Alle inzendingen over vocht

738 resultaten.

Sorteren op:

Requiem - Ons Landschap

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 937
Lieve, Door dit landschap hebben we ons bewogen van de wortel naar de bloem en weer terug Hier het vocht in ons gezogen om je te voeden Onze aarde bezaaid en weer doorploegd In dit landschap hebben we je laten leven Van de wijde lucht zo wankel op je beentjes Reikend naar het voorjaar bloeiend lentegras Dat voor paarden zwart en wit ontembaar…
Riiiv26 oktober 2013Lees meer >

4 muren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 930
Gekleurd en blank of zwart/wit zijn leven als een film voorbij Gevangen, maar uiteindelijk vrij Robbeneiland brak hem niet van prisoner tot president vrijheidsstrijder die u was, blijft, bent Na zevenentwintig jaar 4 muren, geen wrok en geen haat bij zo'n leider had de wereld baat Hij streed zijn strijd, werd presi- dent en vocht voor…

Geen tijd

gedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 23.646
Vertroosting komt alleen van de wind die het vocht op de konen droogt en de jekker bolt; helaas kan ik slechts achterwaarts springen om te landen op de andere stoep. De vlucht naar voren leid tot een noodlanding in poep. Gul werd er door de munten een wond in het zwarte doek geschoten en ineens wist ik weet, en goed, hoe laat het was.…

UW HANDEN

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.091
1k weet dat wind, wen hij de aromen woelt Uit bloem en voor der vochte zomerlanden En zo doorgeurd, 't ontblote voorhoofd koelt, Met minder leniging die klamheid kust, Dan nu mijn gloed van Uw omvangen voelt.…

Bierdop

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 732
Noem mijn smoelwerk niet dement, want ik herberg hemels vocht, gebruik vooral veel Steradent en hoed je voor alle bocht. Je kunt me als bierdop laten spreken door me samen te knijpen. dan vertel ik je wijze hagepreken en laat ik het biergist dubbel rijpen.…

Er loopt..

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
in een eeltige palm plooien beken eigenheid, put helder water van genegenheid, voedt genot uit gezond verstand, Er loopt een vuurtje over mijn hand het verzamelt het zout der aarde diepste oase van het kloppend hart dringt door tot beide kamers van de ziel, voelt de smart van onmacht in elke vezel in geronnen bloed waarvoor hij vocht…
Pama23 februari 2016Lees meer >

Harlekijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
't universum uitgeschreven ze mocht niet wenen terwijl men haar uitbeende al die lange jaren lang vel over bot haar aderen naar believen omgeleid haar linkerboezem ten bate voor de handel de penningmeester, haar rechter boezem ten bate voor de afgronddiepe commercie, één twee, iedereen deed mee, uitzonderingen daar gelaten ze vocht…

De weg

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Maar ik vocht me erdoorheen, doorheen het postmodern gewoel. Met geluk hervond ik mijn oude levenspad: een trefpunt waar veel wegen samenkwamen, oud en nieuw, gebaand en ongebaand. Niemand hoeft mij de weg te wijzen.…

Dag van de Moedertaal

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
de VN genodigden verwelkomen wij u hier altegader speciaal bijeengekomen in het kader der viering van de Dag der Moedertaal - al is recentelijk weer één verdwenen een triest bericht in deze volle zaal, maar ik belet u niet om luid te wenen om het verscheiden van dit stukje erfgoed, die uitdrukking van mensen toendertijd waarin men vocht…
Nemo25 februari 2019Lees meer >

Route 308

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
riep de jonge man en let op, de assistente zit ook in het hekwerkcomplot zij waren op elkaar aangewezen en in stilte werd ik gesloopt ik heb geen meelevende blikken van hun gezichten kunnen aflezen na het naaiwerk werd mijn prothese onmiddellijk in het achtergebleven vocht der wonden gedoopt: oud zijn is soms hard en genadeloos; want…

