1206 resultaten.
Als een blad
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
547 Elke dag eigenheid power schoonheid
uitstralen maar ook de eerste tekenen van verval zijn
zichtbaar waarbij huid begint te ontgroenen en verliest enige zacht
Lichaam neemt grillige vormen aan tegelijk ben ik stille getuige van een bewogen tijd.…
Dissonantie reductie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
23 Het weer is grillig, wild en luid,
en kent nog geen vaste naam.
Ik lees het nieuws met grote schrik,
de aarde warmt, het ijs verdwijnt.
Ik knik bezorgd: ‘Wat erg, wat triest,
dat onze wereld langzaam kwijnt.’
In het hoofd een zacht gekraak,
twee gedachten op ramkoers.
Wat ik vind en wat ik maak,
botst opeens met veel rumoer.…
Streepjespak
gedicht
2.6 met 23 stemmen
18.506 (Beelden
strijken zich glad uit de prop
in mijn kop. Haastig lees ik
voor iets opnieuw verfrommelt. Mikt!)
Grijs stond het woord op de rand
van zijn boord. De dag kroop
uit krentenbrood en klokgeluid
voort. Een wandeling is het
verschiet, de kip tot schrik gewassen
op het graniet. Zijn pak niet pas.
Alsof er ruimte was.…
dierenriem (12 haiku's)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.316 ze is,
haar mond aan mijn oor.
8
ze graaft weer en ze
doolt, halfslachtig als ze is,
mijn hersenpan door.
9
ze knort weer en ze
valt, klefferig als ze is,
niet meer in het oog.
10
ze zwemt weer en ze
drijft, onstuimig als ze is,
ver weg van mijn hart.
11
ze glijdt weer en ze
laat, kleverig als ze is,
een glad…
Ouder
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.524 Op het scherp van de snee stond hij op,
liet het leven zijn gang niet gaan en wanneer
de dageraad er was, streek hij de plooien glad,
de kruimels uit het bange laken, tastend nog.
Maar allengs kreeg hij vorm.…
Vier manieren om op iemand te wachten
gedicht
3.6 met 57 stemmen
22.794 Je handen
strijken rimpels in het tafellaken glad
rond een gerecht dat moeilijk en te veel
voor twee en niet als op het plaatje is,
maar ruikt, het ruikt de ramen uit, het
doet zijn best niet in te zakken, zoals
een ingehouden buik niet bol te zijn -
ook andersom is vergelijken.
2 Lopend.…
voorbij
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
1.622 waar zijn de dagen van mijn jeugd
zo'n helder beeld van goed en kwaad
van wat niet hoort en wat niet deugt
en van de charme van de straat
heb ik mijn spelletjes te vaak gespeeld
op glad ijs immer uitgegleden
mezelve 's zondags eindeloos verveeld
wat is de draagkracht van dit jong verleden
is het ballast, is het weelde
slechts een pak vol…
Speelmans-deuntje
poëzie
2.8 met 5 stemmen
2.895 Glijdt langs de gladde helling
Van mijn versleten hoed:-
Oude manneke,-
Nog een kanneke,-
En, mooi-Klaartje!
Nu je vaartje
Niet zal kijven,
Och! laat me bedrijven,
Speelmans knepen zijn ook zoet!…
Ik, jij, wij .....
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.665 Ik voel jouw ingehouden passie
jij raakt de lijnen in mijn gezicht
ik hoor de hartstocht in jouw woorden
jij fluistert mijn gedachten licht
Ik vlecht vurig ons verlangen
jij streelt duisternis uit de nacht
ik ontvang jou met heel mijn wezen
jij die liefde in mijn leven bracht
Wij vangen het geluk in ons leven
strijken ineens oneens glad…
haan met vogelgriep
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.826 op de grenspaal van mijn erf
staat een suffe haan
met ogen van mat glas
zijn keel is lelijk opgezet
ik houd hem een handpalm voor
waar vier maïskorrels glanzen
maar zijn krop, het speeksel weigert
zijn kop keert schichtig
op een gladde toren van wervels
hij zoekt het minste gerucht
het koper van zijn veren
het rood van kam en lellen…
de dieren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
701 Ze lonken naar
het naakte natte vlees van het jong veulen,
haar gladde blonde manen krampachtig beteugeld
De dieren. Ze gieten hete, dode vellen
gebrand en geroosterd, gezwaveld en zwart
dieper dieper weg.
