14122 resultaten.
Hissarlik
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
6.822 Het landschap zegt men
is niet veel veranderd.
De Skamander doorsnijdt de vlakte.
De zee is grijs - het waait.
In gedachten zie ik in de verte
honderden Griekse Schepen
hoekige contouren langs het strand.…
Eénoog
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
7.626 perspectief wenkt naar Eenoog
die taalt naar gebaren in golvend
landschap de verte licht trillend
op door vuurtje dat loopt naar boog
die spant als vers gebakken lucht
de vulkaan werkt als een paard
ruzie slaat uitdrukking die staat
voor het vrije woord op de vlucht
sluit het alibi terwijl de schrille gil
doordringt in het land van niemand…
Stroming
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
795 Klimmend tot grote hoogten met beleid,
In de psyche van mijn persoonlijkheid,
Wordt het landschap leger,
Kalmte omarmt me teder,
De inzichten die naar binnen willen,
Bouwen druk op en doen de ventielen trillen,
Laat de wijsheid maar naar beneden stromen,
Vruchtbaarheid geven aan alle planten en bomen,
De stroming is voelbaar in mijn…
gewichtloos
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
730 keer op keer
wacht ik op het woord
dat mijn dagen zal laten
opengaan
als een landschap
dat danst uit spiegels van
honderd bomen en zeldzame
bloemen, wijd uiteen
het mag zelfs regenen
in mijn oor of tijdens lange
nachten
en wanneer het sprookjesbos
is vastgebonden met touwen van
ongeloof
dan nog word ik je lief
heb ik je…
Lenteschoonmaak
gedicht
2.9 met 11 stemmen
12.442 luwte van het bos als een
woesteling tekeergaat: mijn ziel
zich snijdt aan het breekbare, messcherpe
groen van jong blad, door tomeloze
vogeldrift word overmand en vertrappeld,
binnenstebuiten gekeerd door de
goddelijke geur van kamperfoelie,
gekraakt en schoongeschraapt
door de weerloze zachtheid van dit
uit koude dromen ontwaakte landschap…
Licht onder de hersenpan
gedicht
2.2 met 64 stemmen
15.801 Van dit landschap zie ik wat bloesem op een tak
van een - alles bij elkaar genomen -
verbluffende kersenboom.
Van je gezicht zie ik de komma, rechts,
vlak naast je mondhoek.
---------------------------
uit: 'Buigzaamheden', 2002.…
Drenkeling in de binnenzee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
601 richtingloos rond
klemt zich dan vast
aan zijn levenstaak
lijkt niet te beseffen
dat ook dit een gril is
van weer voorbijgaande aard
dat er nog genoeg tijd over is
om niet zomaar weg te kwijnen
in deze zelfgekozen binnenzee
wijl hij drijft op golven
van pure vergetelheid
vluchtend voor het leven
en speciaal de pijn
ligt het landschap…
Zaaitijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
431 waar de wind ergens uit waaien gaat
tussen duin en zand en stengels gras
waar het landschap op een kier staat
ontbloot in wat aarde
daar zaai ik de kiemen van wat nieuwe verzen
schuchter verlangend zullen ze daar groeien
gaaf en broos in ademloze uren
in het zand van de tijd
niet langer verstard door onzekerheden
tot wat onverwacht en zacht…
Slapende vrouw
poëzie
3.2 met 4 stemmen
3.548 De onrust en de lichtbewogen
ontvanklijkheid van hare trekken
zijn weggewist en overtogen
door maanlicht, dat in zachte plekken
gestort ligt over kruin en peluw —
en dekens die haar slaap bedekken
welven het maanlicht tot een landschap,
een keten die zijn tere bekkens
van zilverglans doet overstromen —
hoe lieflijk droomt het hoofd daarboven…
