1175 resultaten.
De ruggen rechten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
459 Ergo, het is de weerschijn
van de realiteit, waar as gloeit
in de moedertaal der dichters,
waarin de knechtschap verteert
van geblindeerde anonimiteit,
in bewustzijn van de wetenschap,
waar zij heer en meester zijn,
waarop zij hun ruggen rechten.…
het ranke papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
602 in mij is geen poëzie verrezen
‘k ben slechts wat as
en steeds op reis door het vuur
dat mij niet doodt
zie hier, ik draag de dag voorhenen
nog in mijn hand
‘k laat niet los al zou dat me wel
verheven, verheven bovenal
in de zocht van elk gewoontedier
neen, laat mij maar
mijn eigen piraat wezen
die zijn bonte kleuren
schouwt zoals…
Casablanca
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.545 De klanken uit Parijs vergeten
en de wijn tot as en stof vergaan.
De liefde vliegt express naar Nederland;
Ruim baan.…
Spookschepen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
583 Spookschepen doemen dreigend op
hun lokroep als vergane glorie
de touwladders die ze toewerpen
als moeilijk te negeren tentakels
As van verbrande schepen
verstrooid op het water
vormt een macaber spoor
naar een onbekend zwart gat
In het duister
klinkt het ruisen
van het wilde water
Het diepste wezen van de vis
is zoeken naar stil…
Als de vlinder zich de bloem gunt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Zijn lach verschijnt als wier
in een zee van gezichten
Zij dragen hun hart op de tong, schier
in een spel om de scepter
in een draai om de as
Zijn ogen verraden
het licht en hij is verrast
door het kind dat in hem mee
feest als de vlinder zich
de bloem gunt
in het open aura van de ziel
en waar het beeld knielt
voor zijn maker…
Nefast
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
402 Geen vleugellamme vogel
ontstijgt de as van verschroeide aarde,
gedoogt neerwaartse druk,
of wijkt voor bittere rampspoed.
In stofpluimen lijkt zich zowaar
een gezicht af te tekenen.
Het moet in de verbeelding zijn
van de verworpenen die
hun eigen schaduw opwerpen.…
Het vuurgevecht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
522 de Geest)
Inpandig klinkt geknetter
boven torenhoge vlammen
Haren schroeien kansloos weg
in zwartverkoolde handen
Er is geen schijn die niet begeeft
en al wat er in onmin leeft
verdwijnt in vuren armen
De driften worden drooggelegd
De hitte danst haar vuurgevecht
zonder zich te warmen
Het dansen om de hete brei
van zuiver as…
Te licht bevonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Die zich soms
Collega's lieten
Noemen, dagelijks
Gewogen, en altijd
Te licht bevonden
Was ik in Oudewater
Woonachtig geweest
In vroeger tijden
Dan was ik met
Mijn gelijkgestemde
Broeders en zusters
In de vlammenzee
Van ' t eeuwig
Durend vuur geworpen,
Op de brandstapel
Aan mijn einde gekomen
In een kommetje met as…
Prince, the artist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
611 zong hij,
tegen 't falsetto aan
en dubde een voor een
alle stemmen in
Nu eens soul heel sensueel
dan weer rock 'n roll
jazzy als een drummer
en als toetsenist
Net als Stevie Wonder
ook een multi
instrumentalist
Zette op de
tijdgeestgolven
zijn lyriek
zelf op muziek
The Artist Prince
Rogers Nelson
Formerly Known As…
Te Delft
poëzie
3.2 met 4 stemmen
4.951 zijn heilige as moocht nadren,
Kniel dankend bij zijn graf!
Er droomt geen Hollands bloed in uw verbasterde aadren,
Gaat gij er koel van af.…
Halloween in Holland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Eind oktober, stil op het terras
Nu en dan de zon vanuit een wolk
Schijnende voor vaderland en volk
Glas geblazen urn waarin je as
Wang aan wang, een allerlaatste zucht
Krom gebogen treurt het najaarsriet
Grijnzend de pompoen die alles ziet
Makend van de dood een boerse klucht
Niets dringt tot de tuinkabouter door
Mos bedekt zijn muts…
Vasts
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Maar al dat vervormt een keer,
laat los, je lijf, je cellen
in zand lossen ze ooit op
in as, in bos, in mos, in luchten ooit
En dan ineens is er een tros met vruchten
geboorte, je kijkt verwonderd
en zuigt je vast weer aan een warme borst
jouw handje houdt een grote hand flink vast.…
Wolken vol buien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Achtergebleven gedachten
ze gaan niet meer in mist verloren,
wat nu ooit verwordt tot as en vervliegt
heeft de levenswil toch nog niet verloren.…
de dag brandschildert licht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.111 op zwart beroette muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
het eeuwig rusten is geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven was te duur
tussen de grote wijnen
ik las de grijze hemel
in hun teruggekeerde as…
Transformatie
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
531 Hecate, Lilith, Baba Jaga
De oude vrouwen strijken neer
De wijsheden van lang geleden
Hond, kat en uil herrijzen weer
Het vuur van feniks blaast nieuw leven
In wat tot as geworden was
De jeugd, de onschuld, afgebroken
In duizend scherven splinterglas
Een nieuwe vorm van zwart wit marmer
Zo hard als staal en diamant
Geen muren…
Nooit vergeten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
485 In het dorp van niets
met de smeulende geur van as
daar levert de schaamteloze president
een bontjas, een vliegreis naar Mekka.