Met bekers. Met emmers.
Met bakken, vol vet en verdoving. De putten
vullend tot doof en gedempt.
Oh dieren.…
- Groene Verneveling -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
467 mijn ziel bedekte, de gladde oppervlakte,
met een sporenhoeveelheid
bevangen door de vruchtige warmte,
de samengekitte onregelmatig aarde
en de frisheid, van de heldere wateren
..zag ik het vergeten groen.…
De Preikestolen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
710 mistig en nat is de weg naar boven
langs watervallen en rotspartij,
het is klimmen en klauteren
over soms glibberige kloven
steile helling, een gladde houten brug
verraderlijk glimmend groen gras
en zompige stukken moeras
maar eindelijk boven, klaart de lucht
en dan....…
Schaakspel
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.523 Een der paters draalde zenuwachtig,
rond z'n gladde kin,
met z'n lange, mager vingers
en misschoof z'n koningin.…
Kijk dan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 Kijk dan
zie ik eruit als een jonge Adonis,
ik denk het niet
zo met mijn lange, grijze haren
die door de briljantine
als gladde slierten
achterover golven.…
Kersen in december
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
687 Pas wanneer we de schoolpoort bereiken
spuw ik de harde gladde pitten uit.
Mijn zoontje roept: 'Dag vader!'
van in de hal en slaat de deur reeds toe.
Hij rept zich naar de bushalte
waar een joelende bende wacht.
Ik vraag mijn vrouw:
'Vergat je de kersen niet
in zijn brooddoosje?'
Zij zegt verwonderd:
'Kersen in december?…
In mijn geboortedorp
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
456 Fietsen met te laag zadel
en dan klein als vroeger
over de Westduinweg
naar het stille strand
achter jou, die vlot en vlug
over de brug
langs straten waar ik zoveel liep
naar mijn ouders
de lucht blauw
het stille druk
maar wij lopen verder
waar het rustig
veren aan de hemel
liggen arm aan arm en dij aan dij
't water fris en glad
een…
op dun ijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 een bedrieglijke eenvoud
beslaat het gladde vlak,
een onfeilbaar plamuur gestreken
over het kil uur van vergeten.
spoorloos dromen
in het mat zonlicht,
snavels en vleugels
wijs, zedig dicht.
het is zonder bezinnen
jezelf overwinnen.…
Vier eendjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
431 wil daar gaan dansen
tussen de ganzen
dan is ze de mooiste van al
Ik heb een idee
we gaan met haar mee
zegt nummertje Drie
we zijn toch ook ’n beetje familie
Dat zie ik wel zitten
zegt nummertje vier
wij hebben ook recht op plezier
kom we stoppen met vitten
en gaan ernaartoe
misschien is er wel barbecue
Vier eendjes streken hun veren glad…
Heer wie?
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
497 Wie vraagt naar Bim de Wie is niet geboren
Aan rand van stad noch op het platteland
Van Brabant of het vlakke Vlaamse land
Als hij aan babyboomers zich
zal storen
Vraag Ali baba B en Cor zijn nuiten
En hun schijnaangezicht strijkt heilig glad
Imago van façade pleinpubliek
Ze mogen van 't O.M. nog niet naar buiten
Heer Floppe en heer…
Opgescheten Politiek
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
489 Ze spelen het volk voor domme klant,
En verkopen hoop met gladde hand.
