Alle inzendingen over roepen

1728 resultaten.

Sorteren op:

Mijn logees (Kippekop, Zwartje en Mevrouw)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 399
Mevrouw installeert zich om in stilte te gaan genieten Was het maar zo simpel, krijst Kippekop Kierewiet, Vetzak, Niksnut honen ze; Stilte, Stilte, roep ik, En nu wegwezen! Ik ga aan iets anders denken of gedachteloos sporten, moe worden Was het maar zo simpel, krijst Kippekop en de put kermt en de divan snurkt…
Zywa11 februari 2019Lees meer >

Oehoe

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 927
Waar ik bij de keukendeur sta Om de honden binnen te roepen Zie ik hem in het donker mij doorgronden Aangevlogen met monsterend gele ogen En na heen en weer te zijn geslopen Om er een knijpkat bij te halen Blijft zijn tronie in de lichtbundel Geruisloos zwenkend prijken Met de verstarde hondenblikken Loerend op de Oehoe gericht Die plots…
#Henk Jonker27 november 2019Lees meer >

verre vloedlijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
En toch ben ik gebonden aan mijn schip, voel ik, ver achter de horizon, jouw baken branden, roepen en verlang ik ook naar de thuishaven, noeste arbeid voor de volgende reis – ik kan nergens blijven, ik wil nergens blijven, niet in een lichaam, niet buiten dat lichaam...…

EEN HONDJE

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
gebukt onder z’n te dragen last kan hem niks maken een hond mag z’n baas immers nog uitlaten ook hij is blij hij houdt niet van stampij in een stille levenloze straat en vraagt zich af hoe lang nog voor het gewone leven z’n gang weer nemen gaat het hondje doet z’n behoefte op de stoep het zakje is vergeten de plicht slaakt z’n roep…

Gedag...?

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
Een gesmoorde kreet, een angstige roep Een wanhopige blik naar de deur, maar er komt geen hulp over de stoep Samen, alleen, gedwongen binnen Al weken geen school, die slechterik zal het nu toch winnen Hij vorst zich een weg om er toch tussen te dringen Haar moeder is in de zorg aan het werk Hij is alleen met haar dochter thuis, die listige…

OEROUD VERJONGD

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
Peuter en zuigeling vatten het verhaal, dat klinkt uit piepen, roepen en zingen bij kruipen of vliegende wendingen van de wezentjes met aangenaam kabaal. 't Is het nog zeer prille kind geoorloofd vroege woorden der Schepping op te vangen, en mee dragen in zuiver hart en hoofd.…

Sterke hartjes

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Ze gaan luisteren naar de roep van de ene die het signaal geeft dat het tijd is. En dan bewegen ze hun vleugels en beginnen te lopen verlaten de grond en hoog op gaat het.…

Nu bijna zomer

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 501
Maar dwars doorheen die kleine bloemen in duizendvoud ontloken, klinkt een roep, een zucht, een stem die zingt en zoveel dat ik niet kan noemen. Er trilt een snaar die 'k lang al stil en niet bespeeld meer durfde heten maar die nu weer een dieper weten, ja, die 'k genade noemen wil.…

Het dorpsplein

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 512
met lokale markt of gewoon ergens een pittig drukke splitsing van wegen in een middelgrote stad met komend en gaand verkeer ik laat alles tot mij komen daar waar ik vroeger de rust totaal voor miste zoals mensen verkeer en een hoorbare drukte het dorpsplein met de nog courante zaken en gebruiken de kerkklok op wiens roep…

Immense stilte

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 407
geruisloos daalde de immense stilte op de wereld neer decibel voor decibel verdween en nam de laatste echo mee naar het waarheen liet zich raden in eeuwig dalen ver weg van het wanhopig gegil en geschreeuw om communicatie armen klagen de hemel aan met beschuldigende vingers roepen zijn naam maar de atmosfeer palmt de geluiden…
wil melker11 december 2024Lees meer >

Oudere buren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
Mobiel..appjes, nieuws, gedichten..wil ik iets roepen? Reageren op het onverwachte, ja.…
Ralameimaar17 december 2024Lees meer >

CARNAVAL

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
trek je mooiste pak maar aan, glitters, maskers, laat ze staan schmink een snor of felle strepen iedereen mag lekker zweven trommels roffelen, blazers schallen op de straten hoor je roepen: “Hé, proost op deze dolle dagen!”…

Onder het niets

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 377
nog vóór ze ontstonden haar naam lag verloren in ongekende gronden ze liep door het leven als langs een rand zonder gewicht zonder tegenstand geen begin dat bleef geen einde dat sloot alleen een bewegen dat nergens in goot daar onder het niets waar stilte zich spreidt lag iets dat niet brak aan de rand van de tijd geen roep…

SCHIETGEBED

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 295
In alle haast even vluchtig roepen, bij plotselinge angst of schrik, tot God, kan wellicht lijken op verholen spot: smekingen, die er onbewust uit floepen. Men wil zich, dankzij zwak gevoel, beroepen op de Hemel, Die ziet naar ieders lot. Deze uitspraken, vrijuit wijs of zot, snellen om de wereld in dolle troepen.…

Vlierstruiken

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 238
Maar dwars doorheen die kleine bloemen in duizendvoud ontloken, klinkt een roep, een zucht, een stem die zingt en zoveel dat ik niet kan noemen. Er trilt een snaar die 'k lang al stil en niet bespeeld meer durfde heten maar die nu weer een dieper weten, ja, die 'k genade noemen wil.…

