1130 resultaten.
Gij hebt uw Geest
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
712 Gij hebt uw Geest, uw vuur gegeven,
uw Adem en uw levenskracht,
maar waar is nu zijn gloed gebleven,
zijn laaien waar ons hart op wacht?
Wij zijn vermoeid door zoveel zorgen -
geblust, getemd, uiteengegaan,
wij wachten op een nieuwe morgen
waar Gij ons weer rechtop doet staan.…
GLANZENDE VONDST
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
459 Verstooide, stervende gloed, een vluchtig woord
uit het oeroude, ontastbare Leven,
dat steeds éven tijdloze jeugd laat komen.…
DE SPIN
gedicht
3.6 met 16 stemmen
11.597 Ik vang je op in mijn wiegelend bed
O wond in mijn maagdelijk net
O liefste verloren in mijn schoot
O worsteling in liefdesnood -
ik wikkel je in mijn zijden geweld
ik houd je met duizend armen omkneld
ik verstik je in een cocon van gloed
ik drink je zachte blanke bloed
dat rinnend gulpt en schreit -
en volgedronken op het kruis
van mijn…
tegendraads timmeren aan de weg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 zoals het eerste citroenvlindertje
meer opvalt boven een handvol witte bosanemoontjes
dan boven een forsythiastruik in volle gouden gloed.
zoals een rode tulp
de blikvanger wordt
op een bloemperkje
vol oudroze tulpen.…
BLINDE LIEFDE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.128 Of zaagt gij nooit, hoe in de morgenwind
De sterren ras verbleekten, als verteerd
Door gloed en licht, zodra de grootse bron
Van al wat leeft, de dagvorstin verscheen?
Schoon straalden zij, aleer de macht begon
Der heerlijke, door wie haar glans verdween;
Gij zijt, geliefde, mij een beeld der zon;
Verblind door luister zie ik u alleen!…
Maria in Mei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 Mariakapelletjes tegemoet
crêpepapieren bloemen sieren het beeldje
gekneusde rozenbloemblaadjes uit onze tuinen
geuren vanaf de kasseien, lawaaierige voeten
zonovergoten goudgeel is de lucht
we horen samen en zingen met ijver
"Onze Lieve vrouwe van Vlaanderen"
mooi, jeugdige eeuwigheid toen heerlijk
vanzelfsprekend ritueel, zowat zes uur
gloed…
HALLO, hallo...,
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.733 Een scherpe blik een van herkenning
voelbaar die klik alsof die er altijd was
zoals je dan zegt: weet je en weet je nog
en daar dan die warme gloed, jouw lieve lach.
Een zwoele wind blaast langs ons heen
ruist zachtjes door ons haar
een hand geleid die langzaam, traag
dan leuk, eindelijk lieverd ben je daar.…
Droomverleden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
570 Het land schilderde zijn bestaan
onder grijze luchten en helderblauwe vrijheid
rivieren stromend rood door het bloed
zochten het dal met al haar groene weiden
je was een ridder in haar leven
onder het maanlicht van de middeleeuwen
bestond er geen oranje, maar geel was de gloed
en haar ogen, smaragdgroen, keken
weidser dan haar aanbelandende…
VAN EEN LIEF VROUWENBEELD.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
971 De gele golven van de Scheld'
Gelijken uwer lokkenpracht;
Uw wang, een geurige roos uit 't veld,
Waarop de zielenvrede lacht
Vol gloed!
Uw gang is licht gelijk de wind,
Uw lichaam slank als ene slang,
Gij dartelt als een argloos kind,
Dat springt door haag en bloemenhang,
Vol glans!…
VISITE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 Zij ruist en lacht en lonks ze in gloed,
En wervelt langs het ogendraaien
Der gades met ontrust gemoed.
Door stijve witgeknepen lippen
(Haar stem sloeg in haar mond tot gruis
Omdat haar echtvriend wilde ontglippen)
Knerpt een mevrouw benauwd: naar huis!
