1569 resultaten.
Uit twee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
783 een deel en mij onrust gebracht:
wij wandelden in de zon van de zomer in Rome
in de zachte lenteregen te Parijs langs de Seine
Ik ben door jou verlokt, een weemoedige vrouw
het opgestoken haar ros en lijf rank van bouw
maar jij kunt altijd langer zonder mij
dan ik, ja ik zonder jou, ja jou
Deze vrouw betekent minder dan nul
blijft een bron…
Wij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 in het land
Wij zijn niet links niet rechts
Wij staan aan de kant
We leven in een cirkel
Die we hebben gebouwd om ons heen
Wij geloven in liefde
In het leven als fenomeen
Wij hebben de aarde
Zijn uit de klei
Wij geloven in waarde
dragen
En stellen vragen
Over behoud
Doorgeven
Hoger niveau
Er voor ons een oorsprong, een verleden
Een bron…
Nog eenmaal...Van Gaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
840 Pen en papier en 't concept van Louis
brachten de compagnie weer aan de macht,
de rest is geschiedenis - brons in Brazil
is wat ook Van Gaal niet zal hebben verwacht.…
onderweg naar morgen- van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
675 soms zorgen ook
met vrienden ook en buren
met wie je feesten kunt
naast fel discussiëren ook
over wat gevonden wordt
van sport of politiek
samen ook vier je hem
met de wortels van jouw bestaan
die grijzend ouder wordend
jou de weg zien gaan
die zij eerder gingen
met de verworvenheid
van kennis en kunde
over weg- en waterbouw
als bron…
ongekend jou vieren - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 elke jaardag brengt de herinnering
dat het leven niet zonder einde is
daarom ook leef jij het eindeloos
samen met om jou heen de mensen
wiens liefde voor jou de bron blijft
waarin jij jouw kinderen wassen laat
naarmate zo de jaren jou verstrijken
geniet je meer dan je ooit vermoedde
de pracht van de mooiste vindtocht
die jou doorgeven laat…
Stukjes schepping blauw
netgedicht
3.5 met 111 stemmen
355 kijken naar je
friemelende
vingers in de
half open bak
die in onbekend
overleg stilte
tot creatie wilden
brengen waarbij
het kunstwerk
voor zichzelf
zal gaan spreken
nog was er volop
geluid in de half
omrande ruimte
gevuld met een
veelheid van
allerlei geluiden
van buiten
naar binnen
gehaald door
haar handen
waarvan de bron…
Waar stilte mij heelt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
340 Mijn energie is een bron, niet
oneindig, maar diep, gevoed door echtheid, kalmte
en het kleine wonder, en als je mij ziet verdwijnen in eenzaamheid,
weet dan: ik keer terug – met licht dat ik alleen in de leegte vond, waar stilte mij heelde.…
Berg op bestelling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
441 Het pad naar de bron is vaak begaan
met het lot van de rappe hunkeraars;
vertraagde voetstappen verraden
de gang van eeuwige twijfelaars.…
Ontwaken uit de mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Uiteindelijk
werd het donker zelf een bron;
ieder gevoel een wonder,
waar het leven magisch oplicht
tegen het zombie-licht van gisteren.…
ook ik mag hopen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
405 zagerij van anti-canto’s
autodidactische testidiotie
die in de schoot te werpen
van mededichters en brave
lezers om enige verlichting
aanstekelijk mee te geven
dat
wij allen slechts mensen zijn
onder een zon zonder welke
wij nooit tot leven kwamen
op de draaiende aarde waar
wij op gemaakt en geboren
worden onder verre sterren
ongeacht de bron…
In de Ether
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
380 figuur
de antipode van Aër,
de benedenlucht voor zielen
aardbewoners, holenmensen
vikingen en carthagenen
bebaarde Ierse monniken
bourgondiërs en hoofse ridders broeders des gemenen levens
nazaten der saracenen
Als pure heldere bovenlucht
was Aether enkel voor de goden
als zoon der nacht en duisternis
als lumen: oog der dag en bron…
Dansende druppels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
299 Gij reist door regenboog, in ritme ruisend rijk,
Naar 't einde waar de aarde ademt, eeuwig een,
En al wat voelt, vervloeit in fluw'len fluistering,
Tot contemplatie klatert als een klare bron.…
Echo in leeg huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
186 Maar de bron in mij is opgedroogd, de pijn zit te diep,
in mijn hart waar jij ooit zo vredig rond liep.…
Wegkijkende ogen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
231 Een afgewend gezicht, zo klein,
en toch een bron van groot verdriet en pijn.
Geen harde grens, geen luid verwijt,
maar leegte in de plaats van nabijheid.
Want iedere wond verlangt naar licht,
naar een werkelijk aanwezig gezicht.
Niet om schuld, niet om gelijk,
maar om een oog dat niet ontwijkt.…
Verlangen van de zwerver
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
64 De tijd dacht de jeugd in het verleden te laten,
maar uit een eigenzinnige bron welt zij weer op.
