1435 resultaten.
Prille liefde...
hartenkreet
4.8 met 57 stemmen
3.454 Het horen van je adem,
en het ritme van je hart,
doet mijn stem steeds weer
verstommen,
wat mij telkens weer verward...
Het voelen van je lichaam,
en het zuchten van je stem,
doet mij steeds maar weer
beseffen,
hoe verliefd ik eigenlijk ben...…
De Normandische kust
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.067 De klok efkens stilgezet
geleefd op het ritme
van ons lichaam.
Wandelen aan verlaten
stranden, turend, luisterend
naar het klotsen van de golven.
Geuren van de zee opsnuiven.
De Normandische kust nog steeds
verstrengeld met de oorlog
rakend, treffend.
Kerkhoven, die respekt, sereniteit
afdwingen,
om stil van te worden.…
(over)vloed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.608 Metronomisch kabbelde je
interesse maar wat voort
't klotste, schuimde
en betastte m'n lippen
spoelde tevergeefs tegen m'n kade aan
tot eb opkwam
en ik begon te missen
wat zo'n ritme verdoven kan
Schor smeekte m'n verstand
maar die golven bleven
botsen en woorden ongehoord
zo ging ik wat verpozen na dit akkefietje
en schudde…
schaduw wordt nu uitvergroot
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 hakken tikken door de straat
bomen kijken wie daar gaat
gewaarschuwd door de vogels
muren kaatsen terug
een raam vertoont gezicht
ziet haar op de rug
wie is er op de loop
in het ritme van haar passen
de schaduw wordt nu uitvergroot
ze danst op gevels
het tikken is gesmoord
gestopt in het geluid van remmen
portieren knallen
haar…
jij...
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.655 jij bent
mijn jij
jij hebt deuren geopend
of toch ramen
een tijdloos gevoel
wat ben jij sprankelend
rustig
wat een rust
levend op een uniek ritme
wauw
wat een reis
ik ben ingestapt
ben reizende
dit mooie gevoel
slaat diep naar binnen
geeft mij daar een warm stralend licht
jij
ongelooflijk
dat jij mijn jij bent
dat…
Voor mijn zoon
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
852 We stonden samen op de kant
gooiden steentjes over het water
zwijgend, want ik ben geen prater
liepen we verder over het land
Je wilde mooie platte om te keilen
het juiste ritme dat luisterde nauw
dan sprongen ze op van het blauw
zoals gedachten weg kunnen zeilen.…
Pijn
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
793 Als het vuur ontstaat,
de zinnen beginnen te vlammen
en letters in volle vaart
tikkertje spelen, dan dooft
langzaam mijn gevoel voor ritme
en het vuur waar ik zo haastig
en te zoekend naar op zoek was.
Dan is helder alleen nog glas
en roept het gedicht gevaarlijk
behulpzaam en vrolijk 'vind me'.
Liever zinnen waar om is gestreden.…
Stappenteller
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
806 Opgaand in het landschap
en in het ritme van de muziek
zetten we in vloeiende cadans
onze voetstappen in vruchtbare grond
We wisselen gedachten uit
elkaar behoedend
voor al te grote sprongen
Vanuit het oude vergezicht
stijgt de mist langzaam op
en in de warmte van de zon
boven het kronkelend pad
wordt het voor ons helder
vinden we…
onhandig
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
806 onzeker,
beperkt door
metrum en ritme
begeef ik mij op het ijs,
met als enige steun
de stoel van mijn gevoel
laveer ik,
intuïtief en handig
rakelings langs
jambe en trachee,
dactylus en anapest,
doe ik wanhopig
steeds mijn best;
omzeil, al doende, hexameter -
om amfibrachus niet te raken
mis ik zo ook alexandrijn -
waarom
moet…
Weerzien met weleer
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
571 daar zat hij dan verblijd
in een koele rotanstoel
nam tevreden teugen
van een goede Franse wijn
te midden van Cohiba-wolken
zo moest het leven zijn
hij tapte met zijn voet het ritme
van bravoure en jongensmoed
dat hem terugbracht in gedachten
bij de lieve wijze mannen
die hem zeker maakten
en zag zijn pa en opa weer
in een roes zo…