Het is gezegd: en allen rijzen,
Bedanken, fooien, groeten! spoed!…
Mijn ziel was éens gelijk aan de' opgesprongen krater
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.616 Mijn ziel was éens gelijk aan de' opgesprongen krater,
Die steden zet in gloed met nooit-vermoede brand,
Dan terugkeert tot de rust, maar voeden blijft voor later,
Diep, het inwendig vuur onder geteisterd land.…
HET BLIKSEMVUUR
poëzie
4.0 met 3 stemmen
984 Wat ware mij 't leven als het niet z6 was : dreiging en duisternis,
Gloed en angstwekkend geratel en daar ikzelf in,
Dromend en peinzend, sluimrend en liefde bedrijvend,
Zittend met wijd-open ogen in 't ontzettendste ogenblik,
Op de rand van het bed, d'arm om de hals der geliefde.…
De seizoenen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
853 De herfst zoekt zijn weg tussen zomerse buien
Een enkel blad valt op het bruingroene mos
De wolken bedekken de zon die wil schuilen
De dauw legt een zilveren gloed op het bos
Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond
De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet
Zes uren per dag voor een lente, een zomer
Een herfst mondt uit in wat…
Der vroeg en vroom gestorvene Maria
poëzie
4.0 met 1 stemmen
830 met u vervlogen
De rust, het heil, ’t behoud van menig hart,
Dat door de gloed van uw verheemlende ogen
Ontdooide en gloeide en Gode vruchtbaar werd.
Vaarwel! vaarwel! — Wij schreien, maar wij mogen
Het niet! ... Ach, hoe zelfzuchtig is de smart!…
Keek me licht bewolkt aan
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
650 je was meer vrouw
dan ik verwachtte
je ogen vonkten licht
een gloed van passie
gleed langs mijn gezicht
verschrikt zei ik je naam
je keek me licht bewolkt aan
we zijn gaan lopen
omdat zitten onrust had
je stappen veerden jeugd
de onschuld in je lach
wekte verbazing in de stad
ik keek naar je gezicht
en zag hoe jij de tijd vergat
ogen…
Leven is verwondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Haar toon is zo vol van zuivere gloed
Haar ogen zo gracieus en welsprekend
Mijn hart, zwart als het was, nu smekend
Mijn uitgedoofde ziel schreeuwt van overmoed
Haar verschijning markeert een nieuw begin
Ik ren als een bezetene door mijn hoofd
Het leven, ik had er al niet meer aan geloofd
maar een glimp van haar verleent mij zin
zin voor grenzeloze…
je keek me licht bewolkt aan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
736 je was meer vrouw
dan ik verwachtte
ogen vonkten licht
een gloed van passie
gleed langs mijn gezicht
verschrikt zei ik je naam
je keek me licht bewolkt aan
we zijn gaan lopen
omdat zitten onrust had
je stappen veerden jeugd
de onschuld in je lach
wekte verbazing in de stad
ik keek naar je gezicht
zag hoe jij de tijd vergat
je ogen…
Herfst perikelen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
451 schoon is het
om de blaad’ren te zien zweven in
de wind
opgetild oker goud of geel
getint
ik kijk naar de bomen
en zie hoe
de rode
gloed van de late zon
zich langs de hemel spreidt
‘t hart breekt
van t ontroerd mensen kind
bij ‘t zien van ‘t kunstwerk tederheid
dat weet dat na dit najaarsspel
van blad en wind…
Zoet bloed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 beheer
In de voetstappen van de Goddelijke leer
De vervalser wordt gestraft;
Het staat letterlijk gedrukt; en nog veel meer
is te lezen in de Waarheid van kaft tot kaft
Wij. rezen op uit de nacht van sintels en roet
In de eenzaamheid van deze kosmos geslagen
door voorjaarsstormen en plagen bewust van 't zoet bloed
Dat teistert met Zijn gloed…
Ontheemde kinderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 langs de mors bedekte korzelige muren
bomen en houten huizen om de azuren
drijft mij in de gloed van zon en sterren vuren
