Alle inzendingen over duin

957 resultaten.

Sorteren op:

Monnik aan zee

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 787
Hij heeft zijn handen ineengevouwen en vraagt zich af hoe hij hier kwam: van abdij de keien op en over het smalle pad gelopen, door het bos de duinen door. Nu hier aangekomen. Nu pas mag hij monnik heten.…

Waar de strandboulevard

gedicht
3.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 13.144
Waar de strandboulevard naar de stad toebuigt de zee de rug toekeert gaat een pad langs de kust oud asfalt gras in spleten geen plastic banken daar geen sierstenen na het gras van een tennisveld en de hagen van hogerliggende huizen na het achtererf van een werkplaats alleen de rotsen de duinen een stuk grond tussen doornstruiken met…

tot in de morgen

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 761
wanhoop van de dingen ik staar voorbij bomen op de weg en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos om de schemering valt zich in schaamte nestelt en in nog meer zand in mijn ogen ik zie vreemde witte vogels vliegen doorheen verlangen en de waarachtigheid van de nacht ze leggen mijn ziel bloot langs mijn wangen, tussen jou en de duinen…

De Afrekening

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
De Afrekening Het duinkonijn houdt niet van zee Ze heeft het land aan schuimende golven Het zoute water smaakt haar niet En spoelt haar sporen mee Met duizenden komen ze op een mooie dag Van achter de duinen naar de kwallen Ze vertrappen de holen en het gras En morsen brand, blik en glas Gestaag groeit het graven uit tot graf Holen worden…

het oog van de gedachte

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 810
en het zwijgen wordt opgelegd zonder onderhandelen over woordwaarde of het aandeel tot berusting, het gegeven dat aanbreekt wanneer een zoutpilaar wordt bekleed met verte de horizon, van het wachten moe, zichzelf afbreekt en kiest voor verdriet omdat hij de zon niet omhoog kan houden zelfs niet met het vuur van de wind boven duinen…

Wees

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
liefste vijand het is tijd om los te laten vergeven en vergeef mee meet de lengtes in gelijke zeemijlen wee glimlach dan zacht langs getijden die weemoedig zijn krijt de rots met een schreeuw tot een witte muur een meeuw droomt het uur ruim boven het duin drift op rivieren langs ondergelopen stranden de tranen zijn niet minder en zie…
irene verkerke20 september 2010Lees meer >

de warmste kus

netgedicht
3.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 884
lijkt te erven de voorzijde van het geleende landschap zich keert naar verlatenheid en zelfs de allerkleinste steen hongerig knaagt aan een gebarsten zeeschelp door een geliefde achtergelaten vogels angstvallig het vliegen vermijden zich laven aan sneeuw en ieder overlevend woord van lijden schep dan mijn weg te gaan door duinen…

Het Zand

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
Zand ik zie alleen maar zand Ver weg dichtbij voor achter en opzij alleen maar zand Ik voel overal zand in mijn oren in mijn ogen knieholten en ellebogen overal zit zand Ik ben gek op zand op kuilen duinen en bergen grof geel en fijn wit zand Ik geniet van woestijn steppe en strand hollen lopen dolen in…

Hemellichaam

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 625
ik zal je schilderen als maan en als zon ik zal je de tinten geven van ochtend naar avond ik zal jou het palet schenken de lijsten van jouw huid breken ik zal jou beminnen de tederheid geven zoals op het fluwelen strand weet je nog dat jij mij in duinen legde en dat ik jouw licht liefde wij de eenzaamheid niet kenden en de…

ode aan piet paaltjens en slauerhof

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
Na jarenlang in het duffe ruim te hebben gezeten Met Maleizen, Tamils en Chinezen, een vreemde mix Deed, eenmaal weer op het dek gelaten De zilte zeelucht mij vrijwel niks, Met de terugkeer naar het vaderland Zijn groene weiden en witte wolken was ik vroeger kinderlijk blij Maar nu maakt het weerzien van de blonde duinen Dat ik slechts bitter…
Alberto11 augustus 2012Lees meer >