Een taart in ijs bevroren
in het slechtste geval.
Afgeleverd in een stille zwarte nacht
Vadertje Poetin, the Hunter himself,
hem vergeet je nooit.…
Meerdere liefdes
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
469 ."
Maar liefde die zich zo verspreidt,
verwaait als as in harde wind.
Je kwam thuis met een nieuwe naam,
een tweede schaduw aan je zij.
En wij, het huis, de tijd, de rust,
werden plots te krap voor mij.
De muren hoorden wat je fluisterde,
hoe je haar liefhad, mij nog steeds.…
Vlammend Stil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 Het licht smeult zich op
in een zucht van nevel—
as van verwondering
blijft dwarrelen
Een melodie, wees, stort
in het zwijgen van de afgrond—
haar trillingen bloeden
langzaam leeg
Kleur, ontveld,
ademt haar laatste adem uit
in het oor van het niets—
een echo die kleur vergat
Er ligt een grens te sterven
tussen…
De bron van de breuk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
188 Elke storm die over de aarde raast,
is slechts de as van een interne brand.
We proberen de buitenkant te blussen,
terwijl de vonk in de eigen geest ontstaat.
Pas wanneer het daar stilzwijgend klaart,
valt de rust terug op de grond.…
Brief aan mijn moeder
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.822 Als een bloem, die langzaam verdorde
als ogen, die tuurden in as.
Een schim van zoals ik je kende;
ik zie een masker op je gezicht.
Ik zie weer wanhoop en ellende,
schaduwen en veel te weinig licht.…
Narcistisch zelfvertrouwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
471 ik heb het
oplaaien van de
branden in je
ogen gezien
de verschroeiende
hitte van het
immense vuur
in je ziel gevoeld
lucht waarde
rond met dood
vermomd als rook
en gloeiende as
zacht brak de
hemel in flitsend
ontladen rolde donder
uit gerafelde gaten
er was geen tijd
en plaats voor angst
het zintuiglijk bereik
herkende…
ABONDANTIE
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.853 ik was verward, de wijzers van de klok
vertraagden, waren niet vooruit te branden
ze stonden stil en ik stond voor het blok
toen niemand acht sloeg op mijn offerande
ik wilde vuur ontsteken met m'n stok
geen vonk sprong over, elke poging strandde
tot onverwachts het rookgordijn optrok
en ik, uit as herrezen, me vermande
je overbrugde afstand…
De dood
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.478 Ik zal altijd van je houden
tot de dood ons scheidt
Dan zal ik je vergeten
Dan raak ik je wel kwijt
Ik zal nooit meer aan je denken
Geen gevoel of fantasie
Herinneringen als as
vervagen tot ik niets meer zie
De tijden van ons leven
verloren en vergeten
Ik heb je nooit gekend
Ik heb het nooit geweten
Ga weg uit mijn hoofd
rot op uit…
Verliefd
gedicht
2.6 met 90 stemmen
26.071 Tussen duim en wijsvinger, als brandende as,
het fout begrepen telefoonnummer.
Parken te nat, hotels te vol, Parijs te ver.
Liefde als een veelvoud van vergissingen.…
De oude man
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.297 Veel mensen zijn er om hem heen,
toch is de oude man alleen,
hij morst de as van zijn sigaar
en denkt alleen nog maar aan haar
de vrouw, die hij elke seconde mist,
waarom heeft God zich zo vergist?
Waarom nam hij haar in plaats van hem?…
Hemelvaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
875 Ik draai en tol om mijn as,
ik stijg op en wervel
punten zonder wederkeer,
zonde spat van mijn huid.…
instortingsgevaar
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
975 op het gevaar af
dat men mij niet begrijpt
dat een brandende peuk
aan mijn vingers ontglipt
verzonken in rust
lekt het vuur aan mijn schenen
tot as zal ik wederkeren
maar alleen als ik in slaap val
en een sigaret rook, onachtzaam
dat is dan eigen schuld
gebocheld door het leven
maar wat nu als men dramt
herhaling, kracht en macht…
Sachte wint
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
68 Mer starck is 't missen
in dit aordsche leven,
verbonden an vergankelijcke stont;
doch dankbaor, as grieze wolcken
zijn verdreven,
dat de liefde nie verlore en verstomt.…
De zomer kan me gestolen worden I
gedicht
3.6 met 28 stemmen
17.772 Fris groen verschrompelt zinderend tot as.
Mijn vader die vurig gelooft
Dat God zijn goudreinetten stooft
In zonlicht van miljarden jaren oud.
De larf vreet zich tot worm des verderfs,
Begeerlijk vruchtvlees roest tot op het bot,
Het klokhuis wordt een tongewelf van smet.…
vogels
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
630 eens alleenheerser in het luchtruim
vrij zwevend en jaloersmakend
de aardse mens hemels inspirerend
hem eeuwenlang zien worstelen
maar ons mysterie is ontrafeld
eens waren we feniks en garuda
onsterflijk verrijzend uit eigen as
bereden door hemelse goden
waren we vredesboodschappers of
deden onze silhouetten huiveren
we zijn voorbijgestreefd…