2289 resultaten.
Lofzang op de lange adem van morele waarden
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
474 Jij blijft bestaan: zó sterk is jouw democratische rede
je credo van het verre toen en voor het bange heden.…
Blinde machtswellust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
350 Op deez mooie aardkloot
Ik nu al een tijdje rondwaar,
Is het verre van pais en vree,
Maar ook vroeger was dit zo.
Alleen er is met nu ’n groot verschil,
Dankzij onze kennis en vernuft,
Is er niet alleen onderlinge strijd,
Wordt ook de aardkloot ondermijnd.…
Binnenzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
247 Geluk ligt niet in verre velden
niet in goud dat blinkt en wenkt
niet in wat de wereld zelden
zonder voorwaarden aan ons schenkt
Het woont niet in bezit of namen
niet in dagen zonder pijn
maar in hoe wij, stil en samen
met ons eigen kijken zijn
Een regenbui kan zacht verstoren
of de aarde vruchtbaar maken
hetzelfde water — anders horen…
Seastar Seven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
231 omgord door zwarte riemen
heb ik ontrukt aan de vergetelheid
tijd had er stilgestaan een halve eeuw
Met sindbad, bestevaer der zeven zeeën
gleed hij als een dolfijn naast het karveel
doorklievend golven, hoog scherp
aan de wind
de zeilen strak van ra tot ra gehesen
Maar recht door zee was niet aan hem besteed
hij voer het liefst naar verre…
Architectuur van de stem
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
187 Wij wonen in de klank die ons benoemt,
een architectuur van tekens en van wetten,
die palen slaat om wildernis te temmen,
waarin de mens zijn verre zelf ontwaart.
De tijd herschikt het huis waarin wij wonen,
gevangen in de muren van de stemmen.…
GEBOORTE VAN EEN GEDICHT
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
162 Een wervelwind, een razernij,
omhoog de straat uit, rond de toren,
door gaten in een wolk te boren,
van duisternis-met-bliksemschicht
een duik naar ’t verre ochtendlicht,
scherend langs meren, over bomen,
totdat dit tuimelen en stromen
tot stilstand komt, vrij onverwacht
en stolt, eer ik het had bedacht.…
landvasten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
94 elegantie ambieer
maar jouw kunst om
woorden van stof
tot iets grijpachtigs te
formeren liggen als mijn
handlijnen te wachten
op de ontluistering
van onze toekomst
jij als bruggenbouwer, ik als
brugwachter sommeren de
schepen om al klunend de
oever te slechten met hun kiel
om daadwerkelijk de sporen
toe te dienen met de ballast
uit het verre…
de maan vertelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
85 in dromen reiken sterren en
bomen elkaar de hand, ze
schuiven aan bij de dis
van een groter geheel
spreken is voor later
zegt de kruin tegen
de staart van een
vallende ster
hun ogen breken schimmen
en gedaantes maken
elkaar het hof, het universum
raakt geen einde en begin
op deze aarde nestelen
woudreuzen als bewoners
van verre…
Toen ons kindje glimlachte
poëzie
3.8 met 18 stemmen
9.386 Toen hij geglimlacht heeft, 't eerst van zijn leven,
kwam hij uit verre, stille landen zweven.
Daar had hij geen gehoor en geen gezicht,
en leefde alleenlijk bij inwendig licht.
