1045 resultaten.
Zeven dagen zonder jou..
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
867 Een paar mooie dagen gingen snel voorbij,
maar jouw vertrek kwam zo snel dichterbij.
Voordat ik het weet ben je gevlogen,
zal ik ze moeten missen, je mooie ogen.
Ik probeer te beginnen met aftellen,
in de hoop dat de tijd gaat versnellen.…
Zonsopkomst
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
605 Het licht is lichter nu
schaduwen verdwijnen
jouw liefde speelt een taalspel
ik voel het nu
er is meer dan ooit
maar later vertrek je
zie ik je nooit meer terug.…
waar de zon aan overuren doet
gedicht
2.0 met 169 stemmen
29.427 Aan de zwaluwen zijn mijn stallen verhuurd,
zij worden mijn liefste vertrekken:
de balken krijgen sieraden, in die
weelde kan ik tijdeloos verjaren.
Hier voer ik een stil bewind: als een
kamerheer ben ik in de vrede thuis.
-----------------------------------
uit: 'De wijzers bij elkaar', 1974.…
Spiegelstad
gedicht
3.1 met 10 stemmen
3.259 Schepen vertrekken naar daar
waar de zee.
Nu staar ik uit het raam, gestaag
valt miezerregen.
Roodborstje wat ben je mooi!
Hoor het lied der zilvermeeuwen
over lang verlaten havens.
-----------------------------------------
Uit: Sloop de stad met tedere woorden, 2009…
Brief van een korte dode ruwe bolster
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.238 alleen mijn geest spreekt spontaan
naar hen die mij het liefst zagen gaan
denk niet dat ik bang was voor het leven
want dan heb je ‘t mis
wel voel ik vreemde trekken op mijn smoel
maar ben heel tevreden weggevlogen
een mooier slot kon ik niet wensen
was goed uitgerust en had geen pijn
in tegenstelling met veel andere mensen
was mijn vertrek…
Grensland Lauwersoog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
592 boos
Zijn als wij tussen hen door
Voorzichtig de dijk oversteken naar
Het duinland met zo veel verschillende
Bessenstruiken, grensland tussen
Oud en nieuw, zand en zout water,
En dan het orchideeënpad dat
Ons kilometers door het landschap leidt
Waar de eenling en de massa zichtbaar recreëert
Terug naar de haven waar vissers vertrekken…
Rembrandt: De Heilige Familie, ets
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.795 Wat angst welde in zijn hart, dat eensklaps hij ontliep
Het warm vertrek, waar aan haar boezem 't wichtje sliep
Zacht in haar arm en van haar kleed de wollige vouwen?
Zag in haar ogen hij 't geheim, voelde hij 't beven
In haar omstrengling: voor 't uit háár gegroeide leven
Liefde zo teer, zo vreemd, als nooit een man verstaat?…
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 De tijd voor vertrek is opgeheven,
bovenleidingen teren koolzwart
de hemel verbonden met stilte
naar grijs verstreken.
Een baanvak stopt voor rood licht.
Er woedt een storm van ijzer
bleek bacchanaal geknoopt om
het roekeloos eiland lijnen dat
als een zwaar lichaam zwijgt,
verzonken in dronken slaap.…
Vita mortalium vigilia
poëzie
4.5 met 2 stemmen
938 ’t Gaat alles u begeven,
Waaraan uw hart blijft kleven,
Dra roept de dood: "vertrek"!
Een nachtwake is het leven,
Dat elk zijn ziel bereid’!
Want o! er staat geschreven,
In ’t woord aan ons verbleven:
"Op tijd, volgt eeuwigheid!".…
Vakantieblues
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
710 Ik heb de dagen vervloekt
Steeds de uren geteld
Mezelf weereens verwaarloosd
Geen mens nog opgebeld
De afwas laten groeien
Het huisvuil opgespaard
Heel ongezond gegeten
Lang voor mij uitgestaard
Mijn badjas aangehouden
Een paar dagen
Misschien zelfs meer
Onzichtbaar voor de wereld
Verstoppen, keer op keer
Na jouw vertrek direct al
Een…
ontroering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
542 ontroer(ing)
zonder mij dacht ze, ze is mijn
hart dat me beweegt, me complimenteert,
me laat verdwijnen als de massa waakzaam
scharrelt langs hun eigen inbreng
ze dwingt aan op mijn vertrek, legt
een zilte vilt op het voorhoofd en dirigeert
mijn adem langs de finish die ik nooit zal halen
steeds harder slaat haar betoog in het ritme
waarmee…
Subliem intiem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 d' Adelaar voedt zijn jongen
de zee kleurt rood
de maan kiest kleur
de Oude Stad, heel mooi verlicht
inspireert tot gedicht
Dalmatiërs hebben zich
op de reling van de vis-
sersboot reeds verschanst, klaar voor vertrek
De Strada in de zon
Vele beelden in de tuin
schilderijen aan de muur
d' historische stad lacht
In het spoor van elke nacht…
zonovergoten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Aan de oever wisselt vandaag een groep meerkoeten
Als bladeren op de wolken op het punt van weer vertrek,
Ik aanschouw ze en voel een soort met ze mee moeten
In mijn hart voer ik met een van hen een open gesprek.…
Het Huwelijk
netgedicht
2.4 met 27 stemmen
1.302 In de verwevenheid van onze twee levens
bewaak ik de drempel van mijn eigen vertrek.
Niet uit afstand, maar om weer te kunnen geven,
omdat ik in de luwte pas echt bij je ben.
