1728 resultaten.
Mijn logees (Kippekop, Zwartje en Mevrouw)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
399 Mevrouw installeert zich
om in stilte te gaan genieten
Was het maar zo
simpel, krijst Kippekop
Kierewiet, Vetzak, Niksnut
honen ze; Stilte, Stilte, roep
ik, En nu wegwezen! Ik ga
aan iets anders denken
of gedachteloos
sporten, moe worden
Was het maar zo
simpel, krijst Kippekop
en de put kermt
en de divan snurkt…
Oehoe
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
927 Waar ik bij de keukendeur sta
Om de honden binnen te roepen
Zie ik hem in het donker mij doorgronden
Aangevlogen met monsterend gele ogen
En na heen en weer te zijn geslopen
Om er een knijpkat bij te halen
Blijft zijn tronie in de lichtbundel
Geruisloos zwenkend prijken
Met de verstarde hondenblikken
Loerend op de Oehoe gericht
Die plots…
verre vloedlijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 En toch ben ik gebonden aan mijn schip,
voel ik, ver achter de horizon,
jouw baken branden, roepen
en verlang ik ook naar de thuishaven,
noeste arbeid voor de volgende reis –
ik kan nergens blijven, ik
wil nergens blijven,
niet in een lichaam, niet buiten
dat lichaam...…
EEN HONDJE
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
437 gebukt
onder z’n te dragen last
kan hem niks maken
een hond mag z’n baas
immers nog uitlaten
ook hij is blij
hij houdt niet
van stampij
in een stille
levenloze straat
en vraagt zich af
hoe lang nog voor
het gewone leven
z’n gang weer nemen gaat
het hondje doet z’n
behoefte op de stoep
het zakje is vergeten
de plicht slaakt z’n roep…
Gedag...?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
584 Een gesmoorde kreet, een angstige roep
Een wanhopige blik naar de deur, maar er komt geen hulp over de stoep
Samen, alleen, gedwongen binnen
Al weken geen school, die slechterik zal het nu toch winnen
Hij vorst zich een weg om er toch tussen te dringen
Haar moeder is in de zorg aan het werk
Hij is alleen met haar dochter thuis, die listige…
Van molensteen tot open graf
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
569 En als een kind om genade roepen.…
OEROUD VERJONGD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Peuter en zuigeling vatten het verhaal,
dat klinkt uit piepen, roepen en zingen
bij kruipen of vliegende wendingen
van de wezentjes met aangenaam kabaal.
't Is het nog zeer prille kind geoorloofd
vroege woorden der Schepping op te vangen,
en mee dragen in zuiver hart en hoofd.…
Sterke hartjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 Ze gaan luisteren
naar de roep
van de ene
die het signaal geeft
dat het tijd is.
En dan bewegen ze hun vleugels
en beginnen te lopen
verlaten de grond
en hoog op gaat het.…
Nu bijna zomer
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
501 Maar dwars doorheen die kleine bloemen
in duizendvoud ontloken, klinkt
een roep, een zucht, een stem die zingt
en zoveel dat ik niet kan noemen.
Er trilt een snaar die 'k lang al stil
en niet bespeeld meer durfde heten
maar die nu weer een dieper weten,
ja, die 'k genade noemen wil.…
Het dorpsplein
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
512 met lokale markt
of gewoon
ergens een
pittig drukke
splitsing van
wegen in een
middelgrote stad
met komend en
gaand verkeer
ik laat alles
tot mij komen
daar waar ik
vroeger de rust
totaal voor miste
zoals mensen
verkeer en een
hoorbare drukte
het dorpsplein
met de nog courante
zaken en gebruiken
de kerkklok op wiens
roep…
Immense stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 geruisloos
daalde de
immense stilte op
de wereld neer
decibel voor
decibel verdween
en nam de
laatste echo mee
naar het
waarheen
liet zich raden
in eeuwig dalen
ver weg van het
wanhopig gegil
en geschreeuw
om communicatie
armen klagen
de hemel aan met
beschuldigende vingers
roepen zijn naam
maar de atmosfeer
palmt de geluiden…
Oudere buren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Mobiel..appjes, nieuws,
gedichten..wil ik iets roepen?
Reageren op het onverwachte, ja.…
CARNAVAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 trek je mooiste pak maar aan,
glitters, maskers, laat ze staan
schmink een snor of felle strepen
iedereen mag lekker zweven
trommels roffelen, blazers schallen
op de straten hoor je roepen:
“Hé, proost op deze dolle dagen!”…
Onder het niets
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
377 nog
vóór ze ontstonden
haar naam lag
verloren in ongekende
gronden
ze liep door het leven
als langs een rand
zonder gewicht
zonder tegenstand
geen begin dat bleef
geen einde dat sloot
alleen een bewegen
dat nergens in goot
daar onder het niets
waar stilte zich spreidt
lag iets dat niet brak
aan de rand van de tijd
geen roep…
SCHIETGEBED
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
295 In alle haast even vluchtig roepen,
bij plotselinge angst of schrik, tot God,
kan wellicht lijken op verholen spot:
smekingen, die er onbewust uit floepen.
Men wil zich, dankzij zwak gevoel, beroepen
op de Hemel, Die ziet naar ieders lot.
Deze uitspraken, vrijuit wijs of zot,
snellen om de wereld in dolle troepen.…
Vlierstruiken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
238 Maar dwars doorheen die kleine bloemen
in duizendvoud ontloken, klinkt
een roep, een zucht, een stem die zingt
en zoveel dat ik niet kan noemen.
