1174 resultaten.
Het middagmaal
poëzie
3.9 met 21 stemmen
4.542 Ik leg mijn lepel zwijgend neêr
En zie mijn weêrhelft aan,
Toen rijs ik van mijn zetel op
Om naar haar toe te gaan;
Ik kus en kus haar blij te moe -
De kind'ren zien verwonderd toe.
'O, teedre gade!…
Brusque
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.078 huis van steen
hij kwam er nooit
en zou Brusque nooit verlaten
want deze man
kende slechts de paden
rond zijn stenen thuis
zijn levenswerk muren
scheef als een lach
grimassen van steen
waarmee hij vocht
zolang hij zich herinnerde
met de bergen sprak hij
over de kleine hemel
die ze hem gunden
en leerde van de geheimen
die hem zwijgend…
Slacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.564 boom van de eeuwigheid
Onder de nacht en geroep van een nachtegaal
Op een zomerse dag met een winterse bui
Door het bos zonder groen, maar grauw als de nacht
Door hemelse tranen van een pas gesneden ui
Op de gronden van Moeder Aarde, verzuren al haar pracht
Als een steen in het vieze water, klinkend met de rest
Van de een naar de ander, zwijgend…
De Noordenwind
poëzie
4.0 met 29 stemmen
5.013 dan zal ik zwijgend hun gekromde handen
losmaken van mijn kleed, - en als zij vallen
zal ik niet sidd'ren bij den doffen slag ...
maar zingend rijzen in de koude nacht.…
Tussen vijf en zeven
gedicht
3.2 met 32 stemmen
13.132 Inmiddels wordt alles omzichtig
En zwijgend naar buiten gedragen,
De vleugel en de zwartgevlekte kater,
De strenge fluiten en het tafelzilver,
De staande klok en ook de dovende luchter
En in gelakte kisten pa en ma.
------------------------------------------
uit: 'En verdwijn met mate', 1996.…
De schoonheid
poëzie
3.1 met 23 stemmen
5.443 Wij gaan allen door het wijde leven,
Allen dragen wij zovele zorgen,
Allen gaan wij naar de witte verte,
Samen gaan we als blinden hand in hand, -
En wij toeven bij haar lichte gaven,
Tasten zwijgend met gewonde handen
Naar die al te enkle schaarse vruchten
Aan de wegen naar 't beloofde land.…
Manon (Deel 2)
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
4.157 bij ’t jeu des boules volgen geladen
blikken vanonder strooien boord
het weeskind waarvan zij de vader
samen zwijgend hebben vermoord
zij hoedt de geiten op de berg
en treft er elke rots en spleet
zo dringt ze door tot in het merg
waar ‘t water ’t eerst naar buiten treedt
als vergelding voor haar vaders’ dood
dempt zij de bron met leedvermaak…
Kerstlied
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.314 De nacht was zwijgend,
de nacht was donker
in 't veld van Bethlehem.
Geen stemme ruiste er
op 't veld van Bethlehem.
Doch eensklaps trilden vreugdepsalmen
en hemels zongen de Englenkoren:
Daar is een Kindeken, een Kindeken geboren.…
Ik zag je verloren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.940 stilzwijgend ornamentaal ingenist
diepbruin weggekroegd in schimschaduw verholen
matgekraste zielespiegels achter grijs gefilmd glas
een kelk teveel door rookgordijn besluierd
buiten het middelpunt van jouw zwakke aandacht
moest ik je vinden
in een poging tot als vanouds hetzelfde zijn
sprak je krachteloos vriend
met ontweken liefde
liet zwijgend…
de baby
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
691 men trok heel voorzichtig het stuk steen weg
de Moeder die al uren had geschreeuwd
uit pure wanhoop, zweeg plotseling
iedereen om haar heen keek zwijgend toe
de baby lag daar, stil , zo klein, zo klein
helemaal gaaf en het was alsof hij sliep
de krankzinnigheid in de ogen van de Moeder
stil, smeekte ze….stil, hij slaapt, wek hem niet…
Homo, het was maar een homo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 deden jullie niet letterlijk
maar wel met woorden
met als maximale toenadering
gedogen of zwijgen
Want nee zeg niet jullie kind, toch
niet jullie zoon, dochter, vriend, vriendin,
nicht, neef, vader, moeder, tante, oom, oma, opa
zij, wij zijn een echte hechte heterofamilie
Die dus niet, nee die niet
dus veelal zonder woorden
met een zwijgende…
WINTERMUGGEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.139 Daar ligt ze nu en rust:
heur zwijgend beddelaken,
de wintermuggen spree'n 't,
die geen geruchte en maken.
Ze draaien op en af
en af en op en omme,
zo wit als melk, als meel,
als molke en runselblomme.
1896…
Roos der rozen
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
611 Langbenig sensueel lig je zwijgend stil voor mij,
ontdaan van dat dunne ritselend folie inpaksel.
Je bent vastberaden, tot doornig prikken nabij.
Voor geen rede ben ik vatbaar, jij blijft mijn raadsel.
