4932 resultaten.
elkaar zoeken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 gaat het al beter
of voel je altijd nog
de teleurstelling
in wat en wie ik ben
een slechte smaak
achter in je mond
alsof nooit liefde gehad
jij hebt en gekregen
is het gemakkelijker
als je mij iets of iemand
de schuld geven kunt
van wat jij behoeft
is meer misschien
veel te veel gevraagd
wil je liever zonder
of opnieuw met…
Dat wat nog geen naam heeft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Het is nat in Den Haag
het donkert en dreuzelt
zij is de enige die
zich nog staande houdt
ze tuurt over zee
alsof ze hoopt
dat ‘het’ terugkomt
‘het’ dat nog niet weg is
en nog geen naam heeft
de duifjes samen sterk
waartegen is nog onbekend
maar het bestaat
zoals je je verweert
tegen hartenpijn die
zich openbaart
nog voor ze er…
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Ik doe alsof het mij niet uitmaakt
Dat jij mij kwetst keer op keer
Al voel ik mijn hart bonzen
De spanning in mijn lichaam stijgt
Ik blijf zelf geloven dat het goedkomt
Dat jij bent wat ik wil
Terwijl mijn diepe gedachten
Toekomstige plannen langzaam veranderen…
Heerlijk kletsen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 we hebben
de tijd opgerekt
toch wordt er
in meer
minder gezegd
alsof we zuinig
moeten zijn op
de info die we
geven in zijn
effecten op leven
het heerlijk
kletsen is voorbij
want wat we
doorspelen is nu van
belang voor jou en mij
wil melker
02/02/2022…
Herinneringen aan mijn droeve hoeren*
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
562 *Naar een titel van Gabriel García Márquez
Het noodweer voorbij, met
Het gevoel dat ik niet alleen
was in huis
Het is als volgt te verklaren:
waargebeurde situaties kunnen
worden vergeten, terwijl er ook
enkele nooit bestaande omstandigheden
tussen je herinneringen kunnen zitten
alsof zij wel hebben bestaan...!…
Mand vol lente
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
617 Vogels zingen
luidkeels alsof er geen
winter is geweest.
Bloesemblaadjes-
parfum van een nieuw
seizoen.
Zomertijd-
de zon mag langer
opblijven.
Lente-
waterjuffer serveert
eitjes op een blad.…
overpeinzing
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
680 de mooiste gedichten zullen
nooit worden geschreven
toch zal ik bij benadering
naar mooie woorden streven
ik recht mijn rug en scherp m'n pen
en doe alsof ik dichter ben
maar ik zal me steeds bezeren
vergeefs gezocht naar elke vorm
blijf ik het toch proberen…
Jou traan op mijn lippen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
391 Misschien is het zachte pijn
om een droom die nog niet durft te leven—
maar jij huilt,
en ik voel het,
de warmte van jouw traan
op mijn lippen,
alsof je hart
even het mijne raakt.…
Onbelangrijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
159 dat hoort zo
kinderen groeien
liefdes veranderen
mensen versplinteren
maar doe af en toe
alsof dat niet hoeft
schrijf me eens.
vertel iets onbelangrijks
vraag hoe het gaat
zodat ik even
kan vergeten
hoe goed
je bent geworden
zonder mij…
dag lieve meid
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.193 streep haar naam niet door
al is ze dan tot stof vergaan
verzwijg haar naam niet hoor
alsof ze nooit zou hebben bestaan
nog steeds leef je in onze gedachten
maar erover praten valt ons zwaar
veel denken, dagen maar ook nachten
en voor veel mensen ben je raar
lachen hebben we je nooit zien doen
slechts heel zorgelijk kijken
de oorzaak was niet…
zonder titel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
868 ik beschik nog steeds over dezelfde woorden,
maar kan ze niet meer plaatsen
alsof ik hun betekenis vergat.…
Zoeken naar woorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.566 maken
Vertellen wat me dwarszit
Maar ik mis de woordenschat
Waar het juiste gevoel in zit
Ik draai om de waarheid heen
De weg ernaar toe vind ik niet
Ik probeer het te zingen
Maar ik mis de muziek in het lied
In mijn hoofd is het glashelder
Duidelijker dan ik kan omschrijven
Want wanneer ik het probeer
Lijkt alles uiteen te drijven
Alsof…
op kindsbenen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.073 steeds meer en meer
schrijft ze de dingen aan elkaar
het onmiddellijke voorbij
weg van het donker
de oude dichteres
en al de rest
is te zwaar voor het
papier
haar taal gaat steeds trager
of ze zwijgt of legt liever
haar kinderen dingen in de mond
alsof haar herinneringen
stranden
in de vijver van haar jeugd
het echoot daar
als druppels…
liefdes rapsody nr 1 "het zomerjurkje"
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
822 ZOMERJURKJE
ze zucht zich in haar zomerjurkje
ik doe net alsof ik slaap
een straaltje zon vangt ze in haar oog
en ik doe net alsof ik gaap
te snel en duizelig draai ik me weer om
mijn God ik hou zoveel van haar
maar wist niet….. dat ik dat kon
ik laat een traan want ik mis je weer
je bent zo’n mooie vrouw
de onzekerheid doet zeer
toen…
Soms raak jij...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
510 Soms raak jij nog even mijn behaarde arm aan
met een zacht, wit veertje kietelend als God,
oud-geliefde, voor eeuwig verdwenen Godin,
's nachts voor het slapengaan in mijn bed
doe ik alsof ik mijn tranen niet voel.…
HALLO, hallo...,
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.733 Een scherpe blik een van herkenning
voelbaar die klik alsof die er altijd was
zoals je dan zegt: weet je en weet je nog
en daar dan die warme gloed, jouw lieve lach.
