Alle inzendingen over gloed

1130 resultaten.

Sorteren op:

Gij hebt uw Geest

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 712
Gij hebt uw Geest, uw vuur gegeven, uw Adem en uw levenskracht, maar waar is nu zijn gloed gebleven, zijn laaien waar ons hart op wacht? Wij zijn vermoeid door zoveel zorgen - geblust, getemd, uiteengegaan, wij wachten op een nieuwe morgen waar Gij ons weer rechtop doet staan.…

GLANZENDE VONDST

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 459
Verstooide, stervende gloed, een vluchtig woord uit het oeroude, ontastbare Leven, dat steeds éven tijdloze jeugd laat komen.…
Han Messie21 september 2010Lees meer >

DE SPIN

gedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 11.597
Ik vang je op in mijn wiegelend bed O wond in mijn maagdelijk net O liefste verloren in mijn schoot O worsteling in liefdesnood - ik wikkel je in mijn zijden geweld ik houd je met duizend armen omkneld ik verstik je in een cocon van gloed ik drink je zachte blanke bloed dat rinnend gulpt en schreit - en volgedronken op het kruis van mijn…
Anna Blaman19 september 2020Lees meer >

tegendraads timmeren aan de weg

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
zoals het eerste citroenvlindertje meer opvalt boven een handvol witte bosanemoontjes dan boven een forsythiastruik in volle gouden gloed. zoals een rode tulp de blikvanger wordt op een bloemperkje vol oudroze tulpen.…

BLINDE LIEFDE

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Of zaagt gij nooit, hoe in de morgenwind De sterren ras verbleekten, als verteerd Door gloed en licht, zodra de grootse bron Van al wat leeft, de dagvorstin verscheen? Schoon straalden zij, aleer de macht begon Der heerlijke, door wie haar glans verdween; Gij zijt, geliefde, mij een beeld der zon; Verblind door luister zie ik u alleen!…

Maria in Mei

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 687
Mariakapelletjes tegemoet crêpepapieren bloemen sieren het beeldje gekneusde rozenbloemblaadjes uit onze tuinen geuren vanaf de kasseien, lawaaierige voeten zonovergoten goudgeel is de lucht we horen samen en zingen met ijver "Onze Lieve vrouwe van Vlaanderen" mooi, jeugdige eeuwigheid toen heerlijk vanzelfsprekend ritueel, zowat zes uur gloed…

HALLO, hallo...,

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.733
Een scherpe blik een van herkenning voelbaar die klik alsof die er altijd was zoals je dan zegt: weet je en weet je nog en daar dan die warme gloed, jouw lieve lach. Een zwoele wind blaast langs ons heen ruist zachtjes door ons haar een hand geleid die langzaam, traag dan leuk, eindelijk lieverd ben je daar.…

Droomverleden

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 570
Het land schilderde zijn bestaan onder grijze luchten en helderblauwe vrijheid rivieren stromend rood door het bloed zochten het dal met al haar groene weiden je was een ridder in haar leven onder het maanlicht van de middeleeuwen bestond er geen oranje, maar geel was de gloed en haar ogen, smaragdgroen, keken weidser dan haar aanbelandende…

VAN EEN LIEF VROUWENBEELD.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 971
De gele golven van de Scheld' Gelijken uwer lokkenpracht; Uw wang, een geurige roos uit 't veld, Waarop de zielenvrede lacht Vol gloed! Uw gang is licht gelijk de wind, Uw lichaam slank als ene slang, Gij dartelt als een argloos kind, Dat springt door haag en bloemenhang, Vol glans!…

VISITE

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 956
Zij ruist en lacht en lonks ze in gloed, En wervelt langs het ogendraaien Der gades met ontrust gemoed. Door stijve witgeknepen lippen (Haar stem sloeg in haar mond tot gruis Omdat haar echtvriend wilde ontglippen) Knerpt een mevrouw benauwd: naar huis! Het is gezegd: en allen rijzen, Bedanken, fooien, groeten! spoed!…

Mijn ziel was éens gelijk aan de' opgesprongen krater

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.616
Mijn ziel was éens gelijk aan de' opgesprongen krater, Die steden zet in gloed met nooit-vermoede brand, Dan terugkeert tot de rust, maar voeden blijft voor later, Diep, het inwendig vuur onder geteisterd land.…

HET BLIKSEMVUUR

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 984
Wat ware mij 't leven als het niet z6 was : dreiging en duisternis, Gloed en angstwekkend geratel en daar ikzelf in, Dromend en peinzend, sluimrend en liefde bedrijvend, Zittend met wijd-open ogen in 't ontzettendste ogenblik, Op de rand van het bed, d'arm om de hals der geliefde.…

De seizoenen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 853
De herfst zoekt zijn weg tussen zomerse buien Een enkel blad valt op het bruingroene mos De wolken bedekken de zon die wil schuilen De dauw legt een zilveren gloed op het bos Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet Zes uren per dag voor een lente, een zomer Een herfst mondt uit in wat…

Der vroeg en vroom gestorvene Maria

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 830
met u vervlogen De rust, het heil, ’t behoud van menig hart, Dat door de gloed van uw verheemlende ogen Ontdooide en gloeide en Gode vruchtbaar werd. Vaarwel! vaarwel! — Wij schreien, maar wij mogen Het niet! ... Ach, hoe zelfzuchtig is de smart!…

