6829 resultaten.
Merktekens?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 In die matrix speelt de zon met zijn
onbegrense vrijheid, boort gaatjes in de
eindigheid zonder zich voor de herkomst
van de waarheid te verantwoorden,
merktekens van de tijd kleuren holle
spiegels donker waarin we kijken,vertekent
het oordeel van de werkelijkheid, een
monoloog van herkenning en aangeboren spijt.…
Hooggevoeligheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 van toen,
van jou spreken de muren
donkere woorden
sinistere wolken gezichten
verbergen de zon
de hersenen gekraakt
overweldigd door emoties
en de gevoelens van andere mensen om ons heen
heen en weer geslingerd
een leeg gezogen
brok ellende
lage trilling in de kronkels van een cobra huid
vechten om te overleven
telkens weer,…
Onder de boom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.308 De lange, donkere twijgen deinen,
Door luwe luchting opgetild,
En wuiven voor de bladerschijnen
Van gulden loofwerk, zon-verstild.
Soms zijn 't maar bladerschijne' op blàren
Die roeren voor het lucht-struweel,
Waar lichter schijnsels wiegen, waren,
Als bleek gebloemt aan lange steel.…
de rode draaimolen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 eerbiedig strak aan de toom
laten tamboerijnen slaan terwijl ze
dansend verder gaan
de paarden hoeven niets te dragen
wanneer trommels het laatste ritme
hebben weg geslagen zonder smart
wenden ze het hoofd naar nieuwe
dagen muziek breekt onvermoed los
een orgeltje strooit onhoorbare
tonen om hun galop
de zon gaat op
een donkere…
Wubbel en Wabbel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
815 bewaard
dat was wel wat centen waard
Oudoom Wabbel was bejaard
in wijde omtrek zeer vermaard
om zijn schild en zijn zwaard
werd door iedereen nagestaard
als hij rondreed op zijn paard
maar dat was al zolang verjaard
zijn spullen in een kist bewaard
maar soms als hij wat moed had vergaard
reed hij weer stiekem rond op zijn paard
in het donker…
een zacht nieuwjaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
673 ik hoor zachtheid nog voor
de winter kraakt
zachtheid van
zomaar vensters die flonkeren
in donkere straten
ik zie mensen fluisterend praten
binnen branden kaarsen
getemperd licht vervaagt
de rimpels in een oud gezicht
onherbergzaam gaat de weg
langs kreupelhout en rottend blad
toch zijn de geuren vers en fris
alsof er in het afgelopen…
Aan de lezer
gedicht
3.2 met 5 stemmen
3.456 Jaarlijks keren de bloemen terug uit
het noorden
O zij ontwaken buiten in hun verblijf,
in hun hoge Goed binnen de cirkel, de naam
Permafrost draagt het, u te verblijden is
hun eerste gedenken, en dat het donker in
Uw hart is maar licht om u heen, waar het
bij hen andersom is,
Daarom de wende, om uw geduld te belonen,
hun fleur zal…
Vergroeid
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
623 geluid van stilte ongehoord verstaan
altijd bereid het zwijgen te doorbreken
ontstaan door ongekende ruis
en bij een fluistering van het woord
ons oor te rusten leggen
nog steeds geboeid
vergroeid van ik naar wij
lief, hoe kan het zijn
dat jij en ik wij samen door de tijd
buitenshuis de luiken sluiten
bij een teveel aan licht
het donker…
Slapeloosheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
955 Wat is het stil, wat is het donker
met hier en daar een lantarenpaal
die zijn licht laat schijnen
Ontelbare sterren die me begeleiden,
op mijn nachtelijke tocht.
De hond laat weten dat het nu wel welletjes is,
we maken rechtsomkeert.
De stilte buiten achterlatend voor de stilte binnen.…
De liefde tuin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
642 het hemelse water in de vijver weerspiegelde mijn lonkende wimpers op weg
naar het mooie terras waar de rust, passie en impressie een elegant tafereel is
een paarse regen van slingerende kelkjes sieren de tafel met wonderbare rust
aan het einde van mijn wandelpad waar straks de dag moet wijken voor de duisternis
zie ik nog de glans van het donkere…
Mijn nachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Duurzaam vooruit kijken in de nacht
het is mijn enige donkere plek naar jou
de spanning zonder sterke voltage
gewoon mijn energiebron die ik vertrouw.…
Kat (3)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Als ik om kwart over elf
mijn zuster huiswaarts voer
doemt plots op voor mij
in het schijnsel der autolampen
een donker voorwerp op het beton
van de weg Hodonk-Werbeek
ter hoogte van de Nieuwe Boer.…
Strelende handen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
530 Alleen jij biedt mij jouw handen,
wanneer ik bang ben in het donker
van de nacht. Jij biedt ze mij bij
mijn erkenning, dat jij mijn verassing
bent waarop ik zolang heb gewacht.
Alleen jij speelt met mijn huid,
wanneer wij intiem samen zijn.
Zachtjes streel jij oude wonden
en zalf jij met de zoetheid van
het gelukkig zijn.…
Doolhof
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
593 opgesloten
en de sleutel ben ik kwijtgeraakt
Huilbuien verraden de realiteit
Een verborgen verwarring
De verloren tijd is kwijt
Gestruikeld over een drempel
Mijn ogen dichtgeknepen
En nooit meer opengedaan
En dan ineens, warempel
Begin ik het te begrijpen
Begin ik mijn leven
te verstaan
Het einde is nog niet in zicht
Het is net donker…
Overgewaaid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 De buizerd gilt guitig, de koekoek roept
We werpen witte of rode rozen in het water,
samen met de donkere stenen
die ons tweede chakra verstoppen.