Dit verbond is een dans op een dunne draad,
tussen de diepe liefde en de noodzaak aan rust.…
Tussen Zijn en Separatie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
733 Later, het verdwijnen
zonder vertrek.
Een lichaam
steeds doorschijnender
Een gezicht
waarin niets nog
blijft rusten.
Geen nacht.
Geen ochtend.
Alleen het onafgebroken
licht op haar huid
zonder grens.
Geluid tegen leegte.
Elke beweging
hard en eenzaam
in de ruimte.
Zelfs herinneringen
terughoudend
geworden.…
Mijn Lieverd
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.922 en briesend
als een dolle uitgemolken koe
stormt zij neusbloedend
steeds weer op hen toe
En als beide partijen zich
moe gestreden neder zetten
de schaafwonden likkend
om het bloeden te betten
en elkaar de besmeurde handen
helpend aan te reiken
Laat zij zich even gaan
en laat haar ware aard blijken
Glimlachend wuif zij
het vertrekkende…
Ik kan je aan
hartenkreet
3.7 met 30 stemmen
2.285 Ik vond een blonde haar
op de bank vandaag
het glas waar je uit dronk
staat ongeveer op dezelfde plek
als waar ik het volschonk
een uur voor je vertrek
Ik zie de lipafdruk
van een dag geleden
stille getuige
ik eindigde ontevreden
Je zette er een punt achter
Omdat je me zou kunnen kwetsen
Jij maakt je zorgen
Ook al voelt het voor jou…
Rijmloos alarm
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.102 Net als zij keek moeder in de rondte en zag de afmetingen van het vertrek waarin ze haar laatste tijd zou doorbrengen.…
Staat van Verstikking
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.124 Ik vertrek.…
de kadans der duizenden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
930 duizenden voeten galmen in de nacht
verschrikte ramen daveren bij hun naderen
trachten zich te ontrukken aan hun sponning
in een roes ongeremd mee te marcheren
beginnen mijn benen onbedaarlijk te trillen
vurig gegrepen door die vreemde kadans
vertrappelen onbeheerst mijn gekoesterde rust
tot ik eindelijk het verzet moe soldatesk vertrek…
LENTE OP DE TUINDERIJ IN WOLFHEZE
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
523 En ik keek
op de tijd en zag dat het tijd
was om te vertrekken, terug
richting het station, terug
naar het verblijf, terug
naar onze huizen toe...-…
De Bij in Mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
942 Uitgeput na ontvangen liefde en verlangend naar meer,
lonkend, selecterend neemt hij weer deel aan de korfs vertrekkend verkeer.
In casuïstiek hoe te blijven bij die prachtige bloem,
en heftig verlangend zo klinkt zijn gezoem.…
GOUDEN KOOI
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.201 Op een ochtend is de koning ziedend van onmachtigheid
Het prachtig vertrek is omgetoverd tot een vernielde vuiligheid.
Een slinkse wachter bezat het sleuteltje en aanhoorde haar woord
Beiden de laan uit, rennend naar een prachtig mooi oord!
Genietend van het leven bij dag en dauw
Een poppetje veranderde in... een vrouw.…
Doolhof
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
593 nooit meer opengedaan
En dan ineens, warempel
Begin ik het te begrijpen
Begin ik mijn leven
te verstaan
Het einde is nog niet in zicht
Het is net donker
en nog lang niet licht
Vandaag is morgen niet
morgen niet vandaag
Ik sluit mijn ogen
omarm mijn verdriet
Straks zal ik slapen
Zometeen heb ik rust
Ik pak de trein
en vertrek…
pretpark
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
902 Jaaaaaa met z’n allen naar een pretpark
Vroeg vertrekken zijn we de files voor
We zijn er bijna daar staan we plotseling stil in een rij een file noemen ze dat
Eindelijk daar aangekomen om een kaartje te kopen
Staan we weer in de rij de populariteitsrij
Maar niet getreurd eenmaal binnen
Eindelijk kan het avontuur beginnen
Bij de eerste attractie…
Ode aan de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
544 Wanneer regen overgaat in sneeuw
en de vijver langzaam in ijs haar rust zal vinden,
wanneer de laatste ganzen vertrekken voor hun lange reis,
beloof mij dan een nieuwe lente, een nieuw begin.
O zuidenwind, breng snel de moegevlogen ganzen terug,
laat sneeuw en ijs smelten voor nieuw leven.…
Busreis Honduras
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 De bus kon verder
Drie uur na vertrek
een gekookte maiskolf
op de plas-pauze-plek
We kwamen op bestemming
Stramme benen, zere rug
Een paar dagen rondkijken
dan dezelfde weg weer terug…
In het stille licht van herinnering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
241 In dit afscheid schuilt verdriet,
maar ook de zachte echo
van liefde die nooit ophoudt:
moeders vertrekken niet voorgoed,
zij verhuizen naar verhalen,
naar foto’s vol leven, vertrouwelijke gebaren,
naar dat fluisterende stemmetje
dat in je gedachten spreekt:
ik ben er nog.…
Solo (java)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.020 De poort is een doorgang zonder deur
een boog van haveloos pleisterwerk
waarachter een immense leegte schuilt
het ommuurde paleisterrein
Koetshuizen, galerijen en een enkele toren
relikwieën uit een roemruchte tijd van weleer
wel honderd rijtuigen die er paradeerden
vertrekken verlaten, de ruiten
gebarsten
lange tafels waar Soekarno…
Verhuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 Tussen vertrek en aankomst
groeit de maalstroom.
De dromen mogen blijven, ze reizen
met me mee. Ik hang aan het leven, ik ben
een migrant. Ik wil overal thuis zijn, daar
ben ik, iemand.…