1541 resultaten.
Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 2 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
347 held
niet als verhaal
maar als man
die niet meer wist
hoe je ademt zonder pijn
ik werd weer wakker
tegen mijn wil
in een bed
met machines
en lege ogen om me heen
dagen waren dof
uren traag
ik kon niet bidden
ik kon niet hopen
alleen ademen
en zelfs dat deed zeer
maar toen
mijn zoon —
zijn blik
niet boos
niet bang
maar wanhopig…
Zwaarste inzending
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
937 Met de intense hoop der wanhoop
Ik kan het niet alleen.
Ergens een SOS.
Wie duimt?…
Morseseinen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
506 Je zult maar zonder
een begaafde schrijver als Rogi door moeten gaan,
dan grijp je naar elk wrakhout uit het vooronder,
klit je zelfs met een verdwaasde playmobielhijskraan
als ik, snoep je van de kruimels en neprestanten,
probeer je het wrede gemis wanhopig op te vullen,
met wijze uitlatingen van een troubadour zoals ik,
wat even helpt…
Encore
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.960 En ik zag het gebed van uw hulpeloze ogen,
En ik voelde, beangstigd, de angstige klem
Van uw hande' om mijn hand, en mijn lippen bewogen,
Maar mijn machtloze wanhoop verstikte mijn stem.…
GEKOESTERD
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
455 alle meubels in huis
zijn schimmige gedaantes
die maling hebben
aan de kwellende zorg
rommel maken in de tuinschuur
een wanhopige duik
in de bak vol lege flessen
gevonden!
vandaag de grootste schat
in mijn woning.…
Jij bent (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 jubelend naar de zon klimt,
van de koekoek die weemoedig de komst van regen voorspelt,
van de merel die troostend het afscheid van de dag bezingt
Jij bent met mij,
met mij als de pinksterbloem en het oranjetipje,
met mij als de rolklaver en het icarusblauwtje,
met mij als het duinviooltje en de zilveren maan
Jij bent in mij,
in mijn wanhoop…
Standbeeld in de stad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
530 het zweven
strijder voor intieme gelijkheid
hard versteend in stille dromen
te glanzen in het zoete duister
de blik op oneindig zonder troost
beide tepels getooid met vogelpoep
een blauwe vlinder op jouw linker oor
beeld van toen, beeld van nu
je roept de zwijgende stemmen
je zwijgt een roepende stilte
je ogen zien niets, blind in wanhoop…
Winterdepressie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
323 Gij demon van wanhoop en duisternis,
die het zonlicht smoorde!
Uw kouderijk, vergane warmte ons gemis.
O Gaia, Moeder Aarde,
geef ons hoop en leven.
U, die de lente baarde.
Verlos ons koud hunkerend hart,
uit deze bevroren greep.
Winterdepressie, deze koude smart.…
Spreken is zilver
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
215 Een karwei Atlas, geen mens gegeven
stel je voor, wie kan zoiets voltooien
had hij geen hulp der goden gekregen
in wanhoop bad ik tot Athene
steun en toeverlaat, nimmer te laat
had het nooit zonder haar kunnen rooien
sta nu hier om jou moed in te spreken…
gehandicapt
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
2.056 die arm om je schouder
Die blik dat lief gebaar maakt je weer blij
Die onverwachte hulp die doet weer leven
Toch iemand die er zo maar voor je is
Die onvoorwaardelijk jou zo veel wil geven
dat geeft weer kracht en vreugd in het gemis
Dan gaat de zon weer warm en feller schijnen
Het bloed stroomt nu weer sneller door je heen
De leegte wanhoop…
Heb je zo gemist...
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.284 Wanhopig speelde ik de eeuwige optimist,
maar steeds verloor ik me na enkele uren.
Hoezeer miste ik je mooie ogen, je lieve lach.
Hoe groot was mijn verlangen jouw weer te zien.
Vertwijfeld telde ik het teveel aan seconden in elke dag,
maar te snel hield ik dat weer voor gezien.…
lieve simson
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.744 slechts met de moed der wanhoop
schrijf ik je deze brief
mijn leven is een puinhoop
sinds jij verdween, mijn lief
ik moet steeds aan je denken
en huil mijn ogen rood
jij wou mij alles schenken
maar ik… ik schaam mij dood
dat ik jouw lieve liefde
verraden heb voor geld
geheimen overbriefde
van jou, mijn sterke held
je haren in mijn…
Het jawoord
poëzie
3.4 met 17 stemmen
6.778 Dan zal ik eeuwig blijven
Versmolten in mijn smart,
Dan ga ik verzen schrijven,
Met wanhoop in het hart.
Maar toch, o, Heer der Heren!…
Onmacht
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
2.853 Wanhoop, verbijstering en tranen
Emoties zonder banen
berusting, ongeloof en opstand
Allemaal kregen ze de overhand
Een half jaar!
Denken, doen en praten
Dit wil ik doen en dat wil ik laten
maar altijd jouw handen en jouw blik
Het is wij, wij en niet alleen ik
Een half jaar!
