989 resultaten.
vergane glorie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
772 kijkend in de spiegel
ziet hij de jaren
die rimpels trekken
in zijn hoofd en handen
ouder is hij toch
dan hij wenst en weten wil
spreekt hem de reflectie
vergaan is toch de glorie
kijk nu toch hoe sjofel
geforceerd ook de grandeur
van het ooit goddelijke lijf
dat hij zo graag verkocht
voor deze gigolo oud en moe
wiens ogen eens toch…
Heerlijk relaxen aan het water
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
464 Water streelt de ziel
golven nemen zorgen mee
vrij in het moment
De oever ontvangt mijn
gedachten in een trage stroming,
waar kleine rimpels spreken zonder woorden.
Mijn adem die ruimte maakt, ik los op in de kalmte van het water.
Wind en golven nemen
de laatste spanning mee, als handen
die zacht langs mijn schouders strijken.…
Ontvlieden
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
131 maar knikt als het ware gedienstig, met wat élégance,
doorheen de regelmaat van een rimpelige stroming,
aangemoedigd door reeds menig ontstegen stengel
en met in haar aard besloten wilskracht,
derhalve biedt deze beloftevolle ochtendstond haar
en elk ander groeiend gewas menig ontvliedende kans…
Suikertante
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.468 Ik zie haar rimpels en mijn geschenk.
Zij is rood van de spataders en geeuwt.
Fronsend verbergt ze haar laatste woord.
Haar huid leek op een geploegd veld.…
zittend zinnebeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.150 aanzuigend rose
met zuchtende
meewarige ogen
ziet zij naar het verre
dichtbij
alsof de eeuwigheid
ongrijpbaar spiegelt
langzaam
schuiven haar handen
dalend
met scharende
slanke vingers
langs gladde wegen
en rusten
ten einde
op kleine vlakke velden
de geronde rug
blinkend in een enkel
schemerlicht
telt stippen
rimpels…
aan den oever der wederkeer
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
133 maer nu
drijf ick op de rimpelen,
lichtblaeuwe wateren,
gelijck een stille ademtocht
onder den hemel.
,
alsof den deze
mijne glimlach bemint,
alsof het hooghe
mij wederkent.
.
ja, ick ben ick,
ende voor een corten stond
gevoele ick de bevrijdinge
van mijn wezen.
.…
Vuurtoren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
26 Het draaiende licht kust de rimpels van het water
en brengt troost in de diepe, onpeilbare nacht.
De wind fluistert oude verhalen in het rond,
van verre reizen en veilige thuiskomsten.
In de schaduw van dit monument van hoop
vindt de rusteloze geest een veilige haven.…
overpeinzing
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
646 allesomvattend blijkt te zijn
geen ontsnappen aan
waarheen je ook gaat
je gaat altijd met jezelf mee
naar binnen
naar buiten
naar het zelf dat de ander is
naar de ander dat het zelf is
naar de verbinding tussen alles
zelfs al wil je alles verbreken
de scherven schuiven steeds weer terug
en passen precies in elkaar
breuklijnen als rimpels…
Lugh
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
756 Kan ik je ontmoeten
groeten
om te vertellen
als je vleugels verbranden
je gaat vervellen
verhalen vertellen
over diepte
die diepte
die jij ook ziet
maar ook al klinkt het simpel
ik ben een rimpel
op die oude rivier
maar mijn lichaam
is nog maar net hier
Kijk even verder
als de rest
zomaar een gezicht
een gil
bent u
ik bedoel
jij…
Oude liefde roest niet!
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.325 Jaren vielen weg, alsof we niet al middelbaar zijn, de rimpels, zien we niet, jouw stok en mank lopen evenmin.
Kunstgebitten, doen niet ter zake, de grijze haardos evenmin.…
A Marechiare
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
876 rode mantel van het water
de contrabas en de gitaar
vertelden elkaar hun levensverhaal
verdrongen het lied
van de gondelier, verfden kanalen en vissen
zwart
tot een engel verscheen
en hen zacht troostte met haar stem, hen meenam
naar een zachtblauwe lucht
waar haar glimlach
het geheim van de liefde omlijstte
hoog boven iedere rimpeling…
Ze heeft genoeg aan zichzelf.
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
648 Kriskras in rimpelingen
gleden droombeelden voorbij.
Ze blijven liggen tussen de plooien van de tijd,
tussen glooiingen van een ouder wordend lijfelijk landschap.
In traagheid wordt de nacht afgeschud
balanceert ze tussen
wakker wordend daglicht
beroofd van haar rust.…
Vrede
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Vrede is voor mij
een merel fluitend op het schuine dak
en ergens ver een antwoord horen op een tak,
een vlakke waterplas, plots rimpelig:
een eendenechtpaar met kuikens achter zich,
gemaaid gras ruiken aan een dijk
het carillon dat speelt ergens tegelijk,
een horizon te zien met huisjes, bos en kerk,
of molen en de wieken aan het werk…
Zoals bedoeld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
793 De rimpels doen er eigenlijk niet eens zo toe,
nee, ik word eigenlijk alleen ZO moe
van dat uitgezakte lijf,
dat kan nooit bedoeld zijn,
bij het formeren van een vrouwenlijf.
En kom niet aan met plastische chirurgie,
want dat bedoel ik helemaal niet!…
Dagdromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Voelde tekens en iets van loodzwaar gewicht bijna gezwicht,
ervoer ‘n strak gedicht en opkomende rimpels in dat gezicht.
Ik zag een zwart-witfoto van kinderen nog zonder leed
nog niet hoe de dood haar de toekomstdas om deed.
