764 resultaten.
Beeldvorming ( voor Bachir )
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
1.837 Je telde de sporen van een verleden,
je vertelde over scherven in het zand,
gedolven herinneringen,ze gleden
door de magere vingers,langs
de lidtekens van je hand.…
Ik ontwaak
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.185 Ik zie een vloer gevuld met scherven,
een nieuwe dag.…
Als lemmingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 we hebben
alles al gehad
gaan naar de
laatste evenementen
met vrienden en
bekenden van
vorige feesten
de gezichten
verlopen door
uitgetreden geesten
we hebben alles
al gedaan gerookt
gezopen en gesnoven
elkaar zo volledig
uitgewoond dat de
spiegel brak en ons
slechts scherven gaf
ook wij zijn opgevoed
ooit gaaf en braaf geweest…
De naakte waarheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
387 De porseleinen vrede lag in scherven.
De lucht rook naar regen,
naar het eerste moment dat iets schoonspoelt.
Je liep weg,
niet om te vluchten,
maar om eindelijk thuis te komen.…
we noemen hem Kees II
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 zijn doodskist komen voelen
zijn knieën zich al voorbereiden
op wat deze uren nog bieden willen
met dien verstande
dat het ook echt
met recht de finale poging tot ‘closure’
van het verhaal
van niet wakker worden blijft
want het moet nu echt afgelopen zijn
met het gekoketteer
rondom zijn einde
dus kijkt hij naar de veroorzaakte scherven…
Sonja
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.340 In een kroeg kwam je voorbij,
Waar ik achter bleef tussen scherven van kort geluk.
Want een ongelukkig woord van mij,
En ons gouden moment was stuk.
Gedurende een latere reis door een duisternis,
Was je niet aan mijn zij en dat was goed.
Het moest zo zijn, misschien is het een gemis,
Maar het hoort blijkbaar bij hoe ik leven moet.…
vuurgordel
netgedicht
3.4 met 284 stemmen
33.018 De staatswacht, een blauwbloedig leger
moet in de scherven delen.
Het rommelt in het zuiden.
Verdwaalde bommen treffen een handvol gezinnen.
De Halve Maan licht rood op na een luchtaanval
Doden en gewonden hopen zich op,
worden een beroerde vleesberg.…
spoorloos
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
2.011 Ik vond geen porseleinen scherven,
bewijzen van mijn trilwoede.
De kwelling van het lippenrood op de spiegel.
Alsof het huis me de oorlog verklaarde.…
Fata Morgana
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
3.193 lijkbleek
In een hoek van jouw blikveld
De straat uitkroop en week
Voor een vreemd geweld
Dan sla je tilt
Een fata morgana wordt het panorama
Dus wijs je
Achter een schild van verwijten
Naar een schurftluis onder bed
Een duizendpoot op tafel
Een regenboogvlinder met behaarde voelsprieten
Druipend van vet
Scheldend werp je een vaas aan scherven…
Positief verdriet
hartenkreet
4.6 met 61 stemmen
4.896 Vooral positief blijven accepteer je met tegenzin
Soms lijk je alle draagkracht te hebben verloren
En heb je gewoon even nergens geen zin meer in
Maar net als je denkt dat het niet slechter kan
Zal het leven je aangenaam verrassen
Blijkt het bestaan uitgestippeld in een plan
En ben je toch tegen alle tegenslag opgewassen
Je vindt de scherven…
Verbond van wrede intenties
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
594 Een paar scherven blauwe eierschaal
hier en daar
aan de voet van de rooilijn
en de beukenschraag
herinneren me eraan
de dood
het treft me diep
weet ik dat ik
altijd een kind zal blijven
ingezwachteld ben ik
tot op de oppervlakte van mijn gezichtsveld
mensenkind
de boze natuur
met haar gruwelijke bedoelingen
waarom geen nest oude…
Zij haalt haar lapjes uit de kast
gedicht
2.5 met 12 stemmen
8.003 Ze mag niet vallen, niet struikelen,
haar glimlach zou aan scherven op de tegels slaan.
(snel samenrapen, in haar tasje stoppen thuis plakken, later)
--------------------------------------------------
uit: '21 dichters voor de 21e eeuw', 2004…
Oogsteen
gedicht
2.3 met 22 stemmen
9.744 Op de stoepen verschenen lijnen en vakken
getrokken met krijt, op de pleinen stonden de linden buut vrij
en kinderen schopten scherven opzij, holden naar morgen, vonden
een oogsteen, haalden de stroom van het schrikdraad.
En het werd om te blozen zo koud in november.
