1504 resultaten.
Een landman strijkt met forse streek de zeis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
973 Terwijl Spinoza eens de Waarheid zag
Gelijk een driehoek, snel en scherp omlijnd,
Zoude ik haar liever zien als een glimlach,
De glimlach, die ook rust op Boeddha’s trekken,
Die naar ik hoop op mijn gelaat verschijnt,
Als ik het moede lijf voorgoed zal strekken.…
De walging
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.105 Een scherpe lijm smelt in de sloten.
't Is Pasen en zeer overbodig.
Op tyfusbleke bomen breken zweren
open. Een rode melancholie komt bloot.
Een geel oog valt uit een Kaaps viooltje
recht in de slokdarm van de modder.
Zo slikt geen flessenhals of viskop.
Gele gummibladeren waaien onderuit een urinoir.…
NIET MEEGETELD
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 historische kroniek
Geschreven voor Oostindisch doof publiek
Door Rudi Kousbroek die ermee verrukt
Het schudt je wakker wat er staat gedrukt
Het maakt een lezer kwaad, melancholiek
Rijt wonden open, maakt van heimwee ziek
Het hekelt, hoont, gaat onder haat gebukt
Voor hen die zich voor inzicht openstellen
De Hollanders kunnen hun geesten scherpen…
Wrevel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 herfst en winter woelt
weg met lekker weer
scherpe kou die voelt
doordringt steeds meer
is niet goed bedoeld
het neemt geen keer
het einde der tijden
drukt me neer.…
Romania in sepia
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
616 Zwartgekleurde zilverdeeltjes
omgezet in sepia
Een ruïne onder wolkendek
op ruige, vormeloze grond
Hoewel amorf, glooit soms gesteente
heel bescheiden als jonge buste
koersend op 't mooi gewelf
Sepia qua kleur maakt herfstig
zon verlicht opeens veel minder
waar contouren zich scherpen
De binnenplaats wordt streng bewaakt
door een gebeeldhouwde…
Poolruiter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 De hoeven staan scherp op
het beijzeld raam,
een kronkelende vaart,
dichte lagen star gekrompen
tot grote witte sterren,
overrompeld door de
harde sporenslag,
maar de hemel daarentegen
blijft onheilspellend leeg.
Achter de glasplaat schokken
traag de wijzers als bevroren.…
Levenslang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 ik ervaar
Ons samenzijn heelt vele wonden
Niemand die ons vertelde dat we zonder elkaar konden
Ik heb enige haastige rust die ik bewaar
Het stelletje is een geweldig paar
Ik voel me innig met je verbonden
Het is geen straf om met jou een leven te willen delen
Het is best lastig dat ik zoveel van je kan leren
Je duidelijke woorden zijn scherp…
WONDERLIJKE VERGISSING
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
396 ik ben vanmorgen op weg
naar mijn werk gegaan
fiets altijd dezelfde route
vraag me al mijmerend af
of wonderen nog bestaan
bij het tuincentrum
van Wiebe Wesstra
zie ik een onbekend
knokig figuur in zwart
met een lange scherpe
blinkende zeis staan
ik verbaas me zei hij
dat jij hier nog bent
omdat ik je heel ergens
anders halen…
Zonnegroet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 AMON RA RE
Het scherpe zonlicht is mat geworden
verslijmt tot avondschemering, zwart
als de nacht onder de dikke, zware
dekens van laaghangende wolken
Er is geen droom die wacht, geen nieuwe
werkelijkheid waarin het onmogelijke
bestaanbaar blijkt. De weervrouw voorspelt
storm en regen en aanhoudend te koud
voor de tijd van het jaar.…
licht in het donker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 als stille aanwezigheid nodig is
zijn zij er kalm beslist en zorgend
in de strijd om behoud van leven
zien zij stil begrijpend op ons toe
om hier het verschil te maken
opdat niet het onverklaarbare
ons de adem en het leven neemt
met scherpe geest en snelle voet
redden zij wat er te redden valt
met liefdevol een zachte aanraking
of woorden…
Madame Cliché (II)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
649 Heilzaam voor scherp-slijpende dichters!
De mensheid is bij mij beter af.
