765 resultaten.
Splendid Isolation
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
212 Wat is het globe omvattend fifapodiumgala
zonder de Seychellen
de Lofoten, Philippijnen
en Madagascar dat zich
als grootste der Afrikaanse eilanden
niet wist te voegen bij
de groene kaap van Cabo Verde
Wat moet het Gianni Infantilo
aan het hart zijn gegaan
dat Sri Lanka de Maladiven en Azoren
en de Sporaden en Cycladen
jammerlijk…
Bergtop
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
342 Je bent een eiland
zonder deur.
Een vesting
waar de brug is weggerot.
Je vraagt niet om hulp.
Trots is een hard soort steen.
Ik ga je niet laten wegzakken
in die stille zee van jezelf.
Niet omdat ik je bezit.
Omdat ik zie
hoe dicht je bij de rand zit.
Je denkt dat niemand het merkt.
Maar ik zit hier.
Op dezelfde rots.…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Halte gloeit op als een
eiland van licht, een korte onderbreking
in het grote donker. Ik stap uit in lucht die naar warme
stenen ruikt, en voel hoe de nacht mij opneemt in haar stille nablijven.…
Mer à boire
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
428 werd gedreven in de armen
van de godin op woeste hoogte
van haar eiland in de zon
naar weer een ander paradijs
waar hij betoverd door haar schoonheid
zich liet verweken tot er maanden
en zeven jaren waren verstreken
Wie Poseidon in zijn jonge jaren
was of deed is een open vraag
hij leerde beter dan zijn vader
voor menigeen al…
Groenland
snelsonnet
3.0 met 2 stemmen
847 Trumps aandacht richting Groenland vormt de kroon
op een historisch expansief beleid
van aanschaf, diefstal, plundering en strijd*.
Zo zie je, hij valt echt niet uit de toon.
Vergeet daarbij ook de Chinezen niet.
De Denen hebben nog wat in ‘t verschiet.…
Schandpaal in Brussel
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.683 ver zoek
Misschien verspreid in het rumoer
Misschien verenigd in de vuist
Tuba en tropetten
Smoren het klagend koor
Kreten van verf op spandoek
Getuigen van onmacht
Ze dragen een kist door de wetstraat
De minister, de grootste schietschijf
Ligt opgebaard
Als een stropop met een duivelsmasker
De schandpaal staat al klaar
Op een eiland…
de dood nabij (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 zijn
eigen verhaal kraakt
maar dit huis leefde
communiceerde in een
prettig warme ontvangst
zonder precies het welkom
te duiden ruiten deuren
muren en vertrekken
hadden zo hun eigen sfeer
in praktisch verbinden
ondanks dat ik gevoelig
ben voor stromen en
krachten waarmee aarde
zich in stand houdt heb
ik niet vaak dit soort
eilanden…
Goelag Archipel
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.583 leven , en het licht hem steeds vaker deed ontwaren
Dat de vrijheid hier hij nimmer meer zou ontgloren
Edoch z’n geloof en waardigheid gingen niet verloren
Gedenkende de vele vrienden die hij hier zag omkomen
Zou het niet lang meer duren eer hij ook tot hen mocht komen
En zich zou bijvoegen tot de anonieme tomben
Op Goelag Archipel; Eilanden…
Ook waanzinnige dichters worden ouder (een Odyssee)
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
959 Op de looplank naar de verte
draai ik mij nog één keer om
naar het eiland waar ik woonde
en de vrouw die ik verlaat.
