Alle inzendingen over heelal

1581 resultaten.

Sorteren op:

lieveke in de nacht

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 828
als het nacht is roept mijn schrijfgerei breekt de stilte ieverans in het heelal gedachten die alleen de dichter kent laten radertjes draaien, beelden klotsen tegen mijnen binnenkop, onrust zet zich vast en de letterkes vliegen in de ronde de maan zwijgt stillekes, ligt op zijn gat wiegt op het zwarte scherm en er krijst een verdwaalde meeuw…
Rieg19 september 2008Lees meer >

Soms nog klein

hartenkreet
4.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 827
We zijn zo nietig in dit machtige heelal. Wie vangt wie op in zijn val?…
Katty26 maart 2011Lees meer >

Weldadig zonneweer

poëzie
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.956
Door de eeuwige eeuwen heen, geloofd zij ‘t eeuwig Wezen; zij ‘t eeuwig Licht geloofd, zo nu zo ooit nadezen: zij ‘t eeuwig Liefdevier, het leven van ‘t heelal, geloofd, zo lange iet is, of ooit iet wezen zal!…

Voorbereiding op afscheid 1-5

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
Mijn verhaaltje zal gaan over een dichter, die rond Kerstmis verdween Op een zilveren surfboard vertrok om het heelal te ontdekken, vast te leggen Hij heeft een doosje met zwavelstokken in zijn rugzak lied van terugkeer in zijn hart.…

Comparing you to a summer's day

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 330
sooner or later eindigen tussen zes planken en vervolgens verdwijnen in het grote niets van het heelal... Ik zou dáár maar eens over schrijven in plaats van holle clichés debiteren Dat lijkt me letterlijk en figuurlijk veel zinvoller en wijzer, Summer's day!…
Quisque13 januari 2026Lees meer >

zwart gat

snelsonnet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 765
Er is een uiterst groot zwart gat ontdekt Dat slokt de zonnen op als pepernoten Straks gaan we met zijn allen naar de kloten Of was die informatie niet correct Want Zwart schrijf je niet met een kleine letter Dat is racisme: Potver, Donnerwetter…

Trotzdem

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 606
Zijn heelal gooide keer op keer woestijnen in een brein, picknickplaatsen voor kruipende mammoeten en versierde veldmuizen, tapdansende gorilla's. Wat nou rare vogel?…

Mijn Minnaar lonkt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 484
Het lijkt wel of het heelal zijn gal heeft uitgebraakt. Het heeft ook mij geraakt en ontwapende mijn verweer. Dan wordt het licht. Maar mijn wereld is ontwricht. Ik zie het wad. Ik zie de vaart. Zij waren daar altijd al, maar het is alsof mijn hart ze voor het eerst ervaart. Wat is dit voor een magisch spel? Waren zij daar werkelijk al?…
Henri29 december 2019Lees meer >

‘Ghazelen II’ (45-71)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
ik al lang niet meer aan heur haren // 48 nu Google de kleur van haar ogen kent zal hen ze mogelijk beter omschrijven en daar ook geen gevoelens bij hebben waarin we waarheid zullen bespeuren // 52 de grond waarop wij dagelijks samenkomen onder de wolkenlucht van gelijkwaardigheid waar de wind flink door de verschillen waait schonk ‘t heelal…

Gedachten

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.537
Hoe onstandvastig is 't heelal, Met al het gene dat daar in is? Steeds draait 't geluk en 't ongeval, Vermits geen staat zo in 't begin is, Gelijk ze in 't einde wezen zal.…

DE VERLATENE

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.157
Ik heb verlangd te lijden en mijn dagen Met rouwend wenen om mijn leed vervuld; Een gans heelal van weedom moet ik dragen, Ik was een god van smarten die zich hult In ’t rood gewaad van menselijke zonden En ’t heerlijk hoofd met doornen heeft omwonden.…

VAARWEL

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.247
. - Wat ware zonder 't Licht het bont Heelal? Wat zijn der velden vrolijke geruchten de wandelaar, indien hen zijne ziel niet vatten en tot harmonieën kan smelten? Wat is het Leven zonder Oorbeeld en Poësis? O! ene onvolledigheid, ene ijdelheid waarin de zielen kwijnen verdord.…

AVOND-BESPIEGELING IN EEN BOS

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.526
Ik zie, ik zie alree de grote morgen dagen, Die moeite en kwelling uit de Schepping weg zal vagen, De dood geeft zijnen roof, het graf zijn schatten weer, En in het groot Heelal woont gene ellende meer. God! zou bij dit verschiet mijn hart van vreugd niet zwellen? Zou ik mijn noodlot hier niet juichend tegensnellen?…

VIJFENVEERTIG JAAR GETROUWD

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.910
met louter tegenwinden duwden af en toe ons klein bootje uit zijn route Samen konden wij het juiste spoor altijd vinden om daarna nòg meer liefde te mogen begroeten Vijfenveertig jaar terug ging ons bootje varen en negentien zevenenzestig staken wij van wal Dobberend weg van bedenkingen en bezwaren onder een mooie maan en sterren in het heelal…
Ton Rijkers27 januari 2012Lees meer >

verlaten

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 598
soms is mijn aarde niet groter dan twee voeten en mijn hoofd het heelal anderen zijn de schimmen die onaantastbaar wroeten; innerlijke duivels die de schaduw in mij willen beminnen, en al doende licht doen dimmen dan heb ik weer echt weet hoe naakt ik staar naar dromen; en dat ik enkel door te sterven bij jou, de onzichtbare andere mens…

