Alle inzendingen over as

1175 resultaten.

Sorteren op:

De ruggen rechten

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 459
Ergo, het is de weerschijn van de realiteit, waar as gloeit in de moedertaal der dichters, waarin de knechtschap verteert van geblindeerde anonimiteit, in bewustzijn van de wetenschap, waar zij heer en meester zijn, waarop zij hun ruggen rechten.…
pama30 oktober 2009Lees meer >

het ranke papier

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 602
in mij is geen poëzie verrezen ‘k ben slechts wat as en steeds op reis door het vuur dat mij niet doodt zie hier, ik draag de dag voorhenen nog in mijn hand ‘k laat niet los al zou dat me wel verheven, verheven bovenal in de zocht van elk gewoontedier neen, laat mij maar mijn eigen piraat wezen die zijn bonte kleuren schouwt zoals…
elze31 januari 2011Lees meer >

Casablanca

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.545
De klanken uit Parijs vergeten en de wijn tot as en stof vergaan. De liefde vliegt express naar Nederland; Ruim baan.…

Spookschepen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 583
Spookschepen doemen dreigend op hun lokroep als vergane glorie de touwladders die ze toewerpen als moeilijk te negeren tentakels As van verbrande schepen verstrooid op het water vormt een macaber spoor naar een onbekend zwart gat In het duister klinkt het ruisen van het wilde water Het diepste wezen van de vis is zoeken naar stil…

Als de vlinder zich de bloem gunt

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 652
Zijn lach verschijnt als wier in een zee van gezichten Zij dragen hun hart op de tong, schier in een spel om de scepter in een draai om de as Zijn ogen verraden het licht en hij is verrast door het kind dat in hem mee feest als de vlinder zich de bloem gunt in het open aura van de ziel en waar het beeld knielt voor zijn maker…

Nefast

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
Geen vleugellamme vogel ontstijgt de as van verschroeide aarde, gedoogt neerwaartse druk, of wijkt voor bittere rampspoed. In stofpluimen lijkt zich zowaar een gezicht af te tekenen. Het moet in de verbeelding zijn van de verworpenen die hun eigen schaduw opwerpen.…
Iniduo23 januari 2012Lees meer >

Het vuurgevecht

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 522
de Geest) Inpandig klinkt geknetter boven torenhoge vlammen Haren schroeien kansloos weg in zwartverkoolde handen Er is geen schijn die niet begeeft en al wat er in onmin leeft verdwijnt in vuren armen De driften worden drooggelegd De hitte danst haar vuurgevecht zonder zich te warmen Het dansen om de hete brei van zuiver as…

Te licht bevonden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 582
Die zich soms Collega's lieten Noemen, dagelijks Gewogen, en altijd Te licht bevonden Was ik in Oudewater Woonachtig geweest In vroeger tijden Dan was ik met Mijn gelijkgestemde Broeders en zusters In de vlammenzee Van ' t eeuwig Durend vuur geworpen, Op de brandstapel Aan mijn einde gekomen In een kommetje met as…

Prince, the artist

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 611
zong hij, tegen 't falsetto aan en dubde een voor een alle stemmen in Nu eens soul heel sensueel dan weer rock 'n roll jazzy als een drummer en als toetsenist Net als Stevie Wonder ook een multi instrumentalist Zette op de tijdgeestgolven zijn lyriek zelf op muziek The Artist Prince Rogers Nelson Formerly Known As…
Maxim7 juni 2020Lees meer >

Te Delft

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.951
zijn heilige as moocht nadren, Kniel dankend bij zijn graf! Er droomt geen Hollands bloed in uw verbasterde aadren, Gaat gij er koel van af.…

Halloween in Holland

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Eind oktober, stil op het terras Nu en dan de zon vanuit een wolk Schijnende voor vaderland en volk Glas geblazen urn waarin je as Wang aan wang, een allerlaatste zucht Krom gebogen treurt het najaarsriet Grijnzend de pompoen die alles ziet Makend van de dood een boerse klucht Niets dringt tot de tuinkabouter door Mos bedekt zijn muts…

Vasts

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 480
Maar al dat vervormt een keer, laat los, je lijf, je cellen in zand lossen ze ooit op in as, in bos, in mos, in luchten ooit En dan ineens is er een tros met vruchten geboorte, je kijkt verwonderd en zuigt je vast weer aan een warme borst jouw handje houdt een grote hand flink vast.…

Wolken vol buien

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 406
Achtergebleven gedachten ze gaan niet meer in mist verloren, wat nu ooit verwordt tot as en vervliegt heeft de levenswil toch nog niet verloren.…

de dag brandschildert licht

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.111
op zwart beroette muren mijn gebed is valse hoop de dag brandschildert licht in lood gezette ruiten leven speelt al eeuwen buiten binnen rusten zielen van hen die in de tijd ontvielen het eeuwig rusten is geplaatst in urnen aan de muur ze begraven was te duur tussen de grote wijnen ik las de grijze hemel in hun teruggekeerde as…
wil melker20 september 2003Lees meer >

Transformatie

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 531
Hecate, Lilith, Baba Jaga De oude vrouwen strijken neer De wijsheden van lang geleden Hond, kat en uil herrijzen weer Het vuur van feniks blaast nieuw leven In wat tot as geworden was De jeugd, de onschuld, afgebroken In duizend scherven splinterglas Een nieuwe vorm van zwart wit marmer Zo hard als staal en diamant Geen muren…

