Alle inzendingen over grens

1149 resultaten.

Sorteren op:

Uren van geluk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
onze dromen zijn van glas in vormen teer en breekbaar ze schijnen door voor altijd vast ik wil kijken in je ogen zien hoe licht daar breekt hoe langzaam je emoties doven samen gaan we wandelen naar de grens van ons gebied leven tussen vreugde en verdriet wil met jou de bloemen zien de vergezichten in de wolken het gras dat buigt in…

Uren van geluk

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 671
onze dromen zijn van glas in vormen teer en breekbaar ze schijnen door voor altijd vast ik wil kijken in je ogen zien hoe licht daar breekt hoe langzaam je emoties doven samen gaan we wandelen naar de grens van ons gebied leven tussen vreugde en verdriet wil met jou de bloemen zien de vergezichten in de wolken het gras dat buigt in…

Honger

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 822
klavecimbel op mijn zenuwbanen verleidt mij als een alfaman met Spaanse zwier maar ik eet niet want als ik eet krijg ik doorligwonden van het slapen op vergeten zwachtels van oud zeer krijg ik wintervoeten van het waden door ijskelders van verdriet kniehoog het wassend water van verbeten pijn hoger nog de wanhoop van de onmacht geen grens…
Greet Mariën22 november 2010Lees meer >

U.T. Delfia

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
Delfiaweg In Hoogkerk, aan de Voet van Vierverlaten, En kijk ik als een Aankomend oude man op De grens van mijn Pensioen terug op Mijn jeugd, mijn Kinderleven van toen…

DE WONING

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.304
hamer roemt, Het goud, waaruit het is gesmeed, De vinger, die zijn drift bestreed; Opwaarts, gebeeldhouwd in het groen, Een eedle boog, een fier festoen, Zinvol omslingerd, los en slank, Door 't krullen van een wingerdrank; En zo, getooid met tuil en tak, Welft zich 't lazuur van een licht dak, Dat omgebogen, rein gerond, De grens…

Arcanum XVI De Toren

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 627
verkruimelen de wankele muren van mijn zekerheden ik ben herboren, uit chaos en verwoesting in felle barenskramp gestoten uit de knusse schoot van geborgenheid bevrijd uit het prangend keurslijf van juistdenken sta ik in het puin, naakt en kwetsbaar maar onverschrokken richt ik de blik op de verre einder die de nieuwe grens…

De zeewaterse kou

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
ik zag ze allemaal passeren in condens rond het stoffelijk element hebben zij zich gedrapeerd soms herkenbaar als mens zij vormen naast elkaar de grens tussen vochtig en blauw waar luchtig transparant de warmte laat schieten tegen de zeewaterse kou wordt dit toekomstig reizen het verblijven in moleculen waaruit je bent opgebouwd eenmaal…

verre blik

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
de verre blik in jouw ogen kijkt voorbij het felste licht om daar dromen te dromen die haar het hart vertellen over wat ons elkaar vinden deed de verre blik in jouw ogen kijkt voorbij de grens van tijd waarin wij ooit samen waren wij elkaar lief minnen konden zonder dat de wereld het wist de verre blik in jouw ogen kijkt voorbij de…

Kind (voor Ruben)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
Het kind dat met wakkere beentjes fier, Het verse gras opschrikt, en zonder te wijken, Altijd rent voorbij de wind, en mij na laat kijken, De onrust in mij, een gulzig altijd wakker dier Niet te achterhalen tijd, wiens honger graag Verslikt, verslindt alles wat weerloos lijkt En kerend wendt, geen grens bereikt; Voor iedereen te snel…

Leidijken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 519
hoogveen weg zou stromen drassig moest het hoogveen blijven vreemde legers te verdrijven ondoordringbaar bolde waterlinie Westerwolde achter leidijken op schansen soldaten bewaken en kijken dat die dijken niet bezwijken weggegraven het begeven in onze dagen is het veen weg de dijken gebleven de leidijk langs Barnflair bij Bourtange aan de grens…

