Alle inzendingen over grauwe kiekendief vr

1276 resultaten.

Sorteren op:

Wezen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 635
Als de wereld morgen open gaat vouw ik grauwe wolkenluchten zachtjes samen en fluister vlug wat woordjes richting jou Als de wereld morgen open gaat breng ik kleine kiezelsteentjes naar het laatste kruisjespad waar armen wijd grenzen vervagen Als de wereld morgen open gaat verschuif ik het laatste restje zand en plant een rode roos in…
metha4 februari 2008Lees meer >

Uit zicht

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
Wanneer de zwarte merel zingt het roodborstje de dag uitzwaait de leeuwerik weer kronkel wormen vindt en de gaai weer op haar vlaams graait twee opgewonden spechten onder bomen dansen groepen kauwen het grauwe asfalt bezitten groenlingen massaal schreeuwen om herkansen en bosjes sneeuwklokjes niet meer witten als het zonnetje zich aarzelend…
metha24 februari 2008Lees meer >

Urnenvelden; hazenhemelen

gedicht
2.5 met 40 stemmen aantal keer bekeken 36.920
Wit wollegras, lavendelheide gluurden uit hun hoogveen naar aaneengestikte hazenvellen grauw als de vergleden en naderende eeuwen boven nederzettingen, rechthoekig, met twee ingangen in de lange zijden; middenin die hoeven één rij dragende palen: dat is wat wij vonden en dat hun bewoners de as van hun doden in urnen bewaarden, de urnen bijzetten…

Late liefde

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.981
Ik wil uit mijn kamer ontvluchten De bekoring van je gelaat, Het zweeft in de wolkenluchten, Al boven de grauwe straat. De mensen doen wijze verhalen, Niets begrijp ik van hun gepraat. Tussen anderen en mij zie ik stralen De bekoring van je gelaat. En wil ik boeken lezen, Ik weet niet wat er in staat.…
Helene Swarth28 september 2025Lees meer >

Droma

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
Wanneer het laatste licht gaat slapen gaan de zware gordijnen toe weer sluit zij de donkere dagen haar ogen zijn zo hopeloos moe in plaats van het schaapjes tellen telt zij de spijlen van het bed met één druk kan zij om aandacht bellen maar haast heeft het ontbijt al klaargezet de po-stoel is allang in ruste grauw en grijs, een dode kleur…
metha2 december 2008Lees meer >

BRUSSEL

poëzie
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.820
Hun ouderdom volmaakte tooi en luister, Zij dromen in een schemering van duister Verheven boven het moderne grauw. In de weerspiegelingen hunner ramen Vloeien de beelden van 't verleden samen En flonkeren als zonneschijn in dauw.…

De mist

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.596
De mist, onzeker, dan grauw, dan bleker hangt om ons heen. De schim van stranden, van lage landen, verzonk, verdween. Wij turen, turen door eenzame uren en dan, een wijl, - als vanuit dromen tot ons gekomen, - verschijnt een zeil. Wij zien, - een rimpel in 't licht, - de wimpel hoog in de mist voorbij ons drijven.…
Jan Prins17 februari 2020Lees meer >

Begrensde droom

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 469
Weer schrik ik wakker uit mijn droom Weer word ik hard geconfronteerd met uw bestendige afwezigheid de ijzig koude werkelijkheid De grijze, grauwe realiteit die mij doet huiveren en leert dat liefde louter, zuiver existeert in deze ravissante, troostrijke droom Laat mij verdrinken in uw vrouwelijkheid…

De banvloek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
(voor J.J.Slauerhoff) Door vele kwalen ingehaald, zwierf hij van zee naar zee, door burgers grof vermaald nam hij zijn noodlot mee en waar hij ook kwam, tussen de dijen van een vrouw of toen hij opium nam, zijn obsessies werden grauw, zodra het land veroverd was.…

Verlaten straat

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.309
In de oude straat, waar vreemd de voetstap klinkt, En welig gras, voortwoekrend, ongestoord, In groene lijst de grauwe keien vat, Staat, droef vervallen, 't lang verlaten huis.…

