Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

een schenkende natuur

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 617
lente lente lente Deo Volente dan springen de knoppen open nog sterker ik zie ze al het groen ontworstelt zich aan cocons in verlengde vingers van uitgestoken armen dik en dun lang en kort sprietig of uibollig * ik trap in hondenpoep vers gelegd op paden die door de nieuwe toekomst slingeren met een reuk zo pril…

in de markt geplaatst (Stappenteller 10)

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 585
wegens ongemak bied ik vandaag tegen elk aannemelijk bod mijn langgespaarde stappen-plannen veelal gemaakt voor ver met liefde voor de zee voor 't struinen over Drentse hei of pas-ontwaakte alpenweiden de duister-dwaze knapzakroutes in het veen voor mijn gedroomde metgezel mijn huiver en mijn ongeduld gestolen kussen halverwege gelopen…
annabel11 augustus 2009Lees meer >

V.V.T.

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 458
Kom me niet achterna ver verleden lang voorbij; ik hoef niet meer te zien en hoef niets meer te weten dus ook niet terug te halen de dingen liefst- of soms ook echt- vergeten. Wat voorbij is is voorbij je kunt het laten rusten laat het maar hier nu verder gaan met in het heden te berusten.…
Chatfant27 september 2009Lees meer >

- Onbekend -

netgedicht
4.1 met 57 stemmen aantal keer bekeken 584
een hoofdstuk over willekeurige voorwerpen verstopt de digitale grauwe wereld ontvlucht, laarzen maken geen reus, het glazen muiltje geen ware slimme dame zij die het antwoord gevonden hadden willen niet verzanden in alleen maar willekeurigheid bewerken het onbekende succesvol steentjes in een overvolle waterput gooien een steenworp ver…

Leegte bevriest mijn ziel...

hartenkreet
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.395
Het moment van afscheid bevriest mijn ziel als de dood je meeneemt ver hier vandaan Langzaam zakt je lichaam in de zwarte mist die je meeneemt uit dit vergankelijk bestaan...…

Vertrek 2009

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.888
En dan gaan we opnieuw in een heel vers jaar weer doen wat we altijd al wilden we denken, we praten, we voelen we doen maar eerst nog van negen naar tien, laten we dat maar eerst doen!…
An Terlouw28 december 2009Lees meer >

de Schemering

hartenkreet
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 852
Je ziet duidelijk daar de klokkentoren zijn schaduw valt al ver naar voren als hij al vele malen slaat, het verkeer wordt minder intensiever dat maakt de sfeer ook weer wat liever en het wordt stil op plein en straat.…
H.J.Breuren11 januari 2010Lees meer >

Zelfs al hun liefde

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.308
liefde als leidraad versterkte hun partnerschap het verlangen oh zo intens tot groei naar meer uitbreiding van hun gezin bekronen met nieuw leven hopend om kinderen van ver hier te laten opgroeien omringd door genegenheid was het wachten lang werd het paar op de proef gesteld maar toen was het moment daar vlogen ze hen tegemoet…
LadyLove17 januari 2010Lees meer >

Van een ziek kindje

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.986
Heel d'avond door heeft er die blik gewogen, Over mij henen als een majesteit Van onverwonderde genadigheid, Dichtbij en ver en altijd onbetogen.…

Drieënveertig Lentes

netgedicht
2.3 met 58 stemmen aantal keer bekeken 5.486
dikke lagen sneeuw trok ik brutaal de zon naar hier vleide je 'n tapijt neer van zacht fluweel kwamen uiteindelijk groene stengels uit de grond verschoten knoppen al gauw van kleur speciaal voor deze feestavond drieënveertig lentes geleden in maart werd deze roze wolk geboren vandaag is de dag waarop deze vis verjaart geniet ik van vers…

Ik droomde dat het anders was #4

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
In rust volledig van de angsten genas Explosies van verblindend licht Zwepen sloegen in mijn gezicht Implosies van vergaan vertouwen Die muren tussen lichaam en ziel bouwden Flarden mist mijn stad omsloten Schaduwen verdwaalden in het duister Gedachten tot ruïnes vervielen En restte slechts een zacht gefluister Een glimlach uit een ver…

De blaadjes

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 697
De bakker groet, doorheen de geuren van het verse brood dat nu heel anders smaakt dan in de koude dagen. Weet je wat me nu ineens te binnen schiet? Toen ik nog kind was en de zomers eindeloos leken, was ik soms verheugd om het brommen van een vlieg. Die zijn nu nog nergens te bespeuren.…
Adeleyd8 april 2010Lees meer >

Vuurberg

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 425
verkrachte wanhoop ademloos wordt een laatste toeslag uitgestoten als schaamrood knaagt aan een schitterende fontein met verstoft geweten wanneer avonden rood kleuren stijgt de mens voor een laatste maal boven zichzelf uit en zoekt op vleugels van aflandige wind naar verloren gewaande duiten jij schatert, spuugt dansend uren uit en heel ver…
metha17 april 2010Lees meer >

Utopie

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 479
Ooit hoop ik zo ver te raken in mijn poëtische zoektocht, dat ik DE klank voor lente gevonden heb of nog beter dat alleen mijn verschijning een lentegedicht is.…

een vreemde dag

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 607
ik hoor ze roepen van ver het is een vreemde dag ontgoocheld en met een dubbel gevoel kleur ik de wereld wakker, kleed ik mij in mistroostige gewaden dat het licht in zichzelf doet keren, herinneringen flitsen voorbij het geestelijk firmament voorbij de horizon wacht een verlangen op mijn thuiskomst, een wereld die niet de mijne is; trekt…

