Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

Lofzang op de lange adem van morele waarden

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 474
Jij blijft bestaan: zó sterk is jouw democratische rede je credo van het verre toen en voor het bange heden.…
J.Bakx14 november 2025Lees meer >

Blinde machtswellust

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 350
Op deez mooie aardkloot Ik nu al een tijdje rondwaar, Is het verre van pais en vree, Maar ook vroeger was dit zo. Alleen er is met nu ’n groot verschil, Dankzij onze kennis en vernuft, Is er niet alleen onderlinge strijd, Wordt ook de aardkloot ondermijnd.…
Joris Olivier19 november 2025Lees meer >

Binnenzicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 247
Geluk ligt niet in verre velden niet in goud dat blinkt en wenkt niet in wat de wereld zelden zonder voorwaarden aan ons schenkt Het woont niet in bezit of namen niet in dagen zonder pijn maar in hoe wij, stil en samen met ons eigen kijken zijn Een regenbui kan zacht verstoren of de aarde vruchtbaar maken hetzelfde water — anders horen…

Seastar Seven

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 231
omgord door zwarte riemen heb ik ontrukt aan de vergetelheid tijd had er stilgestaan een halve eeuw Met sindbad, bestevaer der zeven zeeën gleed hij als een dolfijn naast het karveel doorklievend golven, hoog scherp aan de wind de zeilen strak van ra tot ra gehesen Maar recht door zee was niet aan hem besteed hij voer het liefst naar verre…

Architectuur van de stem

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 187
Wij wonen in de klank die ons benoemt, een architectuur van tekens en van wetten, die palen slaat om wildernis te temmen, waarin de mens zijn verre zelf ontwaart. De tijd herschikt het huis waarin wij wonen, gevangen in de muren van de stemmen.…

GEBOORTE VAN EEN GEDICHT

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 162
Een wervelwind, een razernij, omhoog de straat uit, rond de toren, door gaten in een wolk te boren, van duisternis-met-bliksemschicht een duik naar ’t verre ochtendlicht, scherend langs meren, over bomen, totdat dit tuimelen en stromen tot stilstand komt, vrij onverwacht en stolt, eer ik het had bedacht.…

landvasten

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 94
elegantie ambieer maar jouw kunst om woorden van stof tot iets grijpachtigs te formeren liggen als mijn handlijnen te wachten op de ontluistering van onze toekomst jij als bruggenbouwer, ik als brugwachter sommeren de schepen om al klunend de oever te slechten met hun kiel om daadwerkelijk de sporen toe te dienen met de ballast uit het verre…
elze3 oktober 2026Lees meer >

de maan vertelt

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 85
in dromen reiken sterren en bomen elkaar de hand, ze schuiven aan bij de dis van een groter geheel spreken is voor later zegt de kruin tegen de staart van een vallende ster hun ogen breken schimmen en gedaantes maken elkaar het hof, het universum raakt geen einde en begin op deze aarde nestelen woudreuzen als bewoners van verre…
elze20 oktober 2026Lees meer >

Toen ons kindje glimlachte

poëzie
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.386
Toen hij geglimlacht heeft, 't eerst van zijn leven, kwam hij uit verre, stille landen zweven. Daar had hij geen gehoor en geen gezicht, en leefde alleenlijk bij inwendig licht. Daar is het eenzaam en geen enkel ding wordt er verwacht of laat herinnering.…

gedonder in het vooronder

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
Het natrium opspattend uit deze verre ijzige zee, is mij als vlees en bloed gedwee, verdenk mij in deze middernachtzon, zie mij thans klaar verbeeld, verschanst en nimmer gedacht, een heimwee die deze dag en middernacht versteelt...…