Zeeblik

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
Zie de zee gestaag het land verleiden door haar lippen vochtig langs de rand te strelen van het maagdelijke strand om in diep verzinken te verglijden en hoe het avondlicht blozende brand als de zon zich drenkt in de getijden wolken nevels weven als verscheiden duinen zwijgen in hun rust verzand hoog op de keienkade zit een vrouw haar…
sacrajewa14 november 2012Lees meer >

Lichtend spel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
Vlammend schijnsel vanaf vroege morgen over nevel en dauw ontsprongen in straling en warme gloed bij je weerspiegelende deining over golven zit ik dromend te staren op het duin waar water en licht de einder voedt en in ritme van een eeuwige zang de getijden naar de kusten voeren de stem van het verlangen droom van vele eeuwen een lokkende…

het trage net van de zee

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 570
verder naar vragen, luister enkel naar weemoed en verdwaal tussen geruis, de mond verlaten sinds het afscheid ken ik de weg van de regen en hoe meer ik waai hoe meer ik tot zwijgen kom ik wil de vloed staande houden, de meeuwen die in zilte plassen de wijdte van de wereld zien zodat ik kan zoeken, in waarheid en eenvoud tussen twee duinen…

Ondergroei

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
hemeltergend, zo angstig vaag sluiert het licht in mijn handpalm geborgen in de schelpenkraag van het duin zonder strohalm dat als zachte aarde begon maar in schaduw vlucht voor de adem van uw zon vanwege ontederheid berucht zie de wolken buiten bereik ik adem in, ik adem uit vraag me af waar ik naar kijk naar windstilte zonder geluid…
Iniduo17 juli 2013Lees meer >

Het verlaten strandpaviljoen.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Achter het paviljoen liggen de duinen met hun opwaaiend zand. Hoe hard de golven ook op de vloedlijn slaan met hun witte schuimkragen. In het najaar zal het badgasten en zonaanbidders niet behagen.…
martin valk14 oktober 2013Lees meer >

Vijf dichters

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
er was eens een groep meeuwen schreeuwend vlogen zij rond de zee bleef onverstoorbaar doorgaan met eb en daarna vloed vijf dichters zaten op een duin pakten papier en pen elk hoorde iets anders in het luide krijsen de eerste schreef een elegie de tweede beweende eenzaamheid de derde zag de wanhoop van een mens de vierde tierde…

ZEFIR EN CHLORIS

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Fluistrend staan de popeldreven, Als hij vrolijk aan komt zweven, Langs het scheemrig duin. O, hoe geurt het van rondom; Nu zijn vlucht in 't bos blijft hangen! Chloris lokt, vol zoet verlangen, Hare Bruidegom. Zie daar zeeft hij 't lover uit!…

Haar geluid vanuit de horizon

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Nu ik jouw motto op de top van de duin koester levert tot in lengte gespiegeld tot aan de horizon jouw licht in het donker gebundeld met geluk hoorbaar liefkozend met het aanstormend geluid.…

leeg van voren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
het is kouder dan de vlucht van duizend meeuwen, de tocht die het voorjaar inblaast lijkt met het oudejaar te zijn verdwenen het gerecht van tochtige koeien en praatgrage knoppen blijken zich te hebben verschanst achter duinen van traag zand ook de luchten lijken voller van adem, een wolk draagt de massa die eens ons aarde werd genoemd…
elze14 februari 2017Lees meer >

Met gods zegen

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 500
wij hebben het land verdeeld een tuin geschapen waar ieder zijn deel van de schepping kan maken met groene vingers zwarte aarde strelen knoppen en verwarde bloemen nog even stelen in hun openen naar de zon ik wilde stuifzand duinen en veel wind dacht mij een kind met grote zwarte hond en zee als vagebond alleen het helm is blijven…
wil melker7 februari 2018Lees meer >