Milieu nog maar een keer

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 484
Niks dan brokken, ver- wrongen staal en stof dat omhoog vliegt. En resten geschrokken achterlaat.-…

Zwerfkat

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 529
Hij hakte zijn hart van steen in een aantal delen, dat moest wat meer, lucht, ruimte geven maar dat lukte natuurlijk niet, en zijn steen was droog en ver- kruimelde in zoveel delen! Altijd alleen en meestal ook zo willen leven, het leven met anderen viel zwaar en tegen.…

VERKENNING

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.615
Brachten zij tonen uit een vér verleden? Ik weet niet - of was alles droom of waan? 't Kan zó niet zijn! - Eér heeft de stilte een taal Dan aller zomervooglen lied in 't woud Dat onverstaanbaar van de takken glijdt - O, ik geloof óns wordt in eenzaamheid Somwijlen een mysterie toevertrouwd...…
Jan Veth4 december 2019Lees meer >

Tijdloze horizon

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 609
Zon als behang, onbeweeglijk, de wereld is een medaillon, waarin gedachten zijn geborgen als onkruid van de zee, draag ik om mijn nek gehangen, als doolhof met me mee, slaap op stenen veren, drink uit schelpen de hartslag van hun zoute leven, gedolven uit het schuim op de lippen van de golven, zoek toegang tot nieuwe dromen, waar de…
pama29 juli 2010Lees meer >

De naakte kluizenaar

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Schroeivlekken in zijn gedachten onomwonden weerzinwekkend tot groot verdriet van Zijn-Moeder-in-de-Spiegel Aan weerskanten bouwt hij een muur van takken en bladeren, takken en bladeren, tot ver uit het zicht Het zonlicht van zijn tong sprak duizend talen en duurde voort, totdat zijn geest getekend werd, totdat zijn geest geketend werd…

Het vervolg van de duivel.

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 577
Hij weet het, ik ben van niemand meer bang, die tijd ligt ver achter me, ik ben vanaf nu zijn volwassen opponent. Kijk me maar in de ogen en je zult zien dat ik het meen: Alleen voor de liefde zal ik knielen.…
Peterdw.14 augustus 2010Lees meer >

eigengemaakte songtekst

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.060
Zachtjes tik ik tegen je aan En voel jouw liefde door me stromen Alsof ik hier heel ver weg Met jouw zit weg te dromen Op een mooi wit strand Met van die grote palmbomen.…
MiTcHeLL23 augustus 2010Lees meer >

eigengemaakte songtekst

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.701
Zachtjes tik ik tegen je aan en voel jouw liefde door me stromen alsof ik hier heel ver weg met jou zit weg te dromen op een mooi wit strand met van die grote palmbomen. Laat me zien hoe jij de liefde geeft laat me voelen hoe mijn emotie bij je binnen zweeft laat me voelen dat de liefde is laat me voelen dat de liefde is gekomen.…
MiTcHeLL24 augustus 2010Lees meer >

Sterf ik opnieuw

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.323
elke dag sterf ik opnieuw als ik je zie als ik je hoor als je dichtbij als je ver weg denk ik ga..…

Maan

gedicht
2.0 met 47 stemmen aantal keer bekeken 10.660
Toekomst en ver verleden schuiven nader. Ik speel bij mijn beide dochters op schoot. Mijn moeder heft haar beide handen uit de dood. --------------------------------------------- uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…

Klaprozen in wildgroei

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
Een koude nacht deed onze lijven samen komen We dansten een oorlog In landen van heel ver Zon en maan bekeken Onze passen van toen Wij snel signaleerden Klaprozen in wildgroei Rotsformaties in stijl Dagen vlogen in blauw Voorbij aan de tijd die Ons restte in 't Kanaal (Guernsey, 1990)…

DE TIJD IS HEEN

gedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 10.332
Die tijd is heen, want gij zijt ver van hier, Mijn pareltje, mijn duifje, mijn saffier, En zonder u gaat al mijn liefde dood; Waartoe der dingen schoonheid nog geprezen, Die slechts bestond bij gratie van uw wezen, Als bij de zon 't ochtend- en avondrood.…
Bertus Aafjes12 februari 2011Lees meer >

In welke realiteit leven we

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 702
Dat werd tijd Waar op zij antwoordt: nee oen, dit is realiteit Ik schrik me te pletter en stap uit m'n kabel- sprookje voor zo ver dat kan En zie het nu ook cnn breaking news Als dat maar goed komt dat gebeurt in de film toch ook Ik hoop het van harte En mijn medeleven aan de nabestaanden van de slachtoffers in japan…
Hegoser20 maart 2011Lees meer >

Krakende oevers

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
Op de krakende oevers tast ik af, wandel ik mijn weg Ik kan altijd kiezen zo denk ik Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem “Loop weg” zo denk ik Maar de vaste grond is leeg afgestorven of in de pels van…

Zwarte schapen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 599
Mensen vullen deze avondstad die naar binnen zijn gevlucht, waar zouden de zwer- vers nu zijn en waar is mijn lief die niet gelukkig is? Bittere ernst is het allemaal maar ik tel de schapen. Denkbeeldig en zwart. Een schaap plast een harde gele elektrische straal naar de aarde. Ik schrik nogal.…
c. paris26 april 2011Lees meer >