had als duizenden geleden
en de downmakende schimmen van weleer
kwamen in veelvoud terug
en keer op keer
solden ze met je als een tere mug,
die niet langer met zijn iele pootjes
braaf en grappig heen en weer kon wrijven
die de oceaan…
Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
471 'De oceaan die in de druppel valt' Kabir
Een schreeuw van eenzaamheid, een meeuw
hoog in de lucht. Eenheid en rust
verheft zich daar. En wenst niet meer.
Een zweven is in het leven.
Zijn hemelvaart reikt meer dan hoog,
hij vliegt. Want vliegen is gegeven.
Een meeuw leeft hoog in God en leven.…
Operatiemes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 In dromen, de dag die maar niet wil komen
in dromen, de dag die kruipt als een slang
terwijl die echt nog moet beginnen
de rots legt schaduw
over een gesmolten oceaan
die natuur voor de toekomst heeft
hier een ruwe rots met robben
daar vele sternen af en aan
diepzeeduikende zeezwaluw
die tijd volledig aan zichzelf heeft
krijgt trek en…
Huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 gecomponeerd tot een fragment,
zinnebeeld als decor op het
fluwelen doek van de nacht,
we zochten naar duizend
vlinders van lichtzinnigheid,
vonden die in de magische
paringsdans van elk mens
en dier, ondeelbaar tijdloos
houdbaar ongeacht de strijd,
het moest zo zijn dat wij als
reizigers die de glans van toeval
deed verbleken, oceaan…
Als een dia serie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Al kon je niet dagelijks lachrimpels ontplooien,
ik weet dat wij elkaar nog heel vaak zien en verstaan,
in diverse nachten soms weer naast elkaar staan
al waren wij beide druppels in een grotere oceaan.…
De zeester
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
590 Maar de golven voerden hem mee
naar de oppervlakte van de zee
Gelukkig is de hevige storm gaan liggen
En hij dreef nu in het water kalm en rustig
Reflecterend hoe hij zich meer kan laten zien
Aan de oppervlakte van de zee
Door de storm te ervaren
wist hij dat hij niet meer bang hoefde te zijn persé
De mooie kleuren van hem
Zal de oceaan…
ROEIEND NAAR DE OVERZIJDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 uitgestrekte stranden
Achter een verlaten einder wacht er vree
dewelke ik omarm met de beide handen
Zie de lichtjes dansen van de sterren ver
van de golven, voortdurend aangespoord
Door een honderdtal lichtjaren verre ster,
dichtbij die oude, haast vervallen, poort
Laat mij maar heel even roeien vannacht
door deze laatste branding van de oceaan…
EPILOOG AARDSE APOCALYPS UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 wij mensen zijn
te klein geweest
voor de schatten
die wij hadden
de wonderen die ons
hebben omringd
waarvan wij ons
hoogmoedig hebben
afgewend omdat wij
de briljante gegevens
niet konden ontraadselen
laat staan ze gebruiken
de grootste lithium
data base zijn de stranden
van zee en oceaan
waarbij de golven info
brengen en verzenden…
Herinnering aan tenerife
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Toen ik de zwarte rotsen zag
Waar blauwe golven braken
Ging ik naast de palmboom zitten
En at oranje fruit
Ik hoorde hagedissen sluipen
Ik rook het zout en zag de grond
Door diepe geulen van het land
Terug naar de koude diepte kruipen
Veel verder nog vervloog de as
Van een vulkaan tot rookgewelf
Terwijl de oceaan mij duldde
Zich aan…
Gros Bisous
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
447 A horse with no name
Door dorre woestijn
Een zwarte sirene
Naar hall zonder fame
Gros bisous de partout
Een anoniem paard
Plotseling de nulle part
Sans doute tout à coup
Een bodembestaan
Ondergronds zonder water
Nooit werd het er later
Diep als d'oceaan
Gros bisous is au bout
Een meermin met voile
Een zwarte étoile
De nulle part…
Als de zee in mij spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
473 De oceaan weerspiegelt
mijn angsten en dromen. In haar diepte vind
ik pijn, maar ook mijn hoop. Aan de kust raken haar golven
mijn ziel, haar ademhaling beroert mijn innerlijk, ik ben één met haar kracht.
Zij is de vrijheid die ik zoek,
de storm in mijn wezen, een eindeloze beweging
die me roept, maar ook vasthoudt.…
Zoals geliefden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
232 Verdwijnen in jouw oceaan,
me laten helen door wat jij bent.
Niet nadenken,
even niets dragen.
Daar komt de regen weer,
nu harder,
hij tikt tegen mijn hoofd
tot alles begint te ruisen.
Het regent vanbinnen,
langs gedachten die niet stoppen,
alles schuift door elkaar
tot ik jou niet meer kan vinden.…