758 resultaten.
Dan wordt het weer stil
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.685 vochtige dwalen
zij kreunt en ze steunt
en ze kronkelt en draait
en ze rekt en ze strekt
en ze spint in zijn oren
dan is ook voor haar
de ochtend geboren
zij rekt en ze spreidt
en gaat open zo wijd
en ze laait en ze vuurt
ze kronkelt en stuurt
en ze weekt en
ze smeekt hem
ze lopen verloren
hij bloeit en hij groeit
aan haar heuvels…
Vlakken rimpelloos tot grond
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
717 bergen dalen als hun toppen
brekend vallen in lawines steen
heuvels gapen eeuwen rond
vlakken rimpelloos tot grond
waarover winden ongestoord zich
haasten naar een nieuwe morgenstond
golven brullen wittend schuim
zeeën donderen hun woestheid
tegen kades pieren en geel duin
zand brengt rust sust eeuwige
beroering en geeft stilte in de…
Lied voor de nog niet afgestreken lucifer bij de paleizen van het geheugen
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.722 Sommige spreuken en beraadslagingen vliegen
naar Smeerenburg waar de walvissen gekookt werden,
andere worden as in de gevallen adderburchten
of tolden over de schaapachtige heuvels.
Brand niet op, niet afgestreken lucifer
al is Tsjitsjikovs koets*) nog niet door 't duister
opgeslokt.…
Zij heeft niet te leen gegeven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 wenende mieren onder de straatstenen
een kwijlende hond
likt het zoete
de aanzienlijke zenden hun slaven om water
voor de kale akker
zij komen terug met lege kruiken
en getekende hoofden
dor en hijgend gillen
de uitgebluste poppen
op de springmatras
op kale heuvels
happen de wilde bokken
naar lucht
het einde nabij zijn zij…
In de adem van de natuur
netgedicht
2.2 met 14 stemmen
1.335 Op de top van een heuvel
sta ik stil, kijk naar de horizon waar wolken
zich vouwen in zachte bergen van licht. Een specht tikt
in de verte, een kleine herinnering dat alles beweegt en toch veilig blijft.
Als ik afdaal naar de mensen,
draag ik de stilte mee als een zachte trilling
in mijn borst.…
GORDON VERVROEGD IN 'ROSA SPIERHUIS' OPGENOMEN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
576 God Gordon, dit ben ik of te wel
dit is mijn lijf, pik, dit is mijn kick
kreeg sterk tegenvallende kijkcijfers
't SBS 6 publiek kent hem nu wel
niets vernieuwend, dikke lul
stuitende eigen reflectie op z'n (p)ik
hijzelf houdt het nu voorgezien
geen Dubai, geen Blaricum, maar...
op z'n levensblaren in Laren
in het Rosa Spierhuis als…
't Geuzenvendel op de Thuismars
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.453 '
Zij zongen het, saâm om de heuvel geschaard,
Met de hand aan de hoed, met de hand aan het zwaard,
En plechtig, ver in 't ronde
Klonk 't lied van Aldegonde
Toen sprak nog de hopman een: `Broeders, Goenacht!'
En 't vendel trok voort; aan de kim, als een wacht,
Verhieven Hollands duinen
In 't avondrood hun kruinen.…
Een Gelders lied
poëzie
2.9 met 13 stemmen
4.172 Bij de eiken, aan de top
Eens heuvels, wies ik op.
In heiden zonder baan,
Leerde ik, ter jacht geschort,
Mijn eerste treden gaan.
Mijn arm is 't wild geducht:
De reebok helpt geen vlucht,
Het zwijn geen scherpe tand,
Als, in mijn dreigend roer,
Een snelle dood ontbrandt.…
Amsterdamse bos: een katheraal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
465 Zondag 7 januari van het jaar des Heren 2018
de zon doet de dag goed
ik voel me opgewonden
ik hoor de kerkklokken luiden
“met vreugde zult gij naar het Huis des Heren gaan”
ik kies voor het Amsterdamse Bos
met man Jelle en labrador Mika
Ik wandel en verbeeld me
te lopen in een kathedrale kerk
met de bomen als de pilaren
en de top van de heuvel…
JAM SOL RECEDIT *
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.745 .