Schuimend rijst mijn boegbeeld op
uit de heldergroene golven,
met mijn handen op de reling
tuur ik op het water.…
EVA
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
642 wil
een lege schelp vol golvende baren
een broekzak waarin de wereld kan
een waakvlam die voor altijd brandt
een liefdesuur dat eeuwig duurt
jij wil
een stamelende mond vol zwijgen
een streling zachter dan je zachtste vlees
een adem sterker dan de stormwind
een vers dat zwanger is van taal
jij wil
een stille nachtkus vol muziek
een eiland…
Met de Noorderzon ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.025 Ik zal die Satan pakken,
met wie jij vluchten moest,
ik schep genoegen in die daad
en laat hem zonder tranen met
de noorderzon vertrekken, ween
niet als de maan zijn vaste baan
verlaat,de vrucht van het verleden
is gerijpt om jouw roos te wekken
om de ongeboren droom nog te
ontdekken zoals werd beloofd, een
onbestaand eiland waar jij…
Een, twee en drie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 De pasjes zoeken het zoete ritme van Zuid-Amerika,
die me terug voeren naar ruwe Andes-hoogten,
het Zonne-eiland en het meer van Titicaca.
We hebben allemaal de leeftijd van een mistige herfst,
wel nog opgefleurd met sterke tinten,
maar het gezwaai van de stokkendans zal verstillen,
dat is nog het ergst!…
Roofstaat en piraterijen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.212 ."
...en dan volgt er
een hele rits namen
van stoere jongens
en ferme knapen
onwetend van kielhalen
bakzeil en buit
van bittere smaak
scheurbuik zeebeschuit
en paradijzen
van terra incognita
eilanden kusten
immense rivieren
als leguanen
monsters vulkanen
en regenwoudslangen
en in de binnenlanden tropenpaleizen
heimwee en…
Onafhankelijke muze
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 Er ligt gevoelige emotionele rijkdom
in stadse eilanden vol duisternissen
bij verlegen volkse mensen
die hun eigen eenvoudige muze
zijn geworden in de oude wijken
dagelijkse armoede bespreekbaar
omdat lauwe koffie voor wonderen zorgt
praten nu het een simpele gewoonte is
ze weten dat het hart door liefde slijt
op de sleetse hoeken van…
Je bent van goud, maar o zo koud
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
349 Maar dat drijfzand is jouw tropisch eiland.
Zij zal in een carrousel blijven zoeken naar flitsen van jou.
Want je weet dat ondanks het spelen met mijn hart, blijf jij mij trouw.
Pijn is nu eenmaal wat hoort, nee, het is gestoord.
Blijf zoeken, blijf graven tot dat je ziet dat ik degene ben die jou verliet.…
JAVAANSE TIJGER
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
117 Talloze eeuwen door
zwaait de gestreepte reuzenkat
zijn scepter over
het bewonderde eiland
van 't Indonesische rijk
het sierlijke roofdier
wordt vol angst vereerd
mag als het hem zint
zich meester maken
van een dienstbare karbouw
doch bossen moeten wijken
voor akkers en rijstvelden
de vorst van oerwoud en hoog gras
wordt verdreven…
Blijf zoals je bent
snelsonnet
2.4 met 7 stemmen
1.469 Een inwoner van Pampus stond te razen:
Dit mag de wet niet langer meer gedogen
De mensen die voor Pampus liggen mogen
Zijn wíj en niet de uitgetelde dwazen!