Daar gaat de zwerver, die geen spiegel kent,
gedreven door de drang diep vanbinnen,
hij zoekt de luwte waar het hart aan wenst,
als witte wolken boven ’t zengend land.…
Lied van goud
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.636 : https://muzikum.eu/nl/christian-verwoerd/jeruzalem-stad-van-goud-songtekst/bewerken
Als ik jou vergeet, oh Jeruzalem
Laat mijn rechterhand dan zichzelf vergeten
Bron: https://muzikum.eu/nl/christian-verwoerd/jeruzalem-stad-van-goud-songtekst…
Golven van karmijn
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
5.756 weekt van zijn om zich bevrijd te verheffen
Deinend in een glooiende zee van vernevelde glinsterende slierten
die bundels maanstralen plooien tot volle zeilen van de nacht
voortgedreven door ademende winden uit streken in de verte
waarin de kern van het leven haar steven wendt naar bodemloos beseffen
Lokkend fluistert de opborrelende bron…
De jacht
poëzie
2.0 met 3 stemmen
2.199 En ik, opschrikkend uit mijn zoete rust,
Ach, hoe verlang ik naar de ogenlust,
Die nooit voor mij gegloeid heeft of geblonken,
De bron, waaruit mijn borst niet heeft gedronken,
De lippen die ik nimmer heb gekust.…
ZANGDRIFT
poëzie
3.4 met 11 stemmen
5.101 Hoe woelt de poëzij
In mij,
En haakt aan ’t licht te komen;
Als in ’t gebergte een volle bron,
Begerig naar de glans der zon,
Begerig uit te stromen!
Hoe voel ik mij omringd,
Omkringd,
Door beelden, geesten, schimmen
Van schoonheid, liefde, waarheld, kracht,
Me omzwevende in een halve nacht,
Waaruit een dag wil klimmen!…
Matrozenblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
956 Hij slingert een verwijt
Naar het vaste, vlottend land
Waar een wachtend, edel wijf
Een Penelope zonder frullen
Haar man en moed en macht kwijt
Dwalend over fossielen uit de ijstijd
Het strand uitkamt, en stijf
Van zenuwen, zuchten, zand
Het juichend vee, het feest mijdt
Ruw als roestend ijzer
Statig als gegoten brons
Is de matroos die…
Als de zomerwind...
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.391 Als de zomerwind onder onze kleren speelt
Schieten de broze wortels
Die ons stutten en doorstromen
Een nevelsliert streelt jouw wijkende lippen
Een waterval klatert over ons
Vult de holte
Vaagt de stofnetten in de schedel weg
Als de zomerwind onder onze kleren speelt
Vinden we dansend de bron
In onze borst waar een smid schuilt
Die gensters…
Granum salis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
563 wordt
noch dat hij ligt
De kamer heeft
uitzicht op het meer
a room with a view
maar het uitzicht
ziet zichzelf niet
kleurloos
zonder stem of geur
Buiten onze blik
bestaat de bodem
van het meer
bodemloos
en al even oeverloos
zijn oevers
en zingen bossen
waar de wind ruist
eeuwig onder
hemelloze hemel
verschijnt een bron…
Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee
poëzie
4.9 met 9 stemmen
4.729 zolang de europese wereld leeft
en, bloedend, droomt de roekeloze droom
waarin het kruishout als een wijnstok rankt,
ruist hiér de bron, zweeft boven déze zee
het lichten van de creatieve geest.'
1939…
Opa
netgedicht
4.0 met 48 stemmen
2.996 spit
staat hij armen gespreid onder pluisjes veren en vogels in vol geluk
en pikken zij maiskorrels uit zijn lachende rode konen kunstgebit
terugkerend een vlucht koppels geringd uit Bretagne
wacht de klok ongeduldig in zijn trillende handen
dalend op het monotone fluitje of het rammelend blik
trots als een pauw wint hij goud en zilver en brons…
Meer dan een dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
572 Gewassen door de dauw
Koud bij de eerste stralen
Zijn de oude zonden, fijn als rag
Ze maken het ingewikkeld
Om op te staan
Met een nieuwe lach
Is het leven meer dan een dag
De zon op haar hoogtepunt
De schaduw op haar kortst
Nieuw zicht op oud nieuws
Badend in het licht
Op warmte gericht
Afgewend van de nachtelijke kilte
Drinkend van de bron…
NOG
poëzie
4.4 met 5 stemmen
3.030 Hoor
Als een beek, onder toelopend rotsdak,
Die zo snel stroomt dat zij niet kan spieglen
De bedreiging die erboven hangt,
Ruist het dwars door 't droomland, van verbazing,
Dat ik dood voorzie en door moet dichten
En de beek, ontsprongen uit die bron,
Roept met stroomversnelling, stemverheffing,
Maar zo diep dat 'k niet kan onderscheiden…
O, gij voor wie de driften zwijgen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.094 Bemerkt ge niet in ‘t teedre wichtje,
Als in de bron, uw evenbeeld,
In wiens onnozel aangezichtje
Nu reeds de reine liefde speelt?…
Wandelen langs ´t kanaal bij Terneuzen de Schelde en Leie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.022 De druppels van ooit uit welke bron ook ogen gehuwd
‘t water uit deze kanalen en rivieren rijst niet het stuwt.
Leven is geen strijd enkel aan leven en doodgaan gewijd
leven is geen strijd enkel aan leven en doodgaan gewijd.…
rust in de daadkracht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
664 als een bal die aan het rollen gaat
neig ik het vergeelde behang
als een zeil te strekken
in een bodemloos zwijgen
vederlicht tot het wit wordt
ik lees het af
in de korte dromeloze nachten
soms schemert het net buiten het zichtsveld
de wonde van een tekort aan daadkracht
en de honden die me gevonden hebben
zij laven zich in mijn bron…
Reis door Israël (eerste deel)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Wie denkt aan het tere dorp
van de reine bron?
De zwarte bergrug
krijgt een oranje kapje:
trage maansopgang.
De arend kringelt
hoog boven dor heuvelgras,
loert scherp, vol geduld.
De zon brandt rondom
het park vol koele palmen
en ronde stenen,
waar eens machtige woorden
van onze Heiland klonken.…