De watersnoodramp

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 558
Weer bogen de bomen eerbiedig hun kruin Weer spatte het schuim over dijken en duin Weer raasde een vliegende storm over 't land Weer beukten de golven 't geteisterde strand Weer gingen gedachten gebeden naar zee Weer leefden er honderden duizenden mee Weer waren de machtigste schepen in nood Weer vochten de mannen op leven en dood Weer wachten…
niet bekend15 januari 2023Lees meer >

Kusjes

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.746
Schenk me, o voedster van mijn lustjes, druk me zulke vochte kusjes, dat uw tong de mijne streelt, en er krullend mede speelt; even als de geile mussen in de mei elkander kussen, of het lieve tortelgoed in het trekkebekken doet!…

De roos

hartenkreet
4.6 met 67 stemmen aantal keer bekeken 3.864
De roos, als symboliek De roos, als lach en traan De roos, symbool voor de tragiek De roos, waart je in een vrolijke waan Een roos, staat synoniem voor hartstocht Een roos, die jouw liefde symboliseert Een roos, voor de jongen om wiens gunsten je zo vocht Een roos, voor de jongen die jij zo adoreert Een roos staat ook synoniem voor verdriet…
Joo17 mei 2003Lees meer >

het vlakke land

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 894
vanavond heb ik mij gelaafd op plekken in de stad verspreid heel dankbaar voor het degusteren van wat geestrijk vocht een eeuwenoud recept dat doorgegeven werd in dienstbaarheid en dat tedju door weet ik wie in kwade trouw werd doorverkocht ik weet ook wel dat nuchter zijn vandaag mijn part niet is en dat mijn oordeel wat gekleurd is…

Een kind uit vijfenveertig

gedicht
3.5 met 100 stemmen aantal keer bekeken 34.488
Hij vocht met storm. Opluchting dreigde als een tweede dood. Mijn vader had twee levens: een sloeg zijn brandmerk in het ander en het ander joeg een schaduw over mij. Ik ging aan land, ik, voel de wind en in die schaduw ben ik vrij. ------------------------------------------- uit: 'Klaarlichte dag' (1996).…
Anna Enquist20 december 2024Lees meer >

Naijver

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.015
Een nevel vlucht uit sloot uit beek en plas zoekt op de wind zijn weg en richt zich op het licht nog weet de nevel zich omringd door slierten in de lucht die hem belagen op zijn tocht nog vluchtig dampt hij vocht die massa wordt zijn dood hij stijgt niet mee maar zakt beland in plas en beek en deels ook in de sloot maar zonlicht prikkelt…

Humor tot in het graf

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.505
Op 't kerkhof begraaft men niet overdekt, Bij regen houden de dames de parapluies omhoog, met het vocht dat uit de herenhoeden lekt blijft op een begrafenis niet veel droog. Bij leven was je een lichtminnend persoon en dan ga je ter aarde op zo'n sombere dag.…

kitties

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.374
Op 't kerkhof begraaft men niet overdekt, Bij regen houden de dames de parapluies omhoog, met het vocht dat uit de herenhoeden lekt blijft op een begrafenis niet veel droog. Bij leven was je een lichtminnend persoon en dan ga je ter aarde op zo'n sombere dag.…

Als een cactus

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 579
in het harde daglicht leerde jij al vroeg dat je nooit genoeg tegen schijn beschut zou zijn om vrijuit van jezelf te geven te kwetsbaar door de helse pijn vocht jij fel voor overleven almaar dikker werd de huid met een scherp uitstaand verweer steeds meer wereld buitengesloten ingehouden de zuivere tranen slechts nog dan vergoten…
Ludy Bührs10 december 2007Lees meer >

Voorjaarsrief

gedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 17.237
Nu, het wordt lente, het schrijnt waar zij weggescheurd werden, de onzen, we staan nog te trillen; veel vocht verloren, pijn onder de kleren. Het verborgene vlijtig meten in regels, met timmermansoog, daarover spreken. Jij woont in je tachtigste lente, we zwijgen. Ik schrijf je.…