Licht hautain

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 466
aanslagen van tijd zichtbaar waren in haar verschijnen waar geroezemoes de boventoon voerde lijkt stilte nu de overhand te krijgen uit pure verbazing om het vreemde gebeuren zij pareerde innemend de blikken koos haar moment toen zij alle ogen en aandacht op zich gericht wist haar stem had het zangerig accent van over de grens…
wil melker21 januari 2021Lees meer >

Buitenwerfs

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
Geschoren schapen warmen zich in de zon schaduw onder de schuine bomen een badkuip gekanteld tot trog de dijksloot een lint roodalg afgebladderde borden op de grens water en land het kabbelen knabbelt aan het talud langs het kruinpad kraagt gras ik wandel langs het wijde water hier gieren geen banden soms op zuidwester dagen de…
Zywa14 mei 2021Lees meer >

zoals hij me raakt

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
hetgeen ik altijd met humor wist te omzeilen maar klaarblijkelijk is het gebeurde zo intens dat mijn gevoel bij de uit en inheemse nachtschade kan worden gevoegd deze begoocheling klettert als ijzel langs mijn doorleefde aanwezigheid en geeft me de les waarbij ik altijd de aftocht nam doch wat me bevreemd is dat mijn onder en boven grens…
elze2 november 2022Lees meer >

ChatGTP

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
antwoorden een computer met eindeloos geheugen verbindt de geschiedenis met het nu door ideeën sneller dan snel te delen stimuleert zij de creatieve mens in haar schaduw schuilt ook het gevaar van vervagende wijsheid en fouten door waarheid die wordt verwrongen waardoor ethiek geen grenzen meer kent wie stuurt haar stroom en stelt de grens…

Warmte

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 551
Ik was voor een paar weken over de grens In het land waar men leeft als god in Frankrijk Ik verzeker je, de omgeving geeft een weidse bevrijding Maar door de vorst beperkte de temperatuur intens .…

Het Sterven van het Geluid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 320
Mijn focus verscherpt zonder dwang of grens, waar intentie als licht mijn hele wezen omvat. Ik voel mij gedragen door iets wat geen naam verlangt, waar de wind mijn wangen raakt en geluk zich aandient zonder aankondiging. Voor heel even verdwijnt de wereld. Er is alleen het naderen van inzicht.…

Dierbaar gemis

netgedicht
2.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.436
Mijn gedachten dwalen naar de grens waar tijd vervaagt en je weer dichtbij bent. Ik koester weemoed als een kostbaar kleinood, een bewijs van wat voor altijd waarde houdt. Zo wordt de pijn een stille vorm van liefde, een ademhaling die de zachte ziel behoedzaam voedt.…
CB13 januari 2026Lees meer >

Openheid

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 379
Wat ooit voelde als een noodzakelijke afstand tussen mijn huid en alles daarbuiten, blijkt nu een verschuivende grens te zijn die ademt en licht doorlaat zonder zichzelf te verliezen.…
CB1 februari 2026Lees meer >

Wat boven blijft drijven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 48
Het leven bespaart ons niets: namen, van de ene op de andere dag, weg, de verre grens waar mensen worden geteld, het water dat een dijk vergeet en tot in de kamers klimt. Wij weten hoe zwaar een dag kan vallen op een vermoeide schouder. Toch, als het water zakt, komt er iets boven dat niet verdronk.…
Cor Koene21 oktober 2026Lees meer >

Dodende liefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 644
Is mijn laatste grens van het leven in het zicht, omdat ik voel dat ik ronddwaal in niemandsland, dat de grens van het verleden achter mij ligt, en ik ronddool zonder een geliefde aan mijn hand! Als deze dodelijke liefde mij komt halen, ik mijn ultieme ademtocht uitblaas, wil ik dat mijn laatste zucht, zachtjes naar de hemel stijgt.…

Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen

poëzie
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.385
Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen, Dat kleine ding, zoek onder wolk-ruïnen; Dan 's morgens staat, bij donder van lawinen, 'T kosmisch sonnet van kleuren en van lijnen: Grens tussen blauwe, onwereldse kwatrijnen, Hangt smal een wolkenstreep, geel als lupinen; Omhoog, omlaag wijzen, aardse terzinen, Sneeuwtoppen rood, en glooiend…

Wintervooravond

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 880
En komt de ruiter langs de landweg aangereden: Odin op Sleipnir, stijgt af om zijn oor te leggen aan de grens van lucht en aarde. Daar valt bewijs te horen van wat is geweest, is en zijn zal. Hij knikt. Hij weet.…

Vrije liefde

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.287
zelf volg ik altijd alle trends ik ben gewoon geïnteresseerd waar ligt telkens weer de grens en wordt gedrag geïmiteerd de kunst heb ik afgekeken moet je zeggen het geriefde nu wil ik taboes doorbreken en bepleit de vrije liefde allereerst de markt verkennen ja, binnenkort is het normaal simpelweg een tijd van wennen we willen dit toch…
Marianne10 april 2007Lees meer >

Op de zoden en het striemen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
Plots sta ik buiten het weer stormt me intiem ik was net heel hard over de schreef gegaan het striemen van harde regen doet me uitwaarts treden uitwassen op mijn huid sporen van de uiterste grens tot waar een mens kan gaan alsof ik er aan doen kan bliksemen mijn benen tot aan de grond, de afgrond veroordeeld tot de zoden ontdaan tot…

Zeester

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 588
(voor Bob van Tiel) Blind en te broos zijn wij voor de ware vruchten van de geest, nieuwe heelallen doemen op in jouw onbevangen oogbollen van profetessen uit een ver, onzichtbaar gebied, blind ben ik, om te zien waar jij uit voortkomt, grens ik wellicht, maar kan niet spiegelen wat op zich te breekbaar is, te zacht, of het kan in stilte…
Joanan Rutgers10 september 2009Lees meer >

Identificatie

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 807
Vanuit een trage schoep van lentewinden staan de bomen slapend, gras groeit in bewogen vlagen, passie gloeit in kippenvel wat over water rent tot aan een grens waarin de oever zich herkent, tekening van passie op de huid met scherpe naalden van weleer in duizend sterren, gekleurde lampioenen waarin liefde hoort, waarover helden…
pama15 april 2010Lees meer >

sociale discriminatie

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 896
Waarom leven met een grens. Voor mij is iedereen een mens. Waarom leven, op een wereld o zo groot. Uiteindelijk gaat iedereen toch wel dood. Waarom leven. met een visie of een doel. Laat gewoon de boel de boel. Waarom zijn we met zoveel, waarom zijn we met zoveel. Was dat ooit zo bedoeld, waarom zijn we met zovelen ?…

Als het goud is verwond

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 816
Facet in de glorie der zomer, stilte beroofd zinloos vreugde Staren in geheimen van oudsher, het blad dat de wind verheugde De ontbering van warmte, bij nachtelijke koude zeeën Marteling van geloof in alle, grijpt elk contact buiten leven Herkenning van oude magie, als verwarring van de grens Dromen lijkt een pijnlijk fobie, eeuwig zwart…
Marcel12 augustus 2013Lees meer >

Opperdepop

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.087
Of beter nog: op paarden de grens over galopperen. Harder, harder! De wind slaat haren tegen de oren, lantaarnlichten vliegen. Lucht is water waarover je in een speedboot scheert. Hoger, hoger! Met spuitbussen op de wolken schrijven. En dan de liefde bedrijven. Tot we niet meer kunnen. Geen paniek. Morgen is het donderdag.…

Arcanum XVIII De Maan

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
stuurloos stroomafwaarts naar het onzekere onbekende als maanstralen priemen door een gat tussen de wolken verbleekt de nacht tot onwezenlijkheid want maneschijn is schijn weerspiegeling die terugkaatst op het zwarte water op de linkeroever blaffen honden op de rechter huilen wolven in het woud wild en tam in koor de grens…