1080 resultaten.
REPOS-AILLEURS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.907 Ja, het leven is doorweven,
Met veel smart en rouw;
Maar Gods woord is ons verbleven,
En Gods woord is trouw;
Worde ook 's levenslamp geblust,
Elders rust.…
Aanklacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 Ergens op de wereld
is een korenakker
alleen nog dodenland
rijst een aanklacht
naar omhoog
vanuit een lege hand
en ergens huilt een moeder
of treurt een jonge vrouw
wacht een vader op bericht
of hangt een vlag in rouw
ergens op de wereld
vliegt een jonge zwaluw
langzaam naar de dood
klapt wanhopig met de vleugels
in zijn stervensnood…
Hommage aan Patty Scholten
gedicht
3.0 met 7 stemmen
5.433 De octopusinkt kleurt diepzwart van rouw
en leguanentranen blijven stromen.
Halfstok bevlaggen luiaards nu hun bomen,
hoog in een treurbeuk kwijnt een rode wouw.
Alleen een uil kniest niet, dat wijze dier
beseft: in al haar verzen leeft ze hier –…
Urk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
478 Een dag van rouw.
Een dag van liefde.
Een dag van verdriet.
Een dag om nooit meer
te vergeten.
Een dag van gedachtes.
Een dag met emoties.
Een dag met verslagenheid.
Deze dag denk je aan
de bijzonderheid van
twee mensen en hun
families en
vrienden.
Deze dag is vol van
liefde en
tranen.…
hoe dan ( cervicale dystonie )
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 gekleurde gedachten
als glazen zo breekbaar
dat mijn twijfel zich
heeft bekeerd tot
een leugenachtige berusting
botox, benzo’s, fysio
balsem, kou, warmte, liefde,
acceptatie, baclofen, levopa,
allen werden geopperd doch
het galopperen van het hoofd
negeert stoïcijns alle middelen
die ik noemde
tijd lijkt te zijn verzonken in
enkel rouw…
De aarde
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
417 Wat houd ik van mijn aarde,
Waar ik geboren en getogen ben,
Ik de liefde leerde kennen
En ook na de dood de diepe rouw.
Ik geniet van vogels kwinkelerend
In de vroege ochtendstond,
Het zonlicht spelend door bladerdak,
De kat spinnend op m’n schoot.…
Als er oorlog is
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
406 Als iemand een oorlog wint
Is er ook iemand die dezelfde oorlog verliest
Als er vreugde is om de dood van een persoon
Is er ook rouw om dezelfde persoon
Als er oorlog is
Is de vrijheid van de een
Het verdriet van de ander
Als er oorlog is
Verliezen we elkaar uit het oog
Verliezen we elkaar uit het hart
Als er oorlog is
Verliezen…
voor jou alleen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
620 zonder te weten waarheen
weg van de woeste aarde
Je hebt de bodem aangekeken
de klappen een voor een doorstaan
het Narrenschip nam jou mee
naar het uitgestrekte onbekende
Met liederen waterig tussen de tanden
belletjes aan muts en jas: a sight to see
mijn liefste koperen ko
de bultrugwalvissen zingen
Oceaan gezangen van
onpeilbare rouw…
altijd zult zijn
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.691 je kwam met nat in je haar
de nacht was een kwart voorbij
kwam het van de regen, de dauw
of was je ergens gestrand
kopje onder gegaan
je schudde neen
de slaap kwam niet meer
die nacht en toch bracht
de ochtend weer licht
de scherpe geur van vers-
gevallen sneeuw toen ik
het raam opendeed
naar buiten keek
je voetsporen niet meer vond…
Zet stil die klokken
gedicht
3.3 met 74 stemmen
50.738 Zet stil die klokken. Telefoon eruit.
Verbied de honden hun banaal geluid.
Sluit de piano's, roep met stille trom
de laatste tocht van deze dode om.
Laat een klein vliegtuig boven 't avondrood
de witte boodschap krassen: Hij is Dood.
Doe crêpepapier om elke duivenkraag
en hul de landmacht in het zwart, vandaag.
Hij was mijn Noord, mijn…
Nog even
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.607 Nog even laait het rood en geel
in oude eiken eer de bladeren vallen;
ik tel ze niet, - weet niet van hun getallen
maar zie dat het er wel heel veel
zijn, die dan andere taken krijgen:
ze worden humus voor een nieuw begin,
zo vinden zelfs de bladeren een diepe zin
en hoeven niet voorgoed te zwijgen.
Hoe zal het dan wel met de mensen gaan…
Ineens ben je niet meer hier..
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.028 Zo plots weg, zonder afscheid, zonder groet, niemand
iets gezegd, totaal onbegrijpelijk is dit.
Je was zo vol leven en initiatief, energiek en toch soms moe.
Maar dit is niet uit te leggen, niet te verklaren met
mensenwoorden. Wat is dood-zijn eigenlijk? Waar
ben je nu, wat doe je ons aan? Moest dit zo lopen?
Plots zien wij weer hoe betrekkelijk…
In het graf gelegd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 In het graf gelegd,
met doorstoken zijde
waar bloed en water zijn ontsprongen.
Rust nu maar uit
na al die wreedheid,
na ons verzuim U lief te hebben.
