1276 resultaten.
Energie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 In de bonte berm
wuiven bloemen vrolijk naar
een grauwe passant
Hoe heerlijk het is om weer te
proeven van de heerlijke buitenlucht waar ik
zal genieten van het hemelsblauw en een onbekende berm
in tinten groen die mij heeft uitgenodigd om haar van dichtbij waar te nemen.…
Opwaartse Vlucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 Verwonderd vangt zijn blik het azuren spel der vonken
dat dartelt voor het grauwe doek der eeuwigheid.
In ’t kolkend hart der stad, waar licht en schaduw trouwen,
versmelten hun adems tot een vuur dat minuten duurt.…
Rouw in de polders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 De polders in de mist
In grauwe mist die als een rouwkleed drukt
op polders waar ik jou voor ’t laatst heb gezien,
staat nog die wilgeboom, gebogen, gebroken,
zijn takken schreien om wat nooit meer zal zijn.…
REBEL VOOR HET LEVEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Hé, tovenaar met grauwe staar, we zijn wel klaar vandaag.
Kom mee met deze superdel. Naar killerkat.
En ook de hond moet nog op pad.
O ja, met miep zou je haar werkstuk
nog bespreken en haar met goede tips bestoken.
Eten koken? Nee, geen vlees!…
Astrologisch vers voor Joke
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
1.522 Zie je in het bruingrijs-groen turkooizen licht
mijn zeegroene tinnen gezicht
gezet in bloed- en maansteen,
beweeglijk in het water,
terwijl je toeziet hoe het gestaag steeds later
wordt op de grauwe aarde om je heen?…
Langs het pad van vergetelheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.052 storm van het leven en blazen allemaal mee aan
de melodieën die een rouwstoet ooit speelde toen
men zich nog heilig op liet gaan aan de klanken
van ware vriendschap en het echte stille verdriet
de stenen tonen lijdzaam het einde van de strijd
vanwaar een bliksem door de heldere hemel slaat
donder wolken de lucht betrekken tot het grauwe…
Alles draait en dringt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
4.203 Als hij door de fabriekspoort rijdt
En die grauwe kolos doemt op
Ooit door hijskranen op heipalen gezet
Dan zinkt de moed naar de zolen
En lekt als oud zweet
En dringt in zijden sokken
Dan raadt hij naar het raderwerk
De springveer, de stroomdraden
de zoveelste koets die van de band rolt
En hoe alles draait en doordramt
In het teken van…
De grote hond en de kleine kat
poëzie
4.3 met 37 stemmen
5.739 En een houw en een beet en een blaf en een grauw:
En de grote hond en de kleine kat,
Die vlogen van de kamermat,
En de keuken in: Zeg, scheelt jullie wat?
En hij trapte op een teen,
En zij beet in een been
Van de meid, die riep: Ga je heen! O mijn been!
Scheer je weg!…
Wat ik tegenkwam 13
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
6 hangt droog
De bruinzachte naaldjes
van cipres als willen ze strelen
Ik hoor iets en kijk,
zie aan overkant van kanaal man staan,
die kamerjas altijd, nu jack aan
Hij roept en zwaait naar mij
met beide handen en armen
en ik terug alsof vrienden
Een omgekeerde roeiboot,
de bodem vol gaten
Een ekster, opvallend ‘t wit
in dit grauw…
O 's ochtends
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.927 De groene rogge, grauw van top,
steekt hoog hare aren als lansjes op;
aan ieder stekeltje een zilverdrop.
Hoe blinkend dat groen bij tarwe en gras,
hoe bleek bij het sprietelend jonge vlas,
hoe mat bij de blaren van 't struikgewas.
En daar, die brem!…
De schim van P.C. Hooft
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.294 En zo ontving, wiens roem deez' dag vervulde,
Op 't grauwe slot - zijn woonstede - onbewust,
De dank zijns lands, der eeuwen eeuwge hulde.…
Mozart
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
659 Nu dan, op deze grauwe zondag in maart,
als de langzame nevel van een glas wijn
teveel optrekt en je me wel lijkt gevlogen,
en mijn rijm verschraalt, en je gezicht
me zo wat uitdrukkingsloos aanstaart,
en je haren van een pruik blijken te zijn;
en ook je borsten me hebben belogen.…
- De oude stem -
netgedicht
4.7 met 48 stemmen
613 per jaar moet hij vaststellen dat hij de strijd verloren heeft
klimop overwoekert het volume van de oude stem, zijn leven over dat hij verteld
steeds een beetje meer ingrijpend veranderd elke zin, doordrenkt de levensstijl
zo moedig, zo voorspelbaar
sterk als een oorlogsverteraan..amper hoorbaar nog, die oude man
zijn naamloze verlorene grauwe…
Lichtengel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
492 Toon ons de kracht van je lange manen,
wil ons eeuwig verlichten, als je kan,
maak dan ons leven minder grauw.…
“Bacaljau"
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
513 Ik moest wennen aan de zon,
aan de smaak van bacaljau,
volksvoedsel in alle geuren
van de ‘coleur locale’, en aan
de moderate stijfsel van de altijd
aanwezige was in de nauwe
stegen, die als grauwe voile aan
een schaarse hemel, ontstegen aan
de mediterane rouw en de tijd,
Caroteen zich clustert in bladders,
naast het blauw op oude…
Geharst in de Harz
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 gedeeltelijk geland daar
waar het ooit grauw was
ommuurd geriemd met oog
en mondsnoer aangedraaid
wie zoet is krijgt lekkers
behoeft niets te vrezen
wie stout is de roede:
niemand wist wie vijand was
onwennig in een bange droom
verzorgd van de wieg tot het graf
aan het zwijgtouw van uitkijktorens
die groeten met schoten
in de aanslag…
Het pad
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.045 En op het blande zonpad waar
de merelzang nooit zweeg, het goud
is morsig nu; 'n kleiïg weke grond
strengelt in grauwe banen zwart door 't hout,
en 't hout is arm en kaal en menigwerf gewond.
