Alle inzendingen over zilver

1257 resultaten.

Sorteren op:

Het park

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 725
er hangt een lachbui boven een vergeten regenjas vol verstild verlangen naar een zilveren meisjeslach kinderen spelen tikkertje in het park, de schemering voorbij tot zij roodgeblost berispt door tijd en moeder heerlijk slapen gaan vader leest een sprookje voor over wat er ooit eens was door het open raam waait een koele zomerbries…
Eric Martens27 augustus 2007Lees meer >

Weet je nog, liefste

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Vaak brandde de woestenij Was het land leeg Bloeide de nacht zonder zin, ijzig Hunkerden de wortels naar licht, het droomrood van een teder dagen Toen kwam jij, liefste Weet je nog hoe we dwaalden in het maanlicht in het zilver van de zee verzonken zacht vuur uit een dauwkelk dronken Herinner je je nog de geheimen die wij elkaar schonken…

Wassende maan

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 512
De vrouwe van de maan, vertoont zich in een violette aangezicht, gedrapeerd door doorzichtige linten, een handreiking naar het geschonden licht, steekt de kim naar de kroon, aangelijnd door zilveren tinten, hoedt haar vluchtige schapen getooid in wolfse kleren, die als honden waken en hun taak verrichten tussen eb en vloed, ontlokt…
pama3 december 2008Lees meer >

Luisterbericht.

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.420
vergeet mij niet stuur je lichaam terug naar die plaats in de ruimte waar ik wachten mag als sterrenstof zul je fonkelen aan het zilveren firmament je zal mijn blik verblinden wanneer jij je stralen zendt je wezen nooit vergeten in mijn innerlijk weten verplaatst in vele genen wachtend door de eeuwen het leven duurt maar even in verbondenheid…

Pluk de dag

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 583
In de morgenstond was er heel even de schaduw van de twijfel een moment van onzekerheid toen begon de wind te fluisteren dromerig keek ze op in een wereld van witte wolken ontdekte juist die ene met dat zilveren randje toen begon de zon te schijnen een warme glimlach kleurde wangen in een verrukte blos met ogen als sterren…
windwhisper3 augustus 2009Lees meer >

Gevecht

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 603
Een lange stok met zilveren knop, die glimt in de zon. Een reflectie of spiegelbeeld van vrouwen die verdwenen. Een echo van het tikken van de stok. Het tikken van een klok. De tijd vloog, maar is altijd gebleven. Zo ook het leven. Tot op een zaterdag, de winkels zijn pas net gesloten, en de stok tikt naar de rand van een perron.…

O, heerlijkheid

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 486
van erfelijkheid van dag tot dag keer ik steeds weer terug naar het beeld van de zee opgewonden golven bedelven mijn dijen en bekken op goede voet op zilveren stromen word ik naar je toegezogen jij hebt in mij iets ontketend waar ik in ronddrijf met vastgeëbde golven aanraak jij mijn hart (als het ware) wanneer ik dorst heb adem…

Verlangen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Over de velden golft je haar als zilver in de vroege ochtendstond je sluier waaiert met zacht gebaar jouw frisse adem in het rond. Verlangend kijk ik uit naar jouw stralende lach jouw glans die ik zolang niet zag. Ik mis je zo, mijn LENTEBRUID!…

Kom laat ons gaan

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Daar op de donkere terrassen Groeit jonge rijst in zilveren plassen, De wereld is er jong, en groen. De bergen zijn er donker blauw, Zo hooggestapeld in hun bouw. Zie, aan hun voeten uitgespreid Liggen de velden neergevleid. Hier is het dat men weder wéét, Al wat men in de dag vergeet.…

Apogeum

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
Aan het begin van een lange reis Langs zilveren oevers, over glooiende velden Zijn bloemen uit honing gehouwen Om te leven met zachte hand, nog niet tegen elke prijs Aan het eind van moezijn, van opgeklommen jaren Van verwilderd bederf en doorvlochten angsten Blijven lege tafels en stoelen over Die in ultiem samenzijn stof vergaren In de…