-------------------------------------
* Iam sol recedit - Reeds wijkt de zon (beginregel van een kerkelijke hymne bij het avondgebed gezongen)
gekibbelkappeld - met schapewolkjes bezet
gewaggelwolkt - met losse wolken
al hil en dal - een en al heuvel en dal
geluw g'appeld - met gele vlekken (in de vorm van een appel)
te morgen nog volstormde…
uitzicht op inzicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
633 beschermende ivoren
beschroomd stilaan
de pulserende kamers binnengaan
waar muziek van zoveel jaren
door het aanslaan van de snaren
tot weerklinkend leven komt,
ontwaakt wat was verstomd,
dat wat gewist werd geacht
in beweging wordt gebracht
als parels bedekken gestolde tranen
zinnebeelden in diepe timpanen
tussen de vele pilaren
is een heuvel…
Kind zijn in China
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 De jonge vrouw beklom de heuvels van
Song Pan. ze hield van het landschap
daar zocht ze rust, daar zocht ze
oplossingen bij problemen.
En daar vond ze vaak zichzelf. vandaag
vond ze geen antwoorden en ook geen
rust automatisch vouwde ze haar
smalle handen ineen.
Ze wilde dat hun regering anders kon zijn.…
Anastasis
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.182 doodsberichten las
Pas door de stad - Pas door de stad
zijn dodenpassen door de stad
voorbij het Pad van Dolorosa
waar hij neerviel op de stenen
voor de vrouwen die met rozenblad
gevallen hem beweenden
voor het kruis dat hem te zwaar was
maar hij dragen zou op benen
Pas door de stad - Pas door de stad
zijn dodenpassen door de stad
voorbij de heuvels…
Mijmering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.199 En zachtjes tel 'k de dagen weer,
Die door mijn vingers gleên -
En dromend zie 'k het dampend dal
Door de' avondschemering heen: -
Daar is dezelfde heuvel waar
De zon vroeger verdween -
Daar zijn dezelfde dingen nog
Waarop zij vroeger scheen.…
Jij taalgenieke dondersteen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
805 wel
jij taalgenieke dondersteen
je grapjes en de boodschapjes
een dagelijkse dreun
je steun
en wederwaardigheden
van de dag
vooral de avonturen
van de nacht
gekke bekjes
en je filosofentrekjes
mis je wel
mis je niet
in mooie vergezichten
de zon bezoekt
het dal
dat bontgekleurd
een dorp verscheurt
in delen
green en steen
de heuvel…
lief lieven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
936 zich sieren
met elkaar beleven wij
doorheen die jaren
het goede en het kwade
dat droog, zonnig en zomers
dan wel nat, guur en winters
ons het leven brengt
in het eigen familiebos
als kroon op de boom
hangt daarvan het fortuin
parelend als gouden appels
aan de takken van liefde
die wij mogen dragen
zoveel jaren al mogen wij
over heuvels…
Jezus sterft aan het kruis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
650 en weet dat Zijn hemelse Vader Hem verwacht
‘
‘Vader in uw handen beveel ik mijn Geest’
Jezus sterft, - In Zijn Geest bruist het nieuwe leven
Zijn aardse leven afgerond,de verlossing verkregen
de vrouwen aan de heuvel zien bedroefd en bevreesd…
Zwijgen in de ovt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Jupiter de oppergod
diens Saturnalia ten hemel
spreidt met donderend geweld
en bliksems schicht uit het gewelf
Achter een horizon van tijd
keert Iris van haar regenboog
als Dionysos' bosverrassing
waar zijn hospikken nooit zwijgen
Met vader tijd als gunfactor
voor engelen in Maerlants wereld
verschijnt een gloed in leliën
op heuvels…
Evenwicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
390 stam
zijn takken kaarsrecht
naar ‘t licht ontsproten
We slaan een bospad in
waar we alleen,
proberen te ontwarren
onze levensloop
Er zijn veel losse vrouwen,
zeg‘k en heb vrienden,
om niet te romantisch
We komen bij een pomp,
moet denken aan verhaal dat ‘k
append schrijf met iemand
Dan veel sloot waarover planken,
geulen, heuvels…
voorwaartse rust
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
296 Zanderig geritsel stijgt op over smalle heuvels,
arrogant doorslaande wortels waarvoor de dieren vluchten,
bekoeld, elk individu,
wijd verspreid omdat al onhaalbaar is,
verhullende en verliesgevende gronden;
onder de rust in het soortenconsortium
pauzeert de adem als voorwaartse.…
Sans Souci
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
155 Sans Souci woont al ruim twintig jaar
in het grondstoffenrijk van het zuiden
rond de pietersberg in limboland
bij de vaalser- de cau- en de maasberg
de heuvels van de droogkomieken
koekenbakkers en zingende kelen
in het door schrijnend aculturele
ontlezende laaglanders bevolkte
destijds kundig water beherend
door droogte thans pijnlijk ontberend…
Zonder bagage
gedicht
2.9 met 20 stemmen
17.242 De hoge heuvel sleepte stenen aan
waar 't licht afdroop als
afscheidstranen. Het gevaar
verbond de wond.
