1738 resultaten.
Wat waar gebeurde
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.575 Hadden ze tijd om elkaar aan te kijken
en wat zagen ze dan, hadden ze zicht
op het leven beneden en wat spraken ze nog uit;
welke woorden houden stand als alles valt, wat is
het alfabet van tegenwicht, eindtaal
die verzacht
en zagen ze wat op de grond groot is
vanuit de lucht klein
wie van elkaar verwijderd leven
zo dichtbij
zo schijnbaar…
De wereld in mijn hand
netgedicht
4.4 met 32 stemmen
8.662 Ik voel me zo heel rijk van binnen
jij bent dichtbij me, hier aan zee
Samen zullen we alles overwinnen
want wij blijven samen, met z’n twee.
Langzaam breekt de zon door
wolken verdwijnen stuk voor stuk
Ik weet niet waarom of waarvoor
maar diep in me voel ik het geluk.…
INTIMITEIT
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
742 , eerst zoeken en dan vinden
ik proef nog steeds je tong en voel hem op mijn lijf
de woorden die we wogen in de nacht
het diepen zuchten in de slaap
de eerste kus bij 't ochtendlicht
zo naakt, als kinderen bij elkaar
Als bij een automatische ontbranding
springt mijn verlangen dan ineens weer aan
en de tranen....die getuigen
van: zo dichtbij…
Een wereld voorbij
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
1.184 De regen vormt gestaag
Een druppel op m’n raam
Het licht weerspiegelt
En verspreid een
Caleidoscoop aan kleuren
Gevangen in een glazen bol
Krachten absorberend
Ontstaat een nieuwe wereld
Kijkend van dichtbij
Word ik beweging gewaar
Een wereld op z’n kop
Groeiend en groeiend
Om me heen
Verdwijnt mijn eigen wereld
Verleid door fantasieën…
weerzien met de vos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
709 als hij pluimt boven het koren
zigzaggend aren beweegt
is de valsheid en sluwheid
dichtbij een te jonge zwaan
witte donsveren plakken
dwarrelen boven klamme grond
de lange nek met open ogen
bungelt naar de slachtplaats
ik wenk en zoek zijn ooghoeken
terwijl de sloot in rood overgaat
haastig keurt hij mijn gebaar
en bevestigd dat met…
Don Juan
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.978 de manieren
maar dat had je wel herkend
deuren houd ik voor je open
serveer thee bij het ontbijt
zal diamanten voor je kopen
behandel je met waardigheid
heb natuurlijk een eigen leven
kies mijn vrienden heel bewust
zal je steeds mijn schouder geven
totdat je tranen zijn geblust
na m’n werk kom ik naar huis
ben natuurlijk heel dichtbij…
prins
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.255 ik zag je bij het onttreden van de drempel
mijn hart sloeg op hol
daar was de prins van dichtbij
daar staande in zijn blauwe gewaad.
hij lachte me toe
en in mij bekroop
een niet eerder gevoel van verlangen.
wie is toch deze prins
in deze vergankelijke straat?
kijk de chaos van de levens
staan te hoop in de goot dacht zij.…
Binnenwereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
948 dragers van mijn dromen
in het vacuüm van mijn geest
die als een zeepbel glinstert in de zon
zweef ik in het luchtledige op zoek naar
de invulling van mijn fantasie
de grijsheid bij de aankomst
op het station van alledag
kan mij niet afschrikken omdat ik
zeker weet dat de wereld die mij zo lief is
onzichtbaar maar bijna tastbaar dichtbij…
Oud & Nieuw
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
724 Ver weg van hier maar dichtbij in gedachten.
Evenals het besef, dat ik moet wachten...
De vraag in gedachten, nu toch geschreven.
Een bekentenis, door nieuwsgierigheid gedreven.
Ik vind je leuk, betoverend lief.
Date met mij, dan word ik je hartendief.…
Blokkade
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
514 de tijd
zijn flamboyante ziel in louter dynamiek bevroren
hij heeft de sturing over lijf en ledematen reeds verloren
zweeft, God mag weten hoe lang, in luchtledigheid
zinloos dwaal ik, urenlang, door de oneindigheid
wens mijzelf een wonder om de versperring te doorbreken
mij rest slechts weinig tijd aleer de deadline is verstreken
van dichtbij…
Soms...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Ze vullen nog mijn leven,
brengen jou nog heel dichtbij.