We wisten niet wat we deden,
daarom kregen we vergeving
maar groter nog is uw tederheid tot
waar geen woorden reiken, tot
we zullen stralen, nu en ooit
en opstaan zoals Gij, de Levende…
Halmen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Halmen
zijn wij
waaien mee
met elke bries, wind
M'n kind,
we zijn halmen
op de scheiding
van water en land
Waar onze voeten
sporen achterlaten
soms alleen
van het (te)lang staan
Stilstaan
aan de oever
aan de waterkant
zonder te bewegen
Niet te weten
wat te doen
de daadkracht
uit ons lijf gestroomd
We hebben
ons leven…
Kaarsjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Op dagen dat de zon
weer eens weigert te schijnen
omdat de mist te dicht is
steek ik ter verlichting
een kaarsje aan
en denk aan jou
Als jij in maanloze nachten
de slaap weer vervangt
brand ik in gedachten
een kaarsje voor jou
tot je uiteindelijk
mijn dromen verlicht…
Geestelijke verlichting dicht genaderd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 Ik ben gelukkig een bevoorrecht mensenkind,
mijn gezicht is weliswaar nu anders zegt men,
vertrokken door 't kalme kijken en soms wijken,
vol bewondering nog sterk genoeg ook vandaag.
Maar dit zijn mijn handen, ze zijn even leeg,
mijn volle lijf is nog steeds grotendeels in tact
mij volop nog zeer dierbaar en toch aanwezig,
aan mijn voorhoofd…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
588 het verklaart het niet
het zegt niet wat ik bedoel
het vertelt niet wat ik voel
stilzwijgend
met een hart dat schrijdt
verlang ik naar stilte
hunker ik naar tijd
laat me maar
laat me nog maar even
zonder woorden
in de stilte
er komt zeker weer dat moment
de woorden komen vast wel weer
ik hoop niet gauw
nee nu nog even niet
ik ben in rouw…
overal pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
781 Dood, net als in mijn droom
Je bent dood en dat is wat ik voel
De geest die was er ook
Nu, hier bij mij
De geest praat ook, tegen mij
Hij is er en hij is er niet
Dat is wat de dood tegen mij zei
Ook zei de dood;
De geest gaat weg
Slapen, in rust, zonder jou erbij
Toen plots vaagde hij weg
Inderdaad, zonder mij…
Hartslag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
597 Scheur mijn aorta open want ik weet
weet niet hoe ik anders bloeden moet,
met al dit rood in mijn hart, kloppend,
spuwend, dansend, lichtend
Scheur liefste, verscheur, schuur mij,
want ik weet ook niet hoe het liever
moet met al dit rood in mijn hart,
aorta dicht, aorta open, je slaat je slag
Kloppend, spuwend, dansend, lichtend
zo…
Gevallen blad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 Toen je plots heenging,
woei de wind je veel te koud,
mijn gevallen blad?…
[ Zonder jouw handen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 Zonder jouw handen
ben ik dakloos, zwerf ik rond --
Er is sneeuw op komst.…
Winst van het verlies
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
691 winst, zelfs overwinst
alhoewel het pijn blijft doen
zijn plotselinge ziekte, zijn sterven, zijn dood
dat verlies voelde als verlaten, verloren
emmers tranen, emmers vol
flessen leeg, volle flessen heel leeg
hij zag mij dan en dan toonde hij z’n lach
als mijn voorbestemde verlaten zielsverwant
onze liefde duurde kort, te kort
de rouw…
Eenzame Dood
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
2.630 Geschokt waren zijn kinderen en zijn vrouw
Het hele gezin gedompeld in de rouw
Liet hij hen achter in de kou
van de eenzame dood...…
Vaarwel mijn liefste...
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
2.303 In een stoet van dierbaren
Die jou zó lief hadden
Stilzwijgend tot het graf
Mogen we bij je zijn
Zacht verschijnt er een lichtstraal
Als je lichaam ter aarde gaat
Het zachte afscheidslicht
Laat ons beroeren
Tot tranen als je afdaalt
In je laatste rusthuis
De dood heeft je opgehaald
Je reis mag nu beginnen
Achter blijven wij in rouw…
oorlog
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.054 En terwijl ik buiten de beginnende lente ervaar,
pril groen en drukdoende vogeltjes,
zullen zovelen rouwen om hun dierbaren, die niet te vervangen zijn.
En nu, nu de tranen branden in mijn ogen,
bid ik tegen beter weten in om Vrede.…
Golden
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.819 jij
mijn lieve vriendin
bent nu gegaan
ik heb je omringd
met handen en ieder uur
werd betrouwbaar,een bloem
jaar na jaar
steeds weer voorbij
het luisteren naar wat ik zei
alles, zo diep in armen
op stukjes land, goudgehaald
en onder bomen
die nu breken
in stil verzet, getrouw aan het gras
de hoop verloren
wolken leggen rouw…
De Katastrofe
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.373 Hij was mijn vriend, al was het vaag en ver,
ik was zijn vriend en zag in hem geen wonder,
toch dacht ik soms aan een verdoemde ster
bij deze ramp zonder een zweem van rouw –
Hoop loert altijd. Hij ging volkomen onder
in de onbeduidendheid van een geliefde vrouw.…
Slechts dat kleine kruis
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
984 Het kleine witte kruis herinnert nog
aan de drie omgekomen soldaten
een weg voor hen zo onbekend
waar zij hun leven hebben gelaten
De weg was glad en kronkelig
en ook hun snelheid was te hard
drie gezinnen waren in diepe rouw
en heel de dorpsgemeente was verward
Tachtig zou daar prachtig zijn geweest
maar jonge mensen willen zo graag meer…
Zwaar gedicht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.048 En de verlichting is voor hen die rouwen.
Dus het verdriet is slechts voor korte tijd.…
11 M
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
2.027 een stil protest tegen
alles wat haat
wie voedt jou
steeds weer met wreedheid
dat je het menselijk leven
niet in zijn waarde laat
Ik dood je niet
ik verneder je niet
maar blijf je voor altijd
strak in de ogen kijken
om je daarmee te laten zien
dat ik voor jouw terreur
nooit en te nimmer zal wijken
In heel de stad hoor
ik mensen rouwen…