Villa Toverberg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
963 Vroeger kende ik er elk plekje van,
liep ik achteloos door een lieflijk landschap,
besteeg ik met twee vingers in mijn neus
die ene trap, slechts vijftien treden,
was ik vaak in drie tellen boven
en als een steenbok nog sneller beneden.…
Joerten op de Mongoolse steppe
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
629 Niet gesard
naar de mooiste stroom
Een zeer lange weg
van zeven stromen
elkaar geheel negérend
dus totaal verward
Paarden sieren
een mooi landschap van
heuvels en rotsen
Khalkha-Mongolen
afstammelingen
van wereldveroveraar
strijder Dzjengis Khan
Ulan Bator, 2001…
de man en zijn accordeon
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.213 ik zie hem lopen
langs de muren van de stad
de man en zijn accordeon
de ogen in zich zelf gekeerd
Naar de diepte van zijn buik
waar heimwee woont
Het leven tekent ons
denk ik terwijl mijn blik
in hem gevangen blijft
híj is het landschap
van zijn innerlijke wereld
waarin ook ík míjn diepte zie
gevaarlijk en onvoorspelbaar
dát is…
Twee voor elf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Het spoor scalpeert het
landschap
heerst en verdeelt groene
weiden
grijze oorden onherbergzaam
wit
Wagons vol onzinnige
gedachten
stiltecoupés zwaar van
gedwongen zwijgzaamheid
Razen onder lage luchten
en hemelsblauwe daken
van stad naar stad
van klok naar klok
gedragen door geduld van
het ijzeren web
Op het perron staat een man…
Winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 Een stille deken
Bedekt mijn gezicht
Koud tot op het been
Het laatste gericht
Is aangebroken
Dit lege landschap
Heeft geen erbarmen
Ik ben een wrak
Aangespoeld op een helse kust
Verlaten van een ieder
Bitterkou doortrekt mijn lijf
Maar, zie de bespieder
Scherpt mij aan
Zoals ijzer met ijzer
Knerpend en sinterend
Het land kleurt grijzer…
GROTE LIEFDE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
984 Samen kijken naar de hemel
een ster uitzoeken
die boom past bij jou
dat jaargetijde hoort bij jou
dat eten maak ik voor je klaar
dat land is echt jouw land
dat landschap is jouw favoriet
de zee heeft aantrekkingskracht
samen filosoferen over alles
die steen hoort bij jou
die vogel trekt jou aan
dat gerecht hoort bij jou
jouw aantrekkelijkheid…
Machtige mispels
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
836 beslist niet lekker is
Mispelbloemen wonen in een landgoed van blad
de gevelvlag van mijn gemeente kent er één
In populariteit kan zij niet mee
met zowel de appel als (ook) de peer
In tegenstelling tot de gemeente-
vlag, kent het stadswapen er juist twee
Twee machtige mispels als krachtsymbool
als zinnebeeld voor een gezond (cultuur-)
landschap…
Mijn Nederland
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.469 Ik roem uw vrije blauwe luchten
De vette weiden van uw polderland
Uw zeekust, waar de blonde duinen rijen
En de oude toren blikt op het brede strand
Ik roem uw hofstee in ’t geboomd verscholen
De blanke zeilen op het spiegelend meer
Het vredig landschap met de oude molen
De bongerd met zijn bloesems, fijn en teer
Ik heb u lief mijn land om uw…
Verre verten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
861 landschap Bruegelt naar winter
naar het spel van verre verten,
haasje-over
voorbij de horizon en terug.
verloren wegen glooien. ze plooien
naar paarse stilte tot ze dwalen.