Een zwoele wind blaast langs ons heen
ruist zachtjes door ons haar
een hand geleid die langzaam, traag
dan leuk, eindelijk lieverd ben je daar.…
Magenta
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
737 Sierlijk geschreven in het zand
Een kwarteeuw bijna doen wij nu
alsof toen onze wegen scheidden
23 jaar doen, alsof wij er niet meer zijn
Jij spleet mijn hart, terwijl het net
in gruzels was bijeengeraapt
Vertrapte zelfs het laatste restje
liefde gekleurd als magenta, als wijn
Herinner jij je nog alles
wat plotseling, abrupt
stierf?…
schorre zwanen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
671 de dag boeit, alsof het in boeien is geslagen
het roestig ijzer heeft geen jaartallen
om in te zien hoe lang de dood aan de poort
van de schorre zwaan zijn levensverhaal vertelt
wie boeit het, één ieder is de afwas in zijn eigen teil
ze sluizen zacht het geluid dat hen voortbracht
in broze herinneringen aan mijn schreden voorbij
snavels getuit…
Dag van een sneeuwengel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 bungelend aan je benen
Zijn dood en leven, gedragen in een
En willen dansen, eindeloos
Die naakte voeten willen rennen
Naar een wonderlijk ver land
Waar zorg en pijn geen naam hebben
Omdat ze simpel niet bestaan
Alsof het je laatste dag is
Drukt je lichaam zwaar
In decembers witte deken
Sta je op en ga je aan.…
Herfststilte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
607 De dood speelt geen theater met de stilte
zeg maar niets meer is nu bittere ernst
en alles wat er toe deed is fout gegaan
alsof heimwee speelt met het vergeten
liedjes veranderen door een aai van de wind
de herfst heeft nu zijn eigen heilzame stilte
je slaapt niet, je bent niet herrezen
je zweeft ergens rustig en sereen
in de gedachten van…
Getij dat blijft roepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
379 Met het schuim van je golf
sloot ik mijn woorden,
alsof ze breekbaar waren,
alsof elke klank
kon vallen en verdwijnen
nog vóór hij bestond.
Wat is de rekening
die nog altijd wacht,
onbereikbaar,
onder de breker
van onvoorspelbaarheid?…
In jouw nabijheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
357 Wanneer je spreekt, verschuift de lucht
alsof een verborgen bron zich opent,
een plek waar woorden niet hoeven te dragen
maar eenvoudig mogen rusten in nabijheid.
Soms lijkt het alsof tijd zich om ons vouwt,
een dunne sluier die alles vertraagt,
tot enkel de contour van jouw wezen blijft,
helder als een ademtocht die niet verdwijnt.…
Een eiland verdwenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.073 Het droeg groene bomen, een levend baken,
alsof de natuur een nieuw land wilde maken.
En net als de wind die het eiland bewoog,
verdween het plots weer voor het menselijk oog.
Nu rust het geheim in het diepe, blauwgroen,
alsof het er simpelweg nooit heeft hoeven zijn.…
Schone Lakens…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
150 zijn de richting nog niet kwijt
Als de pijn echt veel te veel wordt
alsof je lichaam open scheurt
moeten je heupen simpelweg wijken
en dat is straks zomaar gebeurd
Dit kindje komt er niet vanzelf uit
je moet nog even persen
over een uurtje zijn we klaar
dan zal ik de lakens voor je verversen……
In de kringloopwinkel
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
147 Ik laat hem liggen alsof ik mijzelf achterlaat,
en lees hoe iets mij in een ander mist.…
Woordenschat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 De dichtkunst sleurt zich voort
langs afgewezen paden
diens woorden ongehoord
met afkeur volgeladen
Een liefde die verdween
de wanklank is gebleven
verstoten door het steen
bedierf het al het leven.
Geen sterveling begreep
de schoonheid van het lied
waaraan men zich vergreep
deed liefst die taal teniet.
Men achtte niet…
Papa
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.021 Zijn wezen zien, van nu, van toen
En dan de vraag, zo alledaags
alsof het gisteren was of nu:
een leeg glas schuift, een kleine klank.
Een fles vult zijn glas, dan het mijn,
alsof het zo geschreven stond.
En volg hem in dezelfde teug.
Hij drinkt dan, langzaam en vermoeid;
ik volg hem in 't zelfde zwijgen.…
Waar het blauw zich hecht
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
664 Ze zijn niet dapper, niet luidruchtig,
geen vlag in de wind, geen schreeuw om aandacht,
maar hun blauw is het zachte blauw van een ongekende blik die even
blijft hangen en dan wegdraait, alsof iets kleins en kwetsbaars niet zó dichtbij mag raken.…
Anna
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 Judea-
uitgesproken alsof het rust brengt.
Noord-Duitsland-
aangewezen met een vinger,
alsof grond kan instemmen,
alsof grenzen niet meeluisteren.
Anna begrijpt het verloop:
de logica,
de tussenstappen,
de zachte plekken waar men zegt:
dit is het beste wat er is.…
Traagzaam onder vreemde zon
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
244 Traagzaam — altijd weer dat trage —
alsof tijd zich hier verzet,
alsof elke stap een lage
toon is die de stilte zet.
En daar, ver van stof en karren,
ontbindt iemand zacht haar haar,
gouden draden die verwarren
wat nog zuiver scheen en klaar.…