Hier ligt als 'n juweeltje diep in schrijn
zo menig pas, lieve, van u, begraven,
ik ruik weer geur heerlijk zoete jasmijn!…
Badstrand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
681 Badstrand, 27 oktober 2013
In een grauwe lucht gonzen duizend zwermen bijen
humeurig door een storm gejaagd
Dan onverstaanbaar commentaar en het gonzen vervaagt
Even later schalt verwaaid een levenslied
Een blondje met een hondje prikt in haar zakje friet
Haar moeder in tijgerprint flankeert een geharnaste vrind
Zwijgzame mannen in stoere jacks…
Kerst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
881 De dag is grijs en grauw,
heel anders dan ik mij had voorgesteld.
't Is kerst.
De nacht is kil en koud.
'k Heb nog geen enk'le ster geteld.
Want ze huilen om de doden,
de zieken en gewonden,
de slachtoffers van moorden,
om alle oorlogswonden.…
Van wis naar wijs is maar één letter meer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Grauwe nacht, met honger en hebzucht; verdwijn!
Waar blijft de kerstster uit de oosterkim
die hoofd en hart bijeenbrengt in dezelfde glans?
Wij zouden moeder Aarde nog gaan vermoorden.
Maar hé... er waart gefluister rond. Er komt een omslag;
niet even, maar langer dan een blauwe maandag!…
De familie Piggelmee- zevende verhaal- tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Een vuurvogel op weg naar de diepten der aarde,
waar vuurvogels aan het eind van hun leven na
hun sterven weer herrijzen uit hun as; zo kent de
Phoenix vele nieuwe levens, waarbij de grauwe
eindtijd zich telkens weer wisselt voor het prille
vitale begin van een ontluikend gewas.…
Idylle
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.468 En schijnt ook geen ster door de grauwe mist
En huilt ook de storm door de nacht -
Ik schuif de armstoel bij het vuur,
De zetel van 't voorgeslacht.
Blond meisje met uw rozenmond,
Kom, zet u op mijn knie,
Vertel mij van al de liefde, zo zoet,
Die ik in uwe ogen zie.…
Regels voor geluk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.176 Kan vrijheid dan uitzondering op mijn regel zijn
en als regel voor geluk worden omschreven
maar gelukkige slaven vinden vrijheid niet zo fijn
zoals Marcuse eens heeft omschreven
“Van de zee, de zee wordt ik gelukkig” riep mijn vrouw
terwijl ze meekeek bij de opzet van dit gedicht
maar de zee is ver en vaak zo grauw
en op mijn leeftijd in een…
EEN BOSJE WITTE CHRYSANTEN
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
1.300 D’ eerste maal dat zij ging naar zijn graf
met in haar armen ‘n bosje witte chrysanten
vielen de tranen op de mouw van haar jas
en kleumerig grauw werden haar handen
trillend van angst stond ze voor ‘t ijzeren hek
de stapels bloemenkransen lagen nog fris
om haar mond speelde ’n zenuwachtige trek
verslagen was zij door ‘t ondraaglijk…
Jan Rot is zot op het leven, ‘n Prachtmens
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
780 Een stem valt stil
Maar houdt zijn oude zeggingskracht
Dag prachtmens, rust nu zacht
Het lichaam is verlaten, leeg,
Onze harten grijs en grauw verslagen
Maar wie is dood
Op zo’n manier herdacht?
Dag prachtmens, rust nu zacht!
In mijn verbeelding zie ik hoe je minzaam lacht,
Jouw hoop maakt ons verschil van dag en nacht.…
Maling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Tussen grauw en gros garnalen
plots twee pols zo dikke alen
vissers’ blije bijvangst
ons beider diep doorvoelde doodsangst.
Slachten om te eten en te leven
is velen om het even
en tot aan het in de dood verglijden
ligt een smachten en een lijden
voor mens en dier van alle tijden.…
Het laatste blad
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
510 Nu somberend en laat mezelf meeslepen door een stroom
aan vergrijzende gedachten ronddwalend in het hoofd, plekje nabij
In aanraking komen met donkere dagen die al in de ochtend verrijzen terwijl
mijn steeds meer rimpels en vlekken verschijnende lichaam verdrinkt in grauwe mist.…
Heldere mist
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
425 Geheimzinnig voor even, ooit zal zon met
al haar kracht en pracht deze grauwe waas van het canvas
wegvegen zodat hart weer haar weg vindt in heldere kleuren tezelfdertijd
toegankelijk en benaderbaar waarbij nieuwe kansen en mogelijkheden worden gegrepen.…
Verwondering
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
512 Geprikkeld ik ben kijk ik vandaag naar een kale
plek omgeven door beschadigde muren en grauwe grijze daken
doordat het natuurpracht een poos geleden uit mijn straatbeeld is verdwenen
Het komt allemaal wel weer goed; ik weet dat dit ooit komt maar als het komt kan ik beleven.…
Nova
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
523 Onlangs heb ik jouw immense stilte ontmoet
die als een snaar trilt tussen de uitgestorte tranen
Hun kleurloos en leegte biggelen langs de bleke wangen
waar zij stuk voor stuk een donker grauwe lucht zullen opvullen.…