We waren zo verknocht,
niet slechts twee mensen.
Maar een eenheid,
zoals het ook moet zijn.
We zijn nu als uiteengescheurd,
de dood veroorzaakt wel veel pijn.
Toch zou ik niet anders willen,
je gaf zo veel, je maakte mij gelukkig.…
Komt zomaar langs
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
525 Mijn grote liefde mag ik niet
aanraken, komt zomaar langs
waar de zon een vrij spel speelt
met blije vogels en konijnen
op een uitgestrekt lachend grasveld
mijn grote liefde krijg ik niet
zo ver is het park, dichtbij
hier vandaan
in de lucht
waar muggen zoemen
mijn grote liefde is de blauwe lucht
die boven het grasland hangt
in momenten…
Kind van mijn hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 op met de zon
als de vroege bloemen
belovend open gaan
je plukt het graan
dat staat te golven
zwerft eenzaam door het land
ik begrijp niet veel
van wat je zegt
kind van mijn hart
kind van mijn leven
met diep verlangen
nooit meer te stoppen
hou ik van je
anders kan ik
het je niet zeggen
wil naast je lopen
zo dichtbij…
95 jaar
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
4.755 Je bent nu 95 jaar geworden
wat een leeftijd
wat is er allemaal gepasseerd
je bent vast de helft al weer kwijt
Er waren al die jaren
moeilijke en emotionele tijden
hoogte- en diepte punten
je kan er zo heerlijk over uitweiden
Liefde geven en nemen
aan jou wel besteed
een goed karakter en mooie persoonlijkheid
is wat een ieder dichtbij jou wel weet…
Vier en vijf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Ik hoop dat
de geschiedenisboekjes
onze kinderen ooit zullen vertellen:
……toen was er nog geregeld
een oorlog om iets om niets
……toen was er nog honger en
bittere armoede meestal ver weg soms dichtbij
……toen waren we nog zo gek om de natuur niet
alleen maar te gebruiken maar ook uit te buiten
……toen was geaardheid of geloof een vraag
nu…
Kinderdroom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 In mijn rode jurkje met de witte stippen
Wandelend aan moeders hand
Voorbij duinen paarse heide 't zout op lippen
Sloffend sporen achterlatend door 't mulle zand
Eensklaps een lied uit de wolken gewaar
Getoonzet door honger dichtbij 't strand
Nergens de kinderboerderij waarop ik staar
Zachtjes streelt moeder mijn hand
Met waterlanders…
echte waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 er is angst
er is isolatie
er is hamstergedrag
er is ziekte
ja dood is er zelfs
er is zelfs dood
maar
we horen de vogels weer
zien elkaar op afstand
beter nu dan dichtbij
de lente kondigt zich
zoals alle jaren weer
onder kleurrijke hemel
die van donkergrijs
naar hemelblauw tint
mensen zingen voor elkaar
klappen en applaudisseren…
Dromen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Zo’n droom is aangenaam
en brengt jou heel dichtbij.
Afstand en ruimte verdwijnen,
Jij maakt mij gelukkig en blij.
Die wens komt door een belofte.
Mijn Schepper gaf hem mij.
Het netwerk dat jou nog omsluit,
zal verbroken worden,
de banden die jou binden maakt hij los.
Daardoor gaat mijn hart jou wensen.…
5 mei 2022
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
611 De mens, een onpeilbaar wezen
Dichtbij of in verre oorden
het laat zich al te gemakkelijk raden
In oorlogstijd komt de ware aard boven in daden
in vredestijd blijft het al te vaak bij woorden
Niets houdt de transformatie tegen
van de mens als moordenaar
Ouders, school, noch cultuur
beletten hem van het openen van vuur
op de medemens, of…
ONTHULLING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 In harigheid te kunnen woelen,
tasten naar een onderlaag,
behoefte nog aan oppervlakte:
bevoelen brengt nader, dichtbij.
