Alle inzendingen over herinneringen

6820 resultaten.

Sorteren op:

Je intuïtie volgen

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
Roodborstjes blijven regelmatig op het raam tikken, herinneren je aan hoe je samen hier alles deed. Zorgen zij ervoor dat je die nabijheid niet vergeet? Hoe verder ik mij in gedachten stort, deze tijd was te kort. Maar ik ga door op het uitgezette levenspad, het onze is nog steeds ook jouw stem en ik wen.…

Tussen slapen en waken

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
ik zie je hollen op het perron overal is het donker rondom waaruit de droomster gehuld in deernis voor het kind met een schok ontwaakt en vervolgens alsof het een profetische droom is de levensgeheimen als een puzzel probeert te ontraadselen plotseling tuimelt het hart dat de herinnering doet herleven aan de tijd van het bedrog het…

Tweede Pinksterdag

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 478
Omzoomd door lijnzaad En fluitenkruid Doemt het terras op van Brasserie De Drievuldigheid Alles is gemaakt van witte wolken Engelen ontspannen zich met een glas Condens en wat manna Halen herinneringen op aan het strooien Van pioenroosblaadjes, het loslaten van Duiven in nog volle kerken, Pinkstergroeten Op papieren kaarten Dat alles…

De puzzelaar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Verband-houdende vragen plegen een aanslag op zijn herinneringen, voortdurend staat zijn koppie in reproduceerstand: 'Kom op, weet je het niet? Bezie het eens van gene kant, keer de zaak eens om, speurneus, ga stiekem bij de Grieken langs, jouw know-how dient te triomferen!…

opgetogen leven - van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 743
de smaak van goede wijn is jouw eigen wijsheid krachtig zoals kleurrijk ook jouw liefde is de gouden jaren van het leven brachten jou geluk naast tranen zien in het doorgegeven leven loten ontspruiten aan jouw stam die schaduw biedt en houvast met het heden als gouden schat wens ik jou de glimlach van tijd een jaar vol nieuwe herinnering…

Eerbertoon aan de liefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
Na een zware tocht vind ik het huis waar de warmte mij omhelst, en waar mijn beperkingen niet belangrijk zijn, slechte herinneringen en pijn, maken plaats voor rust en vrede, een behaaglijke serene kalmte daalt neer.…

kerf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
het is voldoende, oppert ook een klerk met kennis van zaken, zó de trappen af te kunnen dalen, éénmaal en voet na voet nauwkeurig dat dalen in je ziel te kunnen kerven, dat wat volgt daarvan herhaling is of naar de herinnering een aanloop, of van je ongeduld de ergernis.…

jou jaardag vieren wij - van harte

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 666
elk van jouw jaardagen is een geschenk aan ieder die jij betekent en jij jou betekenen laat zij vieren het genoegen om jou in het leven te hebben elk van jouw jaardagen brengt naast vrolijke herinnering aan de meest stralende momenten ook verdrietige tijden even terug die jou in het leven begeleiden elk van jouw jaardagen staan wij…

Uren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 579
er waren eens twee dozen die zaten vol met uren er was een doos met fijne en een doos met nare uren de fijne uren waren boos omdat ze vlug voorbijgingen ze wilden langer blijven maar werden snel herinneringen de nare uren daarentegen duurden altijd heel erg lang de mensen waren daar niet blij mee voor die uren waren ze zelfs bang…
Ineke Dijkhuis21 september 2023Lees meer >

Verloren liefde

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
In kamers grijs, waar stilte spreekt van jou, de liefde die verdween met 't vallend blad, echoot zacht jouw stem, die ik nog steeds vertrouw, en dwaal ik door herinneringen op ons pad.…

Witte ridder

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 651
A chantar m'er zingt o andiadys jeugddroom van vroeger, mijn herinnering ga nooit bij me weg, andiadys Zachte apocalyps....een resumé: de mens van g.a.i.a. is een motteteken als dropshipper laat hij ons nooit meer los!…

zwarte vleugels

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
met kettingen opgehangen aan herinneringen, aan woorden die brandden, aan beloftes die stikten. de hemel lachte. "welkom thuis," zei het met een mond vol messen. ik keek haar aan, de vrouw die leven gaf maar nooit liefde. en ik vloekte met hem, de vader, de god, de stem in mijn hoofd die me verliet toen ik schreeuwde.…

Telefoontje

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
‘t Was net voordat we weggingen, naar Groet met al haar herinneringen, ik jou daarmee overlaadde En we eindigden de zonnige strandwandel-zwemdag met soep in een strandtent Ik keek naar een vader die met een schep mooie graancirkels maakte zijn kind volgde de schep zijn kleine voetjes plette vaders creatie Dat is goed, zei je, zo…

"De Spoedcursus"

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
En misschien, is dat het moment waarop we eindelijk begrijpen dat heling nooit in een potje zat, maar in een omhelzing, een ademhaling, een herinnering aan wie we werkelijk zijn.…

Tussen het fietspad en het verleden

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 208
Een vrouw, laverend tussen dozen en herinneringen, ademt de avondlucht alsof het hoop is. En dan— een glimp, een gezicht dat niet meer in haar heden hoort. De psychiater. Zijn naam, een sleutel naar een deur die nooit dichtviel. Ze groet, woorden als dun ijs onder voeten die niet weten of ze willen breken of dragen.…

