245 resultaten.
Derwish
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
597 tucht vermeden,
draait bomen, groene heesters uit de grond,
baart geurende bloemen uit haar mond,
als voorspel op een mondiaal gerucht, wat
steeds zal gisten, in vele onbegrepen twisten, de
dans zal sterven, aan door mens gemaakte grenzen,
bevruchting leidt ons naar haar gewelf, om de aarde
als ster, een beter lot te wensen, ze is de kosmos…
Verveloos?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Dichten is liegen op een hoger plan
van een lentemus een zwaluw maken
als deze onschuldige het lijden kan,
nonchalant de kosmos raken, nog
met een uitgestoken vinger in de pap,
en trek daarmee een smetteloos laken
over de lappendekens van een laatste
winterdag, achter de spiegel staat
een droombeeld wat ik herken, de hemel
drinkt het eerste…
Chopin
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
487 muziek
opgejaagd moet zij van de ene boom naar
de andere reizen tussen
vogels van allerlei pluimage eten de spijzen
die haar vreemd zijn
en niet doen verrijzen
tussen bloesem en gouden
regen liggen de kromme
wegen
doorweekt van tranen
loopt zij met mondmasker door de oproerige duistere straten
de scherven van een onheilspellende kosmos…
Ganesha
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
816 Tussen zijn ogen staat een Ohm,
het teken voor de trilling van geluid,
waaruit de kosmos is ontstaan.
Ganesha geeft iedereen voorspoed.
Op de slurfenboom staat de Swastika;
het symbool voor welzijn en geluk.
Op het kruispunt van de wind helpt
zijn wijsheid bij de keuze van je richting.…
Hoop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 we zullen onze
letters niet tevergeefs strooien
in de wind
ook al zinken we in een poel
van zuchten en geween
waar meedogenloosheid heerst
de liefde uit het hart gebannen de
kosmos gericht op goud en goed
het hart bloedde doet
met kinderen ondervoed van warme
troost voor
hun gemoed
ons oog in
zuchten naar omhoog
vasthouden…
Olympische dames
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 U staat, behoort tot de elite
De ring en de arena zijn ons huis
De ringen van Olympus staan symbool
Voor alle mooie mensen op dees’ aard
Of je een baardje hebt of hebt gebaard
We hebben power en we hebben soul
De olie op het lijf weerkaatst de zon
Vandaag staat er weer heel wat op het spel
De vlam die flakkert, fluistert poëzie
De kosmos…
Willy Stähle
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Waarnaar sporters hemelvaren,
blijmoedig ski je over ’t bronzen water
al lavend aan de eeuw’ge levensbron
Er komt geen einde meer aan jonge jaren,
je loopt nu rond in ’s godens sporttheater,
de kosmos leeft hier in dit stadion…
Waan of wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 Ergens,
tussen de schemer van geest en kosmos,
ontspringt een vonk die wij psychose noemen.
De een zegt: ziekte,
een breuk in het denken,
een val uit de werkelijkheid.
De ander ziet:
een opening,
een oude deur naar mythen en stemmen
die ooit profeten, sjamanen, zieners
heette.…
Gekrompen laagland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 Dromend neem ik afstand en stijg op.
Een naamloze waarnemer ben ik.
Een getuige zonder naam.
Wat groot leek wordt weer klein.
Details kan ik niet meer zien.
Fakkels zie ik laaien en weer doven,
alsof het sterfelijke schepsels zijn.
Rivieren zie ik door oneindig laagland gaan.
Gedachten zie ik reddeloos verdampen
en uit wolken weer ontstaan…
pyrofiel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.194 in het hart van het vuur
waar de hitte overheerst
tot felle hoopjes intens wit
in gebalde knopen pure energie
strekt de kosmos zich eindeloos uit
vervoegen hel en hemel zich in
samenspel tot aardse taferelen
voeden hongerige vlammen
flitse fantasma's vol prisma's
die stralen werpen in het rond
en winden stevig stromen laten
wervelen door…
Sterlicht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
628 waar miljarden fakkels helder schitteren
omlijnd met figuren van vroegere tijden
kleurrijk verschuilen objecten zich
als onvoltooide schilderwerken
ze wiegen in blauwe sluiers naast
verstoten materie van wat ooit was
de tijdgolf van het verleden door
talloze lichtjaren heen gereisd
oudheid kleeft vast aan de eeuwige beelden
de kosmos…
Hoop en Vlijt
gedicht
3.0 met 11 stemmen
8.612 Een zwaan broedt plechtig het leven uit,
bestaat, weet niet wat de vraag is, vreest niet
dat geen oog, geen vaderhand haar nu nog leidt
dat zij en de dotters, kikkers linden
er alleen staan voor de onverschillige kosmos.
Ook wij, doelloos op weg naar Graft
geloven nergens in en vertrouwen toch
op aankomst, desnoods door niemand behouden.…
- Hoeveel dagen -
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
766 verraden tezelfdertijd zo aantrekkelijk,
een uitbeelding van de kosmos in het water en de vloed,
een pleidooi om poëzie ..een vloed van golven,
die de dagen eenzaam telt en in eigen kleur terechtkomt.
Hoeveel dagen moet ik nog met inkeer verdragen,
het leed een specifiek en creatief spel..…
MAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 die tot me kwam
en met blinde vingers
mijn vlees beschreef
alsof je de liefde
in brailleschrift bedreef
nog hoor ik je stamelen
in oerkreten witheet
hoor ik je gegrom
dat in zacht snikken vergleed
hoe zal ik je zeggen
dat ik stierf en leed
terwijl jij als een Hunnenkoning
mijn lendenen bereed
en lichaam aan lichaam werden wij kosmos…
Im Abendrot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
566 Zo pas nog liep ik ongeschoeid
door landen van gespannen huid,
gestolde mist en sterrenwolk,
en om mijn haar, licht als een kosmos,
de nimbus van het vuurvliegvolk.
