Alle inzendingen over schemering

1518 resultaten.

Sorteren op:

La Dame Blanche

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 650
blinkend als kind met vlinders in handen verborgen lacht zo beef ik des nacht in volle vallende sterren mijn adem over jouw huid) zing ik vlakke tonen ronder en rollend van mijn tong het hemelbed in op het ritme van je levenslijn gelijk de vrucht zich naakt ontkleedt - dansen de contouren op krijtwitte muren in het flakkerend schemer…
Claire24 april 2010Lees meer >

Waar het licht de stilte raakt

netgedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 22
Het licht schuift sidderend over het stille water, een dunne schemering die de horizon losmaakt en het zoute fluisteren van de branding wekt, zonder dat een mens de stilte hoeft te verstoren.…
CB4 november 2026Lees meer >

Vreemd

poëzie
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.228
Dat het zonlicht zo voorzichtig Door de ijlheid straalt van 't lof, En het groene blad doorzichtig En veel edeler maakt van stof, Dat het windje in de twijgen Zo behoedzaam gaat te werk En aleen wat blaadjes zijgen Doet op 't pad en 't bloemenperk, Zonder 't wazig diep te raken Waar de groene schemer blauwt, Of de goudglans schuw…

kant geklost

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 520
strijken over stille plas, die door donk,re bossenrij omzoomd zich onthuld als een schilderij stil, met rechte stam, als in gelid staat de zilverboom op wacht zijn kroon vol loof, met zacht getinte bladeren in viltig wit takken getand als zeldzaam koraal spelen met de eerste zonnestraal een compositie in zilverlicht 's avonds als de schemer…
lijda12 oktober 2010Lees meer >

Lijf, het huis van geest

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Onder de schaduw van de vleugels In de schemer van de nacht Losjes voeren van de teugels Kost me ineens alle kracht. Neem de wind in alle zeilen Zodat het leven vooruit gaat Probeer imago op te vijlen Het leven gaat zoals het gaat.…

MENS GEEFT AAN PLANT

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.289
Vriendelijke schemer, die kruiden mint, vindt blaadjes vol kracht, schept een geurig oord, wekt neuzen, terwijl hij ogen haast versmoort. De vrouw snuift diep, knielt neer, fluistert tot elk kind: "Hier werd mijn dochters as over de grond gestrooid. Zusjes korte leven kende grote vreugd, was heftig, eindigde eer jullie kwamen.…

Schemeruur,

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 430
Veulens bij een hek terwijl de schemer valt, koppen dichter bij elkaar, de ogen diep zwart getint, waarin blikken strelend om warmte smeken, te beminnen met de hals met volle manen over een brede borst die op de wereld rust en , het ranke lichaam torst als goddelijk stilleven, waarmee het web van schoonheid is geweven, een laatste…
pama5 september 2011Lees meer >

Vat vol rivier

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
land druppelsgewijs gescheurd de oevers wenken nog wel niet overtuigend en verbreken verbindingen de holle paden lopen dood en nat gevallen kleurig blad vaart derwaarts herfstver weg van de bakermat hagen en hekken trekken hun verdorde en roestige pijpen op kil worden kuiten gekust bomen waden naar winterrust de morgens schilderen schemerig…
Kees Keizer20 november 2013Lees meer >

De jonge dragers

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
Ze waren jong en kenden de dood alleen als een schichtige voorbijganger in een grijs getooide stoet over een smal pad naar het schemerig deurgat. Het was al volbracht en voorbij hun dag. Ze deelden broederlijk het speelkwartier waar ze opzij stonden, niet aan verval gebonden.…

Tijdloos

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 848
De tijd heeft nog geen afspraak in mijn ogen en mond al voel ik de schemer en de verse rouwranden wel degelijk. Ik voel woorden wellen ook woorden die ik niet ken. En daar bij hun in de straat hoor je het grindpad al knarsen. Je ziet het glimmende wegdek het is hard gaan regenen.…

Parel voor twee

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Een geeuw die zich verschuilt in de palmen van je handen laat zich horen en bijt zich vast met blinkend witte tanden De schemer die de nacht verraadt sluit zich om je slapen dromen roeren, maken los pakken samen, samenrapen kluwen worden in het schijnsel van je geest Een oude wollen trui uithalen en opnieuw gaan breien een schoen uittrekken…

Stille leven

hartenkreet
5.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.578
Het waterzonnetje wil schemeren 't klokje dat niet meer tikt, eindigheid ons opschrikt. Stil staat de ster strobed verlicht klanken woorden gaan en komen eb en vloed fluisterstil herinneringen komen tot leven de naam is gebleven Verhalen krijgen lichaamsvormen wonden helen.…
arensoog5 januari 2025Lees meer >

Gebeten hond

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 371
Een adder was mij te glad en slim af kwam out of nowhere na de beet in het been van mijn Eurydice stierf ik als Orfeus wel duizend doden het gif greep als vuur razendsnel om zich heen een rat beet zijn staart af benam mij de adem een sidderaal woelde door vademdiep water en door de magisch halfduistere schemer vlogen vliegende…

Uilenvlucht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 246
Bomen flitsen langs als geesten in de schemering. Geen pauzes, geen remmen. Alleen de zwaartekracht die mijn brein overneemt. Excuses voor de muren die ik achterlaat, voor de brokstukken van wie ik was. Ik wil vallen. Een klap die alles stopt. Jongens vallen even hard, even breekbaar als glas.…
Nathan23 april 2026Lees meer >