Helder

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 495
middel van symbool-telepathie Zij zitten of zij lopen, de Poëten, Met hun kristallen bol of telescoop Te zoeken naar signalen van planeten -of dichter bij- van menselijkheid en hoop Hun hersen-schijf bevat vergeten woorden Gerangschikt volgens klankkleur en ritmiek Die als kometen door hun aura spoelen Van hoofd naar hart verlopen zilveren…

Een lent van vaerzen

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.152
In dons van wolkjens glijdt ginds De zilveren sikkel der maan; Die schijnt een gondel, een bootjen, Dat vaart op de blauwende baan. De wolkjens schijnen de golven, Witgekuifd, met luchtende tint, En de starren zijn zo schone leliën Als niemand op aarde vindt.…

Achter mistgordijnen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
telkens als ik wolken veradem smaakt lucht naar grondig water klinkt tijd tussen vroeger en later in cadans van lijdzaam metrum dan voel ik weemoed wellen fijne druppels door poriën gaan blijf ik achter alle bomen staan om drentelloos te versnellen tranen keren tot condens weerom met zilveren sluiers die 't gezicht verhullen, want alleen…
Iniduo27 december 2015Lees meer >

Dageraad

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 485
ik lig op bed kijk door het venster en hoor de vroege vogels zingen de merel slaat in de dageraad als de rozen glinsterend ontwaken de zonnespin weeft ijverig 't zilveren rag middenin de met dauw bedekte schors geurt bloesemregen in de beschaduwde laan hellen de zomermiddag stralen langs de twijgen de kruinen af bloeit de…

ruimte

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 812
fonkelende sterren verlichten donkere mooie nachten toveren waanzinnige beelden met fel gekleurde zilveren tinten de maan heel diep aan de hemel straalt als een hoeder over het heelal met haar mantel in goudgele kleuren dirigeert zij… de sterren bovenal onbeschrijfbaar in tijd, is de ruimte of toch misschien niet helemaal maar dan spreekt…
metske9 oktober 2016Lees meer >

Stil zingt mijn melodie zachtjes in de regen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 470
Op een morgen waarop zoveel werd verloren; en veel wat goud leek in zilver werd omgezet. Een mensenhart kan zwaarder wegen bij een ontmoedigd doorweekt zijn in de regentijd. Het gevoel tot een somber overwegen heeft geen zicht meer op de nuances van de najaarsspijt.…

Helsteen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
kijken zwijgend toe hoe de mens een dier is een kikker in het groot ze malen niet om de wetenschap Ai, vers bloed, geef me snel een helsteen, een gladde puntige om de wond te ontsmetten, weg te branden tot een groot zwart gat De districtsdokter schudt nee wat denkt meneer wel niet dat hij geld zou hebben voor zoiets kostbaars als zilver…
Zywa17 augustus 2019Lees meer >

diep in ons verborgen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 681
dit was het huis waar wij woonden het veld waar we lagen in zomergeurend gras hier was ons tintelende samen in het milde stille licht waar we in de verte van onze ogen argeloze dromen droomden hier was de geurende aarde de zoete lucht van oude lindebomen in de donkerte van de nacht hier was het zilveren stromen van de beek de spiegeling…
J. Bakx15 juli 2022Lees meer >

Geen bereik

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
schuilde in vlagen vertelden de desolate stromen hun herfstige dromen uit een wereld die het kleurtapijt voor morgen legde als een sneeuwse bui haar niet bedekte kou snerpte langs mijn ogen die ik toekneep tot een deja vu uit een ver winters ervaren in het verschiet van licht klonk vaag kerst in rood witte melodie met zilveren…
wil melker12 oktober 2023Lees meer >

Dorpsgenoot

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 128
Uit de stenen stad nam hij gulzig groene regen mee, om blauwe velden te doordrenken met zijn loodzware, zilveren gieter. Sombere wolken braken in bonte, blonde schaduwen uit het hooggebergte— een dans met de nieuwe liefde, zoete heimwee naar beminnen. In zijn betoverde hart speelde het plezier.…

