4494 resultaten.
gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
599 Mijn lustend lijf
Op het groene naaldtapijt
Scheurt mijn
Kleren binnen het portaal
Waar sporen van verlangens
Een diepe wonde,
Zomaar etter spuwt
De verdoemenis naderbij
Dat liefde soms is
Als ongewenst klatergoud
Theo wuestenbergs…
auteur willem elsschot
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
600 hij kon mensen van lang geleden
weer tot leven brengen
door woorden en gebaar
we hoorden hen luidop dromen
en werden hun verlangens gewaar.
we zagen hen wroeten en vrijen.…
Mijn lente huivert
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
708 naar wat ik meer had willen zijn
drijft deze dag naar de zin
van dit bestaan
het sterven kent geen namen, het kiest
naar de redeloosheid van begrip, vergankelijkheid
treft ons allen maar geef mij de ruimte
om klein te zijn
ik ken geen god buiten diegene
die steeds maar mijn honger stilt – al
is het voedsel wat ik eet brak van
verlangens…
Vogelvrij?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Deelbare verlangens,
strohalm en winterslaap,
echoput van geluk?
Uiterste balans,
onvervangbaar wat je kiest,
taal ondersteunt het evenwicht
Naast rivieren bloed
lang uit hun beding getreden
in een woestijn geronnen.
Gedachten zijn van klei,
geschapen uit alles of niets
alle modellen blijven vogelvrij.…
In luchtkastelen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
504 in lege uren
verspelen minuten
hun verwachtingsvol spel
tegenstrijdige
emoties en verlangens
opteren voor snel
om zinloos te vullen
door realiteit in luchtkastelen
te hullen golvend op wind
spelen als kind met
vuur van het moment
grenzen verkend
tot jij opent
in een vergezicht
ik dicht bij je wil zijn
nog vertraagt tijd als…
Smachten naar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 ik had
op de dag
mijn kleine
verlangens
netjes ingepast
leefde van
wensen en
verwachten
in beheerst
smachten naar
ben gestopt
met roken
voel het in al
mijn knoken op
chaotische dagen
steeds maar
op zoek naar
wat essentieel
lijkt te ontbreken
aan een goed humeur
dacht lang
de koning te zijn
met sigaret tegen
onvervuld…
Hinde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
399 Alsof ik hem bespot heb
of De liefde, zo gewond
droomt hij mij
op snelle benen
een hindevrouw
met pijl en boog
de bevallige
evenknie van de centauren
even schuw, maar ranker
even bescheiden
maar niet belerend
even wijs, maar een vrouw
even vrij, maar onderworpen
aan zijn verlangen om mijn
verlangens te bezitten, en mij
te laten…
't verlies van mijn moeder.
hartenkreet
4.2 met 30 stemmen
1.609 het was een mooie dag,
stapte uit bed en begon met een lach.
ik dacht: Pasen! Hoera!
tot je in het ziekenhuis bent bij je ma.
ik hoorde het verschrikkelijke bericht,
dat is niet uit te leggen in een gedicht.
ik zat bij haar bed te kijken,
ondertussen de geluiden te ontwijken.
ze kon niet tegen ons praten,
dat hadden we in de gaten.
in coma…
Verlies wat je niet kunt vinden
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
794 Verlies het geluk dat druppelend
jouw scherven zonder pijn wakker maakt
in de droom die je geduldig tekent.
Want je bent de schim die niets verzamelt
maar zijn schaduw zoekt.…
Het verlies doet pijn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
995 Achter je kist aanlopend weet ik:
je bent beter af de stoet volgt
en toch voelt het als een straf,
dat je me afgenomen bent.
Doodstil lig je, stil is ook de stoet,
alsof men voelt, dat praten niet kan
en moet, nu.
Dan ineens klinkt er een loepzuivere vogel
met het allerhoogste lied en DAN weet ik:
je bent er lijfelijk niet maar je…
De pijn van verlies koesteren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
571 Wanneer pijn net als verlies
ondraaglijk lijden wordt
is elk lijntje hoe mooi ook
altijd te kort!…
Verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Teller van hartslagen en stemmen.
Grasgroene velden en helderblauwe lucht.
Een plotse losgedroomde nachtmerrie, een feilbaar geheugen.
De schemering valt en de brandende, pijnlijke zon komt tevoorschijn.
Het duurde te lang...
Overal glas, bloed en geschreeuw.
Onbegrijpelijk hoe de schoentjes ooit zo levendig en vrolijk, nu verdwaald geen…
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 En ooit, wanneer de laatste sluiers vallen, stap ik in haar armen,
waar verlies ophoudt te bestaan en tijd zijn macht verliest.…
Alles ...
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
518 verward merkt ze op
dat vanzelfsprekend
als zand glipt
door haar vingers
de wangen van het kind
voelen stoppelig
als een puberkind
rebellerend in geleende tijd
hoe zet ze de voeten
van het boze ontreddende
elke dag weer in gelijke pas
ze is een moederspin
maar haar web verliest kracht…
Gedachten aan jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Vergeefs tracht ik ’t te herstellen,
Het verlies bleef me kwellen,
Heb d’poging moeten staken,
Kan jouw beeld nooit weer maken.
Ga nu alleen zonder jou voort,
In een eindeloze leegte,
Niemand jou ooit weer hoort,
Niemand jouw schoonheid ziet,
Waar jij was, nu leegte,
Ik eenzaam ben in mijn verdriet.…
Wolkenbeeltenis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
378 Helaas waaien de wolken uiteen,
Waardoor zij weer verdween,
Haar beeld is nog op mijn netvlies,
Even, tot ik haar weer verlies.
