Alle inzendingen over weemoed

1304 resultaten.

Sorteren op:

Casa del poeta tragico

gedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 7.170
Bij het forum op de trap, dicht aan een kratertrap waar zwavel suist of in de wanden waar een weemoed huist. Er is een nacht, een landschap waar geschiedenis werd ongelegen. Zij liet de droefheid achterwege. ----------------------------- uit: In gedichten, 2004…

het trage net van de zee

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 570
regendruppels vallen in zee de wind drijft mensen huiswaarts ik keer noch richt mij verder naar vragen, luister enkel naar weemoed en verdwaal tussen geruis, de mond verlaten sinds het afscheid ken ik de weg van de regen en hoe meer ik waai hoe meer ik tot zwijgen kom ik wil de vloed staande houden, de meeuwen die in zilte plassen de…

Hollanders

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 810
ze aardappels rooien die roestige ijzeren mannen op gebarsten houten klompen met een kenau achter het fornuis als ze dampend worsten eten schildert een man met een oor hun geweten achter een ezel in het land van de blinde koning genieten de meiden van vette aal staat de dorpsgek weer voor paal door een ingesleten huisvlijt en weemoed…
mobar28 oktober 2014Lees meer >

Raven en zwanen

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 626
betekenis van zwarte vogels boven het veen tijdens de herfstnacht en ik verzamel de kornuiten als zangvogels van tegenspoed in een obstinate droom hoe ze jouw graf hebben verlaten met het geluid van dode boeken ontmoedigd op weg naar de zon in hun duistervlucht over de meren waar zwanen dromen over dronkenschap en het lied dat hier weemoedig…

Achter mistgordijnen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
telkens als ik wolken veradem smaakt lucht naar grondig water klinkt tijd tussen vroeger en later in cadans van lijdzaam metrum dan voel ik weemoed wellen fijne druppels door poriën gaan blijf ik achter alle bomen staan om drentelloos te versnellen tranen keren tot condens weerom met zilveren sluiers die 't gezicht verhullen, want alleen…
Iniduo27 december 2015Lees meer >

Accordeonist

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 633
Ik gaapte hem aan alsof hij een godheid en een grote magiër was, wat hij vast ook was, waardoor de laatste muziektoon mij voor altijd met weemoed vervulde en ik er zelf op mijn manier achteraan holde.…

Menselijke vriend

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 679
Het is niet minder mystiek omdat het uit het hart komt die bruisende liefde van de Wolga waar de wolven huilen in het bos en ik van mijn tranen jenever maak nu mijn boek geopend door jou ademt over het verlangen naar jouw torso het steigeren van jouw liefdeszwaard terwijl mijn weemoed snakt naar zuurstof bezweet in mijn eenzame zomerbed…
mobar9 juli 2017Lees meer >

vergeef de wilde kat zijn beten

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.303
vergeef de wilde kat zijn beten als eenzaamheid de overhand mocht krijgen begint de wilde roos te bloeien de meidoorn geurt haar kleur is rood of wit violen spelen in de tuin met licht jasmijn blijft aan de strijkstok hangen de weemoed om het alledaagse leven 'wie er passeert, wie er blijft hangen' is niet te overbruggen met een stukje tuin…

Ogen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
genieten is landschapswaarden, lijvige heuvels ruige rivieren, bibberende beken bomen die langs lanen staren bladeren melodieën logboeken vol groen en in het bij je zijn klinkt een lied van hetzelfde gezicht ogen die naar een verte staren is ze nog wel bij ons, de vlinder laten we haar gaan voor nieuwe vreugd gezond verstand kent weemoedige…

Het hart van de hoge bergen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
O stroom van zoete geurige magnolia weemoedige adem in de avondzon stralend wit zweefden de dichters overal anders strelen we de veer het papier het doek terwijl ik mijn tranen uit de ivoren toetsen voel stromen en luister naar de armzalige toon want wat is ons loon als de liefde is uitgedoofd om in duisternis verder te…

Elle dort...