Heimwee

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.138
Het dorp, de straat, het huis dat achterblijft ik strijk dan in den vreemde neer met neonlichten op het dak al snel vermoeid en tergend zwak jouw verre beeld volstaat niet meer mijn geest verslapt, mijn stramme lijf verstijft Geen borst, noch bil, noch been raakt zacht mijn klamme huid jouw adem speelt niet slapend om mijn hoofd ik droom…

TRADITIE

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.005
ze kenden alle druiven het zoet, het zuur de zonnewijzers en wijn die vreugde bood de dood was ook voor hen het einde o, dat we kijken konden hoe ze zich aan voedsel laven het vlees van botten kluiven hun bekers reiken aan hun slaven het vet nog langs hun monden ze zijn als verre vrienden die we uit het oog verloren er zijn geen duiven…

het musje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.607
van erfsmet vrij heeft Rome ons onthuld die beelden sneed van joachim en anna deed amos kurzweil dieper mediteren het hunkeren zag hij vervuld het manna dat de zwarte dame weet te keren eens viel mijn musje van het dak geschrokken borg ik haar in een kom van klamme handen op een haar na was zij te vroeg vertrokken naar eeuwig verre…
Abel Staring11 december 2003Lees meer >

Klein kindje heeft verdriet

poëzie
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.252
Klein kindje heeft verdriet, maar moeder laat Voor hem een mooi geel balletje in een kring Ronddraaien - en het schijnt een gouden ring - Aan een onzichtbare, elastieken draad; Dan met een hamertje op een gam'lang slaat Ze wijsjes, uit heel verre herinnering; En 't draaiend balletje en 't metaal-geting Leidt-af het kindje, en 't zingt en…

Hoog op de kaap

poëzie
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.550
Hoog op de kaap, waar zich te pletter stoot De storm, staat 't kustlicht; en zijn rondblik glijdt Ontzaglijk over zwarte oneindigheid, Vol hoorbaar hunk'rende, onzichtbare dood - Een heerser, wiens rustige zekerheid Tegen zijn gunsteling, de verre boot, Dwars door kanonnades uit wolkenvloot Schertsend knipoogt om hun vergeefse strijd.…

Kerst bij nederlands.nl

hartenkreet
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.846
Op deze gedichtensite komen zoveel mensen hier ben je verre van alleen. Het zijn mensen die je alle goeds toe wensen en daarvan ben ik er één.…

Na de nacht

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.131
Een onmogelijke mengeling van schaterlach, gefluister en de nagalm van geschuifel, geheimpjes en ontboezeming het gelaat van een verre vriend gloeit weer op als de kamerdeur kiert Het vloerkleed draagt de stille getuigen van vertrapte illusies en een geheime wens van de hardleersheid en het minzaam buigen van knieën en het hoofd op een begerig…
kees keizer9 augustus 2004Lees meer >

kind van alle seizoenen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.314
vroege vlinder zomaar op mijn hand gevlogen tovert warempel een jonge lente, ontluikt vanbinnen het prille besef van broos geluk in huppelpas en zonder jas ren ik naar buiten waar mijn vrije kind weer toeft in zomerse tijdloze dagen, speels nog onbevangen aan de einder wieken ganzen naar verre oorden, ruist langs nevelig avondrood…

Extase in de oase

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.531
De karavaan vertrekt vandaag naar het verre Marrakesh, maar Fatima legt zich te rusten op een kussen vol met goud.…

Liefde en Zonde

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.429
Doch, toen ik omzag naar de verre weg Die, achter mij, verzonk in duisternis, Toen zag ik Schaamte en Wroeging, hand in hand. En, droef, school Schaamte in witte sluiers weg, En, bleek als eene die gestorven is, Toog Wroeging mede naar 't Beloofde Land.…

een driehoekje wil wat

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 739
het is maar goed dat de aarde rond is stel de bol was plat kaptein karel kortintwant van ontspanning in het spant gevoelig voor vagijn en rok boven dat al voor aanlok in hemels verre vergezichten hij voer door zeeën grif recht toe recht aan op die ene bodemloze af om één tel er vanaf te zien klaar onder te gaan in een ruimtelijk…

