745 resultaten.
Vakantie-ontmoeting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
646 Op de heuvel, in de Waldecker Hof van weleer,
gelegen in de schaduw van de burcht,
vertoeft nu Moeder Meera
en geeft darshan in deze fel geflipte era.
Zij vaart als een Avatar, zij mint als een Godin
en geneest van ieder zijn gekrenkte snaren.
Zij ontwart de knopen, zodat alles kan verlopen.
Zij heelt mijn hart dat heftig klopt.…
Zomer in Winterswijk
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
548 ’t is oorverdovend stil
ik ben stil
van buiten
maar vooral van binnen
Fletcher Hotel heeft goede bedden
garantie voor de genoten nachtrust
ik ga de kamermeisjes fooien
in stilte sta ik nog wat nagapend op
het bad loopt vol, maar niet over
wel zelf van het verlangen naar de komende wandeling
in een overweldigend natuur van bos, heuvels…
LEVEN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.004 Lacht ons een heuvel tegen,
Met welig groen beplant, -
Wij vinden steile wegen,
En distels in het zand;
En lokt het dal beneden
Ook door zijn dicht gewas,-
Dáár smoren onze treden
In loos bedekt moeras;
En als met minzaam vleien
Der bergen top ons trekt, -
Wij vinden woestenijen
Met dichte sneeuw…
Vrouwenliefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.500 vraag je zachtjes bij het uittrekken
van mijn rode lingerie
waarop ik lach, en knik
Ja, ja, het is goed
ik zoen zachtjes op het weggetje
tussen je prachtige borsten,
verlost van het blauwe kant
Jij bijt harder op je lip
en ik ook
op je oorlel, je sleutelbeen
dip langs je navel naar je liefde
Je heuvel, je zachtheid,
je mooie, groene…
vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 vrijheid is ontspannen
achterover leunend
voelend hoe de golven
van het samen zijn
in een smeltende zon
ons de rug wassen
terwijl wij de ogen dicht
genieten van stralende warmte
vrijheid is eindeloos kijken
naar weerspiegelende wolken
die van vroeg ochtendrood
naar schaapjeswit kleuren
tot helderblauw de hemel
over de bloeiende heuvels…
in de tuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 rondjes op jouw been, ik teken
heuvels, meren, wegen naar je voet
en de veren, langs je schouder
tot een nestje voor je hoofd
je ziet veel blauw, de zon is naast ons
zie je ook de dauwdruppels?…
Als een wolk alleen
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
401 Een wolk drijft alleen
boven dansende bloemen
stilte vol lichtheid
Als een wolk alleen reis
ik langs heuvels en rivieren, tot plots
mijn oog gouden narcissen in de wind ontdekt — een
gezicht van dans en schoonheid onder bomen, beschut in hun boog.…
Fieremei
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 Langs bossen, heuvels, vlakte, dal
zwaait hij zijn groene hoed met zwier.
Kristallen hymnes stijgen al,
zijn groet weerklinkt in zonlicht hier.
Met vlammen goud, die nooit vergaan,
kleurt hij de dag in lentegloed.
Hij lacht – het leven lacht spontaan,
vol bloemen, zon en overvloed.…
COLMA
poëzie
3.3 met 11 stemmen
4.439 Zij stuit aan de heuvel,
De vochtige heuvel,
Daar, diep in de grond,
't Gebeente vermolmde,
Het dierbaar gebeente
Van heel haar geslacht.