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 557
in haar droom is zij weer de prima ballerina die danst op de planken van de mooiste theaters in het land het timbre in de stem van de zanger maakt mij ietwat weemoedig en confronteert mij met het gegeven dat het leven soms in één tel op z'n kop kan worden gezet de pijn is dan voor heel even mijn pijn maar dan vraag ik me wel af van '…

Mystieke ontmoeting

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Ergens in het stille bos koeren duiven, ik loop er in dichte mist gevangen, zie hoe ijspegels, die aan bomen hangen, zacht en weemoedig rinkelend wuiven. Bij het ven zie ik plots mijn vader staan, op het ijs liggen dode meeuwen, heel lichtjes begint het te sneeuwen, vader kijkt mij doordringend aan.…

Afscheid

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
De eerste gele blaadjes vallen al, ze maken me droevig, ja weemoedig. Het omgekeerde van de lente met bloesems die de bomen sieren. Zo gaat het ook met mooie dingen in dit leven, we moeten loslaten wanneer de tijd daarvoor gekomen is. Niets blijft voorgoed en mensen worden ouder, trager, vergeten ook wat hen ooit boeide en doet leven.…
Adeleyd5 september 2024Lees meer >

Zonnetje

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 271
Maar zonder zon was er geen ademzucht Geen liefde haat geen lente in de lucht Geen hier of nu geen overkant of ginder Beloftes bloeien op in onze breinen Maar krijgen zelden vaste voet aan grond Belijden loopt gesmeerd met volle mond In weemoed ziet men ze alras verdwijnen Ons streven is een godgegeven wonder Ons falen is hermetisch ingebed…
Nino23 maart 2026Lees meer >

zomeravond

netgedicht
3.2 met 173 stemmen aantal keer bekeken 43.672
Avonden weemoed waaien door mijn haar, De zilte wervelingen op het strand Vloeien als lucht en aarde in elkaar. Het wrakhout sluimert langs de duinenrand. Hoe lang is het geleden dat ik naar Dezelfde wereld keek, hetzelfde zand En zorgeloos hier speelde ieder jaar. De zee schuimt eeuwig eender op het land.…
melchior16 februari 2005Lees meer >

de nieuwe tijd

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.282
ik tel de zegeningen van de tijd verdwenen zijn de uren van vervelen met verre vrienden kan ik ‘weemoed’ mailen een MP3 verdrijft de eenzaamheid de video verstilde tot mijn spijt een DVD zou alle wonden helen een Xbox waar ik dagen mee kan spelen al kom ik nooit als winnaar uit de strijd de magnetron ontdooit het hardste ijs in tram en…

ongeboren vrucht

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.080
morgen is mijn jaar verleden al waar eerder de zon ongevraagd doch gestaag de stille dood heeft doen intreden de herfst heeft haar mantel laten verkleuren en verteren terwijl ik zwijgend naar binnen kantel om de sluipende donkere dagen te eren het is loven met voortschrijdende weemoed uit dankbaarheid, nog zo vaak gepaard met ampel…

Tijdloze schoonheid

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.683
Ik meende je te zien in een slanke vrouw met warme ogen op een verre weg langs het tijdloze water helder en diep En ik meende je te horen in de stem van een engel een lach van broze weemoed het ruisen van abelen de zang van verborgen vogels En ik meende je te herkennen in een elf met haar als zonlicht een gewaad van sneeuw in de geur…

vragen maakt onvrij

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.350
waarom wandelt een bejaarde stoer vier dagen uit vrije wil voor de zeventiende keer al tussen massa’s anderen op een uitgestippeld parcours de drieëntachtig gepasseerd vlogen ze hem aan uit Tel Aviv hij treinde meteen weer terug dank u ja nog gezond en vief met na zijn pensioen weemoed naar het oude werelddeel waar hij mee was vergroeid…