Straat

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
Donkere wolken drijven woedend boven grauwe grijze daken, er dondert af en toe een zware hagelbui naar beneden op de vrijwel verlaten straat dan plots weer een schimp zon een schitterend afwisselend beeld van wijsheid ligt op straat tussen sjokkende mensen op weg, maar altijd te laat, zorgen stapelen zich onder nieuwe reuze wolken waar…
mobar7 juli 2009Lees meer >

vergeet de sluitstenen

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 621
daggezichten met wilde vruchten van hoop. wuivend naar onderweg, naar jonge en oude bomen, naar vlaggen in de verte en heerlijk gaan liggen in een wereld die verleidt, nog lichter dan het grenzeloos vertrouwen van de zwaluw in de goot die zijn eigen weg naar het zuiden zingt voortdurend over veermannen en wilde wingerds heen en in grauwe…

Klink, klonk, geklonken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
Ik ween om CDA’ers die in groot vertrouwen Ooit geloofden in hun leiders te Den Haag Bleef het toch stil bij een benauwde vraag Dan konden zij devoot de handen vouwen waarvan ze nu nerveus de vingernagels kauwen Ik hoor en zie ze knarsetanden; dof geklaag tot hard gemopper, vloekjes en gedonderjaag Hese kelen: grauwen, snauwen, huilend rouwen…
Aar Noordam14 september 2010Lees meer >

IN STILTE HUILEN

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.993
In de stilte sliep een mens, moe van het aards bestaan Levend over zijn pijngrens kon hij ’t leven amper aan Grauwe wolken van smart hingen om zijn droevig lijf Door ’t leven niet verhard, huilde hij al een uur of vijf Donkere tijden, kil en stil gleden onhoorbaar voorbij Zonder onderling verschil vierde het eenzaam hoogtij In de stilte…
Ton Rijkers25 november 2010Lees meer >

De Feniks van Zwillbrock

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 608
Daar breekt door het grauwen in glorie de zon en, Van vaagheid ontdaan, worden vormen onthuld. Opeens lijkt de hemel met vlammen gevuld, Is fier een flamingo een stijgvlucht begonnen. Langs struiken beloverd met lentefris groen Nog ietwat betoverd naar Zwillbrock gegaan.…
Joop Treep23 februari 2011Lees meer >

NACHTELIJKE TRANEN

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 742
Het is doodstil in de donkere nacht en ‘t stil wordt door geen verstoord Ik lig in mijn bed en huil heel zacht opdat niemand mijn schreien hoort Het is doodstil onder grauwe lucht die stilte vreet heimwee in mijn hart Niemand ziet dat ik voor mij vlucht en mij verberg achter bergen smart Het is doodstil als het vèr drie slaat die stilte…

shinings

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 439
hun zelfgesponnen licht slechts een zwakke gloed tekende wat goud op elk tot rust geplooid gezicht vol liefde speelden twaalf snaren duizend sterren zongen in de nacht bijeengebracht door slechts één stem die zacht hun vlam vertaalde het vuur boog diep en straalde, binnen zeldzaam blauw tot ver voorbij zijn hittegolf verloor het grauw…

Winter op zee

poëzie
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.393
De kim wordt wreed, de golven tuimlen wild, Van mild en groen, spoorslags hardgrijs en grauw; Eén nacht waarin de wind door 't luchtruim rilt, Dan, als een plotselinge dood, de kou.…

de kortste dag (winterpunt)

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.216
de dag voor het winter wordt ontwaakt de dag wat grauw de zon laag, klimt traag omhoog kleurt de hemel dun, waterblauw een draad van spinnenrag hangt eenzaam in de lucht glinstert zilver, als bij toverslag door de wind, die even zucht wat laatste bladeren aan takken kaal, bijna bloot kleuren nog eenmaal op van okergeel naar herfstig rood…
lijda8 december 2011Lees meer >

De muur der tijd...