we paarden in een dans
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.250 verschijnen
je brak het licht en
filterde in kristallijne
kleur het zonneschijnen
ik proefde je in dorst
die niet te lessen was
mijn lippen vochtig
omdat ik jou niets
meer te zeggen had
je gleed naar binnen
in een passen dat
de maat gemeten had
je smaak was zo apart
dat ik je nooit vergat
we paarden in een dans
die in jouw ritme…
violen strijken lichte kleuren
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
702 ik dronk muziek
weemoed nam me mee
naar oorden waar
tranen en verdriet
geboren worden
ik liet me drijven
op golven nostalgie
met spijt van dingen
die verloren gingen
in een vergeten melodie
in cirkels donker
drijven zilveren tonen
trompetten schetteren
het koper rood, ritme
baart zijn eigen klonen
violen strijken lichte kleuren…
Mijn schaduw en ik
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
909 luister
naar mijn schaduw
zie hoe bedroefd hij
de handen in zijn zakken
steekt en af en toe
knijpt in de nacht
soms bukt hij zich
eigenlijk al sinds jaar en dag
om een dode vogel
onder de houten planken
te begraven
hij laat de wind
met de duisternis praten
ontbindt zelfs geen stormen
in de ijzige kou
hij ademt enkel
op het ritme…
Mens, wie zijt gij eigenlijk
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.285 koude kan er zijn
ook al bloeien kleuren
het hele jaar door
liefde sluit geen deuren
overeenkomstig het
ritme der seizoenen
of smelt in hemelsvocht
indien sneeuw of hagelsteen
rechtspreken zonder verhoor
evenmin bevochtigen
tranen een dood tapijt
uitsluitend en alleen
als de herfst daalt
over lanen
kilte kent geen tijd
het…
Serene rust
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
839 luchtbewegingen
purperen dauwdruppels
die deels in de schaduw liggen
op ruwe afhangende takken
schaduw silhouetten
zweven boven het gerimpelde
wateroppervlak
ontstaat er een wereld van verschil
die het frisse Friese landschap
prachtig weerspiegeld
op deze dinsdagochtend
overvalt mij een gevoel van sereenheid
in een rustig, kabbelend ritme…
Ineens is er die aria
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
637 geluiden waaien aan
de wind verdraagt de tonen
ze vertellen hoe het ons vergaat
met werken en met wonen
soms lijkt het een orkest
waarin de haast het ritme pakt
dan zijn de trommels op zijn best
de rest is even weggezakt
ineens is er die aria
een ijle bloem op hoge wind
alsof de zon voor even schijnt in
de blijdschap van een lachend kind…
Jij bracht muziek
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.210 Jij wist beelden
te verklanken
en klanken te
verbeelden
Samen met jou
waren we
niet alleen
Jij nam ons mee
in wilde dansen
Op hoge toon
zong jij even
goed als rauw
met je stem en
hart van goud
Jij bracht muziek,
beeld en beweging
bij elkaar,
vermengde ze
tot een cocktail
vol ritme
en passie
Jij bent koning
van een rijk…
voorkeur en erfrecht
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
748 rumoer van 't stad
dat daalt naar het asfalt
het snedige klievend stukvalt
op het beton het lidwoord
het luchtgevecht de metafoor
die altijd op de buik landt
zich wentelt en rolt
en galmt in de maag
het trekt er aan
de oude bloedlijn
de krokodil en
haar lage bastoon
de darmen het peristaltische
echokamer en kleur bekennen
op het ritme…
Dauwdruppels
netgedicht
4.9 met 66 stemmen
2.514 In mij zetelt het ongewone en vergankelijke
dat altijd weer om voorrang schreeuwt,
slechts mijn hart beheerst het ritme, samen
verder dan de niet mis te verstane fluisteringen
van een gedroomde onmetelijkheid.
dat jij mij schonk in alles wat niet kon.…
Liefde is een mysterie
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.331 Je vulde mijn hart
met een lied dat ik zingend
op het ritme van mijn wandelpas
bleef herhalen en herhalen
totdat ik uitgeput bleef staan
om diep adem te halen.
