8623 resultaten.
Vergeefs?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 Vergeefs heb ik je naam gevraagd
om in jouw erbarmen te graveren,
verdrink me in het eenzaam zijn,
zaaigoed uit de morgengloed
doet mij bezweet ontwaken,
een vurig nachtveulen heb ik
aan de blindste en tevens
de laatste bieder verkocht
kloppend in het uurwerk van het
lot, zal het masker van het hart
kleur bekennen voor het bloedt…
De Violist
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
713 Tegen het verweerde hek
stond de eenzame violist
ik zag hoe hij behoedzaam
de strijkstok op de snaren lei
ging eerst met de stilte in gesprek
zette aan en hield weer in
liet met gemak de snaren trillen
zong daarbij een idyllisch lied
had het node gemist en met
applausgebaren en een glimlach
wierp ik een muntstuk
in de aftandse vioolkist…
manganiet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 geluk moet wel haast een Vlaams café zijn
met sanseveria’s voor het raam
dan is pech een verweerd bord
toegang een half uur na zonsondergang verboden
er zijn grenzen
het is niet toegestaan alles zo maar toe te staan
er is een begin
zo staat in de rollen van de Dode Zee
tijd is een uitsparing in dood
liefde is een redmiddel tegen eenzaamheid…
Verpleeg ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Ze weet niet meer
wanneer dagen verdwenen
slechts uren verschenen
verpakt als de nacht
vermoeid en verlamd
maar toch snelt ze voort
langs ogen die vrezen
en leven in ademnood snakt
veel te vaak is verlies
als een dovende kaars
als een zucht
die eenzaam vergaat
nog één keer het laken verleggen
voordat ze de kamer verlaat…
mag ik binnenkomen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
545 mag ik binnenkomen
in jouw begrensde
wereld het eiland
waar jij niet af kan
maar waar ik naar
toe kan zwemmen
zelfs in het meest
eenzame gedeelte
van je bestaan
ben jij iemand
je bestaat zelfs
uit velen dat
geeft ruimte je
kunt je niet
onttrekken aan
het leven je
doet er altijd toe
nooit ben je
niemand
mag ik naar…
Zomerzang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 beeld in tegenlicht
en trillende lucht
vaag en vlekkerig
stroperig vloeiend
boten als blokjes
dansend op zee
water golft en deint
spiegelt het zonlicht
vleugels slaan
boven fonteinen
vlammen likken
aan dorre halmen
eenzame zanger
raakt mij diep
met sonore stem
en stemmige tekst…
in alle tinten zwart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
487 elk wezen verandert in
de duisternis van de nacht
eenzaamheid is het donkerst
in alle tinten zwart
de aarde ruw wakker geschud
in een zee van brokken steen
de onzichtbare aanwezigen
de schreeuwen van pijn
verwarde raven cirkelen
tussen hemel en aarde
de vergeefsheid van alles
staat vast
nergens thuis in een
onherkenbare stad…
Over een nieuw begin
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
495 Het landschap nam hem op
het stond nu in hem geschreven
in die ongemeten wijde dag
het eenzaam zwerven van zijn gemoed.
Verlangen sloeg neer in weke aarde
toen hij ging langs het smalle pad
een vlucht van wilde ganzen
zocht verre overzijden.
Ruimte zon en wind in korte vlagen
schreven een nieuw begin in hem.…
DALEND LICHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
570 Omhoog kijken
naar de ster van Bethlehem
die eenzaam en groots
aan het hemelse zwartblauw prijkt
bij een half gesloten oog
rekt haar onderste punt
zich uit tot een lange straal
die de aarde treft
daarbij
door hart en brein glijdt
vrij maakt van zwaar denken
onsterfelijke genade
van Heer Jezus laat voelen.…
l' horloge
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
625 maar goed het doel staat vast
de eenzame aankomst ginds
aan de finishlijn van het
bloemloze ten onder gaan…
WOONOORD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
635 ik woon in een boom
en moet er 's avonds
voor eten en bed weer uit komen
zo heeft hij het mij geleerd
hij hielp je met het
verwezenlijken van je dromen
en een woonoord te bouwen van hout
taai en verweerd
hij is nu eenzaam en oud
bouw je eigen onderkomen
zei hij die het verlies van
z’n eigen nooit heeft verteerd
weet je jongen was…
Een rots
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 En eventueel een enkel wolkje
of een eenzaam blaadje drijft over,
doorsnijdt de golfjes,
rimpels in de spiegelstaat
van het fossiele gelaat.
Maar het mooiste beeld blijft,
als alles stil
stilstaat en verstijft,
in de oneindigheid
van tijd.…
Aan het graf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
366 Eenzaam sta ik aan het graf,
Lees zijn naam, zucht dan zacht.