De lege stoel

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.923
Ze ziet dagelijks zijn lege stoel waar hij altijd zijn krant zat te lezen, en krijgt een weemoedig gevoel omdat het nooit meer hetzelfde zal wezen. De kinderen komen soms thuis, maar zijn er alleen op bezoek. De rest van de dag is ze alleen in huis, staart voor zich uit naar die lege hoek.…
moeke26 februari 2004Lees meer >

Dag & Nacht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.048
Proef de weemoed, menig ander ging je voor. Het is de vlucht van zorgen. Lik de lafheid, ik moet er echt vandoor. Het is de vlucht van morgen. Ik draaf als een Berber door de bergen, zeef de sterren uit de nacht. Ik vind wat jij probeerde te verbergen. leef op ieder anders kracht.…
rival6 februari 2006Lees meer >

rozen ontsprongen?

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.234
ze kruipen uit de knop zonder naam adres misschien aan de nu dan witte jurk wuft ontsprongen een zwak moment van weemoed gebloemde herinnering hartstocht siddering poste restante uit het portiek kan ook een vergetene uit voor- of achterland die prikt in het telefoonboek…

Vannacht dwaalde ik

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
vannacht dwaalde ik door het bos van het stilzwijgen waar de bomen weemoedig aan de heimwee knaagden de kruinen hoofdschuddend zichzelf miskenden en de bladeren - veel te vroeg - hun laatste greep verloren ik zocht wat rust nu de spanning met rasse schreden als schokgolven mijn lichaam kwelde er was een open plek een bron van helder…
merel11 november 2008Lees meer >

De tuin

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 735
Hoor hoe de luchten luid klinken, gevuld met vogels die droomverloren ergens niet meer thuis zijn, maar toch hun weemoed niet de boventoon laten voeren. Hoe ze al is het nog niet zo heet op dit ogenblik, vertellen over het zonnige zuiden en hoe ze over enkele maanden daar weer naartoe trekken. Hun hart is nu al onderweg. Luister maar.…
Adeleyd18 juli 2009Lees meer >

De herfst kruipt door de kieren

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 532
De weemoed glanst me tegen in de ruiten van de overburen. Ze doen de luiken vroeger dicht en willen weer alleen zijn in het grote huis dat niet alleen beschutting biedt tegen de koude die opnieuw de zon bestrijdt; ze willen ook geborgenheid en wijze woorden. De herfst doet weer de zin verstaan.…
Adeleyd2 september 2009Lees meer >

Alles bekoort en verleidt

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 582
De legkaart van het hart is een troef met een bedaarde hunkerende kleur zonder arrogante onverschilligheid of regenachtige weemoed. De dag geeft weer een dichterswoord. De oermoeder bestiert de dag de seringen bloeien welig er huppelt een kind tussen de bloesem. Ik voel me goed bedeeld.…

De tuin

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 629
Hoor hoe de luchten luid klinken, gevuld met vogels die droomverloren ergens niet meer thuis zijn, maar toch hun weemoed niet de boventoon laten voeren. Hoe ze, al is het ook nog zo heet op dit ogenblik, vertellen over het zonnige zuiden en hoe ze over enkele weken daar weer naartoe trekken. Hun hart is nu al onderweg. Luister maar.…
Adeleyd23 augustus 2011Lees meer >

Na ons afscheid

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
Eens als ons afscheid lang zal zijn en van ’t weerzien wij niet weten dagen vervulD van weemoed en pijn tijd in angst en zorg versleten zal dan onze liefde hoogtij vieren weten we dat toch de tijden keren dat wij elkaar met bloemen sieren in die tuin van paradijselijke sferen leven zal daar opnieuw beginnen daar in die wonderschone stad…

septembergedachten

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
zijn het de kleuren geel bruin rood of is het de geur van verschralend blad dat me zo weemoedig stemt?…

- Branderige fleur, vlammend van kleur -

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 939
Verlaten sneed een voorlaatste diepte, scheurde lucht om te ademen, branderig van geur brandde de ziel het weemoedige hart, sprong als een hinde over nissen van kleur. Enerverend bedelde zoektocht naar een oplossing, huilde weerstand als een kind in hem, tranen zacht..…