Alle inzendingen over echo

1044 resultaten.

Sorteren op:

Je bent weg,

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.643
Een echo… nu wetend dat het echt zo is, Nog klein, leven… ik beslis. Je wilde bij ons zijn, Een keuze maken voor jou… zoveel pijn! Het leek een seconden, Besloten… je bent weg… diepe wonden. Verdrietig, sorry… het leven niet gegund, Niet wetend of wij dit hadden aangekund.…
N de Vreede11 oktober 2009Lees meer >

lieve landvrouw

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.728
vertellen dat maanlicht in ogen zeldzaam is ze kruisen dichterlijke stappen vegen het grind in de kamer op zonder volgorde om ergens te zijn wanneer niets geluid geeft in de velden heide de vlakte kent en de lakens uitrekt tot sluiers rond verlaten nesten ik zal over je zoektocht naar ooit vastgehouden woorden vertellen en hoe je de echo…

Lichtend spel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
golven zit ik dromend te staren op het duin waar water en licht de einder voedt en in ritme van een eeuwige zang de getijden naar de kusten voeren de stem van het verlangen droom van vele eeuwen een lokkende roep tot het licht ook nu in vlammend schijnsel langzaam dooft achter de horizon in schittering van vele kleuren en haar echo…

Ronding

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
soms zie ik in je ogen de schemerende einder als grens van het heelal waarachter woorden vallen al mateloos matig in getal traag verdampend in een onzichtbare meander en kennelijk onlogisch slingerend rijgend; de vlakke echo spiegelend van wie dan ook of jij, de ander op de schouw tikt de pendule weer de herinnering uit jonge jaren…

Hartstochtelijk

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 604
vertel of droom in het gras drijven op jouw wolk zuchten, zij aan zij wij zijn een samen zijn we te leen altijd toeven in mei de woorden gemeen je gaat ver de morgen vooruit dat hoort ook zo ik verlang naar je mijn kunstige bruid mijn handen raken je ziel mijn mond spreekt de tong likt mijn lijf doorweekt met verlangen een echo…

Paden

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
Geen wegen waar mijn voeten gaan De aarde draagt slechts slijk Dromend ga ik langs eigen baan En ergens ligt een grote stad Ik nader reeds de buitenwijk Waar geen verkeer zich horen laat Bereikbaar over ’t smalle pad De echo geeft haar klanken weer Tussen satijn en goudbrokaat Kaats vanuit ivoren poorten neer Door straten met duizend…

je vleugt een lach in het passeren

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 598
hakken tikken spanning in de stilte echo geurt je dichterbij uitdagend kijk je naar de mannen winnaars dromen zich al rijk je blonde lach kleurt warmte ogen zwierig in hun blik handen zwaaien al je charmes omdat hun wereld aan jouw voeten ligt je vleugt een lach in het passeren zie je wiegen uit mijn zicht spanning wordt met een applaus…
wil melker4 augustus 2006Lees meer >

Regenboogkameleon

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
Regenboogkameleon Goed van de tongriem gesneden Palmt zij de toehoorder in Leugen tot waarheid verkleurend En onzin verbindend met zin Haar eigen idee fabulerend Getoonzet in valse akkoorden Ontwijkt zij zichzelf, formulerend Een watercascade van woorden Geen spiegelbeeld achter dat masker Waarin zij haar beeltenis kent Geen echo…

Lichting

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 449
Woorden van zee strekken zich in kalmte heimwee is ontvankelijk voor zwijgende taal in het voorafgaande ligt ontwaken onze ontmoeting tekent zich aan horizon van stilte je spreekt over liefde dat is natuurlijk dwalen waar het hart spreekt van waarheid is laatste echo: trouw we stropen mouwen op om de ziel te laten spreken kom mee, dan…
mobar1 april 2018Lees meer >