Want ik sta tussen de meute.
Hun gevoel is mijn geWoel
met rijmende trivialiteiten.…
Verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Oud is onze gootsteen,
scherp zijn de bochten,
waarvan mijn tranen de weg volgen.
Koud is het water geworden,
dat jouw hand nu laat sijpelen.…
ik streel je met fluweel
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.540 de blinddoek
kijkt je ogen uit
je huid voelt zich bekeken
je handen zijn geboeid
en ruggelings geketend in
openheid die borsten toont
je benen zijn gespreid
van voet naar heup
de schepping uitgedijd
je lippen zijn geopend
de eerste kus die wellust
proeft in scherpe tanden
ik streel je met fluweel
de armen en je schouders
je huid…
nu dat ik dood ben
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 zo’n garageverkoop
de spullen
die me bezig hebben gehouden
smelten
langzamerhand in de lentezon
het is toch lachen
al de regels en clausules en dit
bittere geschil
achter de lachende maskers
glanzen de scherpe snavels
nu pakt
de sterkste aasgier
de botten
zie wat ik had
zie wie ik was
hebben of zijn?…
Poëmen als remedie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
442 TEGEN DE
SWAARGEESTIGHEYT
Toebereidt door een
Naaukeurige
Byeen verzameling,
Van allerhande
verstandige
SNEDIGE KLEMREDENEN,
Klugtige Antwoorden,
Zinryke Gedagten,
Geestige Voorvallen,
Koddige Loopjes,
Snaaksche Quinkslagen,
Scherpe Puntdigjes, en
Aardige Bejegeningen
Dienende tot een
Vermaakelyke, en
Eerlyke Uitspanning…
Koude rillingen in de ochtend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 over mensen
die wakker werden en
naar een kelder renden
hun kinderen huilend
in het bleke ochtendlicht
Gewonden kruipen over brokstukken
klauteren langs de geblakerde auto's
Een ambulance rijdt weg
Dagelijkse lijken, dagelijks nieuws
met overlevenden
met een droge mond
sprakeloos, bleek in de zon
waarin ik het nieuws volg
met mijn scherpe…
MOSKOUS SCHRIK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Boven Ruslands hoofdstad draaien en brommen
ijzeren vogels met scherpe ogen,
waarin loep en verrekijker pogen
verbogen vijanden op te sommen.
Vol vernielzucht van valgrage bommen
vliegen de gevaartes in fraaie bogen,
terwijl ze hun vernuft verscherpen mogen,
toeslaan, als voldane roofdieren grommen.…
Geen blijde boodschap
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
498 eerder aangekaart
Maar nu ga ik bazuinen laten schallen
Houd op met ieders leesplezier vergallen
Taal moet met spoed sacraal worden verklaard
Ja zelfs Homerus liet wel steekjes vallen
Ook mij werden wat missers niet bespaard
Poëten, gij literatuurvazallen
Met juiste spelling wordt pas roem vergaard
En foutloos schrijven moet u uiteraard
Scherp…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Die brak, waaronder likkebaardend een kat,
met scherpe tanden, grote klauwen.
Op dat moment was ik dit schouwspel zat,
en hoorde alleen nog maar miauwen.
Een pantoffel naast een afgebroken tak,
breekbare vlokjes die de winter inluiden.
Een kat die gezwind een schutting over stak,
in de verte een zwaluw richting het Zuiden.…
‘villa’ (2)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 ’t opgetrommelde beertje
(uit energetische analen)
maait de scherpe kantjes
ervan af
en ‘t zuigt ’t gras diep in
de zak
met geperverteerde vracht
ook is ’t vijgenblad te nat
om verdraaid in de wind
aangetrokken te worden
al herhalen de naalden
hun roterende ballade
met contrapunctie en appels
met noten collationerend
diep…
Troosteloze bak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Buiten krijsen kinderen alsof ze nooit oorlog hebben gekend,
ik trek het gordijn nog wat dichter—
hun stemmen zijn te scherp voor mijn katerhoofd.
