Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Kom dan, schrijf taal

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.028
dans het witte vel tegemoet wanneer warme woorden in onwetendheid versluierde blikken giftig vertroebelen geopende armen die schrijnend leeg deze dag niet meer vast kunnen noch willen houden laten ongevulde handen levenloos gaan langs gestolen zinnen schrijven onduidelijke lijnen hun eigen wanhopige nachten, levensdraden laten…
metha20 november 2005Lees meer >

oudejaarsavond

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.989
oudejaarsavond is nog enkele verrotte bladeren opgezwiept door de oostenwind ijzig scherp een mes blinkend staal lemmet vol weemoed in mijn hart mijn stokkende adem op het scharnier der jaren roest en schilfers is het dorre riet in het spiegelwater verstilde kou en droog geruis een stervend land je uitademen witte dagen even in de…

Ode aan Swmyborszka

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 830
Je leerde mij vooral hoe een mens moet overleven, met zwart en wit, van toets tot toets. Je naam, Swmyborszka, is bijna onuitsprekelijk, maar je menselijkheid slecht elke grens.…
Tjoke13 maart 2007Lees meer >

In werkelijkheid

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.319
hoop schenkt achter donker water stijgt geleidelijk strand rijpt langzaam een morgen en misschien daar wacht het lang verloren gewaande vasteland In werkelijkheid verzinkt in nevel het hart in vergetelheid en in ’t zuchten van de jeneverstruik kleurloos verloren grijs en des te pijnlijker glijden witte…
sunset10 april 2007Lees meer >

Het veer

gedicht
3.1 met 108 stemmen aantal keer bekeken 24.460
Een mand waar iets wits in beweegt. Een man met een pet op aan het stuur van een hoekige zwarte Ford. De bootjes aan strakke kabels die op geheimzinnige wijze de richting bepalen. Wat moeten mensen daar aan de overkant, waar niets te zien is dan een stil veerhuis, een kerktoren achter verre bomen.…

Vijf jaar na zes mei 2002...

hartenkreet
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 952
Je woorden lossen op in vergetelheid De verbale barricades worden afgebroken Af en toe struikelt iemand over jou "oneliners" in een poging zich te onderscheiden Toch is niet alles voor niets geweest nu er een Generaal Pardon is uitgesproken Ontheemde vreemdelingen mogen nu Nederlander zijn en kunnen zich veilig voelen onder rood wit blauw…

Uit zicht

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
Wanneer de zwarte merel zingt het roodborstje de dag uitzwaait de leeuwerik weer kronkel wormen vindt en de gaai weer op haar vlaams graait twee opgewonden spechten onder bomen dansen groepen kauwen het grauwe asfalt bezitten groenlingen massaal schreeuwen om herkansen en bosjes sneeuwklokjes niet meer witten als het zonnetje zich aarzelend…
metha24 februari 2008Lees meer >

wanneer ik ga

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.275
uitademing tijdens de laatste tel hoe kan men sloten verbreken van deuren die als muren lijken met broos levenssap besmeurd waar de hopende ziel is uitgeweken en een toekomst al in de jeugd reeds blijkt afgewezen, volprezen afgekeurd heeft men het vertrouwen reeds vroegtijdig verbeurd gepaard aan duivelse vrezen de aangereikte witte…

De Lente

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 696
Nog gehuld in ijzig zwijgen, zie ik de vorst zijn witte rijp over dak en tak verspreiden. Maar spoedig kom ik en ga zwaaien met mijn gouden toverstaf, ik zal de vorst zijn kracht ontnemen, tegen mij legt hij het af.…
Aad3 maart 2008Lees meer >

Sleets

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
kantlijnen vol Met woorden die ik niet ken Ik wou dat ik je begreep En dat je nooit zou weg gaan Ik begin sleets te worden Het als alsof de nacht valt En de sterren doven En alles langzaam wegglijd Je haar ruikt naar suikerbrood En de veren worden paars Je sloeg een vlinderslag en verdween Dit noemden ze liefde Je handen trillen en zijn wit…
Lorijn6 maart 2008Lees meer >