Ik heb mijn hart ú tot een huis gewijd

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.445
O kom, mijn lief, die nog zo verre staat… 'k Verwacht in 't donker ginds uw licht gelaat… Ik-zelf ben een visioen van nacht en gloed! O kom, mijn zoete Gloed, mijn sombre Nacht! 't Mysterie is ondoofbaar, - doch ik wacht Met beving, daar ik eenmaal sterven moet.…
Albert Verwey2 september 2020Lees meer >

Argeloos

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.079
Het in 't humus vastgeroeste bos staart roerloos en met ingehouden kracht naar planten, dieren, mensen en het mos en groet de wind de adem van de eeuwigheid die rusteloos van pool tot pool het levende verhaalt van verre horizonten van mistralbroeders en siroccozusters het bos, de wind, het mos een kind dat met ogen zonder kleppen spelend…

soms

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.949
en voel ik de pas gestreken lakens met de geur van mijn moeder hoor ik de auto’s op de snelweg met de vogels daar nog voor en de roep van mijn vader zie ik weer de ijsbloemen op de ramen de briesende paarden de door de storm gebroken leidingen en ruik ik het stof in mijn straalkacheltje de boeken op mijn tafel namen mij mee naar verre…

Luchtkasteel

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.089
bouwden zij mijn luchtkasteel waar ik dromen kon de dagen op de allerhoogste deel met mijn vlindernet vol vragen en mijn hemels gekrakeel konden zij mijn zucht verdragen was geen wervelwind teveel Speels verdroomde ik verhalen die ik speelde -één voor één hoog daarboven voor de sterren en de wolken om mij heen die mij wenkend al van verre…

Het water van de Schelde

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 709
haar toe Door het gat in de dijk waar ze ooit hongerig de polder binnenstroomde Stap ik in ontzag haar wondere wereld binnen Haar dagelijks wisselende verschijning is getooid met witte schuimkoppen die plagend spelen met de schaduwen van de jagende schapenwolken Onder een koepel van een staalblauw hemelgewelf rijkt ze verlangend naar een verre…
Magali2 september 2008Lees meer >

Het lijsternest

poëzie
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.210
Maar toen de morgen was gekomen, Dat hun de ruimte daar te nauw Werd, en zij naar het verre blauw Des hemels hebben koers genomen, Vond elk zijn richting, vliegensvlug, En geen kwam er onder mijn dak terug. Alleen het nest bleef ledig hangen.…
Jan Prins20 februari 2019Lees meer >

Vlieg

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.418
Vlieg heen Vlieg heen naar verre oorden Vlieg heen waar niets iets zal zijn Spreek de taal die wij niet hoorden En ontdek het leven, zó fijn Ik zal je missen, maar dat is goed Zo voelen we allebei Dat het een liefde is van vlees en bloed Vlieg heen Vlieg heen en wees vrij Vrij als een vogel vliegend in de wind Vlieg heen, mijn kleine…
suzanne21 februari 2007Lees meer >

Op 't land

poëzie
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.096
Lieve, zie dat lindelover Klimmen om mijn klemen huis. ’t Spreidt er koelte en geuren over, Verre van het stadsgebruis. Enkel schalt daar ’t vogelliedje, Enkel suizelt daar het rietje, Enkel ruizelt daar het vlietje Sluimring op het mos, u toe. Enkel klinkt er ’t herdersrietje, Of ’t geloei der gladde koe.…

ik weet van ander leven

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.808
ik hoor nog dat geluid de handen voor je buik toen bommen vielen ik daalde, maar te vroeg je angst joeg mij eruit ik wilde terug om aan de kern te raken mijn vluchten was een laatste kans om dit inferno te verlaten ik was nog verre van volmaakt in genereuze deling herstel kwam toen te laat de schok beperkte groei in een uiterst…