Je imponeert me niet met je rode petalen schoonheid,
mijn remmen gooi ik los, aanbid je gave volmaaktheid.…
WEZENLOOS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 ogen van die nacht
of ze van deze nacht ondersteuning vermoedde
Het zwarte leek haar een wolf in schaapvacht
van het snel naderende noodlot de voorhoede
Ze wist ‘t niet; het denken viel haar zo zwaar
het eenzaam brandde pijnlijke, diepe wonden
Haar hart klopte thans al welhaast onhoorbaar
of haar dood en ‘t onheil voor de deur stonden
Zwijgend…
tableau
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 de ruimte op het paneel is verbeeld de ruiters gaan goed gekleed
knechten en honden volgen de stille galop naar het zwijgende bos.
de kleine stoet heeft het spel van de jacht goed geleerd
en voor heel lang in zijn eindeloze finesses beheerst.…
Wanneer de aarde ademt
netgedicht
2.7 met 41 stemmen
623 Een indringend onweer breekt open
boven mijn hoofd, als een inzicht dat losbarst uit
een zwijgende hemel. Elke donderslag klopt mee met mijn hart,
rauw en onontkoombaar, en ik blijf staan in de regen alsof ze mij opnieuw wil zien.…
Wanneer je stem weer breekt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
218 Een zwijgend gebed om bedding,
om ruimte om te breken –
en op een dag, misschien,
weer zacht te mogen spreken.…
Waar het herfstbos ademt
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
427 Ondergrondse draden raken
elkaar zacht en traag, dragen slapende
herinneringen van steen, regen en nacht; wij meten geen
uren, alleen het groeien en herleven, zwijgend in het ritme van terugkeer.
Onze kruinen vangen het licht
in zachte golven; wolken glijden langs vogels,
sterren wiegen in de avondstilte.…
Wegkijkende ogen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
231 Het wegkijken kent een diepe kracht,
een schaduw zwijgend zacht.
Geen deur die sluit met hoorbaar geluid,
maar een mens die langzaam uit beeld verdwijnt.
Daar groeit de afstand, ongezien,
tussen wat was en wat had kunnen zijn.
Een ruimte zonder brug of spoor,
een oever zonder overkant ervoor.…
Nu is zij wedergekomen
poëzie
4.1 met 19 stemmen
5.516 De vliegen en kevers en bijen,
Ze staakten allemaal
Hun gonzen, en hoorden in stilte
Naar haar zwijgend verhaal.
En vraagt ge mij, wàt ze vertelde?
Wij spraken te zamen van
De dingen, die men niet uiten,
Maar slechts verzwijgen kan.
-------------------------------
uit: Verzen (1900)…
Holland
poëzie
4.4 met 7 stemmen
2.893 Och wat zijt gij klein Holland
Met uw verlegen zwijgende mensen,
En al uw langzame stille levens,
En al uw vele denkbeeldige grenzen,
En o!…
Lente
poëzie
3.4 met 5 stemmen
4.696 Ik ware een priester in die tempel,
Die thans alom
Van liefde en almacht toont de stempel —
Nu zink ik zwijgende op de drempel
Van ’t heiligdom.…
Maannacht
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.355 De wateren zullen zwijgend zijn,
Diep met murmelend beven,
Waar ik mijn mond uw mond zal geven
Als een dronk van wijn.
Kom! en toef nu niet,
Ik wil niet langer wachten,
Ze zijn zo vele niet,
De schijnende maannachten...…
’k Zie schapen, witgewold
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.100 En mens en kunstenaars
Zij dragen en zij eten
Veel flam- en waterbaars,
Bij ’t hij-, zij-, zwijgend zweten.
Geen pneu- slechts harmonie:
De tweedracht wijkt voor vrede,
De ru- voor poëzie.
Juicht kin- en ouders mede!…
STILTE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Zwijgend staan ze, steeds vertrouwd.
Hoor....een vogel fluit zijn liedje
Door de stilte van het woud.
‘t Is een helder melodietje.
Kijk, daar vliegt hij tussen ‘t hout.
Langzaam sta ik op en wandel
Weer terug en voel me blij
Vrienden te hebben, die niet praten
Over wat ik hun net zei.
1947…
Reis door Israël (eerste deel)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Romeinse zuilen
staan boven Filistijnse
en Joodse dorpen;
vergane vijandschap ligt
hier zwijgend, en nodend.
(wordt vervolgd)…
HOLLAND
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.660 Doch wat zijt gij klein Holland
Met uw verlegen zwijgende mensen,
En al uw langzame stille levens,
En al uw vele denkbeeldige grenzen,
En o!…
De spade
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.934 Daar vroeg Hij aan een man een spade
En deze sloeg zwijgend gade,
Hoe Jezus in die stille gaarde
Een graf groef in de donk're aarde
En teder hem de ogen sloot,
Wiens kus Hem voerde in de dood.
Toen hij in 't gras was neergeleid
En zacht met aarde overspreid
Toen was het, dat de ander vroeg,
Wat naam of toch die dode droeg.…
alles kan altijd en opnieuw beginnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
561 verkoeling bood
aan wie geborgenheid zocht
het werd
het beukenbos moest verwoest
met het hout van de bomen verrezen
in eindeloze rijen de houten barakken
in dit verdelgend reservoir bleef de eik
gekoesterd en verweesd achter
haar stam bood rugdekking aan allen
die balanceerden op het gruwelijke koord
tussen leven en dood
ze was de zwijgende…
Canteclaar
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.311 Vaart wel dan: ik ontgeef 't mij, en
'k wil weten dat ik verre ben
bij u voortaan ten onderen;
gij hebt, o haan, de prijs behaald,
kraait koning nu, en zegepraalt,
en laat mij zwijgend wonderen!
22/03/1892…