Er trilt een snaar die 'k lang al stil
en niet bespeeld meer durfde heten
maar die nu weer een dieper weten,
ja, die 'k genade noemen wil.…
Morgen begint nu
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
437 Met stramme vingers breek ik de stilte open:
ik roep een denker aan, schrijf een transcriptie,
en dwing het wit van de pagina tot een gedicht.
Hier, aan dit bureau, heft de tijd zijn wetten op.
De jaren bepalen de pas, maar niet mijn richting.…
de deur die niet opengaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
4 de kamer stinkt naar citroen en perzik
die niemand meer eet de blinden klepperen
hard alsof een vuist ze opent en dichtrukt
ik blijf op de stoep stof krast mijn keel
de klok slaat door mijn botten over de heide
blaren fluisteren zeg het zeg het toch
mijn mond zit vol zand ik wil roepen
wie luidt loopt al weg voor ik durf
het land was eden…
Rixt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.137 Nu loop je elke dag,
verwilderd over het strand,
we horen jou zijn naam roepen,
heel luid, zoals een moeder doet
in haar volkomen eenzaamheid,
Ach lieve Rixt, och arme
moeder op Ameland.…
VROUWEN VAN DE WERELD VERENIGD U; VOOR BLIJVENDE VREDE!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Net zoals onder mannen
En wellicht nog meer
Maar het kan ook minder zijn
Zitten onder vrouwen: misbaksels, viswijven,
ellendelingen, grensoverschrijdenden en
slechteriken, dat geconstateerd hebbende
Roep ik als man, levenspartner, vader
Als stevig selfmade persoon met lef
Als mens met 70 jaar levenservaring
Roep ik Jan Jacob Krediet…
Johan Derksen: "Weer een Fries die wint!"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
556 Johan Derksen
een groot sportfanaat
kijkt
de Marathon van Rotterdam
en roept
bij de finish:
"WEER EEN FRIES DIE WINT!"…
Requiem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
858 voor het altaar van het leven
ik zal je begroeten met wierook en licht
je zegenen met water uit de Jordaan
de Geest laat ik voor eeuwig over je zweven
en hier allen zingen over je levensgedicht
zij zijn rondom jou en met je begaan
vier je eeuwig leven
schrijd binnen, jij, tot stof vergane mens
KYRIE
Ik hoor jullie roepen…
Een dakloze
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.443 Alléén in mijn gedachten kon ik ooit nog wonen
Zolang ik wist dat in de stadse wildernis
in straten, parken en op banken dat onderkomen
is te vinden, deert mij geen hindernis
Het is voor mij nog even dromen
dan reeds is de tijd al aan gekomen
dat voor de nacht mijn kracht verbreekt
en dan tevergeefs om lieve woorden smeekt
Ik tot de Hemel roep…
Ik heb u lief
poëzie
3.5 met 16 stemmen
3.998 De meisjes zingen 't in de maneschijn
Met brede slingers wandlend langs de wegen,
Zij roepen 't iedre donkere jongen tegen:
Ik heb u lief! gij zult gelukkig zijn!
Door de open ramen luwt de lindengeur,
Zo loom en zoetjes als bemind getreur,
Dat men vertroetelt om niet te genezen.…
Etran Finatawa
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.338 Langgerekt hoog
Klinkt de roep
Water!!…
Piggelmee...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.445 Ik was verknocht als kind
aan het boekje Piggelmee
Je kreeg het op " Van-Nelle" punten
En ging over "Het Visje In De Zee"
Langs het strand en langs de duinen
Liep het ventje Piggelmee
Om het visje weer te roepen
Het visje, visje in de zee
Klossend op zijn kleine klompjes
Door zijn vrouw weer weggejaagd
Moest het ventje méér steeds…
Brief aan Josef Vissarionovich
netgedicht
3.3 met 44 stemmen
25.105 gevreesd en geliefd overzag je
vanaf betonnen sokkels en banieren
als vader, voorbeeld en god
heerste je vanuit eenzame hoogte
voor altijd overal aanwezig
de hamer creëerde naar jouw beeld
het land dat ruw ontwaakte
door de kanonnen van de Aurora
door de roep om vrijheid van hen
die zich schaarden achter idealen
paranoia vervormde je…
Verval
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
1.628 ogen schijnen schemer
het onverbiddelijk weten
wanneer ze stil bezield
voor het hardhouten altaar
van het oude kerkje knielt
De beeltenis van Christus
kijkt onverstoorbaar neer
op de vrouw in diep gebed
die zachte woorden prevelt
doordacht en nauwgezet
Een vurig bede klinkt
vanuit het hart ontstegen
'Heer waar bent U, hoor mij roepen…
Draai om dat bord ...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
847 In de nacht wordt alles helder
zelfs de duisternis geeft licht
mijn ogen schilderen stralend
elk lijntje in jouw gezicht
niet het roepen in de nacht
de mooie foto noch de brief
gaven toegang tot wat ik dacht
toen jij zei, ik wil jou, mijn lief
maar dat ene kleine kruimeltje
door mij ooit achteloos verspild
brak de ban van stil genieten…
Over bergen en door dalen
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.080 pad gaat door dalen
Door stilte en natuur
Het mijne over bergen
Door steden, dans en vuur
Symboliek van twee individuen
Een tweeling bij elkaar
Maar alleen zo verschillend
Het pad omhoog soms zwaar
Met opgeheven hoofd
Klimmend langs ravijnen, zonder val
Soms dwaalt m’n blik af
Naar beneden, naar het dal
Daar zie ik jou dan lopen
Roep…