Op de vensterbank staat een bloem,
half vergaan, net als mijn goede voornemens.…
Als op stille vleugels
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
504 Als op stille vleugels, heel rustig
beweeg ik voort
als een veertje zo licht
speels, zacht zoet zwevend
Zonnestralen, teder als dons
blazen voorzichtig met warme adem
de scherpe kantjes van het leven
genieten, met volle teugen, al is het maar even
Donkere wolken verdwijnen
diepe verlangens van
warmte, genegenheid..…
Genus, generis
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
537 Ook zij uiten gedachten in lyriek
gevoelens in verbeelde woordmuziek
ik mis hun speelse pen en plein publique
hun scherpe meningen en hun kritiek
Ik hoop op massa's poëzie in brieven
aan onze ego's, heus, wij zijn geen loeders
snelsonnetteurs zijn állen mannenbroeders
Maar laat je door hún woorden niet ontrieven
wíj kiezen allerhande onderwerpen…
Voorgoed kwijt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 omdat het hete vuur nu vreet
gloeiend knalt en valt het staal
dat verzengend op staal dreunt
aarde drenkt zich in bloed en kreunt
de stervende stad slaat totaal kaal
door gereedschap van de dood
waar armoede nog rijkdom tellen
waar dorst en honger kwellen
raken kinderen en ouders in nood
zonder mededogen lijdt het volk
dat aan die scherpe…
waardige helden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 verwachting
van het volste leven
de zeilen voor de strijd
gehesen, voorbereid op
wat het ergst te vrezen
valt; kluizen van eilanden
geroofd op ijkpuntjacht
van eer voor ongepolijste
en veelkleurige piraterijen
met dubloenen en betovering
gevulde galjoenen
door de gaten in de mazen
vooruitstrevende voldoening
op dek ontdekt talent
om scherp…
De adelaar die boven ons zweeft
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
259 Zijn ogen zijn scherp, zijn blik doortastend en vrij,
Hij leert ons te stijgen, voorbij de schaduw, voorbij de spij.
In de lucht van dromen, zo wijd en diep,
Vinden we de moed, zelfs als de weg ons niet biedt.
Met elke vlucht, elke sprongetje van kracht,
Herinnert hij ons aan de fonkelende sterren in de nacht.…
Waar liefde tanden krijgt
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
533 Toen stond ik op met vuur,
een stem scherp genoeg
om gehoord te worden.
Niet om te verwonden,
maar om te begrenzen.
En zie: deuren bewogen.
Niet omdat liefde verdween,
maar omdat zij eindelijk
vorm kreeg.
Want liefde zonder tanden
wordt betreden.
En kwaadheid zonder liefde
brandt alles weg.…
Zelfreflectie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 Je wijst met scherpe vinger,
meet de fout,
en spreekt je vonnis uit.
Maar voor jezelf blijf je blind.
In je eigen oog draag je een balk,
een zwaar en star stuk hout,
je ziet je eigen falen niet,
terwijl je de splinter van de ander
onder een vergrootglas houdt.…
Seastar Seven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
231 De Seastar Seven van de goede ree
aan weerszijden omgord door zwarte riemen
heb ik ontrukt aan de vergetelheid
tijd had er stilgestaan een halve eeuw
Met sindbad, bestevaer der zeven zeeën
gleed hij als een dolfijn naast het karveel
doorklievend golven, hoog scherp
aan de wind
de zeilen strak van ra tot ra gehesen
Maar recht door zee…
ik wil niet - nieten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
132 het somber olijf ik me
als een olijf op een prikstokje
desnoods opgedirkt met een
stukje knoflook
***
het niet willen ondergaan, je
identificatie met wát je ondergaat
twee schepselen in één zoals
een surrogaat dat op drift is geraakt
het onherroepelijk “ het niet willen “
is als het startschot dat maar niet
afgeschoten wordt, het op scherp…