Hier zinkt ze op het aardrijk -
Gevoelt zich nog eenmaal,
En troetelt het graf -
Haar lippen verbleekten,
Hare ogen verstijfden,
En 't roosje brak af.…
TUSSEN DE TWEE *
poëzie
3.5 met 14 stemmen
4.800 binnen: tussen, nl. lager in de vallei
leegten - dalen
het zuipt er: het doet er niets dan druipen
het stuift er: nl. van de droogte
het nijpt: nl. van de kou
hillen - heuvels, hoogten
wee - wei
jeune ik mij - voel ik me thuis…
Tussen stad en dorp Zandberg
gedicht
3.2 met 13 stemmen
5.694 duizend jaar weg langs molenlei en
trage heuvels zand, waar het vlakke
schootsveld de stad naar zuid deed
heersen, daar hield het leven stand
en ging men altijd door op dat mooie
stukske Brabant, waar de bunzing
sloop, de vogels floten en kinderen
argeloos speelden aan de waterkant
het terrein was bondgenoot of vijand
de groene…
langs hoppevelden en staminees
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
678 bazenbierke
hangt mee haar borsten op den toog
nen snotteraar vraagt om speelkaarten
kijkt zijn ogen uit als zij zich bukt, zo
is een echte Pajot, lustig en curieus
op tijd zijnen geus en wars van colère, wij
zijn ermee weg, aanschouwen het krassen
en patineren van de laatste zonnestralen
content zijn de mensen onder dit laken
van groen en heuvels…
Eindejaar aan 't eind van de wereld
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
3.342 Af en toe een 'Amandla awethu'
in de wind, die hier af en aan rolt
langs de heuvels. Onnodig te zeggen,
dat vanmorgen weer een aantal
kindsoldaten, hun moeders achterlieten,
en op weg gingen om zich te bekwamen
in de krijgskunst.…
Drie verzen voor een dode II
poëzie
3.2 met 8 stemmen
3.008 over de heuvelen aan d'einder der rivieren
koepelt en straalt een blinkend vergezicht.
maar hier, achter een koel en lieflijk glinstrend water,
waaraan het middaglicht een groene schaduw gaf
liggen de doden zij aan zij in de geschroeide aarde:
een dezer steenen dekt uw jonge graf.…
erebegraafplaats
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
643 de legerwagen rijdt over het pad door de duinen
schokkend zwaar sluiten mosgroene heuvels
zonder toeverlaat
er is een open plek waar de achterklep neerslaat
een vlakte met helmgras sluimert onder de hemel
duinzand stompt naar de begroeide kam daar achter
nadert zee eeuwig land
soldaten springen af schreeuwen bevelen mannen
krijgen geen…
alles kan altijd en opnieuw beginnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
561 het was
bomen bloeiden
berken stonden in blad
weilanden leken op een uitgestrekt
groen tapijt waarop de zon gul
en warm haar licht strooide
bovenop de heuvel van het beukenbos
schitterde een uitbundige eik
haar bladerdak was een troostende moeder
die bescherming en verkoeling bood
aan wie geborgenheid zocht
het werd
het beukenbos…
Terugtocht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
710 Stroomopwaarts in de heuvels, is herhaald gezegd
en volg de wegen op- en langs de dijken, met huizen
en de erven diep verscholen in het groen, ik word gezien
als pelgrim die op voetreis is en ga voorbij aan rijen bomen.…
leven proeven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
631 achter de horizon
voorbij de heuvels
staat stil verscholen
in het struikgewas
met wortels gegrond
een oude druivenstok
in zachte zomerregen
in zijn blad verscholen
zingen luidkeels vogels
hun allerhoogste lied
hieperdehiep hoera
klinkt hun symfonie
voor de jarige job
die voor hen jij bent
in extase zingen zij
over al die vele jaren…
Harmonie in de avond
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
468 Het glooiend landschap met haar heuvels en velden
golft met fijne rimpellijnen van subtiele goudschakeringen
Met verstrooiing waait een lichte bries langs het gezicht en door
de haren van de bomenrij waar uit ritselende bladeren de rust stroomt.…
Xantippe en Aspasia
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
421 pdd-nos
tot de gouverneur van onze man in voormalig australisch nieuw guinea, in de iridiserende
