1057 resultaten.
Aan iedereen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.327 Maar weg met ijdle dichtersmart
En waan!
Gezond zij hoofd en harp en hart-
Verstaan?
Geef, Meester in de kunst kritiek
Maar wik!
En scherm niet voor uw eigen kliek
Of ik!…
LIED
poëzie
3.1 met 11 stemmen
7.404 Stemme: Ik heb de groene straten
Die zonder hoop moet minnen,
Die is er ellendig aan,
Die dwarlen al zijn zinnen
In ijdelheid en waan.
Ik spreek, laas! uit verzoeken,
Want ik heb ‘t zelfs verzocht:
Dus mag ik wel vervloeken
Mijn dwaasheid onbedocht.
Zou men wel zotheid vinden
Zo groot (helaas!)…
ZENNE'S ZWAANZICHT GEDICHT
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.144 historische bekentenis
voor Rotterdam Waterstad
voor Nederland en Turkije
ZENNE:
Turkije aan de Maas
voor 't Wereldmuseum
een wereldzaak
van a tot z
van adembenemend tot zinderend
voor zuid, noord, oost en west
ZENNE:
echt in, echt open, echt uit
het mooiste terras
passief genieten van
actief Rotterdam met
uitzicht op de Zwaan
ZENNE:
geen waan…
Vermorzeld hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
722 Ze wanen zichzelf moedige militairen, maar in het
geniep zijn ze de meest laffe misdadigers, die er
bestaan. Hun herenliefde is net zo agressief als
hun vijandsdenkende levensvisie. Abnormaal. Hun
idee van liefde lijkt op mitrailleurvuur.
Mijn hart ligt als oud vuil in de goot voor het grijpen.…
Beter een goede vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
951 beamen
Ik heb een druiper in mijn broek
Ik vind het niet meer leuk
Het lijkt me niet zo slecht
Mijn advies dat is oprecht
Weet je jongen wat je doet
Kijk maar effe wat je doet
Mijn buren geven in de nacht
Tekenen van leven
Boren zagen en muziek
En uitgebreid dineren
En ze praten niet zo zacht
In mijn tuin belandt hun kliek
Ik word tot waan…
Palmbomentuin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
552 beneden
waar een doffe plof de stilte speels doorbreekt
in diepe nacht klinken er krekelkoren
die zich nauwelijks laten verstoren
door piepende muizen en speelse ratten
of luid geklaag van krolse katten
soms komen dan ook de kikkers tot leven
om hun versie van het verhaal te geven
afgewisseld door kraaiende hanen
die de ochtend al nakende wanen…
Adem van eigenheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
307 Geen ziekte, geen waan, maar een weten zo stil,
een fluistering die zegt: “Je bent wie je wil.”
Ik heb vleugels gevoeld, ooit wijd, ooit vrij,
tot ze mij werden ontnomen, ik bleef achter met pijn.
Ik zag de aarde van boven, niet meer dan een bal,
maar ik moest weer dalen—ik wist: het is mijn val.…
Rivier onder de appelboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 Toen hoorde ik ganzenvleugels slaan,
hoog in de hemel, een leeg en stil waan,
iemand kwam naast mij zitten, jij was het,
dichtbij, zeldzaam zacht voor onze leeftijd, net.
Water stroomt traag, neemt alles mee,
leegte blijft om te blijven, zie je?
Onder de appelboom kraakt een tak,
rivier fluistert: blijf hier, maak geen pak.…
VOORZANG
poëzie
3.1 met 11 stemmen
6.097 Daar wij de tijd met wierden kwijt*,
En van die nieuwe dansjes
En was daar geen dan gij alleen
Die wan* de rozenkransjes.…
KREPEL WIL ALTIJD VOORDANSEN
poëzie
3.6 met 14 stemmen
8.343 Wijze lieden zijn beschroomd,
Dat er iets mocht zijn gezeid,
Dat niet recht en is beleid;
Daarom gaan ze traag te werk;
En al met een diep gemerk;
Maar een gek vol losse waan
Haast zich en wil voren gaan;
Daarom zegt men nog althans:
'Krepel wil eerst aan de dans.'