Als ik mijn ogen weer open doe,
Zijn de wolken weg,
Daarom doe ik ze gauw weer toe,
Maar ze is voorgoed uit mijn zicht,
Verdwenen in ’t diepe blauw,
Opgegaan in 'n eindeloos vergezicht…
Toen wij daar zaten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
311 Toen wij daar zaten
We zaten daar,
alsof de kilte elk moment kon breken.
Jij lag stil,
je gezicht een kleur van wat je was.
Ik probeerde te voelen wat jij voelde,
maar vond alleen mijn eigen schuld,
mijn adem die bleef hangen
in een te kleine kamer.
Ik weet niet waar jij nu bent,
maar ik hoop dat het zachter is dan hier—
een plek waar…
Peuk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
344 Ik steek iets aan
dat eenvoudiger is
om uit te leggen,
waarom mijn handen trillen
zonder iets te vertellen.
De rook weet meer van mij
dan de mensen naast me.
Ze blijft even hangen,
doet alsof ze luistert,
en verdwijnt dan
zonder ruis.
Elke trek
is een klein akkoord
tussen adem en stilte.
Niet om te sterven,
maar om het leven
even…
Huisbezoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
290 Het is bijna zoals vroeger.
De stoel staat nog in de stand van jouw rug.
De geur van je haar hangt in de gordijnen,
een vlek die geen wasmiddel erkent.
Dan besef ik wat je bent geworden:
een fragment.
Een splinter in mijn oog
die ik niet wil weg knipperen.
De kamer is overdag te groot.
Het licht valt op vaste uren binnen
en raakt telkens…
De knoop
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
365 Het is onnatuurlijk hoe de greep zich sluit.
Je hebt me vast,
een prooi en vrijwilliger tegelijk.
Bevrijd op een manier die bindt.
Eén aanraking
en de wereld kantelt.
Je draait rondjes in mijn hoofd
tot de muren hun functie vergeten.
We zouden het rustig aan doen, zei je.
Maar mijn lichaam verraadt me:
in hoe ik sta,
in hoe ik luister…
progenituur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
310 welkom
tijd voor doorbraak
en gesprek
dichtbij, niet alleen
een geschiedenis
steeds scherper nagelaten
volgens karakteristieke loop
een vondst
geniaal verloren
een terugweg
om blikken op te werpen
ons te verliezen
als overwinteraar nog wel…
Verloren gewaand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
413 Terwijl de dichte deur klapt
met de ram van een slagboom
valt enerzijds de bekende tongklank in
anderzijds de kleur van lippendienst
het verhaal herhaalt zich
een vluchtalarm gaat af
er rinkelt een bel in een hoofd
iemand leest de ongelezen krant
van voor haar geboorte
het bericht vermeldt:
er is een onbekende fout 4013 opgetreden…
Kartonnen wanden
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
257 steen herinnerde
uit een halfopen lade
de geur van regen die nooit gevallen is
onder de tafel rust een ongeleefd uur
alsof
tijd zich niet voortbeweegt
maar achterblijft in wat ontbreekt
een gesloten doos
wordt steeds zwaarder tegen de avond
alsof
het onbekende zelf
zich verzamelt
binnen haar kartonnen wanden
Niet de vorm,
Niet het gemis…
van binnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
202 diep van binnen schreeuwen
wachtwoorden die ik allengs
ben kwijtgeraakt, zoveel namen
die eens het verleden bevolkten
met een vriendschap die aan
mij was gelinkt
nu staat mijn eigen “ persona grata”
gedateerd als de volgende op rij, wellicht
ontmoet ik hen in alle vriendelijkheden
waar mijn woordkeus is gestrand, in de hemel
die rijk beneveld…
Als alles stil staat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
83 Als alles stil staat
Met een laatste adem
Het boek volledig dichtslaat
Eist verlies nieuwe zinnen
In besef van geen vervolg
Om de toekomst te beminnen
Herlezen wij herinneringen
Waarin de deuren zich niet sluiten
Van de zon en vogels zingen
Onderstrepen en markeren
Om vooral niet te vergeten
En de stilte uit ons hart te weren…
Mevrouw 33
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.489 Uw vrienden niet meer
uw vrienden
uw huis
niet thuis
U kent de mensen
die de roes doorbreken
die even
doen vergeten uw verlies
en dan verdwijnen
verdwijnen in het grote gat
geslagen door
de ouderdom
wie helpt u dan
iedereen is tegen
zelfs de man in de
witte jas
u bent vooral
uzelf vergeten…
Neem me mee
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.249 Zonder warmte
en pratend tegen mezelf
verlies ik het.
Onrust drijft voorbij
met als dank
niet-waardering.
Alleen en mezelf
met ogen gericht op
de kille verte.
En stilletjes
vraag ik de wolken;
neem me mee...…
'De Hoop'
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.550 ik verlies mijzelf
in stil geluk.…
Nooit zal dit wennen...
hartenkreet
4.3 met 25 stemmen
3.521 Je ogen zijn leeg
De glans is vervaagd
Niets dan verdriet
Het verlies knaagt
Je ogen willen niets meer
Dolen in een doelloos bestaan
Niets dan leegheid
Het liefst wil je hier weggaan
Je ogen sluiten toe
Gestreden deze ongelijke strijd
Je liefste overleden aan kanker
Een einde van een verloren tijd……
Terrorisme
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.319 Ik denk dat het komt
door de manier waarop
zij "lieverd" zegt
Misschien meer hoe
zij dat tussen de oren vult
werkelijk wordt
Bommelding een andere betekenis krijgt
als men geen Marten Toonder leest
Jij omsluit mij als een handschoen
die ik even later verlies
en tot eenzaamheid verdoem
haar in vrieskou achterlaat…