Daar is het eenzaam en geen enkel ding
wordt er verwacht of laat herinnering.…
gedonder in het vooronder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Het natrium opspattend uit deze verre ijzige zee,
is mij als vlees en bloed gedwee,
verdenk mij in deze middernachtzon,
zie mij thans klaar verbeeld,
verschanst en nimmer gedacht,
een heimwee die deze dag en middernacht versteelt...…
Heimwee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.138 Het dorp, de straat, het huis dat achterblijft
ik strijk dan in den vreemde neer
met neonlichten op het dak
al snel vermoeid en tergend zwak
jouw verre beeld volstaat niet meer
mijn geest verslapt, mijn stramme lijf verstijft
Geen borst, noch bil, noch been
raakt zacht mijn klamme huid
jouw adem speelt niet slapend om mijn hoofd
ik droom…
TRADITIE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.005 ze kenden alle druiven
het zoet, het zuur
de zonnewijzers
en wijn die vreugde bood
de dood was ook voor hen het einde
o, dat we kijken konden
hoe ze zich aan voedsel laven
het vlees van botten kluiven
hun bekers reiken
aan hun slaven
het vet nog langs hun monden
ze zijn als verre vrienden
die we uit het oog verloren
er zijn geen duiven…
het musje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.607 van erfsmet vrij heeft Rome ons onthuld
die beelden sneed van joachim en anna
deed amos kurzweil dieper mediteren
het hunkeren zag hij vervuld het manna
dat de zwarte dame weet te keren
eens viel mijn musje van het dak geschrokken
borg ik haar in een kom van klamme handen
op een haar na was zij te vroeg vertrokken
naar eeuwig verre…
Klein kindje heeft verdriet
poëzie
3.9 met 19 stemmen
2.252 Klein kindje heeft verdriet, maar moeder laat
Voor hem een mooi geel balletje in een kring
Ronddraaien - en het schijnt een gouden ring -
Aan een onzichtbare, elastieken draad;
Dan met een hamertje op een gam'lang slaat
Ze wijsjes, uit heel verre herinnering;
En 't draaiend balletje en 't metaal-geting
Leidt-af het kindje, en 't zingt en…
Hoog op de kaap
poëzie
4.0 met 16 stemmen
2.550 Hoog op de kaap, waar zich te pletter stoot
De storm, staat 't kustlicht; en zijn rondblik glijdt
Ontzaglijk over zwarte oneindigheid,
Vol hoorbaar hunk'rende, onzichtbare dood -
Een heerser, wiens rustige zekerheid
Tegen zijn gunsteling, de verre boot,
Dwars door kanonnades uit wolkenvloot
Schertsend knipoogt om hun vergeefse strijd.…
Kerst bij nederlands.nl
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
3.846 Op deze gedichtensite komen zoveel mensen
hier ben je verre van alleen.
Het zijn mensen die je alle goeds toe wensen
en daarvan ben ik er één.…
Na de nacht
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.131 Een onmogelijke mengeling
van schaterlach, gefluister en de nagalm
van geschuifel, geheimpjes en ontboezeming
het gelaat van een verre vriend
gloeit weer op als de kamerdeur kiert
Het vloerkleed draagt de stille getuigen
van vertrapte illusies en een geheime wens
van de hardleersheid en het minzaam buigen
van knieën en het hoofd op een begerig…
kind van alle seizoenen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.314 vroege vlinder zomaar op mijn hand
gevlogen tovert warempel een jonge
lente, ontluikt vanbinnen het prille
besef van broos geluk
in huppelpas en zonder jas ren ik naar
buiten waar mijn vrije kind weer toeft
in zomerse tijdloze dagen, speels
nog onbevangen
aan de einder wieken ganzen naar verre
oorden, ruist langs nevelig avondrood…
Extase in de oase
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
1.531 De karavaan vertrekt vandaag
naar het verre Marrakesh,
maar Fatima legt zich te rusten
op een kussen vol met goud.…
Liefde en Zonde
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.429 Doch, toen ik omzag naar de verre weg
Die, achter mij, verzonk in duisternis,
Toen zag ik Schaamte en Wroeging, hand in hand.
En, droef, school Schaamte in witte sluiers weg,
En, bleek als eene die gestorven is,
Toog Wroeging mede naar 't Beloofde Land.…
een driehoekje wil wat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
739 het is maar goed
dat de aarde rond is
stel de bol was plat
kaptein karel kortintwant
van ontspanning in het spant
gevoelig voor vagijn en rok
boven dat al voor aanlok
in hemels verre vergezichten
hij voer door zeeën grif
recht toe recht aan
op die ene bodemloze af
om één tel er vanaf te zien
klaar onder te gaan
in een ruimtelijk…
Ik heb mijn hart ú tot een huis gewijd
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.445 O kom, mijn lief, die nog zo verre staat…
'k Verwacht in 't donker ginds uw licht gelaat…
Ik-zelf ben een visioen van nacht en gloed!