----------------------------------------------------------------
uit: Spiegel…
LIED
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.812 Stemme: Ik heb de groene straten
Die zonder hoop moet minnen,
Die is er ellendig aan*,
Die dwarlen al zijn zinnen
In ijdelheid* en waan.
Ick spreek, laas! uit verzoeken*,
Want ik heb ‘t zelfs verzocht*:
Dus mag* ik wel vervloeken
Mijn dwaasheid onbedocht.
Zou men wel zotheid vinden
Zo groot (helaas!)…
Leven
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.640 Zij had haar hart aan een ander verpand,
in een klap verpletterde ze mijn waan.
Zo te zien gaat al het verdriet hand in hand,
mijn God wat heb ik toch misdaan?…
Scherp getande zon,
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.115 Ethiek kiest een plaats ergens tussen waan
en wetenschap, de aarde zoekt een andere
baan, dan verliest de wereld een belangrijke
eigenschap in de humane stralen van de zon,
alleen die weet wat speelde, hoe het verhaal
begon, essenties gaan verloren als men die niet
kent op elk moment op een willekeurige plek,
nemen wij de volgende stap…
Een vluchtige ontmoeting met een Weetje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
654 is haar echte naam
Kijken jullie voor haar uit
Als zij jou zo uitdagend aankijkt van achter de tap of een winkelruit
Zij laat je zo pardoes staan, zonder beschuit
Voor je het weet, is zij die jouw bewustzijn afsluit
Nuttig haar met beleid, alleen met mate, zal je pas genieten
Doch onthoud
Waan jezelf geen baby het zit in flessen, het zijn…
Wintersneeuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
706 Oostendse garnaalvissers
winters in badpakken,
jaarlijks walvissen,
zwemmen in 't zeewater
zich ijsberen wanen.…
Gisteren werd ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
357 Maar,
of er naar me geluisterd wordt,
het bord ook smakelijk gevuld,
ik de rust vinden kan,
ik de kust als veilig ervaar,
te midden van
het geconditioneerde gevoel
van altijd dreigend gevaar
voor lijf, en af en toe leven,
daarvoor ben ik afhankelijk
van hen die zich goden wanen,
zij die de besluiten nemen,
zij van het slotenregime.…
Corrigerende tik
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
442 En, alsjeblief,
doe hen een lief gedicht,
sticht een liefdesfabriek
in de zoetste woorden,
bouw een lift
naar de versuikerde maan,
voor hun part
in jip-en-janneke taal,
maar blijf van dat zilver
en goud vandaan,
want je wanen spatten
in veel te platte gedaanten
soppend van hun lege
denkraam op het scherm…
De ontmoeting
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.932 vindt
Als de muren wijken die ik niet ken
en verborgen deuren opengaan
Als de façade instort, voor de ogen
van het kind
Er is een plaats
waar ik jou altijd
zoeken zal
Ontmoet me daar
en vertel me
ben ik vrij
...als ik mij spiegel in de leegte
Die ik behoedzaam heb verborgen
tussen mijn bloemen en mijn doornen
in de tuinen van de waan…
Voorspel
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.521 Waag het niet in ijd'le waan
Hen te heek'len, hen te gispen,
Of hun werken te berispen!
IJdel blijft uw nietig vitten:
Zij, die daar in glorie zitten,
Hoog op Neêrlands Helicon,
Blaak'rend in de volle zon
Van de volksgunst en Gods zegen,
Zijn niet om uw lof verlegen!