Sneeuw met Pasen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 745
En over dit vals en onguur sujet, hoewel zo smetteloos en wit, breek ik dan ook resoluut mijn staf: sneeuw met Pasen, ik wijs het af !…

Voorjaar

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 798
zie de heldere stromen polaire lucht vol wit, opbollend en scherp katoen, en Freia biedt, door haar zuivere adem, de koude, blauwe, modder van dit land een krachtig licht, om te ontwaken licht kleurt het oosten, door pastel naar zachtblauw tot rose, bleekgoud doet de vroege zon het ijszilver langzaam smelten, zacht tinkelend breekt dit blauwe…
Tjoke25 maart 2008Lees meer >

bij Hugo Claus te Antwerpen

netgedicht
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.337
hoe een groot schrijver zo klein worden kan de kist, eenvoudig strak op sokkel met witte roosjes overal zijn ogen, mensen die spreken en buiten wachten in groepjes wolken schudden zich uit er hangen mantelmeeuwen boven de stad, zij roepen hem naar zee, dwars door klei, polderland en dijken Bourlaschouwburg loopt langzaam leeg, kaartjes…
Rieg29 maart 2008Lees meer >

Urnenvelden; hazenhemelen

gedicht
2.5 met 40 stemmen aantal keer bekeken 36.920
Wit wollegras, lavendelheide gluurden uit hun hoogveen naar aaneengestikte hazenvellen grauw als de vergleden en naderende eeuwen boven nederzettingen, rechthoekig, met twee ingangen in de lange zijden; middenin die hoeven één rij dragende palen: dat is wat wij vonden en dat hun bewoners de as van hun doden in urnen bewaarden, de urnen bijzetten…

Meikind

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 639
ja, de vlag, die half op de witte stok hangt wil niet vallen maar weer opklimmen naar morgen zodat tranen kunnen drogen in zon en wind en opa pas weer echt rustig kan gaan slapen ja, dat zou hij gezegd hebben…

Tussen heg en steg

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.134
staat het witte huis waarin ik vroeger woonde met gesloten ogen zie ik nog de granieten keukenvloer geëmailleerde pannen op het vuur het bleekveld en de moestuin een houten schuur op 't oude erf die mijn vader zelf ooit bouwde tussen overpad en achterbuur er wonen andere mensen nu achter de strak gevoegde muren die elegante tuin en dubbel…
Hanny22 mei 2008Lees meer >

Meibloesems III.

poëzie
2.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.603
Als witte vlinders fladdren ze ons voorbij, De bloesemblaadren van mijn lentedroom. Zie, dit is weelde: wandlen zij aan zij In 't bloeiend Eden onzer liefde, loom En stil van 't groot geluk, met teedre schroom Ontvangen en gedragen, bang en blij.…

Land van liefde

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.244
schittert voorbij de weemoed van je hart Streel niet langer de halmen van je verdriet de doornen van vergane smart die je pijnigden eindeloos bitter Hunker naar de plaats waar vreugde zingt de eeuwigheid danst sluimerzacht Wandel door de tuin waar vogels albasten rozen rozen argeloze vogels zijn Laaf je aan de bron van brandend-witte…

Schoot

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
Onverwachts ziet zij de aarde bewegen geen scheuren geen gaten nee alleen een licht bijna soepel bewegen net als een moeder in haar eerste jaren toen passen nog veerkrachtig genoeg waren om de echte wereld buiten te houden en terwijl het grind krijst onder de zooltjes van haar wit gevlochten zomersandaaltjes waarin roodgelakte…
metha21 juni 2008Lees meer >

Witheet

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 696
Als de angst niet meer bestaat wie weet hoe het verder gaat Een aangetast hersenschors zit er soms een draadje los De psyche controlerend beheersend woede onderdrukkend wederkerend Achterwaarts gaand door de hitte vecht mijn hart uit met het vurig witte IJzer gehelmd en gemaskerd geheimen geprikkeld afgerasterd Uitend schrijvend met geslepen…

Onschuldige kinderoogjes

hartenkreet
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.082
Ik keek in twee onschuldige kinderoogjes en zag twee bruin besmeurde handjes hij had stiekem van de chocola gesnoept ik zag het aan zijn niet meer witte tandjes toen ik vroeg of hij stiekem had gesnoept zei hij : ikke ?????…
Moeke17 juli 2008Lees meer >

Tortel.