Vandaag verontwaardigd, morgen akkoord,
zo wordt hun moraal wel telkens vermoord.
En wij — wij slikken, wij stemmen, wij dromen,
denken steeds dat er iets goeds zal komen.
Maar eerlijk? Dit hele toneelstuk is stuk,
het draait om stoelendans, status en geluk.…
Nostalgie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
132 Zus stuurt regelmatig foto s
reigers wachtend voor de vis loods
Dezelfde afgesleten straatstenen
liggen er nog wel,
ze werden glad door pekel
Ze bewaarden de geur van vis,
ze droegen touwen,
trossen, tonnen, mensen, mij
Houdt die oude stenen in ere nog.…
Bruid
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.488 Je wankelt over de klinkers, glad van golven
die mos en algen spoelen.
Jij nadert mijn frivole passen niet,
tot je rare ogen trekt, een pose vindt die werkt.
Verwonderd in de winkelwandelstraat.
Een kraakwit kleed. Ooh.
Je lijkt onberoerd na de knieval, de verplichte roos.…
Speelmans-deuntje
poëzie
3.4 met 28 stemmen
3.059 Glijdt langs de gladde helling
Van mijn' versleten hoed:-
Oude manneke,-
Nog een kanneke,-
En, mooi-Klaertje!
Nu je vaertje
Niet zal kijven,
Och! laat me bedrijven,
Speelmans knepen zijn ook zoet!…
zittend zinnebeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.150 borsten een brug
met tere pijlers
het hoofd
met lang getouwd haar
neigt voorwaarts
de spreidende draden
verbergen deels haar
aanzuigend rose
met zuchtende
meewarige ogen
ziet zij naar het verre
dichtbij
alsof de eeuwigheid
ongrijpbaar spiegelt
langzaam
schuiven haar handen
dalend
met scharende
slanke vingers
langs gladde…
Door ’t kreupelbos
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.802 Wie in zijn jeugd op gladde baan
Te lang aan moeders handje stapt;
Geen strobreed hoeft ter zij te gaan
Of op geen steentje trapt,
Wijl hij zich nimmer voorwaarts waagt,
Eer ’t pad voor hem is schoon gevaagd, —
Hij heeft het zeker kalm en goed,
Maar blijft, bij ’t minst verlet, een bloed.…
Mist
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
786 mijn haren jarenver terug
Dampen verdichten zich tot druppels
Door winterse kou op mijn gezicht
Ik fiets een razend snel rondje witte aarde
De snelheid doet mijn spieren spannen
Mijn adem kegelt zich tot witte dampen
Hoe heb ik deze ervaring veel te lang gemist
Door mist en kou schitteren mijn ogen
Mijn hoofd verijst en vriest de plooien glad…
Uw eenzaamheid
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.612 ‘Zwijmlend van honger, en van moederschap
bliksmen-verblind en 't ingewand doorflitst,
heeft, bij de trill'ge guurt van winter-nacht,
in 't gladde leem van een doorweekte sloot,
deze wolvin, al hare tanden bloot,
geworpen zeven jongen, schicht aan schicht.…
Grensoverschrijdend
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
750 Ach, Vlaanderen,
zo herkenbaar
en toch zo anders
in de jaren zestig,
toen we vol verwachting
met een kriebelende buik uitgingen
en op muziek van de Rollingstones
op een gladde vloer
de avond stukdansten.
En elke week
overschreden wij
de grens.…
Door 't Kreupelbos
poëzie
3.5 met 12 stemmen
2.502 Wie in zijn jeugd op gladde baan
Te lang aan moeders handje stapt:
Geen strobreed hoeft ter zij te gaan,
Of op een steentje trapt,
Wijl hij zich nimmer voorwaarts waagt,
Eer 't pad voor hem is schoon gevaagd -
Hij heeft het zeker kalm en goed,
Maar blijft, bij 't minst verlet, een bloed.…