Alle inzendingen over grillig glad

1206 resultaten.

Sorteren op:

Als een blad

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
Elke dag eigenheid power schoonheid uitstralen maar ook de eerste tekenen van verval zijn zichtbaar waarbij huid begint te ontgroenen en verliest enige zacht Lichaam neemt grillige vormen aan tegelijk ben ik stille getuige van een bewogen tijd.…
CB28 april 2024Lees meer >

Dissonantie reductie

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 23
Het weer is grillig, wild en luid, en kent nog geen vaste naam. Ik lees het nieuws met grote schrik, de aarde warmt, het ijs verdwijnt. Ik knik bezorgd: ‘Wat erg, wat triest, dat onze wereld langzaam kwijnt.’ In het hoofd een zacht gekraak, twee gedachten op ramkoers. Wat ik vind en wat ik maak, botst opeens met veel rumoer.…

Streepjespak

gedicht
2.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 18.506
(Beelden strijken zich glad uit de prop in mijn kop. Haastig lees ik voor iets opnieuw verfrommelt. Mikt!) Grijs stond het woord op de rand van zijn boord. De dag kroop uit krentenbrood en klokgeluid voort. Een wandeling is het verschiet, de kip tot schrik gewassen op het graniet. Zijn pak niet pas. Alsof er ruimte was.…

dierenriem (12 haiku's)

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.316
ze is, haar mond aan mijn oor. 8 ze graaft weer en ze doolt, halfslachtig als ze is, mijn hersenpan door. 9 ze knort weer en ze valt, klefferig als ze is, niet meer in het oog. 10 ze zwemt weer en ze drijft, onstuimig als ze is, ver weg van mijn hart. 11 ze glijdt weer en ze laat, kleverig als ze is, een glad…
David Troch16 september 2003Lees meer >

Ouder

netgedicht
4.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.524
Op het scherp van de snee stond hij op, liet het leven zijn gang niet gaan en wanneer de dageraad er was, streek hij de plooien glad, de kruimels uit het bange laken, tastend nog. Maar allengs kreeg hij vorm.…
Oliver25 augustus 2002Lees meer >

Vier manieren om op iemand te wachten

gedicht
3.6 met 57 stemmen aantal keer bekeken 22.794
Je handen strijken rimpels in het tafellaken glad rond een gerecht dat moeilijk en te veel voor twee en niet als op het plaatje is, maar ruikt, het ruikt de ramen uit, het doet zijn best niet in te zakken, zoals een ingehouden buik niet bol te zijn - ook andersom is vergelijken. 2 Lopend.…

voorbij

netgedicht
4.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.622
waar zijn de dagen van mijn jeugd zo'n helder beeld van goed en kwaad van wat niet hoort en wat niet deugt en van de charme van de straat heb ik mijn spelletjes te vaak gespeeld op glad ijs immer uitgegleden mezelve 's zondags eindeloos verveeld wat is de draagkracht van dit jong verleden is het ballast, is het weelde slechts een pak vol…
Reineke Gevers20 september 2007Lees meer >

Speelmans-deuntje

poëzie
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.895
Glijdt langs de gladde helling Van mijn versleten hoed:- Oude manneke,- Nog een kanneke,- En, mooi-Klaartje! Nu je vaartje Niet zal kijven, Och! laat me bedrijven, Speelmans knepen zijn ook zoet!…

Ik, jij, wij .....

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.665
Ik voel jouw ingehouden passie jij raakt de lijnen in mijn gezicht ik hoor de hartstocht in jouw woorden jij fluistert mijn gedachten licht Ik vlecht vurig ons verlangen jij streelt duisternis uit de nacht ik ontvang jou met heel mijn wezen jij die liefde in mijn leven bracht Wij vangen het geluk in ons leven strijken ineens oneens glad…
metha29 juni 2004Lees meer >

haan met vogelgriep

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.826
op de grenspaal van mijn erf staat een suffe haan met ogen van mat glas zijn keel is lelijk opgezet ik houd hem een handpalm voor waar vier maïskorrels glanzen maar zijn krop, het speeksel weigert zijn kop keert schichtig op een gladde toren van wervels hij zoekt het minste gerucht het koper van zijn veren het rood van kam en lellen…
Wim Veen22 maart 2006Lees meer >

de dieren

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 701
Ze lonken naar het naakte natte vlees van het jong veulen, haar gladde blonde manen krampachtig beteugeld De dieren. Ze gieten hete, dode vellen gebrand en geroosterd, gezwaveld en zwart dieper dieper weg. Met bekers. Met emmers. Met bakken, vol vet en verdoving. De putten vullend tot doof en gedempt. Oh dieren.…

- Groene Verneveling -

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 467
mijn ziel bedekte, de gladde oppervlakte, met een sporenhoeveelheid bevangen door de vruchtige warmte, de samengekitte onregelmatig aarde en de frisheid, van de heldere wateren ..zag ik het vergeten groen.…

De Preikestolen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 710
mistig en nat is de weg naar boven langs watervallen en rotspartij, het is klimmen en klauteren over soms glibberige kloven steile helling, een gladde houten brug verraderlijk glimmend groen gras en zompige stukken moeras maar eindelijk boven, klaart de lucht en dan....…
lijda12 september 2010Lees meer >

Schaakspel

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.523
Een der paters draalde zenuwachtig, rond z'n gladde kin, met z'n lange, mager vingers en misschoof z'n koningin.…

Kijk dan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
Kijk dan zie ik eruit als een jonge Adonis, ik denk het niet zo met mijn lange, grijze haren die door de briljantine als gladde slierten achterover golven.…