Lichter dan de dood?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 346
zich hebben neergevlijd, je blijft de bladwijzer van mijn levens encyclopedie, een onvoltooide symfonie, z’n toon verspreid tot in de onvoorziene eeuwigheid, de pool van beider wederkerige magneet, mijn tijdswind brengt wat roest, herkent de kenmerken van sleet je begeeft je naar je doel steeds verder van mij vandaan, Ik streel je echo…
Pama16 september 2019Lees meer >

opgebaard klaart vaak de lucht

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.788
over lijken gaat je diep in je emoties raakt maar dit kan jij niet zijn de hand en kus zijn koud alleen mijn warmte voelt nog pijn en dat ik van je houd ze durven meer te zeggen als je ligt en opgebaard klaart vaak de lucht omdat je het niet wist je spreekt in alle ogen monddood is je laatste woord respect klinkt door in vele echo…
wil melker9 augustus 2003Lees meer >

't Puttertje vereeuwigd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Subtitel: Opsmuk 't Puttertje vereeuwigd Voor altijd in de kunst Rembrandts leerling Fabritius' werk 17de-, dus Gouden Eeuws Kortom, voor altijd sterk 't Puttertje staand op een Soortement van stoof Zonder angst en beven Twittert 't maar door Echo richting zwerk Artistiek productief Communicatiemerk Op zichzelf, niet alleen 't…

ijdelheid der ijdelheden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
als zand dat door vingers glijdt een schaduw in de ochtendtijd zo is de jacht naar groots en meer een echo in een lege sfeer we bouwen torens hoog en breed vergeten wat er echt toe deed vergaren goud, vergaren macht maar zien niet wie op ons wacht de spiegel fluistert leugenzoet kent niet wat de ziel ontmoet wat blinkt, vergaat, wat schittert…

op deze middag

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 735
op deze middag in dit dal verbreekt de grauwe hemel het licht van de ijskoude zon voorbij de uiteengedreven wolken onder de opgeschrikte hemel heft een moeder haar handen naar de lucht de storm in haar borst het samentrekken van het hart het trage huilen met open mond het uitdoven van het schreeuwen in vergeefse echo's van de naam…
J.Bakx6 april 2025Lees meer >

Boven de koorts van de wolken

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 371
Ik ben geen lichaam meer — alleen echo, alleen hitte, alleen de vlam die achterblijft wanneer de vlammer al is verdwenen.…

Vlammend Stil

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
Het licht smeult zich op in een zucht van nevel— as van verwondering blijft dwarrelen Een melodie, wees, stort in het zwijgen van de afgrond— haar trillingen bloeden langzaam leeg Kleur, ontveld, ademt haar laatste adem uit in het oor van het niets— een echo die kleur vergat Er ligt een grens te sterven tussen…

Serene Sirene

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 465
Het goud in de hemel verbleekt de vogels zijn stil om mij heen in ijle, etherische schemer houdt een stem mij, gekooide, gevangen onzichtbaar, maar wezenlijk tastbaar en sprekend van vurig verlangen In 't domein van mijn diepste impulsen daar worden de klanken gesmoord van woorden, herkenbare echo's zo vaak meer dan eens al gehoord maar…
Maxim27 juni 2025Lees meer >

Mijn kus

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 334
Mijn kus, een bewijs in stilte, een echo die blijft, lang nadat de lucht, ons weer verder drijft.…
Nathan26 december 2025Lees meer >

Depressie

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 402
De echo spreekt, de muren antwoorden niet. Mijn gedachten ingesloten, door angsten en verdriet. De aarde draait, de vloer wankelt. Mijn wereld kantelend, de waarheid verdraaid. Druk van binnen, het klopt aan. Mijn bewustzijn brengt me hier, naar het bestaan. Druk van buiten, uitend tot pijn.…
Leentje30 januari 2026Lees meer >

Het gewicht van de veer

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 304
Hij wacht niet op de echo van de hal, maar trekt een spoor naar helder, open denken. De toga wijkt, de borstkas zakt omlaag, wanneer het juiste woord de stilte splijt. Geen goudmerk dat de scheuren nog kan dichten; slechts wat waar is, draagt de eeuwigheid.…