Maar het kunnen onthullen,
een mantel langzaam ontknoopt,
een laag voorbij en dan weer:
gestaag wordt warmte gewaar.
Wat geweest is even ervaren,
nieuw dat komt en achterlaat.…
Avondwandeling
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
512 schijnt de sloot
verloren vuurwerkschoten
achter struikgewas
mijn lopen als een zweven
zo zou het altijd moeten zijn
denk ik,
zo vredig zomersavonds
‘k ontmoet een wand’lend paar
krijg van de jonge kerel
een vriendelijke groet terug
Achter een gordijn zie ‘k
een blauw gebubbel uit ‘n aquarium,
een bank met mensen en een scherm
en dichtbij…
Waar de stilte spreekt
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
634 Hier, ver van het moeten,
dichtbij het voelen, mag ze trillen, zingen,
verstillen tot essentie, en al lijkt ze onzichtbaar voor wie buiten
kijkt — ik weet: in deze stilte krijgt mijn stem voor het eerst écht bestaansrecht.…
Duister van de ratten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
378 meeuw
in de bek leert kennen
als blauwe avond stil
de zwarte nacht ontmoet
een diepte ver van hier
in het duister van de ratten
waar geld niets waard is
woorden scherpe wapens zijn
in het onfatsoen van holbewoners
waar mensen geen maskers hebben
in tijdloze moerassen van strijd
zoveel onschuld gaat verloren
er is een afgrond heel dichtbij…
Psychose
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
431 De wereld wordt te dichtbij.
Gezichten lekken betekenis,
elk gebaar is een aanwijzing,
elk zwijgen een complot
dat speciaal voor mij is geschreven.
Ik zie verbanden
waar niemand ze legt,
trek lijnen door mensen,
door blikken, door stilte.
Zelfs toeval kijkt schuldig.
Angst draagt een logisch gezicht.…
Naast jou
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
376 In mij ontstaat een kalm
landschap dat zich opent wanneer
je dichtbij bent, een veld van tedere nuances
waar elke blik een licht spoor achterlaat dat ik voorzichtig volg.…
De nazomer in mij
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
270 Nazomerlicht valt
over het vlakke landschap
alles komt dichtbij
De ochtend ligt stil in het
licht dat door de bomen valt, en ik voel
hoe alles zich nog eenmaal opent naar warmte,
hoe het groen in mij dieper wordt terwijl zomer zachter ademt.…
Intieme kameraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Verslaafd aan jouw genegenheid,
altijd dichtbij in dit universum
van onvoltooide wensen.
Gezelligheid die je bracht bij nacht,
wanneer de adem zijn reis had.…
't Is niet eerlijk...
hartenkreet
4.8 met 79 stemmen
2.361 Dat ‘ie’ voor altijd mag blinken
Aan de hemel, die stralende ster
Haar naam uit eenieders mond respectvol mag klinken
In je hartje zo dichtbij, in werkelijkheid zo oneindig ver
Dat ‘ie’ voor altijd mag schijnen
Tot ver voorbij ‘t einde der tijden
Je kijkt omhoog, denkt aan haar, de ‘mijne’
Weet dat jullie zielen ooit naar elkander zullen leiden…
Tijdelijk – nog niet (2)
netgedicht
2.9 met 33 stemmen
7.791 Nog niet
Telkens hebben we bijna een huis, bijna
Terwijl de dagen zeker voortschrijden
De dag van het moeten vertrekken nadert
Nadert, nadert, nadert, nadert
Ineens is het genadeloos dichtbij
Plotseling is het spel gespeeld
Iets heel goeds is ons toebedeeld
Zonder aankondiging hebben we
De beste hand met kaarten
We slaan onze slag
Eén…
Park
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
3.045 Ik luister naar je zoals ik naar
een gewezen jazzbandje luister:
voor een kus veraf
of een cent dichtbij.
Ik ben je publiek zolang ik maar diamanten
uit mijn hand kan drinken,
zolang ik maar het roest op kapot geknipt prikkeldraad
mag nabootsen.…