Radeloosheid in jongensogen
Is het waar?…
Je hoeft niet terug te komen
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
958 Ergens voel ik
Dat je er nog bent
Nog niet volkomen weg geweest
Omdat je bleef
Ergens voel ik
Dat je nog wanhopig bent
Nog niet de rust hebt
Om iets toe te keren
Ergens voel ik
Dat je stellig bent
We hebben allemaal
Nog iets te leren
Ergens voel ik
Dat je betrokken bent
Dat je meeleest
Woorden klaarlegt - als schone kleren…
Tederheid, leg nu uw hoofd
poëzie
4.2 met 13 stemmen
4.687 'ik heb altijd gevoeld, zei haar stem
terwijl zij zijn handen nam,
dat ik eenmaal terugkomen moest
als de wanhoop het denken verlamt.'
hij zweeg, en zijn arm om haar heen
werd het donkerder in zijn hart;
hij wist dat ook liefde geen heul
voor deze verlatenheid had.…
vulgair
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
3.639 is er anders
dan weemoed onzekerheid
ijdele hoop en wanhoop
vroeg ik mijzelf af
verzonken in gedachten
toen haastig aangeschoven
om een tijd te wachten
ongeduldig in een rij
ik haar opeens zag
midden in de hema
ik rende van die kassa
langs wenkbrauwen
bij de pasta en het kindergoed
ze keek licht geschokt daarna blij
bij mijn aankomst…
Morgenwandeling
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.046 Sla om het vale afgedragen kleed,
bedek het bloot slechts van de voeten;
wij gaan en komen zonder groeten,
wij gaan naar ‘t bos, dat van geen wanhoop weet.
De berken in het bleke nevellicht
gelijken ranke, onbesmette maagden,
die nooit het treden uit de droom nog waagden -
o, vrouw, waarom de voet hierheen gericht?…
- Bloemenbundel -
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
586 en mijn stem.. die had vleugels,
maar jij hoorde de wanhopige fluisteringen niet.
De heuvels van de ademloze vreugde,
de triomfantelijke woorden, ze vielen
ze waren een harde klap in het gezicht, dood,
net als een kaars
waarvan het onverlichte vlammetje dooft..…
Bomengekrijs
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
620 De bomen krijsen van pure wanhoop en hysterie, er
groeien al paddenstoelen met sombere gezichten.…
Pijn in hoofd en billen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 En hij zocht daarom wanhopig in de berm naar wegebree.
Om zijn billenpijn te verzachten.
Tevergeefs, geen enkel geneeskrachtig kruid meer voor zijn
brandende en steeds zwellende rood aangelopen billen.
Zonder de pijn daarin nog te verstillen.
Zijn kleding paste niet meer dus ging hij verder door het leven in een ton.…
Verstikt door associaties
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
786 De wanhopige krijskreet werd niet opgemerkt, terwijl je tekeningen boekdelen spraken en je gedichten een horrormovie exploiteerden, zonder dat je als een Jotie T'Hooft met de dood koketteerde.…
nog niet geboren -slot
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.316 teleurgesteld,
wanhopig….…
Terminaal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.208 in je hoofd stormt een orkaan
verlangens, gevoelens, gedachten en angsten
botte wanhoop
en doffe ellende•botsend
in een regen vonken
die doven in frustratie
schuilen kan je niet
stilletjes jankend
hou je je sterk...…
COMPONIST VLUCHT
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
481 De schrijver van toonkunst
heeft zijn afgebeulde hoofd
vol daverend orkest
snelt wanhopig naar het bos
waar geen klank meer in hem luidt
slechts volkomen stilte heerst
de bomen zwijgen stug
noden lui te liggen
opeens ritselt een braamblaadje
brengt een zacht fluisterlied
in het brein van de kunstenaar
doet benen juichen
in de huiskamer…
Freya
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 Luisterend naar liefdesliedjes
verhoor ik de gebeden
van hopeloos verliefden
en wanhopig onbeminden.
Ik geef gul:
mijn tranen zijn van goud,
mijn dochters kostbaarheden,
de ooievaar is aan mij gewijd.
Ik onderwijs de wegen van de wolwa,
de ziedende trance van de zieneres,
de magie der vrouwen.…
voor hun morbide dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
586 los zand
jij was lucht voor hen
ze negeerden je volkomen
gebruiken deden ze je ook
voor hun morbide dromen
gedachten brachten
tranen in je woorden
begrippen werden snel te klein
in zinnen paste niet veel pijn
de zee bleef rustig
in die stroom emoties
golven brekend in
jouw eindeloos verdriet
je kon het niet meer zeggen,
het wanhopige…
Amsterdams wapen 1841
poëzie
4.0 met 1 stemmen
942 'k Hoop in mijn wanhoop nog: de Raad beraadslaagt weer!
Een wedstrijd van vernuft stemt in met mijn verlangen;
'k Belove aan wie 't mij brengt ene onvergank'lijke eer:
Drie waterleidingen, - drie onderaardse gangen, -
Drie putten, wat men kieze, - ach! wist ik al wanneer!…
Anders borrelen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
616 Alles lijkt te borrelen, kookt bijna over,
de wind die waait door koude en asgrijze straten,
lijkbleke gezichten die wanhopig schuilplaatsen zoeken
in schuilkelders die helaas niet in de bouwplannen stonden
bij het uitwerken van oorlogsgeweld.…
Van gevangen naar vrij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
328 En ergens,
tussen separeermuren en sterren,
tussen wanhoop en het fluisteren van hoop,
begon iets kleins te bewegen.
Eerst een trilling,
toen een adem,
toen een stem.
Ze leerde opnieuw vertrouwen –
niet in de wereld,
maar in haar eigen hartslag.…