en kijk, ginds, in het laatste huis
de ongeschonden winterochtend,
de geur van spek en koffie.…
Het geschenk van leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 tegenstrijdigheden
een golf van liefde
harmonie en vrede
kruipt in 't hart
voorbij het gebroken licht
veel heb je me gegeven
bijna alles
dat het leven geweld
aandoet
zielsverwanten
zoals ik
geborgen
in armen die troosten
opgetild door
adem
die ik herken
zoveel bomen
om mij heen
vredig op de heuvel
van het wijde landschap…
Voor Nono
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.756 soms dromen de stenen
in het licht
van zichzelf
soms staan zij
gestapeld als
muur om een stad
soms liggen zij
als gevelde vogels
op het land
in het landschap
vol constructie
gaan de paden
van de nacht
hun donkere gang
vallen hemel
en aarde samen
in hun schaduw
soms verhardt het water
tot zwarte rots
tegen…
kleine gevleugelde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 vroeg naar
de kleine
gevleugelde
opgeborgen nu
in een
vergeelde map
een nagenoeg
leeg dossier
achtergelaten
in het archief
in schaars vermoeid
papier rust een
klein leven
niemand gaf je
heengaan aan
blinde doodsengelen
hebben altijd haast
je wordt gemist
op grijze
stille dagen
jij blijft in
een zwijgend
landschap…
Prikkeldraad met stroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
357 nu staat er een hek met prikkeldraad en stroom
voor het landschap dat ik geschilderd heb
de geur hing er vol en dicht
onder het licht van de witte zon
de volle bloesembomen; en woei naar verre streken,
ze ademde de kussen
van de witte zon
zullen we het ooit weten
uit welke richting de zwarte vogel kwam aangevlogen
in duistere…
Die grijze mist
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
575 De dagen ruisen de mist trekt gestaag nu op,
toch vervaalt het landschap ook weer.
Elders trekken dagen de natuur weer uit het slob
dat is iets waar ik regelmatig over fantaseer.…
veelkleurig
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
567 kan
een kunstenaar troost en heelt
wat gebroken is
verwoordt vlijmende pijn zonder
te vergeten mens te zijn
hij creëert dromen ook als
niemand kijkt of luistert
zoals Mandela schetser achter tralies
van een verlangend vergezicht
de kunstenaar transformeerde
het menselijk tekort
tot het uitzicht op een prachtig
landschap…
Natuur architectuur
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
841 ik zag hoe jij het
landschap verstrooide
holle paden vervlakte
wegen ontplooide
je bracht rust in de
natuur architectuur
waar het evolutionaire
hart nog driftig klopte
juist een teveel aan
blad maakte brokken die
door de snelheid van leven
vergaten schoonheid te geven
waar rust de balans
had afgesteld trof
hart de mooiste jaren…
Hun laaiend gesprek
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
489 de
stille hoop voor
een vlot herstel
van dit gebied
in de brand was
de immense hitte
van het vuur
allesverzengend
withete emoties
waren loeiend in
hun laaiend gesprek
alleen de punten
en komma’s staan
ontdaan van alle
onzin nog fier rechtop
ook de alinea’s
hebben hun vorm in
vertrouwen behouden
de boodschap
van het landschap…
als ik jouw liefde niet had
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 geen ster nog schijnen
bitter en guur de wind
mij de adem benemen
koud en diepgevroren
zou mij het leven zijn
als ik jouw liefde niet had
bleven bomen bladerloos
was de zee woestijn
vol dorstige oases
stoffig dor en droog
zou mij het leven zij
als ik jouw liefde niet had
was het leven kleurloos
als bloemen van steen
in tijdloos landschap…
in herinnering Boudewijn Buch
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
570 dichters zijn reizigers door het
vreemde landschap dat leven heet
neem de dichter Boudewijn Buch
van hem kennen wij z'n passie
voor dode dichters en verre reizen
tijdens zijn reizen naar verre oorden
raakte hij zo dikwijls in extase
dat het bijna besmettelijk leek
het flirten met de dood en het
onvermijdelijke sterven koesteren
als een…
Wortels van hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 Ik durf niet te meer bidden
Mijn hart lijkt van steen
Gelijk een onherbergzaam landschap van God verlaten
Reikend naar Zijn sturende hand
lijkt de leegte Hem te willen ontvangen
Wil Hij hier nog wijsheid planten, nog liefde zaaien?…
DE BLAUWE STAD (5)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
922 gelegaliseerde vernielzucht
botgevierd op een historisch
landschap waar harde werkers
en nijvere middenstanders ooit
beeldbepalend waren met karig
inkomen wonen primaire levens-
behoefte was soberheid gestaag
opvallende verbeteringen schiep
nu worden vierkante kilometers
bevlekt met hogere prijsklasse
aan te ondiep gekunsteld water
autochtoon…