Kersen in december

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 687
Pas wanneer we de schoolpoort bereiken spuw ik de harde gladde pitten uit. Mijn zoontje roept: 'Dag vader!' van in de hal en slaat de deur reeds toe. Hij rept zich naar de bushalte waar een joelende bende wacht. Ik vraag mijn vrouw: 'Vergat je de kersen niet in zijn brooddoosje?' Zij zegt verwonderd: 'Kersen in december?…

In mijn geboortedorp

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
Fietsen met te laag zadel en dan klein als vroeger over de Westduinweg naar het stille strand achter jou, die vlot en vlug over de brug langs straten waar ik zoveel liep naar mijn ouders de lucht blauw het stille druk maar wij lopen verder waar het rustig veren aan de hemel liggen arm aan arm en dij aan dij 't water fris en glad een…

op dun ijs

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
een bedrieglijke eenvoud beslaat het gladde vlak, een onfeilbaar plamuur gestreken over het kil uur van vergeten. spoorloos dromen in het mat zonlicht, snavels en vleugels wijs, zedig dicht. het is zonder bezinnen jezelf overwinnen.…

Vier eendjes

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
wil daar gaan dansen tussen de ganzen dan is ze de mooiste van al Ik heb een idee we gaan met haar mee zegt nummertje Drie we zijn toch ook ’n beetje familie Dat zie ik wel zitten zegt nummertje vier wij hebben ook recht op plezier kom we stoppen met vitten en gaan ernaartoe misschien is er wel barbecue Vier eendjes streken hun veren glad…

Heer wie?

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 497
Wie vraagt naar Bim de Wie is niet geboren Aan rand van stad noch op het platteland Van Brabant of het vlakke Vlaamse land Als hij aan babyboomers zich zal storen Vraag Ali baba B en Cor zijn nuiten En hun schijnaangezicht strijkt heilig glad Imago van façade pleinpubliek Ze mogen van 't O.M. nog niet naar buiten Heer Floppe en heer…
Maxim28 maart 2023Lees meer >

Opgescheten Politiek

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 489
Ze spelen het volk voor domme klant, En verkopen hoop met gladde hand. Vandaag verontwaardigd, morgen akkoord, zo wordt hun moraal wel telkens vermoord. En wij — wij slikken, wij stemmen, wij dromen, denken steeds dat er iets goeds zal komen. Maar eerlijk? Dit hele toneelstuk is stuk, het draait om stoelendans, status en geluk.…

Nostalgie

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 132
Zus stuurt regelmatig foto s reigers wachtend voor de vis loods Dezelfde afgesleten straatstenen liggen er nog wel, ze werden glad door pekel Ze bewaarden de geur van vis, ze droegen touwen, trossen, tonnen, mensen, mij Houdt die oude stenen in ere nog.…

Bruid

netgedicht
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.488
Je wankelt over de klinkers, glad van golven die mos en algen spoelen. Jij nadert mijn frivole passen niet, tot je rare ogen trekt, een pose vindt die werkt. Verwonderd in de winkelwandelstraat. Een kraakwit kleed. Ooh. Je lijkt onberoerd na de knieval, de verplichte roos.…
Wimper7 november 2002Lees meer >

Speelmans-deuntje

poëzie
3.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 3.059
Glijdt langs de gladde helling Van mijn' versleten hoed:- Oude manneke,- Nog een kanneke,- En, mooi-Klaertje! Nu je vaertje Niet zal kijven, Och! laat me bedrijven, Speelmans knepen zijn ook zoet!…

zittend zinnebeeld

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.150
borsten een brug met tere pijlers het hoofd met lang getouwd haar neigt voorwaarts de spreidende draden verbergen deels haar aanzuigend rose met zuchtende meewarige ogen ziet zij naar het verre dichtbij alsof de eeuwigheid ongrijpbaar spiegelt langzaam schuiven haar handen dalend met scharende slanke vingers langs gladde…

Door ’t kreupelbos

poëzie
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.802
Wie in zijn jeugd op gladde baan Te lang aan moeders handje stapt; Geen strobreed hoeft ter zij te gaan Of op geen steentje trapt, Wijl hij zich nimmer voorwaarts waagt, Eer ’t pad voor hem is schoon gevaagd, — Hij heeft het zeker kalm en goed, Maar blijft, bij ’t minst verlet, een bloed.…

Mist

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 786
mijn haren jarenver terug Dampen verdichten zich tot druppels Door winterse kou op mijn gezicht Ik fiets een razend snel rondje witte aarde De snelheid doet mijn spieren spannen Mijn adem kegelt zich tot witte dampen Hoe heb ik deze ervaring veel te lang gemist Door mist en kou schitteren mijn ogen Mijn hoofd verijst en vriest de plooien glad…
Rikus Kiers30 december 2006Lees meer >

Uw eenzaamheid

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.612
‘Zwijmlend van honger, en van moederschap bliksmen-verblind en 't ingewand doorflitst, heeft, bij de trill'ge guurt van winter-nacht, in 't gladde leem van een doorweekte sloot, deze wolvin, al hare tanden bloot, geworpen zeven jongen, schicht aan schicht.…

Grensoverschrijdend

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 750
Ach, Vlaanderen, zo herkenbaar en toch zo anders in de jaren zestig, toen we vol verwachting met een kriebelende buik uitgingen en op muziek van de Rollingstones op een gladde vloer de avond stukdansten. En elke week overschreden wij de grens.…

Door 't Kreupelbos

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.502
Wie in zijn jeugd op gladde baan Te lang aan moeders handje stapt: Geen strobreed hoeft ter zij te gaan, Of op een steentje trapt, Wijl hij zich nimmer voorwaarts waagt, Eer 't pad voor hem is schoon gevaagd - Hij heeft het zeker kalm en goed, Maar blijft, bij 't minst verlet, een bloed.…