1035 resultaten.
maanlicht
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.364 maanlicht,
‘t leeft in je kamer
de zachte straal breekt zich in ‘t vensterglas
bouwt hier een brug voor al je dromen
waakt over jou, ook als jij reeds aan ‘t slapen was
’t zweeft in je kamer
op meubels jaren staande op hun eigen plek
bekleedt het zilverlicht de donkere hoekjes
neemt tranen mee, brengt troost in elk vertrek
’t weeft…
Doodskleed
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.440 nog een laatste keer verwarmen
Ik wil van je genieten nu het nog kan
Het afscheid komt steeds dichterbij
Je mag je woorden laten strelen dan
Drink ik ze in tot het einde nabij is
Ik wil je dragen tot het einde daar is
Je mag je reis in onbekendheid beginnen
Mijn tranen van onmacht in dit gemis
Je strijd is nu van jou alleen
Vannacht vertrek…
Onrust
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
1.301 Toch voel ik me rusteloos
en moet ik steeds opnieuw vertrekken,
want waar ik ook was
en wat ik ook zag,
nooit heb ik de verte
dichterbij kunnen halen.…
Myrna.
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.056 zachte zand
mijn liefde wens is uitgekomen
mooie prinses uit mijn dromen
opgewonden lust
die niet weg wilde gaan
mijn bloed kolkte
in mijn koortsige lichaam
ongeremde passie
ontluik mijn fantasie
strijdend tussen hemel en hel
in het wilde liefdesspel
ik ben je nu vergeten
je naam is weggegaan
de liefde in mijn weten
heeft jouw vertrek…
Noorderzon
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
537 Laten we de duivel
te grazen nemen,
met wie jij in de slaap
op moet trekken, met
genoegen zal ik mij
voor de daad lenen, om
alleen die schim te wekken,
om deze met de mist naar de
noorderzon te laten vertrekken.…
De veroordeelde
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.039 Ik zit in een subliem vertrek,
Geraffineerd verzorgd, alleen.
Mijn ruwe stoppelbaard verdween
En uitgeschoren is mijn nek.
‘k Had een diner met koffie na,
Uitstekend was de sigaret.
Maar toch iets bitters heeft de pret
Nu ‘k spoedig uit dit leven ga.…
De grote Joseph
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
591 Waar land en taal
elkander raken
Carine Mette wordt
verzandt een baken
in haar vragen
herderen sporen
als een hond
oefenen zwaluwen
hun vertrek
op lijnen waar was
is ingehaald
verdwijnen mensen
in stervende woorden
verliest oom Joseph
gekoesterde taal
koestert het nichtje
zijn woordenschat
waar gezocht wordt
naar een raakvlak…
Gemis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
2.569 het is nu iets meer dan een jaar geleden
toen er 'n ongenode gast verscheen; de dood
is het gemis van jou nog immens groot
en behoor jij nog lang niet tot het verleden
wel vraag ik me nog dagelijks af
waarom jij nu al vertrekken moest
het maakt me soms razend en zo woest
voelt deze intense leegte als 'n straf
we hadden samen nog zoveel dromen…
DE LEEGTE
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.924 Eenmaal hebt gij mijn stil vertrek gewijd
Met even uw ontroerde aanwezigheid,
Met toverklank van zoet-gesproken woorden
En tedere gebaren die bekoorden.
Ik had dat uur in zaligheid verbeid,
Met vreugd gevuld de al te lange tijd, -
En nu: in troeble bitterheid versmoorden
De dromen die me in eenzaamheid behoorden.…
Stevig touwtje, of dondert ie naar benee?
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
727 Het is mistig in mijn hoofd,
allerlei scenario spelen een rol
we rekenen maar op het slechtste
dan kan het alleen maar meevallen
en zeg ik gloedvol:
Over een uur of twee
ACH HET VIEL ALLES MEE
En zo vertrekken we met zijn twee
Gaan jullie in gedachten met me mee?…
In het oudste zonlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
449 ontvouwt zich uit en in mij in de angst
voor het onbegrensde wat ginds betekent
ook voor hier en waar geen maat op staat,
beperkt de ruimte in tot eigen schaal los
van het allesomvattende uitspansel, als de
gekromde uitspatting van de aangepaste tijd,
het hart, de binten gekraakt in het schuim
van de bestemming uit het land van vertrek…
GESPREK TUSSSEN ENE GROTE KEIZER EN EEN KLEIN KONINKJE.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.087 KONINKJE (met een fijn stemmetje)
Papa sinds uw vertrek heeft Napje leren lopen.
KEIZER (met een basstem)
Ik ook, mijn kleintje!
KONINKJE.
En hard! -
KEIZER.
Ik ook — dat zou ik hopen!
(Met een zucht.)
Maar leer het, kindje! 't ga hoe 't ga,
Van geen Kozak...
KONINKJE.
Neen! nooit, Papa!…
Burger King
gedicht
4.9 met 11 stemmen
7.656 Dus slof ik door de leeszaal van de straat
en blader maar wat door de Burger King,
gewoon, omdat ik leef, omdat ik hopeloos
eenvoudig eet en straks vanzelf vertrek.
- Als deze wanhoop ons Walhalla is,
als hier het echte leven staat te lezen,
mij best, ik zag genoeg.…
Dagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 Ik zag haar niet vertrekken.…
Totaal onthecht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
526 ik heb mensen zien staan
groepen met vage gezichten
op tal van perrons waarvan
wij nauwelijks het bestaan wisten
wij gingen langs
namen alles mee in een
nog niet ingepakt herinneren
door gehaast vertrek van overzee
proeven lucht in
duizend andere smaken
zien huizen en gebouwen
die wij thuis niet kunnen maken
stoppen op
vreemde plaatsen…
Gevoel van welbevinden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 het gevoel
van welbevinden
heeft het koud tot op het bot
unheimisch koud
hij trekt zijn lange
afgedragen jas aan
een vale jas
vol gaten
het helpt niet
rillerig roept hij uren later
dat zijn unheimisch gevoel
moet vertrekken
de laatste trein
staat klaar om alle
ongewenste unheimische gevoelens
naar hun plaats van bestemming…
Niets voor altijd
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.325 In het sleepnet van de schrijver
landen woorden om te vertrekken
door de mazen van de tijd.