'k heb 't heet

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 891
O jee wat heb ik het warm, wat is het heet het water loopt me langs mijn oksels, mijn god wat is het moordend, hoeveel vocht kan een mens verliezen, o help ik zweet. Grote plekken ontsieren mijn shirt, ik schaam me diep en verloren ‘k heb het zo warm, ‘k heb het zo heet, kan niemand me dan horen?…
Johanna1 augustus 2008Lees meer >

- De vraag naar meer -

netgedicht
4.2 met 53 stemmen aantal keer bekeken 717
Het bekende werd zeldzamer en verdoofd, gunde het de dorre vlakte geen vocht. Steppebewoner, het naakt gaf zich bloot, filterloos in de zoog. De draaikolk volgde, de rest van de stervende zomer. Zo wilde liefde, passie als cultuurdrager, ...bijzonder drassig.…

Het roosje.

poëzie
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.195
Een jonge tuinman kweekte teder Een roosje, dat zijn bloembed droeg; Behoedde 't wel voor buiig weder, En gaf het warmte en vocht genoeg. 't Was eindlijk zeldzaam schoon ontloken, En menig had en kocht het graag: ‘Het is voorlang mij reeds besproken’ Was elk bescheid op elke vraag.…

WO II

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 876
'Ik vocht bij de Grebbelinie, Afsluitdijk en staakte 't volgend jaar in februari en eigenhandig maakte ik illegale krantjes en radio Oranje hoorde ik in bed Persoonlijk heb ik menigeen van d’ondergang gered door naar Engeland te varen in een boot die kraakte van ellende, toen de Majesteit, nou haar koekje smaakte heerlijk, want van tulpenbollen…
Aar Noordam2 september 2010Lees meer >

het fundament op scheuren

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
ik ken al de scheuren bij naam, het jaartal van geboorte de mail op datum het gesprek wat niet loont, beloftes in loze ruimtes dragen mijn spouw op het laatste fundament ergens sijpelt wat vocht over het behang, het voedt de bloemen op het gele perkament, de nacht kent zijn slaap niet meer en beeft onder het zeilen tegen de wind het…
elze13 oktober 2013Lees meer >

Het fraaie Toscane

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 612
Ooit vocht Hannibal hier tegen plaatselijke vorstendommen. Nu weten hotels er prima raad mee: via de strada's stromen toeristen als inkomen oude stadjes binnen. Hun dromen volgen geschiedenissen! Gretig beijvert zich de horeca. Er is een hausse op gang gekomen. Wie nu niet toeslaat met gelati komt zijn schulden nooit te boven.…
K.Bladzij26 september 2015Lees meer >

Volwassenheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
Je leert zwijgen waar je vroeger nog vocht, je leert slikken wat ooit bleef steken, je leert dragen wat nooit jouw gewicht had mogen zijn. Je laat mensen gaan met een beleefde glimlach. Volwassenheid is het besef dat niemand je komt redden, dat niemand je uitlegt hoe je dit lichaam en dit hoofd tegelijk moet bewonen.…
Nathan13 december 2025Lees meer >

ontwaken

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 176
ik zie ook hoe de vruchtjes aan takken druppeltjes huilen, een teder gebaar, in deze bewolkte ochtendstond voor mij heeft dat iets aandoenlijks als ik zo door hun dunne vliesjes staar, zou ik graag het vallend vocht, in een vertragend tempo, willen opvangen in mijn mond .…

Het land van Maas en Waal

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.208
Zo af en toe bel ik nog wel eens een neef om het verdronken kind dat wij beiden werden en in die armoedige gesprekken begrijpen wij heel goed waarom op de hoorn onze adem vocht neerslaat en wij steeds vaker en steeds langer zwijgen of herhalen.…

Ik herinner mij...

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Geplakt aan het raam, laat mijn gezicht los, onze handen glijden weg, krampachtige afdrukken vertekenen het bedroefde vocht op het raam. Ik herinner mij... Zittend, sla ik de handen voor mijn rood betraand gezicht. Ik sluit de ogen, zie jóu daar staan op het - voor mij - achtergebleven station met een smekende blik vol wanhoop.…