Vaarwel aan 't woud

poëzie
2.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.141
Mijn lievlings-plekje in 't woud, waar 't groene dak Een blauwer schoort, en schemer-schijn doet dalen Op levend loof en vol-getroste tak, En zonnegoud langs blader-goud laat dwalen - Vaarwel, vertrouwde stilte! waar ik sprak Wat nooit mijn hart tot mensen kan herhalen....…
Jacques Perk10 december 2022Lees meer >

Onder de boom des levens

poëzie
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.140
Over ons ijlt reeds de schemer, met al zijne nev'lige armen Wist hij het dode verleên - wist hij het doel van de tijd; Ik zie de aard nog maar vaag, als een schim achter waaiende blâren - Lieve, geef mij de hand, dat ge nog neven mij zijt.…

Begeerte

netgedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.335
De schemer maakt haar welvingen ronder en mijn lustwapen warmer. Wat verkiest ze? Haar eigen veren te strelen? Anderen naderen op teenkussens, het hoofd licht achterover. Roekeloze hoogmoed. Alsof ze nu al op een heftig hoogtepunt rekenen.…
Wimper27 maart 2003Lees meer >

Geven en nemen

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.678
Ik look de blijdschap mijner oogen In schemer van berooid paleis… De schaamle sterfelijke bloemen Die ik u in de avond bracht, Met zoveel eeuwigs niet to noemen ‘t Schoot vleuglen in de stille nacht: Ik waak bij de eerste morgenstralen, Of gistren als een droom ontgleê: Ik wandel door de lichte zalen: Elk ding is op zijn oude stee..…

- Genegeerd, gekleineerd zonder woorden -

hartenkreet
4.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.726
Genegeerd, gekleineerd de dwarrelende gedachten waardeloos verloren, onder teloorgaande schemering. Binnen de blinde vlek weggepoetst, rest het wachten tot ernstige schendingen van geestelijke integriteit plaats maakt voor een eerlijk en zuiver begin.…

Zeven Werken

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.561
zieke kind dat aan haar borst in tranen werd gedragen Ze hadden haar begraven met de voegen van de stad waar zij gevangene nu was van uitverkoop in etalages waar de zoete geur van wafels onder winterjassen gleed die zij er enkel nog kon zien als zij hun blikken niet vermeed Zij was een vreemdeling - verstekeling verdwenen in een schemering…
jan haak24 januari 2010Lees meer >

VOLKEREN DES KRUINS

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.624
Ik wil ontvangen van de nacht en schemer, En van de gouden ochtend het geheim, Ik wil het nog niet zichtbare doorzien, Ik wil doordringen dit oneindige, Altijd wijkende, en fluisterende Hoog mysteriespel, dat Leven heet.…

Vanwaar die dode letters..?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 644
Nu diepte zonder water is en hoogte zonder adem kraalt rond jouw dode ogen verlaten in de schemer dat liederlijke carnivoor wat elk kadaver vreten moet het bloed huivert zijn ondergang in een verzonnen hemel De Bijbel die de leugen dekt Het vromen van de handen Gewassen Maan van Golgotha Die rood ziet van de schaamte Ik zie dat…

Ogen

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.410
De schemer die gestadig Over mijn ogen dicht, Breekt als een wolk weldadig In dauw van aldoorvloeiend licht.…

Tederheid?

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 571
Nu het najaar zich aandient vernauwt de wereld zich door de hals van een zandloper van stilte trage voorloper van de schemering, de losgebroken kettingwind rukt aan de lage tonen van de maanden als ijsberend roofdier zonder hol.…
Pama16 september 2020Lees meer >

Lied voor de nog niet afgestreken lucifer bij de paleizen van het geheugen

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.722
Wat de beademde slangenarend in de schemering zong: De paleizen van het geheugen zijn dan groot, dan klein. Je schrikt soms van wat je ziet, als de regen even ophoudt.…

De Nar

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 508
Het paard gespannen voor de kar De clown de nar een puntmuts Met een gele ster troosteloos Gaat hij door de troosteloze straten Hobbelt over de keien in de schemering Voorbij de meidoorns het landschap Van de eenzaamheid in Waar hij in stilte zijn sores draagt Het leven laat zich niet inkapselen Of sturen door ongewenste bemoeizucht Het…

moederhanden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
de handen van een moeder na maanden van afwachten zij koesteren ons als eerste als wij het levenslicht zien de handen van een moeder wiegen ons in rust en slaap voeden en verschonen ons leren ons kruipen en fietsen de handen van een moeder zij staan en liggen nooit stil van vroeg al in de ochtend tot ver nog na het schemer de handen…

De zachte cadans

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 468
Zijn klank is zo fijn dat het bijna pijn doet, een draad van zilver die de schemer doorsnijdt. Mijn borst reageert, mijn adem wordt trager, alsof ik word opgenomen in een groter luisteren. Hij zingt zonder reden, zonder masker of haast, gewoon omdat zijn kwetsbare wezen vraagt om te klinken.…
CB16 september 2025Lees meer >

De tijd van Allerheiligen

netgedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.298
Wanneer onverwacht de schemering alles omlijst in goud en schaduw, voel ik stilte intens en rijk, als een levend, ademend weefsel. Ik vouw mijn ogen en draag hun spoor zacht mee in de stroom van mijn dag.…
CB31 oktober 2025Lees meer >

Het vroege uur

netgedicht
1.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 399
Je kleine borst een vlammetje in de ochtendkou, terwijl je de schemering voorzichtig openbreekt. Ik hoor de trilling in je hoge, broze toon, elke noot komt binnen zonder filter of verweer. Jouw zang is de enige taal die ik nu kan verdragen, zuiver en ongepolijst, rechtstreeks naar het hart.…
CB13 februari 2026Lees meer >