Spreekt ge van uw meesters kwaad,
't Is uzelve, die ge schaadt!…
Kus
hartenkreet
3.1 met 30 stemmen
4.258 Wanneer jouw hand zich in de mijne vleit, waan ik mij groots. Dan ontwaakt de drang jou te behoeden voor alles wat de puurheid schaden kan, van binnen of van buiten. Maar ik weet dat liefhebben evenzo vertrouwen is; geloven in de ander zonder dwang of vraag. Dus druk ik even slechts je hand.…
De verlaten vrouw
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.525 Wat heeft mij tot u gedreven,
Wat hebt gij met mij gedaan,
Dat ik hier, in de kramp van mijn leven,
Nog hijg om de droom van een waan?
Als een man die zijn bijl aan de stronk leit
Door een ruigte van levend loof,
Zo trof gij de kern van mijn jonkheid,
Die stierf met mijn stervend geloof.…
De spoortrein
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.652 En in mijn wanhoop om die waan
Heb ik mijn ogen dichtgedaan,
Heb ik gebeden: ‘Trein, sta stil!’
Met al de hartstocht van mijn wil...
Maar, wat ik smeekte, deed of dacht,
Ik heb hem niet tot staan gebracht.…
Tonen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
541 mijn ziel
En dat er niemand bij me was, geeneen
net als Remy helemaal alleen
op het moment dat ik voor even
weggleed uit het leven
Waarna ik een tijdje zweeg
en een nieuwe kans kreeg
Weet je het wel
Dat ik al mijn tijd spendeer
aan het speuren naar het kind
dat achtergebleven is achter de deuren
van de veelgekleurde wanen…
Trip door Noviomagus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 Het waren de haren die het verraad verrieden,
De onweerlegbare strengen, de teruggetrokken
Wokkels; de afgezworen kurk en trekkers, bloed
Dat in synapsen kleven bleef tot de groteske
Wanen bewaarheid werden.…
Zegen deze avond, God...
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.553 Zegen deze' avond, God: ons handen rusten;
en, kenden onze leden 't kleed der vreemdste lusten
en ons verlangen 't pad van de' ongewoonste waan:
tháns zijn onze ogen moede als van wie sterven gaan...…
ZEGEN DEZE' AVOND, GOD
poëzie
3.4 met 23 stemmen
3.792 Zegen deze' avond, God: ons handen rusten ;
en, kenden onze leden 't kleed der vreemdste lusten
en ons verlangen 't pad van de' ongewoonste waan :
thàns zijn onze ogen moede als van wie sterven geen...…
HOE ZERE VALLEN ZE AF
poëzie
4.2 met 20 stemmen
4.594 Daar valt er nog een blad,
daar nog een, uit de bogen
der hoge bomenhalle,
en 't dwerst de onbewogen
oktobermist:
't en roert geen wind, geen een,
maar 't leken, 't leken tranen,
die men gevallen zou
uit wenende ogen wanen:
één kerkhof is 't!…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 3 Finale
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
837 FINALE
overgave
mooi
doch zwaar
aan het ritme
van het leven
kent geen maar
slechts beleven
als ik daar op
kan vertrouwen
en niet
door de waan
word bestoven
pas dan ben
ik in staat
te geloven
pas dan --onbekende psalm--
pas dan
als Gij mijn verweerde hand;
gerimpeld
met aderen beslagen…
Diepe verachting...
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.864 Afkeer van ons, die vaderlandse zangen
Aanhieven uit een kinderlijke waan,
En als beschonkenen, daarin gevangen
Elkander stieten met de wapens aan.
Afkeer van ons, die sluipende beleerden
Eenzame post op smalle heuvelkam.
Met klinkend schot de hoge nacht beroerden;
O de gesmoorde kreet, die uit hem kwam.…
Jonge dode.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.645 Wij kenne' alleen uit Oceaan van Tijd
De kleine golf die ons dit leven bracht;
Dit leven is ons D a g; wij wanen Nacht
Al wat daarvóór en wat daarachter leit.
Alleen die kleine spanne op aard doorbracht
Heet L e v e n voor ons. Wat ons denken kan
Bevatten, leeft alléén!…