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 785
Wensen komen feilloos in beeld, in hoe kleurrijk het leven wel is, tot de grauw, grijze muur der tijd, meedogenloos weer heeft benadeeld. Leven in het 'nu', maakt tijd grenzeloos, met enkel het tikken van ons hart, het antwoord op je diepste verlangens, gegeven als een rijkbloeiende roos..…
Vos Andrea17 december 2011Lees meer >

Zie niet om

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.285
Door geen enkle grens gestuit Moet gij immer verder streven, Vóór u in het blauw verschiet Liggen vrijheid, heil en leven, Maar in 't grauw verleden niet. Zie vooruit, en zie niet om! Vele mensen, dwaas en dom, Ontevreden met het heden, 't Heden vol van last en druk, Zoeken in het verst verleden De eeuw van vrijheid en geluk.…
C.P. Tiele4 oktober 2020Lees meer >

Vijftig jaar individu

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.402
jaar individu gaat in filmische beelden tijdens jouw verjaardag aan jouw gedaagdenveld voorbij je proeft genegenheid bij vreemden die op vrienden lijken je voelt afstandelijkheid bij verre familie die ooit dichtbij was als een eenzame egel onder dwalende najaarswolken bescherm jij jezelf tegen stekeligheden die in het leven grauwe…
mobar15 oktober 2012Lees meer >

OMDAT JE HUILDE

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 751
Omdat jij huilde, kuste ik jou teneinde je wat troost te geven Voor jou zag de hemel grauw; bleef de smart aan jou kleven Nu jij huilde, omarmde ik jou om jou mijn hart aan te bieden In je ogen schitterde het dauw; zou ‘t wonder dan geschieden Daar jij huilde troostte ik jou om jou wat geluk te schenken Plots zag toen je hemel blauw geen…
Ton Rijkers27 februari 2013Lees meer >

Consolatio

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Kou, grauw en schemering vergrijzen te lang al de kentering waar mensen naar reiken; moeten ten leste toch wijken. Kraken de rolluiken op en baren, tinkelend eerst nog door reetjes, zonlicht goudgeel, het verblindt twinkelend nat in het gras: miljarden splintertjes glas.…

Sigaret

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
Daartussen bevindt zich veel grauwe eenzaamheid: tijd alleen zonder werkelijk leven. Met de sigaret: smerige zet om smerigheid te herbergen en verbergen. Krampachtig. Het leek interessant en machtig maar mijns inziens 'een waardeloze houding' om met rook en as een levensas te verbinden.…

DE SCHONE HERFST

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.007
Naar deze herfst had ik ontroerd gewacht Als naar een nacht van zwoel doorgeurde dromen: Naar 't koele licht en naar de gouden bomen In grauwe nevel langs de smalle gracht.…

Herfstblad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
Ver boven in de kale boom hang jij het laatst, dor blad, heb je geen haast, maar overzie je lege grauwe akkers. Zo troon je vroom hoe kouwe wind je striemt, jouw leven trillend breken zal, je neerhalen, de regen je taaie huid doorweken zal. Je j’ over donk’re aarde erbarmen en haar warmen zal.…
Ralameimaar8 november 2013Lees meer >

Kleine vogel

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
Grotere vleugels kan ik niet voor jou verzinnen je vliegt een eind landinwaarts want je komt van de zee het leven kleurt zich hier uit het grauwe en grijze om liefde te geven aan jouw zweefkracht boven bos en bomen kleurrijke liefde altijd bij ons en niet alleen in dromen visualiseer ik jouw vliegen ver weg van mijn ratio om heen…
mobar12 december 2013Lees meer >

LENTE

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.060
welk melodieus gekweel Stijgt uit der nachtegalen keel, Jong licht schiet door de luchten heen, Jong mos groent op de grauwe steen. O alles zingt van volle vreugd; Natuur, herboren in haar jeugd, Der bomen strelend ruisgeluid, Der voog’len zangerig gefluit.…

De tweehonderdjarige eik

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.506
onbeweeglijk staat hij al tweehonderd jaar stil te staan geen soortgenoten om hem heen mistflarden draaien rond zijn kale bol twee kraaien krijsen plotseling zijn naam op de smalle landweg komt een bestelauto aan vormt al jaren een richtpunt voor 't verkeer in de zon, de regen en de grauwe, natte duisternis gespaard voor de open…
Leonardo22 januari 2015Lees meer >