We bliksemen onze blokkades.
Zwart is de zwaan die zwierend voorbij vliegt.…
Kerkstofzuiger
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
772 Sfeerverslag vanuit de R.K.Kerk te Altenahr, Eifel, Duitsland, augustus 2017
KERKSTOFZUIGER
In de allesomvattende stilte van deze donkere kerk
besef ik meer dan ooit dat er niets, laat staan iets is
dan leegte, lijden, verleden en verlijden.
…
Kerstfeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
636 In Bethlehem werd Hij geboren
In een donkere, stille nacht
Niemand had Hem verwacht
Maar iedereen zou het horen.
Een Goddelijk mensenkind
Wonderlijk verwekt
In een kribbe toegedekt
Door God de Vader bemint.
Een leger van engelenkoren
Vol van kleuren en pracht
Zongen in deze heilige nacht
Omdat Jezus, was geboren.…
Vergane droom
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
655 te delen
Dat vrije leven had hij voor niets willen ruilen
toen hij ouder werd zocht hij om ergens te schuilen
op een zolderkamer met enkele vrienden bijeen
rond een oud petroleumkacheltje bij vriesweer
dan werd er gerookt en jenever gedronken
tot ze in een soort van delirium verzonken
ze leefden van dag tot dag zonder uitzicht
met donker…
Geestelijke verlichting dicht genaderd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 Het onmenselijke heeft soms hele rare streken
op donkere dagen dat echt niet te verbijten iets,
die andere verbondenheid die met vlijt de dood
verbond met nog te veel ongevraagd verbleken.…
Prins Lugalbanda
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 Ziek werd hij achtergelaten
in een grot opgemaakt als nest
met dadels, vijgen, in leren zakken
ook water en wijn, licht en donker
emmerbier, siroop, brood, boter, kaas
en schapenvlees, alles klaar gezet
en hangend rondom zijn hoofd
In de heerlijke geur van harsen
lag hij daar als in een graf
en de maan waakte over hem
Na drie dagen stond…
Kleuren van amber
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 een gesponnen web, een toegift
in de afscheid van de ondergaande zon
als veilig baken, om ver van de harige poten
van een spin te blijven, die haar bouwsel zelf
verzonnen heeft, alleen voor eigen gewin ,
de vlinder denkt wie mij vangt moet
nog geboren worden, het is slechts
gedroomde moed als ik de winter overleef,
het wordt snel donker…
Open einde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 De gouden dageraad is onbesmet
En is gelijk het leven vol beloften
Hoogzwanger van een stralend nieuw begin
En zingt de wereld toe
"Laat af, bemin
Wat van nature tot je is gekomen
Zie hoe de steppen regenwouden bomen
Voor bruine orang oetans bavianen
Schuilplaats zijn geworden ook voor boa's
Zwarte chimps en donkere…
Andermans Koren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 kinderen van China horen van patenten
en van grote mensen
centen, het financieel gewin, leren
hoe ze moeten vaccineren
De waaierende dood, uit
de schoot van Wuhan
troost weerspiegelt de hemel in
't uur van de dood
Een krans met
bloemen gevlochten om hout
valt in besmette aarde
't verdord oud herfstgoud
Sterk de stem boven
de donkere…
De dood pleziert nog niet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 Maar leven is ook waar het soms tijdelijk heel donker is,
wellicht door een rollenspel van ‘n soort cultuurfunctionaris.…
Het weggeven van andermans goederen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 door de Geest van leven gedreven
bidden en steunen we elkaar
het enige wat niet met geld te koop is
want stroop zal niet opstijgen maar
blijven kleven aan de kansel
ontvreemd van 't waarachtig licht
rijgen ze met occult nachtgezicht
hun woorden aan elkaar
in een ongeletterde niet te behapstukken
kleuren combinatie
dat als een donkere…
Schaduwen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
455 of kent men de diepte van het donkere water?…
Pieken en dalen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
573 Het dal wanneer je de ogen opent zware sloffen naar de keuken lopend
De ochtend giet je zwart in een kop
Je staat weer beladen op
De cafeïne vergezeld van nicotine
Ik snuif de ozon op in de ochtend zon
Een donderslag bij duistere hemel en ineens is daar het licht
De donkere wolk verdwijnt kijkend in de koffiedik
De chemische rommel maakt…
Waarom Mensen van Honden houden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
575 dit is waarom mensen steeds
weer van honden houden:
de zekerheid dat er iemand
is die ondanks jouw mening en
in donkere tijden trouw aan je blijft
genegenheid biedt en ruzies vermijdt
en de harde werkelijkheid van
de gevoelens voor jou scheidt
die mits goed opgevoed
die dingen doet die jij wil
dat hij doen moet
toch zijn het geen slaven…
Breughels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Straks moet ik ons weer uit nachtjurken pulken,
met het kromzwaard tussen de tanden en de ooglap op
in het lege donker naar hun stinkende lijven graaien,
nietsontziend.…
Ik droom van een witte kerst
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
953 Ik droom van wit besneeuwde dennen
met rode lichtjes en glinsterende ballen
die de donkere dagen doen lengen
en de winterse weemoed verbannen.
Ik droom van geluk voor alle mensen
een groot hart met Zijn liefde omhult
geen mooier geschenk kan ik wensen
als Het Kindje al mijn dromen vervult.…