Is Lesbos is dit rechtsproces verfijnd
En de bijval drie keer groter, naar het schijnt…
Ode aan Jacques Brel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
20 Nu rust je onder de palmen van een
ver afgelegen eiland, maar je stem blijft echoën door
de grijze straten van Brussel. Een baken voor iedereen die durft te
dromen van het onmogelijke, de eeuwige minnaar van de breekbare, menselijke ziel.…
EKSTERS EN RINGEN IN JE STEM
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
703 jouw stem is een donker water, waarin
zilveren spiegels
boten met gehesen zeilen, de belofte
van verre eilanden
je stem is de dood die ik vergeef, de klok
aan de hals van een kruis
naar de stad loopt een woestijn, straten
herinneren zich niet zichzelf
in je stem worden zonen overhoop gestoken,
en huilen alle moeders
je stem is het…
Binnenste buiten
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.022 mourit en même temps
nog steeds
de strenge vroege akkoorden,
aldoor onderweg,
waar op het voortschrijdend pad
het genot zelden bekoorde;
een kinderziel is met verwarring beklad
avec toi, la basse opinion mourit en même temps
door buitenlijfse krachten
lijkt nog steeds het vel gespannen,
een milde glimlach is
naar het verste eiland…
Aardbeving Haïti, januari 2010
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.784 Haïti, een land dat al zoveel heeft meegemaakt
Straatarm, maar toch een fantastisch mooi eiland
Maar helaas niet tegen deze aardbeving bestand
Het werd door dit grote onheil zo zwaar geraakt.…
Castigat ridendo mores.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 jaar ervaring in diverse disciplines:
het diploma van de Universiteit Des Levens
achteloos half uit mijn achterzak wapperend -
Ik ken hare majesteit trouwens niet of nauwelijks-
of het moet toen geweest zijn in de beginjaren zestig,
bij de lauwe thee tijdens dat mistige buffet
met burgemeesters en wethouders van het meest onbenullige eiland…
dame blanche
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
889 onderkoelde lichaam
roerloos ligt te wachten
op het koele marmer
van de snijtafel
in de witbetegelde lijkenzaal
van het universitair ziekenhuis
van -zeg maar- Ouagadougou
de ebbenzwarte reus Orpheus
die hier kadavers prepareert
voor autopsie
staat aan haar zijde
de kille schoonheid
van haar blank en romig lijf
gesteven als een uitheems eiland…
Binnen Wereld
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
657 'n vissenschool synchroon te zwemmen
Terwijl de sidderaal zich schoolt in tijgerhaaien temmen
Dan: duisternis, een blauwe vinvis werpt zijn schaduw neer
Enorme stormen, wolken zand ontregelen 't verkeer
Te midden van dit groots krioelen wordt de taal geboren
Althans de conductieve zingtaal van sirenenkoren
Atlantis, het verloren eiland…
Texel als schakel van het Wad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Dit eiland in de schoot van de Noordzee
dient als buffer voor Neerlands ree
is een schakel in een keten
die te samen Wadden heten..
Zij vormen een natuurlijk schild
trotseert de zeeën 'oh zo wild
de golven worden hier getemd
zodat hun uitwerking is afgeremd.…
Literair Kanon en Reisschrijver
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
399 Zijn eiland Menorca geliefd
Ondanks de omweg via Santiago
Woonde en werkte Cees hier met
Plezier
Schreef veel van zijn werk gecon-
centreerd hier
Een taalvirtuoos met
Een gigantisch oeuvre
Als literator immer overeind;
fier
Als Mulisch, een Literair
Kanon
Geruime tijd reeds ziek, verzwakte
hij zeer
Een halve eeuw zwierf hij over…
Open voor de wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
199 Wij zijn geen eilanden
geen losse kusten in een stille zee,
maar lichamen die trillen op elkaars nabijheid,
stemmen die antwoorden zoeken in het geluid van de ander.
Wij worden gevormd
in de aanraking van de wereld,
in het zachte duwen en trekken van wat ons bereikt.…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 Daar glijdt hij door de damp, ongenaakbaar en alleen:
de witte herfstvogel, een eiland van marmer in de vloot.
Zijn veren dragen het gewicht van een onuitgesproken pijn,
gevangen in de trotse koelte van zijn eigen soeverein.
Het ijzige water voelt diep, de winter is onafwendbaar,
de zwarte nacht schuift traag over de kwetsbare natuur.…
BRUILOFTSLIED
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.482 Maar het is goed, ik zal met jou, lief, wonen
En zwaar gaan van de zorg om jouw bestaan,
En niet tot de eilanden, als zoveel schone
Slaapsters, mij wachtend diep in de oceaan.
Dan bloeit je vreegelaat in 't schemerlicht.…
Bruiloftslied
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.699 Maar het is goed, ik zal met jou, lief. wonen
En zwaar gaan van de zorg om jouw bestaan,
En niet tot de eilanden, als zoveel schone
Slaapsters, mij wachtend diep in de oceaan.
Dan bloeit je vreegelaat in 't schemerlicht.…