Morgen begint nu

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
Met stramme vingers breek ik de stilte open: ik roep een denker aan, schrijf een transcriptie, en dwing het wit van de pagina tot een gedicht. Hier, aan dit bureau, heft de tijd zijn wetten op. De jaren bepalen de pas, maar niet mijn richting.…

de deur die niet opengaat

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4
de kamer stinkt naar citroen en perzik die niemand meer eet de blinden klepperen hard alsof een vuist ze opent en dichtrukt ik blijf op de stoep stof krast mijn keel de klok slaat door mijn botten over de heide blaren fluisteren zeg het zeg het toch mijn mond zit vol zand ik wil roepen wie luidt loopt al weg voor ik durf het land was eden…
Nietswter28 oktober 2026Lees meer >

Rixt

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Nu loop je elke dag, verwilderd over het strand, we horen jou zijn naam roepen, heel luid, zoals een moeder doet in haar volkomen eenzaamheid, Ach lieve Rixt, och arme moeder op Ameland.…

VROUWEN VAN DE WERELD VERENIGD U; VOOR BLIJVENDE VREDE!!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Net zoals onder mannen En wellicht nog meer Maar het kan ook minder zijn Zitten onder vrouwen: misbaksels, viswijven, ellendelingen, grensoverschrijdenden en slechteriken, dat geconstateerd hebbende Roep ik als man, levenspartner, vader Als stevig selfmade persoon met lef Als mens met 70 jaar levenservaring Roep ik Jan Jacob Krediet…

Johan Derksen: "Weer een Fries die wint!"

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Johan Derksen een groot sportfanaat kijkt de Marathon van Rotterdam en roept bij de finish: "WEER EEN FRIES DIE WINT!"…

Requiem

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 858
voor het altaar van het leven ik zal je begroeten met wierook en licht je zegenen met water uit de Jordaan de Geest laat ik voor eeuwig over je zweven en hier allen zingen over je levensgedicht zij zijn rondom jou en met je begaan vier je eeuwig leven schrijd binnen, jij, tot stof vergane mens KYRIE Ik hoor jullie roepen…

Een dakloze

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.443
Alléén in mijn gedachten kon ik ooit nog wonen Zolang ik wist dat in de stadse wildernis in straten, parken en op banken dat onderkomen is te vinden, deert mij geen hindernis Het is voor mij nog even dromen dan reeds is de tijd al aan gekomen dat voor de nacht mijn kracht verbreekt en dan tevergeefs om lieve woorden smeekt Ik tot de Hemel roep…

Ik heb u lief

poëzie
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.998
De meisjes zingen 't in de maneschijn Met brede slingers wandlend langs de wegen, Zij roepen 't iedre donkere jongen tegen: Ik heb u lief! gij zult gelukkig zijn! Door de open ramen luwt de lindengeur, Zo loom en zoetjes als bemind getreur, Dat men vertroetelt om niet te genezen.…

Piggelmee...

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.445
Ik was verknocht als kind aan het boekje Piggelmee Je kreeg het op " Van-Nelle" punten En ging over "Het Visje In De Zee" Langs het strand en langs de duinen Liep het ventje Piggelmee Om het visje weer te roepen Het visje, visje in de zee Klossend op zijn kleine klompjes Door zijn vrouw weer weggejaagd Moest het ventje méér steeds…

Brief aan Josef Vissarionovich

netgedicht
3.3 met 44 stemmen aantal keer bekeken 25.105
gevreesd en geliefd overzag je vanaf betonnen sokkels en banieren als vader, voorbeeld en god heerste je vanuit eenzame hoogte voor altijd overal aanwezig de hamer creëerde naar jouw beeld het land dat ruw ontwaakte door de kanonnen van de Aurora door de roep om vrijheid van hen die zich schaarden achter idealen paranoia vervormde je…
Stephan8 maart 2003Lees meer >

Verval

netgedicht
2.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.628
ogen schijnen schemer het onverbiddelijk weten wanneer ze stil bezield voor het hardhouten altaar van het oude kerkje knielt De beeltenis van Christus kijkt onverstoorbaar neer op de vrouw in diep gebed die zachte woorden prevelt doordacht en nauwgezet Een vurig bede klinkt vanuit het hart ontstegen 'Heer waar bent U, hoor mij roepen…

Draai om dat bord ...

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 847
In de nacht wordt alles helder zelfs de duisternis geeft licht mijn ogen schilderen stralend elk lijntje in jouw gezicht niet het roepen in de nacht de mooie foto noch de brief gaven toegang tot wat ik dacht toen jij zei, ik wil jou, mijn lief maar dat ene kleine kruimeltje door mij ooit achteloos verspild brak de ban van stil genieten…
metha24 augustus 2004Lees meer >

Over bergen en door dalen

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.080
pad gaat door dalen Door stilte en natuur Het mijne over bergen Door steden, dans en vuur Symboliek van twee individuen Een tweeling bij elkaar Maar alleen zo verschillend Het pad omhoog soms zwaar Met opgeheven hoofd Klimmend langs ravijnen, zonder val Soms dwaalt m’n blik af Naar beneden, naar het dal Daar zie ik jou dan lopen Roep…
Arbro18 oktober 2005Lees meer >