Kwetsbaarheid

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 325
Diepe kalmte blijft achter in de tak, dun als adem, nog dragend de herinnering van wat bloeide. Geen verlies in deze zachte beweging, alleen de vorm die verandert om te kunnen blijven. Kwetsbaarheid leeft in dit lichte tussen, waar niets zich verbergt en niets wordt vastgehouden.…
CB11 november 2025Lees meer >

Toen wij echt leefden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 370
Zo leefden wij in die jaren Van onbezorgd genieten En leven over de lijn Terug kan niet meer Maar wel mee met de wind En je herinneringen erin laten waaien Op de wind laten verstuiven Tot het goudstof Van je eens geleefd verleden…
Andras Mebius15 november 2025Lees meer >

Verbond van geboorte tot dood

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 336
Wees dan tevreden met het heden en dankbaar voor ieder uur wat nog komt vergeet daden die mensen ons aandeden herinner wat ons door God overkomt. Laten we ieder elkaars handen vatten en sluiten vergeving en vree en ons niet gedragen als ratten daar redden we geen enkele situatie mee.…

Visuele schrijfstijl

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
Een metafoor ademt, een stilte beweegt, ik bouw herinneringen op wat woorden weigeren te zingen, en laat beelden spreken waar taal tekortschiet. Wat ik niet zeggen kan, teken ik stil, een wereld van beelden, naar mijn eigen wil.…
Nathan22 januari 2026Lees meer >

Stoere stoner

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 369
Hij leefde zwijgzaam in de stad met de herinneringen aan journalisten die op een dag zijn hart meenamen het waren geen toevalligheden maar herhalingen van een waarheid: Neerslag van regen integriteit van pure liefde zoals het moest die mooie zomerdag samen in de groene schaduwzijde zijn hoop terug naar het pelgrimsoord het ging als…
mobar22 maart 2026Lees meer >

Schoonheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 207
Dus maken anderen kinderen, foto’s, herinneringen— iets dat blijft spreken wanneer hun gezicht door de tijd wordt gewist. Maar jij kijkt alleen naar jezelf. Alsof bewondering voldoende voeding is om niet ten onder te gaan. Je brandt op eigen vuur, langzaam, mooi, zonder iets achter te laten dat verder leeft dan jij.…
Bex16 mei 2026Lees meer >

Het afsluiten van verloren tijd

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 139
Niet omdat alles voorbij was, maar omdat mijn leven zich niet langer liet vangen tussen vullende witregels, blanco beschreven Jarenlang droeg ik de gevolgen beloftes, misverstanden, herinneringen die zich vastzetten, alsof zij in mijn cellen wonen.…

Het dwingende uur

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 195
vastgezet,drijven de honden mij zwijgend vooruit hun dwingende aard bereikt zonder haast haar doel ze sluipen, kijken vanuit een zittende hoek,wegen mijn aarzeling af tegen eigen geduld ik weet, uitstel draagt het afstel reeds in zich blijf ik zitten dan neemt het gebiedende vanzelf het woord mijn rug is zeer breed mijn spieren herinneren…

Wat bomen dragen

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 137
Onder het bladerdak, waar gefilterd licht valt, wordt elke schaduw een zachte herinnering. Een plek waar mijn gedachten ademen en zich hechten aan iets dat groter is dan tijd. Als de wind door de kruin strijkt, ontstaat een trilling die mij bijna doorzichtig maakt.…
CB26 juli 2026Lees meer >

mijn suikerspin

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 113
lekkernij zacht door de mui wordt gedirigeerd naar jouw mond, jouw mond die ik al vijfenveertig jaar heb geproefd en telkens, telkens is het zoeter dan de suikerspin uit die vroegere tijd wanneer we dezelfde geneugte smaakten uit elkanders hand, nog steeds is het die sfeer van kermis als ik jouw hele zijn nog zie zweven in een waas van herinnering…
elze3 augustus 2026Lees meer >

Ukiyo-e

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 234
En terwijl de dag zich langzaam opent, blijft het beeld in zijn lichte onthechting bestaan, een zwevende herinnering aan wat niet bezitbaar is, maar raakt tussen twee ademhalingen.…
CB21 augustus 2026Lees meer >

De stem die blijft

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 20
De tijden wisselen, de wereld jaagt voorbij, en veel veranderde sinds die herinnering; toen het geluid verstomde in de wrede rij, en angst bezit nam van de stille kring.…

Mijn verbloemde leven…

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 17
Ik lig hier nu een aantal dagen met slap gebroken stengels en verlepte bladeren rozengeur is schimmel zoet als men sterfelijkheid dragen moet Ik herinner me nog alsof het gisteren was de dag dat ik gekocht werd stralend van geluk zei zij ‘speciaal voor jou,’ tegen haar moeder pronken in dat kristallen vaasje maakte me blij Binnen…

de broze Boze Buurman

netgedicht
4.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.705
aan de Gracht der Prinsen in de Taveerne van Van Puffelen sprak ik eens per week de broze Boze Buurman aan de tap altijd over hetzelfde van dattum wie het met wie hadden gedaan aan de rol op gooise matrassen voor een baan op het celluloid van hem leerde ik dat acteurs zijn als ping-pong-balletjes er zijn er veel van snel wisselende…

OUDE SPOKEN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Uit dat verre land over het grote water kwam ze met niets in haar koffer dan in een deken van zwijgen gewikkeld dat wat ze nooit meer een stem wilde geven in een nieuwe huid speelde ze vrouw en moeder baarde haar kinderen en beleefde haar dromen in stilte later, veel later zouden de spoken terugkeren met alle beelden van weleer…