Het is nu.…
overpeinzing
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
646 ongrijpbaars
buiten is binnen
binnen is buiten
in de spiegel zoeken we het zelf
dat allesomvattend blijkt te zijn
geen ontsnappen aan
waarheen je ook gaat
je gaat altijd met jezelf mee
naar binnen
naar buiten
naar het zelf dat de ander is
naar de ander dat het zelf is
naar de verbinding tussen alles
zelfs al wil je alles verbreken
de scherven…
Coronavirus / Covid-19
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Lopend over onzichtbare scherven,
te klein voor pijn, ze moeten eerst broeden,
maar wel al te groot om veilig te zijn,
schaamteloos & verraderlijk
als de giflegers van Bashar al-Assad slaan ze toe,
toe maar! dat doet maar!…
Wie claimt mijn hart
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
452 Wie claimt
Wie claimt nou uiteindelijk
Mijn hart
Mijn hart die genoeg ervan heeft gehad
En genoegen te geven
Een hart om te delen
Mijn moeder hield haar hart ervan af
Haar eigen hart was te hard
En beschadigd geweest
Ingelijst en polijst waren er maar een paar
Scherpe scherven van haar haar hart wat
In mij leeft
Afstand is daarom geboren…
Oorlog
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.355 school moet terug opgebouwd
en ik eet snoep en koeken
OORLOG om DE VREDE
WE LEREN NIET VLUG BIJ
gebrom en dreunen heel de nacht
het is nog koud en buiten
slaapt een volk een kind huilt luid
de wind staat stil te fluiten
een hond zit op een stapel puin
leest stenen over sterven
voor jullie bom vast goed bedoeld
de dag brak in de scherven…
Conte tragique
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.096 Een toverspiegel vol van tranen
dwarrelt ook in scherven neer
en hertoont mij duizend maal
geschonden schatten van weleer.
Hoe vele trage volle manen
verschenen in betovering
nadat de dag voorbij was
waarover ik nu ween en zing?
Toen schuimden er nog praalvulkanen
purpere liefde in het rond.…
De ballade van ... (Geef vrede een kans)
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
937 Hun wereld valt hard aan scherven,
en niemand weet hoe lang ‘t nog duurt.
Voordat er ooit vrede zal komen,
een vrede die voor altijd blijft.
Nu nog bestaat ‘t alleen in dromen,
een vrede die je met bloed schrijft.
De vrede gaat steeds kopje onder,
zij legt het vast met haar Canon.…
Wasvrouw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
4.511 Toen lag die spiegel niet aan scherven,
waren er hoopvolle tijden te staren.…
Woningnood
gedicht
3.3 met 58 stemmen
33.390 ' Hij klopt
de spiegels en het porcelein aan scherven,
trapt de kasten in elkaar en kwakt rottend
fruit tegen de muur. In heel het huis gaat hij,
van zolder tot de schuur, als een bezetene
tekeer. Ik laat hem maar begaan, het is zo'n
eenzame mijnheer. Ik trek het mij niet aan.…
Stoffig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.078 Op het bankje naast de glasbak
gaat zij even rustig zitten
het is een komen en gaan van
lege flessen elke fles breekt
weer een herinnering in scherven
al snel gaan haar gedachten
terug naar die andere glasbak
bij een ietwat verveloos bankje
het gras was daar iets groener
klanken klonken minder bitter
een fel gekleurd kleed verborg
de…
Bahasa
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.024 Wie `t Bargoens van de natuur verstaat
haar fluisteren in het verdroogde
waarmee ze lome ossen voedt
-in zengende lucht met scherven paradijs-
vleugen die zich de moesson lokken
de eerste ingehouden zucht waarin geregen
misten, riekt nog voor ze gronden weekt
en zwijgen kan als zij verhaalt
spreekt waarheid zonder taal
Wie zich de stilte…
oliebaron in de ijstijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.069 de donder dringt en rolt hoekig over scherven
een dek dat knispert, de doffe speklaag
onder de ribben van een rubberzool
dit is het late antwoord op de iele schicht
in deze diepvrieslucht wil geen vezel bederven
de zeebonk veegt het kristalpoeder van de stoppels
duikt gapend in het donker dons van de kajuit
knieschijven in de klem van een…
They shoot horses, don't they?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 Op een puinhoop
machteloze woorden
en oeverloos verdriet
als een verlaten hond
likt hij zijn wonden:
gebroken dromen laten scherpe scherven.
Zijn ziel schreit
want wie blind wordt moet leven
met herinnering aan licht.…
moederlief
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
667 je koos om te zwerven,
een triest en zielig bestaan
je vrienden, die lieten je maar begaan
in je leven van verdoken scherven,
geen plaats… om liefdevol te sterven.…
Een oud dagboek
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
595 mijn roze geluk viel aan scherven
en het blauwe verlangen dat in weemoed verging.
Vele bladzijden liggen nog precies in mijn geheugen
alsof de dag dat ik ze schreef,pas gisteren leek
maar hoe hebben ze mij ooit kunnen verheugen?
- als alles achteraf maar een dwaze illusie bleek!…
De pracht van het hart
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
618 Een samenhangend geheel van breekbare scherven
waar al mijn herinneringen en emoties worden opgeslagen
Gevoed door bijzondere momenten en ontmoetingen die stuk voor
stuk levend worden gehouden zonder een of ander spoor van wegvegen.…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 Een gezicht ligt in scherven op de vloer.
Hij zegt niets.
Zijn hand om de telefoon
wit van druk.
Een lade schuift open.
Papieren slaan tegen het plafond,
dalen neer op zijn schouders.
Buiten buigt een jonge boom
verder dan hij kan dragen.
Er kraakt iets dat niet terugveert.…
Excuses die ik nooit zal horen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
115 Jij droeg alleen de scherven
van wat ík niet heb uitgelegd.
Alles wat ik deed,
kwam voort uit mijn eigen strijd.
Niet omdat jij niet genoeg was,
maar omdat ík verdwaald was in die tijd.
Het enige wat jij nodig had,
was iemand
die je vasthield…
en het spijt me
dat ik diegene
nooit ben geweest…