Nachtwoud

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 169
Het duister fluistert geheimen van de maan een zilveren sluier valt over de groene bomen de vrees voor de waarheid is nu heengegaan de dwaze mensendroom weeft draden van een oud vergeten mysterie geen mens die deze stille paden kent een nobele echo zweeft door de contreien de koude aarde wordt door licht verwarmt waar sterrenstof de diepe…

Zeven echo's uit de natuur

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 884
een oude bladluis zei fier en zonder blozen: ik zit op rozen *** een jonge glimworm staart afgunstig naar de maan: jou kan ik niet aan *** een naaktslak smeekte: genade zus huisjesslak, bied me onderdak *** Het web sloot zich niet “geen vlieg”, zei de oude spin de mot zit erin *** Bram, het vliegend hert liet zich finaal verblinden…

verre echo's (2)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
we ontdekken de oceanen onderdak voor de woningloze dichter op drift poëten reizen in het spoor van Alexander de Grote met karavanen door dorre oceanen van zand de lyricus penseelt bedwongen bergen waarlangs gerafelde wolken de dalen binnenzakken in veertien versregels dicht de sonnettenschrijver een onverschrokken reis naar de…
J.Bakx3 november 2017Lees meer >

verre echo's (3)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
hoog boven de dampkring draait de ruimtereiziger elk anderhalf uur een keer om de aarde woestijnen gebergte oerbossen en oceanen vanuit de ruimte overziet hij het allemaal: de wereld waar we wonen de aarde is een fragiel blauw bolletje waar de dampkring als een dun schilletje omheen hangt een verre echo uit de kosmos…
J.Bakx5 november 2017Lees meer >

In het stille licht van herinnering

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 241
In dit afscheid schuilt verdriet, maar ook de zachte echo van liefde die nooit ophoudt: moeders vertrekken niet voorgoed, zij verhuizen naar verhalen, naar foto’s vol leven, vertrouwelijke gebaren, naar dat fluisterende stemmetje dat in je gedachten spreekt: ik ben er nog.…

Melancholie

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.794
Woorden galmden tegen lege muren zo kaal en grauw en koud en rauw enkel nog de echo die blijft maar duren verdwaasd bleef ik achter in mijn rouw. Stap voor stap verloor ik de gewaden van het leven zelf totdat ik, wegzonk in het gevoel van het naakte waden en in de poel van zelfbeklag verdronk.…
Verdano8 september 2002Lees meer >

de flat aan de overkant

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.124
verlangend naar het raam en hoe grappig het wel niet was dat jouw linker mijn rechter was zo heb ik uren naar jou staan wuiven ik in de mijne en jij in jouw flat ik vroeg me af of de kramp die ik voelde zich ook voordeed aan jouw hand en toen ik zag dat jij het vliegen beter onder de knie had kon ik enkel nog eens wuiven naar jouw echo…

de flat aan de overkant

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.563
verlangend naar het raam en hoe grappig het wel niet was dat jouw links mijn rechts was zo heb ik uren naar jou staan wuiven ik in de mijne en jij in jouw flat ik vroeg me af of de kramp die ik voelde zich ook voordeed aan jouw hand en toen ik zag dat jij het vliegen beter onder de knie had kon ik enkel nog eens wuiven naar jouw echo…

Koele Hel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 960
Het is een echo die aan de takken hapert Mijn gespierde tong vindt zelfs geen lustige weduwe meer In deze koele hel…
Wim Veen18 november 2004Lees meer >

Daar waar

hartenkreet
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 959
Daar waar ik in het donker liep en zelfs de echo geen klank na liet daar heb ik zacht mijn tranen gehuild van bitterheid en intens verdriet. Daar waar het donker eenzaam was en ik alleen mijn stappen heb gezet waar rust mijn hart opnieuw beroerde na het smeken van mijn hulpgebed.…
Moeke8 september 2005Lees meer >