Keek me licht bewolkt aan

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 650
je was meer vrouw dan ik verwachtte je ogen vonkten licht een gloed van passie gleed langs mijn gezicht verschrikt zei ik je naam je keek me licht bewolkt aan we zijn gaan lopen omdat zitten onrust had je stappen veerden jeugd de onschuld in je lach wekte verbazing in de stad ik keek naar je gezicht en zag hoe jij de tijd vergat ogen…
wil melker1 november 2006Lees meer >

Leven is verwondering

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 610
Haar toon is zo vol van zuivere gloed Haar ogen zo gracieus en welsprekend Mijn hart, zwart als het was, nu smekend Mijn uitgedoofde ziel schreeuwt van overmoed Haar verschijning markeert een nieuw begin Ik ren als een bezetene door mijn hoofd Het leven, ik had er al niet meer aan geloofd maar een glimp van haar verleent mij zin zin voor grenzeloze…

je keek me licht bewolkt aan

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 736
je was meer vrouw dan ik verwachtte ogen vonkten licht een gloed van passie gleed langs mijn gezicht verschrikt zei ik je naam je keek me licht bewolkt aan we zijn gaan lopen omdat zitten onrust had je stappen veerden jeugd de onschuld in je lach wekte verbazing in de stad ik keek naar je gezicht zag hoe jij de tijd vergat je ogen…
wil melker30 september 2005Lees meer >

Herfst perikelen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
schoon is het om de blaad’ren te zien zweven in de wind opgetild oker goud of geel getint ik kijk naar de bomen en zie hoe de rode gloed van de late zon zich langs de hemel spreidt ‘t hart breekt van t ontroerd mensen kind bij ‘t zien van ‘t kunstwerk tederheid dat weet dat na dit najaarsspel van blad en wind…

Zoet bloed

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
beheer In de voetstappen van de Goddelijke leer De vervalser wordt gestraft; Het staat letterlijk gedrukt; en nog veel meer is te lezen in de Waarheid van kaft tot kaft Wij. rezen op uit de nacht van sintels en roet In de eenzaamheid van deze kosmos geslagen door voorjaarsstormen en plagen bewust van 't zoet bloed Dat teistert met Zijn gloed…

Ontheemde kinderen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
langs de mors bedekte korzelige muren bomen en houten huizen om de azuren drijft mij in de gloed van zon en sterren vuren doorkruist de rode bloemen ‘t landlicht van buren wat komt als trouwsel naar mij toe dorens uit voeten het satijn aan doe het dwalen langs distelhellingen moe naar ‘t vredige landschap room van de koe haar…

In memoriam patris

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
graan, de rode papavers in ’t koren, ‘t is alles weer weg en voorbij en gedaan, geen vogels in ‘t veld meer te horen, geen licht in de verte dat feestelijk schijnt, geen warmte die koestert de bomen, alleen nog de mist en de dag die verdwijnt nog eer hij, tot volheid gekomen, de mensen het teken van leven weer bracht en de aarde de gloed…
Adeleyd30 september 2022Lees meer >

De vensters van het voorjaar

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 684
De oude Hein tikt met zijn zeis de vensters van het voorjaar stuk het brute breken van smaragd zwart kleed satijn en suikergoed kleine kist stroomlijn je hoed fluwelen zakdoek zilte gloed…
Jurjen3 augustus 2025Lees meer >

EMMA JANSSENS

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 264
In eigen land, als Kerstgebeuren gloort, schenkt aalmoezenier haar hart aan de gloed der Herberg, waar vrede in één gemoed aan zwerver en rijke burger toebehoort. De Duitse Eifelbergen roepen: Nieuw werk! Des Heren helpster mag een huis besturen, verruimt hier menselijk gedachtenzwerk.…
Han Messie4 november 2025Lees meer >

De einder en contouren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
Er ligt een lijn die niemand ziet, licht trilt zacht in vroege gloed. Grens en schaduw buigen, bieden rust, stil glijdt alles waar de schaduw vloedt. Vormen glijden over stille lanen, hun schaduw kust het witte veld. Woorden vallen, zacht en teder, dansen op de rand van wat nog telt.…
Johny Donovan10 november 2025Lees meer >

Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad

poëzie
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.747
Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad Verlangt te ontveinzen de heetdronkre gloed, Die onbewust haar slankheid stralen doet En uit de glans van 't haar en de ogen slaat, Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat, Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet: Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed, Nobel en ridderlijk in woord en daad…

Wie ziet daar op die vieze bank

poëzie
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.488
Ook die neus heeft eenmaal een andere kleur Ook dat oog eens een andere gloed gehad. Wat boze geest kwam over die mens En wierp hem zijn schaduw op het gewaad. Wat monster uit het diepste der hel Sloeg hem de klauwen in 't bloeiend gelaat? Wat monster? Ha!…

Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad

poëzie
4.2 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.192
Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad Verlangt te ontveinzen de heetdronkre gloed, Die onbewust haar slankheid stralen doet En uit de glans van 't haar en de ogen slaat, Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat, Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet: Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed, Nobel en ridderlijk in woord en daad…

De Ode

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.020
Een mysterieuze gloed strijkt dan toch neer, op het parelmoeren, maanreflecterende wateroppervlak, nu dansend, springend, in een felrode jurk, keer na keer, op het gitzwart kleed, waar het enkele uren geleden ontstak.…
Hans Meijer21 november 2003Lees meer >

de liefde woont in jou

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.014
jongensdroom sliep elke nacht naast m’n zij en elke nacht bluste jij je vuur met mij en elke ochtend ontwaakte weer je vlam: de liefde woont in jou jongensdroom kreeg maar geen genoeg van mij en elke dag te moe voor werk van ‘t gevrij en ik voelde je gloed als ik weer thuis kwam: de liefde woont in jou jongensdroom je leeft en…