Mit

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Wat kleur gepakt in de ruime tuin zo deugddoend, zon zo prachtig Is het Heelal toch niet Machtig ook best heftig Krachtig? Werd in een ergens duister verleden bespot ook gehoond Voetnoot - geloof in een wonder - werd verworpen, niet geloond.…

METAMORFOSE VAN JAN JACOB KREDIET VAN DEN BOS; opdracht Week van de Poëzie!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 275
In mijn leven waren de metamorfoses niet van de lucht ze vielen uit het heelal soms met 'Donner und Blitzen' het veranderde heel veel uiterlijk van jong naar ouder maar innerlijk bleef ik het kind, een kind van en bij mezelve een kind van de schrik, verbazing en ontzetting, maar ook van de liefste glimlach tot de meest gruwelijke afgrijselijke…

Onderweg naar Kamkatcha

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 669
Zonnewind kometenregen meteorietenstorm sterrenslag de oplichtende melkweg verhult de zwarte bron van het heelal. Blauwe boeg met witte linten de boot doorklieft het water een mes door de roomboter aminozuren vetzuren schuim. Röntgenbombardementen ultravioletverschuivingen vuurvaste infraroodstraling radiogolven op windkracht 9.…

De dwangarbeiders

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.340
En juist gezien, van ver uit het heelal, Oefnen die beiden 't zelfde ambacht uit: Die slaven slepen last van schip naar wal, De anderen van stilte naar geluid. In ritmen zoeken beiden de verlichting Van de onbewegelijk te zware last: De koelie viel, die stilstaand dit gewicht ving, En gek werd men van woorden stilstaand vast.…

De verrukking.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.325
ô Laat het heelal ons vergeten! Wij minnen, wij minnen mijn Kloë! Hoe?.... Lacht gij betoverend meisje, Om dat uw bezit voor mij alles, En alles, bij u, voor mij niets wordt? Gij lacht, om die schone verrukking?....…

AAN MIJN VADER

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.881
Voor het sterflijk oog verborgen, richt de Koning van 't Heelal met in al voorziende zorgen heel de loop van 't Lotgeval! Door Zijn ondoorzienbre wegen worden wij hier rondgeleid! De aardse beeldtnis van die zegen is eens Vaders tederheid! Wat die teerheid kan omvatten, o mijn Vader! toondet Gij!…

1 november

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 883
Misschien kijken zij tussen één van de sterren in het heelal, en beschermen ze ons, tegen het verval.…

Zwarte nachten.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 740
Universum opent wijd alle poorten en het heelal treedt je breed glimlachend toe .................. I do love you .............…

Dageraadsfluister

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 234
En zo sta ik daar, tussen licht en schaduw in balans, met hart dat klopt in cadans met ‘t heelal dat ademt mee.…
piewan5 maart 2026Lees meer >

Dauwdruppels

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.520
Zaterdag: ik heb alle pagina’s van het heelal doorzocht, Zoekend naar jou Zaterdag: ik droomde van je Je ligt op je vrouwelijkheid Zaterdag: ik werd wakker aan je voeten, tastend naar de staart van de wereld Zaterdag: ik verlos je van de inktpot Zaterdag: ik tekende je vanaf het begin van de lijn, dan gleed je naar zaterdag Zaterdag: nam ik met…

In de kamer

poëzie
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.753
Naast de jonge moeder is het kleine Kindje en het slaapt nu in de reine Sfeer van lichtlijk-amber moesselien, Waardoorheen gij nauwelijks kunt zien; Kindje ligt daar in een schoonheidsdal, Kindje ligt daar in een wit Heelal Van donzen dekentjes en kussens puur, Kindje ligt daar in het morgen-uur Zijns levens, als een nieuw ontdekte bloem; Uit…

Wij zijn op weg naar Bethlehem. Een herderslied.

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.462
Een engel straalde in de nacht en heeft groot nieuws verteld: een Kind geboren in een stal en toch de Koning van 't heelal. Wij zijn slechts herders, arm van geest, en zoeken overal. Wij lopen hoopvol door de nacht, de wind waait kil en guur. Maar zie daarginds, daar staat een ster, vlakbij een boerenschuur.…
Lau Kanen26 december 2016Lees meer >

Overpeinzing

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 675
maar iemand die met jou verbonden is Niet door een draad een tube of een ketting maar door de straal die uit de ogen komt als diamanten in dezelfde zetting schijnt er eenzelfde licht dat nooit verstomt In onze kern, die wij het leven noemen dat weer vertrekt naar onze levensbron ver weg van hier: het uitzendpunt van human voorbij 't heelal…
Ton Hettema6 februari 2017Lees meer >

DE WIJSGEER EN HET KIND

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.417
Waar is 't heelal uit voortgekomen, Die aardbol hier, die hemel daar? En ik, ik-zelf, geheimvol wezen, Dat hier een poos het stofkleed draagt, Waarom ben ik aan 't niet ontrezen En leef en aêm ik, ongevraagd? Waartoe met nevlen u omwonden, Gij, die gewrocht hebt wat bestaat? Laat, Almacht!…

APOCALYPSE REVISITED

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Megatonnen splijten het heelal één ogenblik tot onnoemelijke fractalen. Het niets zuigt leven weg en braakt dan chaos uit waar eens een stad was. Opdracht voltooid seint laconiek de operator terwijl een monsterbloem zich openvouwt over Hiroshima. Plots ben ik wakker starend in het duister het nabeeld zindert nog.…