Men lijf voelde gelijk
een vol glas
bruisend helder water.…
Dwaalnacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 Onze intimiteit maakt de nacht
zichtbaar teder, en ondoorzichtig
onze lichamen
nemen de ruimte, in liefde
en schaamteloos genieten
het ritme van vrijen is zacht
en dwalend in hunkering
zo intens is onze schemervreugde
in de dwaalnacht van onze keuze
misschien de schaduw
van het lijfzuchten van duister
het stille herademen
van verwerken…
Dat het afgelopen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
879 voor het laatst
in al haar broosheid
nog eenmaal haar stem
voor de stilte spreekt
Gisteren
mijn zoon van vijf
huilt bij stef bos
want na de dood
komen we elkaar
nooit meer tegen
ik beloof het
hij gelooft me
op mijn blauwe ogen
die neigen naar groen
En jij en ik wentelen
in onze wrede dans
van verlangen
en vrijheid
zoeken naar ritme…
dood
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
914 laat hunkering blijven
en de zon keren opdat
de gletsjer smelt en warm bloed
de koude verjaagt uit een kerker
waar het monotone ritme
van een omfloerste trom
de tijd wil overstemmen
laat de klokken zwijgen
zet wekkers stil
want je wilt ze niet horen, niets mag
herinneren aan het moment
dat de toekomst verdwijnt
en het licht plaatsmaakt…
onzegbaar en onuitspreekbaar
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
816 Ja, je legt je hoofd tegen mijn schouder,
wiegt ogenschijnlijk gedachteloos
in het ritme van het tikken van de klok,
nauwelijks hoorbaar boven het druppelen
van de zondagregen tegen het raam.…
privé
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 hier wil ik wonen, in dit lied
me nestelen en schuilen
een plek alleen voor mij
heel even maar
dit wonderlijk gebied
met woorden die gelukkig maken
ook zonder jou
zelfs sterker nog
zelfs als ik kon
zou ik ze nog niet delen
mijn hart alleen laten bewegen
op het ritme, melodie
uniek voor nu
ver weg van later
maar laten vullen met muziek…
CultuurCafé
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
689 springen bij voor een
geheel aan mooie klanken
Hoewel het licht aan de einder
de deken over ons heen trekt
houdt deze zaal het gehoor
Mooie instrumenten klinken
subliem; muzikanten halen, alles
voorzien, maximaal uit
Het podium davert, terwijl
de zaal, met vele voetjes van de vloer
elkaars kwaliteiten showt
Op een aanstekelijk ritme…
eenzaam woud
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
913 ik herinner mij een tuin
die vol spiegels was
waarin men glazen schoenen droeg
de zon scheen er bleek
boven onze jonge waanzin
het veroveren van de borsten
deze dagen die verdriet verslonden
kanonnen vuurden op ons ritme
ik herinner mij de eerste stenen
een omhelzing in lantaarnlicht
dat jij in de hoek van de tuin
een viool bespeelde,…
Die schemerig herhaalt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 jij hebt mij
de muziek gebracht
die ik in je ogen zag
melodieën van
de steile bergwand
afgrond en een verre overkant
de donkere kou
die schemerig herhaalt
wat jij uit vroeger hebt vertaald
het ritme en de kracht
om eonenlang te overleven omdat
het land slechts schoonheid bracht
de mystiek waar
generaties voor gevallen zijn
diep…
Zijn tijd ver vooruit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Terwijl de massa,
De meute die het
Ritme van de
Dag, van dit uur
Dicteert, zichzelf
Elke minuut van de
Dag, vierentwintig-
Zeven verliest in
Instagram, whatsapp
En andere digitale
Flauwekul - want
Je mocht eens missen
Dat de virtuele kat
Van je achterbuurman
Gejongd heeft -
Bekommert hij zich
Om de naaste die
Hij bij…
Speel met mij mee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 speel met mij mee
laat onze kunst
hen eens verrassen
zij moeten
op de woorden passen
waarmee wij jongleren
eerst wat
klein spul omhoog
in lettergrepen tellen
ritme en klank
maken muziek
door vaardige hand
dan wat trager
grote woorden zijn dragers
van gewichtige begrippen
jij kijkt verbaasd
als mijn handen stoppen
rusten hebben…