doorkruist de rode bloemen ‘t landlicht van buren
wat komt als trouwsel naar mij toe
dorens uit voeten het satijn aan doe
het dwalen langs distelhellingen moe
naar ‘t vredige landschap room van de koe
haar…
In memoriam patris
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 graan,
de rode papavers in ’t koren,
‘t is alles weer weg en voorbij en gedaan,
geen vogels in ‘t veld meer te horen,
geen licht in de verte dat feestelijk schijnt,
geen warmte die koestert de bomen,
alleen nog de mist en de dag die verdwijnt
nog eer hij, tot volheid gekomen,
de mensen het teken van leven weer bracht
en de aarde de gloed…
Dagelijks verloop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 's Avonds kleurt de horizon weer in gloed
de dag neemt afscheid met een kleur als bloed.…
De vensters van het voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
684 De oude Hein tikt
met zijn zeis
de vensters van
het voorjaar stuk
het brute breken
van smaragd
zwart kleed
satijn en suikergoed
kleine kist
stroomlijn je hoed
fluwelen zakdoek
zilte gloed…
EMMA JANSSENS
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
264 In eigen land, als Kerstgebeuren gloort,
schenkt aalmoezenier haar hart aan de gloed
der Herberg, waar vrede in één gemoed
aan zwerver en rijke burger toebehoort.
De Duitse Eifelbergen roepen: Nieuw werk!
Des Heren helpster mag een huis besturen,
verruimt hier menselijk gedachtenzwerk.…
De einder en contouren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
399 Er ligt een lijn die niemand ziet,
licht trilt zacht in vroege gloed.
Grens en schaduw buigen, bieden rust,
stil glijdt alles waar de schaduw vloedt.
Vormen glijden over stille lanen,
hun schaduw kust het witte veld.
Woorden vallen, zacht en teder,
dansen op de rand van wat nog telt.…
Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
poëzie
3.8 met 20 stemmen
2.747 Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
Verlangt te ontveinzen de heetdronkre gloed,
Die onbewust haar slankheid stralen doet
En uit de glans van 't haar en de ogen slaat,
Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat,
Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet:
Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed,
Nobel en ridderlijk in woord en daad…
Wie ziet daar op die vieze bank
poëzie
3.1 met 15 stemmen
6.488 Ook die neus heeft eenmaal een andere kleur
Ook dat oog eens een andere gloed gehad.
Wat boze geest kwam over die mens
En wierp hem zijn schaduw op het gewaad.
Wat monster uit het diepste der hel
Sloeg hem de klauwen in 't bloeiend gelaat?
Wat monster? Ha!…
Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
poëzie
4.2 met 33 stemmen
2.192 Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
Verlangt te ontveinzen de heetdronkre gloed,
Die onbewust haar slankheid stralen doet
En uit de glans van 't haar en de ogen slaat,
Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat,
Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet:
Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed,
Nobel en ridderlijk in woord en daad…
De Ode
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.020 Een mysterieuze gloed strijkt dan toch neer,
op het parelmoeren, maanreflecterende wateroppervlak,
nu dansend, springend, in een felrode jurk, keer na keer,
op het gitzwart kleed, waar het enkele uren geleden ontstak.…
de liefde woont in jou
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
2.014 jongensdroom
sliep elke nacht naast m’n zij
en elke nacht
bluste jij je vuur met mij
en elke ochtend
ontwaakte weer je vlam:
de liefde woont in jou
jongensdroom
kreeg maar geen genoeg van mij
en elke dag
te moe voor werk van ‘t gevrij
en ik voelde je gloed
als ik weer thuis kwam:
de liefde woont in jou
jongensdroom
je leeft en…