lavastroom ioniserende reminicenties aan de man van labak
dit alles gevat in een renaissancistisch triptiek
met een glazige aspasia en een hittepetitterige xantippe
tegen een doorkijkje naar een harmonisch celestisch tableau vivant in de heuvels…
Invocatie van de muze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 dood en verdriet bracht in de wereld en het
verlies van Eden, tot een groter Mens
herstel bracht van 't gezegend paradijs;
Bezing dit, Muze, die op de heilige top
van Choreb of Sinaï een herder bezielde
die 't uitverkoren zaad voor 't eerst onthulde
hoe uit de chaos van het begin de hemel
en de aarde oprees, of, zo u wil,
op Sions heuvel…
Vlinderleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Dat verzen vibreren in een dichterlijke vrijheid op
hetzelfde moment klampen klanken aan geveerde antennes
vast, sijpelende traandruppels blazen iedere vorm van slapeloosheid
weg, het slip ontwerpt een land van glooiende heuvels en vleselijke eilanden.…
grieks vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 grieks vuur in het dal
een oude geschiedenis
van gras
de heuvels zijn traag
gestrande schepen
de lange droom is
een middag
oude rotsen als
het versteende bekken
van een offerdier
Ik ben alom het wijde pad
badend in de hemel
ligt een verlaten fort.…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 Over glooiende heuvels waait een adem
van iets wat net begint. Een vage echo van bloesem die
zich aarzelend openvouwt in het zachte licht, en in het breekbare spel van
schaduw op uitgestrekte velden ontspruit in stilte het nieuwe leven van een pril seizoen.…
Grimasker
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
177 Nu de mist is opgetrokken
voor alweer een nieuwe dag
nooit dezelfde
non semper eadem
laten wij onszelf weer uit
en nemen voor de buitenwacht
ons masker der
beleefdheidsgrimas mee
voor zij mij goedemorgen wenst
en ik haar lippen heb gekust
vallen schellen van de ogen
en zijn wij dichter bij de lust
dan wij ooit zijn geweest
in '…
Onstilbaar
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.377 En peinzend, in hun zwaar bestoven vachten
Rijen de dennen langs des heuvels zoom,
Verloren in de winterlijke droom
Waaruit zij geen ontwaken meer verwachten.
Waar ik mij wendde in dezer wereld wonder
Is diepe en schone rust. Mijn hart alleen,
Mijn hart roept wenend door de stilte heen
Om een nog dieper en nog schoner wonder.…
Home sweet home
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
2.557 Mijn verlangen voert mij
Door groene bosdreven
Dauwsterren fonkelend in de zon
Naar de purperblauwe heuvels
Die wenken aan de kim
Daarboven, in de magische tuinen van Peleas
Schitterender dan Edens hof
In dat betoverende landschap
Tussen het kristal van watervallen en
rotsen schimmig als naamloze creaturen
Omgeven door ceders, helianthus,…
paesaggio con Natale a Toscane
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.530 aanslag op mijn piano
nocturne no.5, Op.15 nr 1, F.Chopin
en verhaalt over onze geliefde streek
gelataria’s serveren de heerlijkste koffie
en dolces, we nemen de trein naar
Siena, kijken onze ogen uit naar elkaar
en het landschap, terwijl ik in een tunnel
stiekem in je knie knijp, jij kantelt, lacht
cipressen staan als kaarsen in de heuvels…
Habeo caminum in capite *
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
612 Geert Grotius godsgeleerd te Deventer
heeft naar het woord van Jeremia
eerst onder iedere groene boom
en op iedere hoge heuvel gehoereerd
Alvorens hij het gebeente opgroef
van Miewes de lollard van Gouda
op Grote’s aandrang alsnog verbrand
teveel messias en lekenpredikant
wat in die bange tijd distantie vroeg
Gedreven nog door…
Ah Lorca!
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 Neem de Spaanse heuvelen en daal af
in hun diepten, maar vind Lorca terug in de zwoele
winden boven een opgediept Granada. Ik zie in zijn ogen
de kracht ven een panter, die weet hoe hij moet charmeren,
die pas werkelijk toeslaat oog in oog met de meest
lafhartige kogels.…