Wijkend

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
lege Ondefinieerbaar wijkend iets Of is het leeg en inhoudloos Maar qua vorm en in rapporten ontegenzeggelijk aanwezig Een onzichtbare kust Een onwrikbaar hek Een ongebonden uitstulping In een kader wellicht Geen vogel tussen angels en klemmen in carrés van forellenkwekerijen Noch voetafdrukken in het zand Tussen branding en duin…

Nog één oog

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 247
een onderzoek is niet nodig en duur; hem rest enkel een uitvaart naar het duin. zijn gewrongen blik is pijnlijk en leeg, af en toe kust de zon zijn zere neus, en de knokkels van zijn gebroken hand. soms lijkt het of er nog een oog beweeg van het lichaam dat spijt had van zijn keus; zijn geplette hoofd volmaakte het zand.…
Wijnand Raben23 september 2025Lees meer >

Het blijft bestaan

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 629
Na al die jaren een doorleefd geluid dat steevast in ons stadslied klinkt, hoewel de weergave verandert is het refrein nog altijd behouden het aloude getingel van de Haagse trams Oh oh Den Haag ook de zomeravonden waar de duinen dubbel rosé kleuren haar warmte nog steeds rondwaart van pril liefdesgeluk tot ademloos vallende sterren…
Rob van Tol18 oktober 2025Lees meer >

Eiland

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Zij koersen in de duinen op gegist Bestek tot aan de eerste nevelbank, Dan vluchten zij en lossen op in zee. De ochtend vindt de boschplaat wit en blank, Een vroege fietser rijdt de longway Af, het eiland krijgt een held're klank. Zo is Terschelling in zijn dwarsdoorsnee.…
melchior11 maart 2005Lees meer >

hoe schaduwen zich langer maakten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.686
we liepen hard de duinen op, waren bijna boven, zijn door ademnood gestopt ik zag de pijn voelde tranen om het falen, wist dat we de top niet zouden halen we waren niet alleen zagen hoe schaduwen zich langer maakten, hoe alle licht rond ons verdween we hadden elkaar ingepakt een teveel aan goede zorgen wisten hoe de dag verliep…
wil melker21 november 2003Lees meer >

Doodstil

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.146
Wanneer je heen wilt gaan voorbij de duinen van je leven, wanneer de einder is opgebrand in’t opgedroogde zand. Wanneer dorre halmen graaien naar het binnenste in je lijf, wanneer de zee doodstil blijft treuren om een wegebbende herinnering, vergeten door de tijd.…

Scheveningen

gedicht
3.8 met 55 stemmen aantal keer bekeken 7.331
voor uitgestoken broodmagere armen sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen geen scherpe rotsen maar een veilig land na de havenhoofden zwarte kaden verworden zeebenen tot vaste voeten geen lager wal meer of het eeuwig boeten van hun vrouwen door de zee verraden het onheil komt niet van de woeste vloed maar van het wassend dorp achter de duinen…

Doornpark

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.099
vergeten duin in overvolle stad door huizen afgesneden van de zee de schilder Mesdag hield er atelier de dichter Kloos heeft er ooit liefgehad een stille, praktisch ongeschonden schat bedekt met groen en zand in goudlamé of ... stedelijke offerplek in spe de buit van politiek op dievenpad is het wel goed je gaven te beschrijven je bloemen…

't is de wind die ieverans klinkt

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 657
mijn polderland waar duinen wassen, patatten bloeien en bieten rijpen dorpen verbannen stilte met vlas vrijt zonder buiging later gekwetst, geslagen in vezels wordt gevlochten ik speel mijn handen vrij proef jouw hand in dit zoute land waar wind verhuist tussen de dijken, klokken luiden over riet het is dit schone land dit vlakke…
Rieg11 november 2007Lees meer >

de beelden II

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 735
duinen bedolven hun doornen de muziek zweefde over helm en aardsterren, ik keek verdwaasd hoe haar vingers dansten, hoe ze hier was geraakt langs slikken en graven van oude vissersboten zoveel gezichten legde zij bloot vreemde namen klonken het land in waar de hazen zich ingroeven voor de komende winter, dorpjes stillekes onder het vallend…
Rieg28 september 2008Lees meer >