We liepen.
De bergkam had
gaten in zijn tanden en het kind
vleugels op haar rug:
schooltasje, foto van de klas,
krabbel van de eerste liefde.…
Flarden
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
676 Rechts op de heuvel
liggen witte huizen
met langgerekte rode daken,
het ford bovenop triomfeert
maar de vlag wappert zielig
Dan loop ik door de winkelstraat
naar de oude boom,
door metalen platen gestut.
Zijn hart is een tunnel,
een doorkijkje geworden.…
overpeinzing
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
646 de ander is
naar de ander dat het zelf is
naar de verbinding tussen alles
zelfs al wil je alles verbreken
de scherven schuiven steeds weer terug
en passen precies in elkaar
breuklijnen als rimpels
als littekens van het leven
geen ontkomen aan
de reis gaat almaar verder
een eindpunt is er niet
zelfs niet aan die andere kant van de heuvel…
Rome na de Galliërs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
897 onteerde dictator
Met 'n woeste verblinding
voert de smeulende winterzon
vervallen Gallisch geweld
het podium af
Atonale senaat smeekt
uitgezwermde parasieten om
hun afgeleefde pels weer
te doen glanzen
Ondertussen vult 't antwoord
de leegte met
kletterende stilte
Overgebleven eer
sleurt 't landschap weer in actie
houwt uit de heuvels…
granaatappel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
970 mijn arm graait in een hoge struik
kalend in de lome droogte
doorheen de doornige vlechten zie ik de kruik
steil en stil op jouw kruin, een roerloze hoogte
mijn voeten zinken in een heuvel van mat lover
ik raap één blad, ovaal en toegespitst, met een gave rand
bloesem aan de scheuttop, jouw parfum waait over
jij kwam hier op een rafelig…
A Christmas Carol
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
2.073 hoorn
De mol slaapt en de eekhoorn verborgen in een bladerbed
Delen hun huis met het zaad van boon en amelkoren
En onder het ijs beweegt een stroom, nauwelijks te horen
Deze nacht is maanloos, zonder voedsel voor de pelgrim
Maar plots weerklinkt een stem in de vouwen van de wind
Met het eenvoudig verhaal van een gezegend kind
En over de heuvels…
Een nieuw gedicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Dit is de ultieme kans
om opnieuw te beginnen
nu de dag afscheid neemt
van de heldere middagzon
er komt een naakte energie
uit de geruchten over liefde
die bloemen anders doet geuren
kleur toevoegt aan het witte licht
het gebeurt nu slechts
in de sfeer van stille brieven
dat heuvels beklimmen
en aan lianen hangen
dat woest en…
Lichte tred
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
776 Er is geen weg terug, haar
rivieren zijn doorzwommen, haar
groene heuvels zijn beklommen,
ervaring hecht als klei aan
kleine schoenen, loopt zij licht,
waar de sporen haar gebieden,
ontwaart een toekomst die zich
strekt tot aan een oneindige
purper horizon, om in verwondering
te kijken, na elke tred, die verder
reikt dan de schaduw…
- Bloemenbundel -
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
586 De heuvels van de ademloze vreugde,
de triomfantelijke woorden, ze vielen
ze waren een harde klap in het gezicht, dood,
net als een kaars
waarvan het onverlichte vlammetje dooft..
nog bevoor het de kamer had verlicht
en de liefde, die als veelvuldige handen,
door bomen de takken aanraakte...jij zag haar niet.…