Een gewonde engel schildert
boven een vlucht wilde ganzen
verten van onbeschreven lucht.
Zal ik woorden tussen lijnen schrijven
in de omheining van lege taal gaan staan
op verkleumde dichtershanden zitten?…
De natie
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
436 Tienduizenden vertrekken
om een getal te worden
in een spel dat hen niet kent.
Strategie is de taal van de winnaar.
Het graf is de taal van de soldaat.
“Maak je geen zorgen,” zegt men,
terwijl nachtmerries zich vastbijten
in het geheugen.
Deze oorlog is niet van mij.…
voor mijn dag-lief
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
2.377 Ze kent de pijn van elke morgen
het lege huis, het lege bed
maar als ze praat dan is het net
of ze de twijfel heeft verborgen
Ze weet: gelijk komt altijd later,
alleen de twijfel is van als
en twijfels zingen altijd vals
ze zit en schrijft en leest wat staat er:
“Als ik me verlaat op jou
Of nu ik sterk ben, jou verlaat
Als ik nu vertrek…
School der liefde
gedicht
3.2 met 48 stemmen
17.842 .
--------------------------------------------
uit: Langzaam vertrekken, 1965.…
zomereinde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.071 Met nog eenmaal verheffing
van de laatste warme zonnestralen
die de zomer met weemoed doet zwijgen
in alle talen
het einde van zwoele nachten
en zonovergoten stranden
vogels die vertrekken naar
warmere landen
het begin van sprookjesachtige
verkleuringen in vlammend rood
en okergeel
met ieder z'n eigenheid
in blad en vorm in het grote geheel…
Interieur
gedicht
3.6 met 26 stemmen
12.534 In dit met boeken volgestouwd vertrek
heb ik steeds minder anderen van node,
met al mijn aan de dood ontstegen doden
iedere nacht stilzwijgend in gesprek.
Bij wie is wat ik liefheb nog in trek?
Het meeste is al eeuwen uit de mode.
Van wat ik deed, uit nood of om den brode,
rest enkel de grandeur van het echec.…
De vreemdeling
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
647 Toen op een dag een vreemdeling heel frank en vrij
flaneerde in de kleine stad der mooie mensen,
met haar intriges, spiegels en haar gaanderij,
haar tempels om de duivel Tijd in te verwensen,
keek, druk met mooi-zijn, niemand naar dat wezen om
(men liet om het bestaan der stad te doen voortduren,
voor de vergane schoonheid, die vertrekken kon…
Een locomotief
gedicht
2.5 met 41 stemmen
18.338 Maar wij vertrekken en horen niets en niemand meer.
---------------------------------------------------
uit: 'Er ligt een appel op een schaal', 1999.…
bedrog
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.985 Nee je hoeft niet te gaan smeken
het is over, 't is voorbij
Je te zien vertrekken zal veel pijn doen
maar liever dat, dan jouw verraad.
Kom, verdwijn nu uit mijn ogen
en trek de deur dicht als je gaat!
(Ik weet dat je echt spijt hebt
maar ik kan je niet vergeven.
En hoe hard ik ook proberen zal
met bedrog kan ik niet leven!)…
Dag zonder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.023 De zon verdwijnt terwijl het nog dag is
verlaten de vertrekken van vertier
flarden van voorbij die ik nu opvis
vage restanten van verkoold plezier
Het treurlied kent slechts de laagste bassen
de fluiten schuilen in de schemering
gestaalde naden niet meer te lassen
alsof elk drijvend schip die dag verging
Verre kusten bleken onbereikbaar…
Ik wil je raken.
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
624 Ik probeer je nog
één keer te raken,
als je achter mij
zal staan en in een
laatste vers jouw
licht te vervolmaken,
de essentie waarmee
het laatste gat wordt
gedicht in de voor ons
aangewezen tijd, kan
niet somber klinken of
ongrijpbaar vederlicht
om dan aan te vertrekken
en bij gelegenheid weer
a-priori af te leggen en elkaar…
Meer dan stof alleen….
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.149 vervilte
zee, verbleekt of kleurt de zon en
maan, naar gelang ze verder of dichter
bij ons staan, een belichaming van
troost, stuwt levenskracht van de
diepste wortels naar een mensenkroon
en omkranst een waardig gezicht,
een blijk van verwondering over
natuur en de trek van vogels in
een laatste vlucht, dat is meer dan
stof alleen, een vertrek…
Vanwege
gedicht
3.3 met 21 stemmen
17.620 Maar wel dat het bevel ook hier
kon gelden, aan deze feestelijke dis
en wij vertrekken moesten, plotseling
Om geteld of erger. Het kind, de kribbe
de wijzen uit het Oosten vielen in het niet.
Ik keek naar buiten. Nergens scheen de ster.
Je stem leek ver, je las de oude woorden.
En ik vreesde met grote vreze.…
Gong
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
763 In je vertrek weerklonk de
diepe stem van een bronzen
gong, de eindigheid voorbij,
gekozen vrijheid resoneert
in klankenvolle beeltenissen van
jouw afwezigheid, ongenaakbaar,
althans voor mij, lui jij morgen
de vrijheidsklok, zoals je beweert?…