Nooit vergeten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
In het dorp van niets met de smeulende geur van as daar levert de schaamteloze president een bontjas, een vliegreis naar Mekka. Een taart in ijs bevroren in het slechtste geval. Afgeleverd in een stille zwarte nacht Vadertje Poetin, the Hunter himself, hem vergeet je nooit.…
J.Bakx19 februari 2023Lees meer >

Meerdere liefdes

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 469
." Maar liefde die zich zo verspreidt, verwaait als as in harde wind. Je kwam thuis met een nieuwe naam, een tweede schaduw aan je zij. En wij, het huis, de tijd, de rust, werden plots te krap voor mij. De muren hoorden wat je fluisterde, hoe je haar liefhad, mij nog steeds.…

Vlammend Stil

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
Het licht smeult zich op in een zucht van nevel— as van verwondering blijft dwarrelen Een melodie, wees, stort in het zwijgen van de afgrond— haar trillingen bloeden langzaam leeg Kleur, ontveld, ademt haar laatste adem uit in het oor van het niets— een echo die kleur vergat Er ligt een grens te sterven tussen…

De bron van de breuk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 188
Elke storm die over de aarde raast, is slechts de as van een interne brand. We proberen de buitenkant te blussen, terwijl de vonk in de eigen geest ontstaat. Pas wanneer het daar stilzwijgend klaart, valt de rust terug op de grond.…

Brief aan mijn moeder

hartenkreet
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.822
Als een bloem, die langzaam verdorde als ogen, die tuurden in as. Een schim van zoals ik je kende; ik zie een masker op je gezicht. Ik zie weer wanhoop en ellende, schaduwen en veel te weinig licht.…
Rena26 juni 2003Lees meer >

Narcistisch zelfvertrouwen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 471
ik heb het oplaaien van de branden in je ogen gezien de verschroeiende hitte van het immense vuur in je ziel gevoeld lucht waarde rond met dood vermomd als rook en gloeiende as zacht brak de hemel in flitsend ontladen rolde donder uit gerafelde gaten er was geen tijd en plaats voor angst het zintuiglijk bereik herkende…
wil melker16 november 2021Lees meer >

ABONDANTIE

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.853
ik was verward, de wijzers van de klok vertraagden, waren niet vooruit te branden ze stonden stil en ik stond voor het blok toen niemand acht sloeg op mijn offerande ik wilde vuur ontsteken met m'n stok geen vonk sprong over, elke poging strandde tot onverwachts het rookgordijn optrok en ik, uit as herrezen, me vermande je overbrugde afstand…

De dood

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.478
Ik zal altijd van je houden tot de dood ons scheidt Dan zal ik je vergeten Dan raak ik je wel kwijt Ik zal nooit meer aan je denken Geen gevoel of fantasie Herinneringen als as vervagen tot ik niets meer zie De tijden van ons leven verloren en vergeten Ik heb je nooit gekend Ik heb het nooit geweten Ga weg uit mijn hoofd rot op uit…

Verliefd

gedicht
2.6 met 90 stemmen aantal keer bekeken 26.071
Tussen duim en wijsvinger, als brandende as, het fout begrepen telefoonnummer. Parken te nat, hotels te vol, Parijs te ver. Liefde als een veelvoud van vergissingen.…

De oude man

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.297
Veel mensen zijn er om hem heen, toch is de oude man alleen, hij morst de as van zijn sigaar en denkt alleen nog maar aan haar de vrouw, die hij elke seconde mist, waarom heeft God zich zo vergist? Waarom nam hij haar in plaats van hem?…
Lena13 oktober 2004Lees meer >

Hemelvaart

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 875
Ik draai en tol om mijn as, ik stijg op en wervel punten zonder wederkeer, zonde spat van mijn huid.…

instortingsgevaar

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 975
op het gevaar af dat men mij niet begrijpt dat een brandende peuk aan mijn vingers ontglipt verzonken in rust lekt het vuur aan mijn schenen tot as zal ik wederkeren maar alleen als ik in slaap val en een sigaret rook, onachtzaam dat is dan eigen schuld gebocheld door het leven maar wat nu als men dramt herhaling, kracht en macht…
Fred14 mei 2006Lees meer >

Sachte wint

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 68
Mer starck is 't missen in dit aordsche leven, verbonden an vergankelijcke stont; doch dankbaor, as grieze wolcken zijn verdreven, dat de liefde nie verlore en verstomt.…

De zomer kan me gestolen worden I

gedicht
3.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 17.772
Fris groen verschrompelt zinderend tot as. Mijn vader die vurig gelooft Dat God zijn goudreinetten stooft In zonlicht van miljarden jaren oud. De larf vreet zich tot worm des verderfs, Begeerlijk vruchtvlees roest tot op het bot, Het klokhuis wordt een tongewelf van smet.…
Jan Wolkers2 augustus 2020Lees meer >

vogels

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
eens alleenheerser in het luchtruim vrij zwevend en jaloersmakend de aardse mens hemels inspirerend hem eeuwenlang zien worstelen maar ons mysterie is ontrafeld eens waren we feniks en garuda onsterflijk verrijzend uit eigen as bereden door hemelse goden waren we vredesboodschappers of deden onze silhouetten huiveren we zijn voorbijgestreefd…