Nachtwoud

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 169
Het duister fluistert geheimen van de maan een zilveren sluier valt over de groene bomen de vrees voor de waarheid is nu heengegaan de dwaze mensendroom weeft draden van een oud vergeten mysterie geen mens die deze stille paden kent een nobele echo zweeft door de contreien de koude aarde wordt door licht verwarmt waar sterrenstof de diepe…

Scheveningen

gedicht
3.8 met 55 stemmen aantal keer bekeken 7.330
dan wijkt het lange lint van zilver zand voor uitgestoken broodmagere armen sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen geen scherpe rotsen maar een veilig land na de havenhoofden zwarte kaden verworden zeebenen tot vaste voeten geen lager wal meer of het eeuwig boeten van hun vrouwen door de zee verraden het onheil komt niet van de woeste vloed…

Vinho Verde

gedicht
2.6 met 135 stemmen aantal keer bekeken 44.910
zet dit, mijn wijnglas water, voor het raam en laat het staan, laat het water staan tot u er niet langer door kunt zien, daardoor echter, in de welving van het glas om het water, wel het herfstlicht zilveren ziet laat het nog een wijle staan, nee, afblijven, laat het staan tot u door het opgehelderd water opnieuw het glas niet ziet en door…

KRETA

poëzie
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 8.258
Zee lag stiller onder sterrennacht Dan een gulden vlies, een zilveren vacht. Iedre windvlaag scheen voorgoed te luwen. 't Zware schip kon zich niet verder stuwen In het weerstandloze, ijle klare, En het eiland kwam voorbijgevaren.…

Regendauw en vlinderwolven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 9
Zelfs het dessert verscheen nog vrolijk, maar onder onheilspellend kaarslicht dansten bizarre schaduwen over het zilveren tafelkleed— waarop reeds wat jus was geknoeid. Dat liefde de man hongerig maakte werd nu op pijnlijke wijze duidelijk hartstocht met huid en haar verslonden terwijl regendauw op het raam huilde.…
mobar21 november 2026Lees meer >

Hekelend zwart, verheven

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.553
Later zitten we op een terrasje, drinken zilveren thee, eten cliche's, schrijven geschiedenis op de vierkante centimeter. Opeens zijn we weer onszelf, weer verlegen. Je duikt weg achter een blos als ik een zwarte druif tussen je lippen duw. Je zuigt, je glundert, en spuwt het pitje weer terug in mijn handen.…

Alarm

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Wervelwind weent door zilveren zand Treuzelend zeilt de avond voorbij De dood, kreupele wurger Suipt hoestend naar de schaduwkant Richt zich op in de mistige wei Blank en schuchter is de vlucht van de maan In de akelige stilte van een zeebodem In de vrede van een waan Zuigen de vangarmen aan mijn wrak Ik los een weerbarstige traan Zwarte…
Wim Veen5 september 2004Lees meer >

Grote ogen

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.918
beginnerschroom het engelenhaar waait in de ogen van de kabouter die al jarenlang op dezelfde plek hangt totdat de doos met kerstspullen weer op de zolder wordt geschoven boven in de boom heerst de piek schreeuwlelijk van formaat en kleur streng kijkend naar de kaarsjes die er gekleurd op staan en ballen plukken watten slingers van zilver…

lens

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.154
jij glundert omdat het moet van mij ik regel de klaarte van jouw blik die blikkert als een lemmet in zon het brandpunt schuift tot ik klik de straal die ik toeliet glipt door de glazen lens je wil jouw lippen nog tuiten maar te laat elke omtreklijn kantelt de matte spiegel kaatst hem naar een broos vlies van zilver dat oplost zoals…
Wim Veen30 oktober 2005Lees meer >

GOEDLAND

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 9.698
Victor Hugo heeft er een tijd vertoefd Zeker als ik genoten van de tinten De Sure en de Ourthe ; zilveren linten Oktober heeft daarover flink gesnoefd Is prat gegaan op Goedlands grote bossen Haar heldere sterrenhemels, voortbestaan Van voren in de akkers, eigen graan Notenlikeur, inheemse druiventrossen Het Letzenburg waarvoor zovelen…