Hun vinger wijst naar ‘t zwijgen bros,
naar spiegel van het Himmelslicht,
naar schoonheid van de stervenspracht.…
Meesterhand
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
895 Het licht laat dolen door de toekomst
van de kosmos, ze ontleedt de eenvoud
aan de betrekkelijkheid en los van
zelfgenoegzaamheid,.
Ze steelt het vuur uit vruchtbare grond
voorbij de norm en middelmaat, heelt
de aarde in onbewerkt gebied, waarmee
met meesterhand de liefde is geijkt.…
De kunstenaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
541 Jij was niet gebonden
Jij had geen gronden
Verrijzenis
Van grote geesten
Van binnen alleen
Je ademt
Diep
Kwade herinneringen
Zijn slapend
je nam en aanvaarde een hand
daar was je veilig
Dat is heilig
Je keek altijd naar boven
Zag liep en zweefde over de grond
Met de aarde
En de kosmos
Voelde jij een diep verbond
Aardscheuren
Troffen…
Zoet bloed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 gelegenheid om in het licht
wat is omhult te onthullen in een gedicht
van discipline en uitstekend beheer
In de voetstappen van de Goddelijke leer
De vervalser wordt gestraft;
Het staat letterlijk gedrukt; en nog veel meer
is te lezen in de Waarheid van kaft tot kaft
Wij. rezen op uit de nacht van sintels en roet
In de eenzaamheid van deze kosmos…
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Daar sta je dan eenzaam in de kosmos
doortrokken van ziekte en allerlei andere gevaren om je heen
Is er nog een weg terug uit dit aan waanzin grenzende tijdperk
de vreemde wanorde die ook ons huis is binnen gedrongen
soms hebben we geen andere keus dan ons te verzoenen met ons lot
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
iets…
Licht door de tranen
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
620 Tussen de duizend prikkels
van de kosmos, ben je de enige ster die echt tot mij doordringt.
Mijn hart bonst tegen
mijn ribben aan, overspoeld door
de kracht van je wezen. Als een betovering die mijn
filters wegneemt, heb je een plek veroverd die niemand anders ziet.…
Calypso 2004
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
3.113 ander linkt
worden wij grootser en gelatener voor elkander
geen geliefden zoeken wij, geen vertedering of lust
geen rivieren lokken ons, geen romantische visioenen
geen noodzaak kan ons binden, geen enkel sentiment
we zullen eigen zoenen neerleggen op gras en zee
we zullen praten over de dagen voor ons eiland
en ergens in jouw diepste kosmos…
Open orakel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
694 Onder de rokken
van dat grote eiland, onder die rokken draag
ik rokken en onder die rokken verstop ik de
kracht van talloze goden, voor jou, dappere
vriend, laat ik graag de rokken vallen, kom
en drink mijn geest uit een eeuwenoude grot,
bemin de lavastromen van mijn tedere kosmos:
Lesbos.…
De lelie en het mes
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
680 bliksems slaan op ’t middaguur
vernietiging van al wat was
paars gekleurd het zonnevuur
de open schaal vol bittere as
de lans doorboort het pentagram
haar mantelschelp is week en zacht
de levensschenkster leeg en lam
verliest haar toegewijde kracht
bipolair in eigen kosmos
de lingam wordt zijn eigen kruis
Wodan hakt zich uit de grot los…
Aardverschuiving?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 Zij speelt de eenakter in
een vlinderspel en lacht wat
ziek was weer gezond, want
zij is de tornado in een vat
blond bier wat morgen zal
gisten, verlost van onbegrepen
twisten ver over grenzen heen,
ze is een aard verschuiving onder
mijn hemelgewelf, ze is de kosmos
zelf of gewoon een kleinkind.…
Aubade
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
547 Als we beiden de verste sterren gadeslaan
gepriemd op het zwarte canvas van de kosmos
wordt de afstand driedimensionaal overbrugd
en kom je zwijgend uit het niets vandaan, in
elke hand de contouren van ons verhaal,een
aubade aan de tijd waarin ik berust en ademhaal.…
Het werkelijke licht?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 Dichten is liegen op een hoger plan,
van een heggenmus een zwaan maken
als deze onschuldige het lijden kan
om nonchalant de kosmos raken, nu nog
met een uitgestoken vinger in de pap,
trekt daarmee een smetteloos laken
over de lappendeken van de laatste
zomerdag, achter deze spiegel staat
een droombeeld wat zich laat herkennen,
de hemel…
Aubade ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 Als we beiden de verste sterren gadeslaan
gepriemd op het zwarte canvas van de kosmos
wordt de afstand driedimensionaal overbrugd
en kom je zwijgend uit het niets vandaan, in
elke hand de contouren van ons verhaal,een
aubade aan de tijd waarin ik berust en ademhaal.…
Morpheus
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
628 aardedonker
zij hoorde en zag nergens
sterrengeflonker
en viel in de armen van
morpheus de aap
O pardon, ik beledig toch niet
die enclave
van klassiek latijn en archaïsch
grieks
die morpheus was mythisch, iets puur olympieks
geen aap maar een god uit een
helleense sage
Nee, niet horus de valkgod van maan en de zon
die was van de kosmos…
Mequation
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
123 Een breekbare kans van niets,
die hier onmogelijk staat te wezen,
terwijl de pixels zachtjes zingen:
kijk, de kosmos staart terug.…
Het Groene Mes van het Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
177 Daar flitst het rauwe, kosmische signaal:
een gifgroen licht dat door de kosmos snijdt,
omdat ik maar één wet erken—
en die wet is léven.…