Ik zag alleen de maan en sterren mistroostig daar staan,
voelde leven gaan naast erge pijn bij die opnamevaan.…
ALS DE WINTER KOMT
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
789 verbonden
met grijs en kaal geworden haar
in hun zwakte, ziekte en zorgen
zo werden zij hoogbejaard
man en vrouw de handen verstrengeld
‘s winters heel dicht bij de haard
hun dagen eenzaam in deuren vergrendeld
d’ ogen ver weggezonken
brillen en sleutels vaak zoek
toch bleef een geborgen gevoel -
met de hulp van een buur om de hoek
rimpels…
Eindeloosheid
netgedicht
2.5 met 77 stemmen
717 Golven dragen het zwijgen
verder dan woorden; schepen verdwijnen
tot gedachten zonder naam, de wind strijkt langs het
rimpelend water als een herinnering zonder begin en zonder einde.…
Het ballet van de fuut
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
300 Spiegelend water
borst aan borst in zacht ritme
zij volgen het licht
In kalmte glijdt de fuut
over het water, zijn beweging zo zacht
dat de wereld even vertraagt, en mijn adem volgt
vanzelf zijn rustige ritme, alsof elke rimpeling vraagt om aandacht.…
Slijtage van het wonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
143 Dan pas zien we hoe het water stroomt
omdat het niet anders kan,
hoe de rimpeling langs de oevers
de tijd met zich meedraagt.
Niet in het buitengewone,
maar in dit trage, open ritme,
wacht het mysterie tot iemand het binnenlaat.…
Droefnis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
902 Jonger in je geest dan
Menig rimpel in je hand
Juicht de liefde die
Je zal schenken aan de
Vreugde van haar lach.
Eens zal hij toch komen
De dag van ongeschonden samenzijn,
Wanneer niemand nog vermag te breken
De band die wordt gesmeed
Rond harten die zingen
Het lied dat Liefde heet…
Mijn handen
poëzie
3.9 met 32 stemmen
7.220 Ze hebben al rimpels en vouwen,
vlekken bruin, die geen water wist.
Ach! Al te groot vertrouwen!
Wat hebben ze vaak zich vergist -
Mijn handen! Mijn handen! Hoe dikwijls
hun schoonst bedoelen gemist.…
Nieuw leven
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
4.896 getijden
Door het tikken van de sikkel
Wiegend door haar rijs en dalen
Omringd door klotsend gulg
Alle kennis losgelaten
Geketend aan het nieuw
Drachtig onderdeel
In een nieuw bestaan
Door zintuigen gevangen
Gebonden door verlangen
Zonder weet van weten
Wat geweten is en wordt
Zinderend vertraagd geluid
Doet horen voelen worden
Rimpels…
Erev Kol Nidrei*
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.003 In haar rug leest men de jaren
en de klok tikt in haar gezicht
de rimpels en grijze haren,
haar broze lichaam vederlicht.
Haar ogenvuur steeds niet gedoofd,
haar verloren Heer hervonden
in de Duitse doodsmachine.
Het goddelijk plan niet meer geloofd
heelt onmogelijk alle wonden:
helpt wel haar leven uitdienen.…
Vrij ervaren
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
716 Er is geen ontkomen aan,
aan de getijdenstroom van de
gedachten, in oervorm ontstaan
en dwingt het leven, in elk
moment, weer op te staan met een
wrange glimlach vaag verborgen
trekken we de rimpels glad,
in het zicht en verwoord
in de dag van morgen
om ze in verzen te bewenen
waarin een vrijelijk ervaren
nooit kan worden vermoord.…
Slapeloze nachten
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.731 Slapeloze nachten, omdat je me verliet
Alleen naar dat grote bed gaan
trekt me nu dus niet
Die ander lonkte naar je, en jij,
je was verkocht
Je zei ik ga nu
terwijl ik de schuld bij mezelf zocht
lag jij bij haar
Slapeloze nachten, omdat je domweg ging
Ze is wat jaren jonger, noemen het
een lekker ding
Oké ik word wat grijzer, wat rimpels…
Het Dansende Meisje
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.512 . -
met de onafzienbaarheid alleen, die van haar voeten
tot aan de horizon onrustig is en glanst,
en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten
rondom haar aan de lucht, - is ze onbedekt en danst
Voorzichtig, als om eerst de bodem te beproeven,
betast zij met de voet het pas ontblote strand,
de rimpels, hard en smal, die er de golven groeven…
Liefde is projectie, zegt de wekkerradio
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
799 Zachtjes streelt ze jouw omtrek,
vingers glijdend door dun haar,
trillend fluistert ze je woordjes,
likt jouw rimpels langzaam af:
maar morgen niet vergeten, was
doen, judo bellen, juf en tandarts,
dan voordeurslot en keukenkraan;
je rug rilt antwoord op haar zucht.…
zomer op het land
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 schelp van zee ronde richels kalk spoelt
aan land geruisloos over het nat patroon
stroomdraden zand traag tij korrels voetschreden
rimpels gedachte is een vorm gebleven zweven
zeepwolken in de diepe hemel
zee is een natte jurk opgeschort schuim
verlangende schrijvers van eenregelige confetti
bewegen papieren naar de kustlijn
een onbesproken…
Het dansende meisje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.581 . -
met de onafzienbaarheid alleen, die van haar voeten
tot aan de horizon onrustig is en glanst,
en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten
rondom haar aan de lucht, - is ze onbedekt en danst
Voorzichtig, als om eerst de bodem te beproeven,
betast zij met de voet het pas ontblote strand,
de rimpels, hard en smal, die er de golven groeven…
Zwaan Kleef Aan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.274 De rimpels in het spiegelglas.
Ras, ras, door elke plas.
Zwanen hebben uilen nodig,
Om te weten welk jaar het mooiste was.…