O kom, mijn zoete Gloed, mijn sombre Nacht!
't Mysterie is ondoofbaar, - doch ik wacht
Met beving, daar ik eenmaal sterven moet.…
Argeloos
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.079 Het in 't humus vastgeroeste bos
staart roerloos en met ingehouden kracht
naar planten, dieren, mensen en het mos
en groet de wind
de adem van de eeuwigheid
die rusteloos van pool tot pool
het levende verhaalt van verre horizonten
van mistralbroeders en siroccozusters
het bos, de wind, het mos
een kind dat
met ogen zonder kleppen
spelend…
soms
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.949 en voel ik de pas gestreken lakens
met de geur van mijn moeder
hoor ik de auto’s op de snelweg
met de vogels daar nog voor
en de roep van mijn vader
zie ik weer de ijsbloemen op de ramen
de briesende paarden
de door de storm gebroken leidingen
en ruik ik het stof in mijn straalkacheltje
de boeken op mijn tafel
namen mij mee naar verre…
Luchtkasteel
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
2.089 bouwden zij mijn luchtkasteel
waar ik dromen kon de dagen
op de allerhoogste deel
met mijn vlindernet vol vragen
en mijn hemels gekrakeel
konden zij mijn zucht verdragen
was geen wervelwind teveel
Speels verdroomde ik verhalen
die ik speelde -één voor één
hoog daarboven voor de sterren
en de wolken om mij heen
die mij wenkend al van verre…
Het water van de Schelde
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
709 haar toe
Door het gat in de dijk waar ze ooit hongerig de polder binnenstroomde
Stap ik in ontzag haar wondere wereld binnen
Haar dagelijks wisselende verschijning is getooid met witte schuimkoppen
die plagend spelen met de schaduwen van de jagende schapenwolken
Onder een koepel van een staalblauw hemelgewelf rijkt ze verlangend naar een verre…
Het lijsternest
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.210 Maar toen de morgen was gekomen,
Dat hun de ruimte daar te nauw
Werd, en zij naar het verre blauw
Des hemels hebben koers genomen,
Vond elk zijn richting, vliegensvlug,
En geen kwam er onder mijn dak terug.
Alleen het nest bleef ledig hangen.…
Vlieg
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.418 Vlieg heen
Vlieg heen naar verre oorden
Vlieg heen waar niets iets zal zijn
Spreek de taal die wij niet hoorden
En ontdek het leven, zó fijn
Ik zal je missen, maar dat is goed
Zo voelen we allebei
Dat het een liefde is van vlees en bloed
Vlieg heen
Vlieg heen en wees vrij
Vrij als een vogel vliegend in de wind
Vlieg heen, mijn kleine…
Op 't land
poëzie
3.2 met 15 stemmen
3.096 Lieve, zie dat lindelover
Klimmen om mijn klemen huis.
’t Spreidt er koelte en geuren over,
Verre van het stadsgebruis.
Enkel schalt daar ’t vogelliedje,
Enkel suizelt daar het rietje,
Enkel ruizelt daar het vlietje
Sluimring op het mos, u toe.
Enkel klinkt er ’t herdersrietje,
Of ’t geloei der gladde koe.…
ik weet van ander leven
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
3.808 ik hoor nog dat geluid
de handen voor je buik
toen bommen vielen
ik daalde, maar te vroeg
je angst joeg mij eruit
ik wilde terug om
aan de kern te raken
mijn vluchten was
een laatste kans om
dit inferno te verlaten
ik was nog verre van
volmaakt in genereuze deling
herstel kwam toen te laat
de schok beperkte groei in
een uiterst…