Al weer ’n half jaar in de koude grond,
Las de naam hij niet verstond,
Nooit meer van mij zou kunnen horen,
Al zou ’k hem elke dag ermee storen,
Want zijn oren zijn voorgoed doof,
Zijn stem voor eeuwig doodstil,
Alleen zijn naam leeft
In mij voort.…
de tijd
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
2.802 Duizend maal de tijd voorbij
denk ik aan jou
zonder pijn nu en zonder
eenzaamheid
Want cirkels van tijd
vormen verbondenheid met elkaar
en maken grenzen van pijn en verdriet
onverwacht vrij.…
Ludwig 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
754 'Krijg soms bezoek van Eenzaamheid, maar helpen doet dat niet.' Lévi Weemoedt
Het gestolen ivoor en goud
gedompeld in extravagante paleizen
liggen koel en baardig oud
verwijtend naar hem te wijzen
eenzaam en gebroken
stikt hij onder water,
zijn leed wordt uitgesproken
in monden veel te veel later
van beeld tot beeld verschuift
het…
september
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
492 eerste tinten zien
je wringt je in jouw sociale positie
alleen en moeilijk om te vergeten
je verdrinkt herinneringen in pijn
ons geheugen houdt van natte aarde
een stille herfstavond tot wasdom gekomen
maakt een einde aan zomerse dromendroom
maakt een begin aan winterse dromendroom
er is een weg naar waarheid
het liefst uit deze eenzaamheid…
Noordzee in januari
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
365 Hier houdt de tijd zich in, tussen duin en kim geklemd,
waar mens slechts even staat, een schaduw, broos en diep eenzaam,
en de zee, onverschillig groot, eeuwig en ongenaakbaar koud,
voortgaat met haar trage, onverbiddelijke, stille rouw.…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
368 flakkert
hoor ik de lokroep van de liefde
eenzaam uit jouw broek roepen
Ik probeer je te begrijpen
maar jouw waarheid
komt te dichtbij
kom blijf niet zo alleen
vraag deze liefdesdans aan mij
Nog even en ook ik
weet hoe het is geweest
tussen ons samen in de late avond.…
Antwoord aan eenzame e-mailer
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
3.789 Je leest woorden, begrijpt een zin
Met je gevoel en met je ogen
beschik je over leesvermogen
vervolgens teken je er een mensje in
Mensen wonen in hun woorden
zwart-wit, gekleurd, vaag, concreet
tussen woorden koud en heet
niet te vatten in akkoorden
Toch blijft een geloof in verenen
twee mensen met hun eigen taal
en een voorliefde…
Oma's eenzame kerst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
768 Oude oma zit in haar stoel voor het raam
Maar daar is eigenlijk niet zo veel te zien
Ook is het erg donker en triest bovendien
Oma voelt zich verdrietig en heel eenzaam.
Wat te doen met de komende kerstdagen
Zo helemaal alleen in haar grote huis?
Het huis voelt niet meer als haar thuis
De stilte en de leegte is haast niet te dragen.…
Bergen geheid soms eenzaamheid
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
553 Als ik slaap ben ik als trilling in verre oorden,
verneem ik woorden van zuid en noord,
als door een open poort zie ik de grote beer
naast de kleine ook diep in slaap iedere keer.
Zie ik slaperige andere sterrenpracht
gedurende de lengte van menige nacht.
Wat morsen ze dan voor mij te zien en horen
vanuit de maan als het desolate wit,
naast…
wakkere puber
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
596 voel me eenzaam, en kijk om me heen.
Ik zie Alfred zwemmen, mijn eigen goudvis.
Overal hetzelfde, eenzaam als mijn slapende ma.
Wat doe je als je de laatste bent?
Ik denk dat ik naar bed toe ga.…
De eendagsvlieg
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.509 Een gouden plaat eenzaam aan de muur.
Geluk stond aan de wieg.
Talentloos, druiven werden zuur.
De teloorgang van een eendagsvlieg.…
Je ogen laten sterren vallen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.313 Weg vallen alle angsten en het verdriet
die uit eenzaamheid waren geboren
ik uit mijn liefde het liefst bij jou
omdat jij mij het meest doet bekoren.…
Mandalika
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.913 Als 't leven op aarde opnieuw moest beginnen,
Zou het niet zuiver blijven, allen op dit eenzame eiland?
--------------------------------------
uit: Soleares II Islas (1933)…
Het wolkje
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
797 Het is een dissident, die hoog in de lucht
protesteert tegen de gang van zaken:
de kaalslag van de helderheid, de koude
van de blauwe leegte, de hoge eenzaamheid
van niets. Langzaam drijft het verder.
Zo ver het oog reikt, is het te zien.…
Kruisende handen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.160 Ik zal naar je luisteren
Wanneer je tot een zwijgen groeit
Ik zal naar je vliegen
Wanneer je tot een stilstand komt
Ik zal aan je denken
Wanneer je gedachten verstillen
Ik zal uit je ontstaan
Wanneer je de eenzaamheid bemint
Maar nooit zal ik aarzelen
Wanneer jij twijfelt
Aan onze kruisende handen
Ik zal naast je blijven liggen…
VERGETEN
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.131 Waar ik in mijn dromen soms voor vrees
is niet de pijn
van ziekte of van ouderdom
noch al die lange nachten
of de eenzaamheid,
maar het stil vergeten van je naam,
het niet herkennen van je stem,
je gezicht te vrezen
als een vreemde vlek
op het tapijt.…
Dit huis
netgedicht
4.5 met 73 stemmen
1.291 Dit eenzame huis,
omringd door hoge eiken,
aangetast door de tand des tijds,
...ik sta nu al een uur te kijken...
Vervallen en leeg,
het verwilderde gras,
de gaten in het dak,
...het kapotte glas...
Met ogen dicht zie ik mijn ouders,
meen ze zelfs te horen,
dit emotioneel beladen huis,
...waar ik zo lang geleden,..ben geboren...…
Warm gevoel
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
1.596 Ik zuiver mijn bloed
met jouw liefde
zo puur en oprecht
er is niet veel dat ik wens
dan het verlaten
van de eenzaamheid
niet dat ik dat zo voelde
maar nu met samenzijn
weet ik wat er kan zijn
en ook van geven en nemen.…