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 844
Mijn raam wijd open naar de vroege stilte luisterend bedenk ik dat jij nog wel zult slapen Ik hoop dat ik in je droom zit Het water in de vijver rinkelt zacht een tortel trekt met klokkende geluiden de aandacht van poes Zijn onwetendheid zal hem beschermen Dunne witte flarden in het blauw en de wind, zacht ademend nauwelijks aanwezig…

Wandeling

gedicht
2.2 met 88 stemmen aantal keer bekeken 20.385
Ik kroop onder de struik en vond een kind, een baby nog, met wit gezicht. De armpjes opgericht alsof ze iets of iemand wegduwden, afweerden, weerhielden. De handen daarop horizontaal, voetstukken op pilaren. De blik van het kind zei dat het gevaar voorlopig niet was geweken. Kon ik het oppakken?…

Drie mannen bij Mamre

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
Wat water wast het zand van woestenij en witte hitte weg - ik haal een gros fijn meel voor brood met boter en een tros van dadels bij gebraad en stoverij.…

Verdwalend in Gods huis

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 757
ik zag ze staan ogen hemelwaarts schouders rondjes afgezakt afgegleden als je buigt of barst bot de koppen op de dikke nek met starheid ingebed stijf staand van gebeden vingers friemelen aan het kruis meiden dromen schurkend duivels ongerechtigheden graag verdwalend in Gods huis handen graaien zacht en wit beesten smakken mond en…
wil melker18 december 2006Lees meer >

Kleine wereld

gedicht
3.1 met 39 stemmen aantal keer bekeken 25.717
De wereld volgt de wandelaar en rust als hij verdwaald raakt in de witte nacht en in de stilte niet meer weet welk land hem nu omgeeft en welke vreemde kust daar kraakt. Maar achter zwervend schijnsel wacht de poort van het Chinese restaurant. ------------------------------------ uit: 'Viewmaster', 1998.…
Co Woudsma7 januari 2026Lees meer >

Na het vele lezen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
Daar, in dat landschap van wit licht, een oord van zeven eeuwen herinneren geleden, overkwam me het déja-vu dat er geen was. In die einder herkende ik enkel mijn duizendvoudige lege ikken, die te wachten stonden om gevuld te worden met branie.…

Plaatje

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 941
Dit tot grote radeloosheid van een fotograaf, die bezig was zijn bruidspaar op de voorgrond en de smetteloos witte beesten daar achter saamhorig te vereeuwigen, alsof ze iets met elkaar te maken hadden. Als enige buitenstaander voelde ik de omvang van dit moment en schreef het op. Maar misschien niet vloekend genoeg ...…
Jan Mast14 februari 2007Lees meer >

Kiemkracht

netgedicht
4.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 803
In mijn dromen schilder je kale bomen wit van wortelvoet tot takkenrag zodat er weer licht in zit ’s ochtends trekken we schoenen aan vluchten we voor geweld want ze bouwen torens voor de goden torens voor de vorsten en torens voor het geld en de bomen - jouw bomen worden één voor één geveld wanneer de dagen donkeren gaan volg dan het…
Jalf Flach28 februari 2007Lees meer >

anoniem

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.014
winter sluimert over de wereld traag klinkt de winterhoorn mystiek in eindeloze nevel bomen zwarte silhouetten zweven boven dit witte niets tegen de vervagende bossen oergeluid in een lege wereld weemoedige bezinning op deze verre stille heide straks komt het licht in de diepste winterdag schreien in een verre stal zingen d’engelen…