Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

Buiten de muren van het huis

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
gericht op de veiligheid Van eigen pap, mam, en huis - En nu zie ik je dansen Op je eigen klompjes Op het grijze zeil Van je klaslokaal - Op je hoofd een tuindershoed, In je arm een mand met Zelfgekweekte preien, Voor de gelegenheid van Papier en verf gemaakt; En in je andere arm voer Je het meisje van je dromen Door het landschap…

daarna is alles gebleven

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 635
zij stond er vaak koeien vulden het landschap en in de verte lag de stilte, net achter de oude gracht een kauw schreeuwde rauw naar het schemerend boerenland het deed haar beven het voelde als sterven moeizaam draaide ze zich om stak de lampen aan en in het licht om haar heen kwamen zij: de dreigingen, het verwijten zijn vlugge…

Herfstverhalend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
Hollende landspatjes van het ontrafelde landschap lopen met de stroom mee. Laaggevallen takken priemen en beuken in op geen acht slaande wandelaars. Regen en wind halen verder De kastanjes uit het vuur voor de zegepralende herfst.…

Kwetsbaar dochtertje

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Het landschap van je jeugd is nog herkenbaar in je gezicht, sterk doorlijnd en gebutst, met het verstrijken van de tijd kleurde alles mee, verzonk in je, werd stevig door elkaar geklutst.…

Je bent niet hier

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 518
Donkere vogels krassen geluidloos jouw naam in donkere wolkenlucht er valt in mij een droeve stilte die ik moeilijk kan duiden mijn ratio wil niet verder zonder gevoelens achter de horizon, een eindeloos landschap ik hoor ook geen geluiden in de nacht, een machteloze droom dat je terugkomt met een boodschap een bos bloemen en een bonzend…
mobar18 februari 2024Lees meer >

PRILLE LENTE

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
Het sombere landschap krijgt plots kleur. Hoop sluimert stilletjes. Ook al is het nog wat killetjes. Dromen... Over blaadjes krijgen bomen. Over blauwe luchten, ontluikend groen. Over kleurrijke bloemen, geel, paars en vermiljoen. Over zingende vogels bij het ochtendgloren. Een concert dat eenieder kan bekoren.…
Amanzimtoti26 januari 2025Lees meer >

Levenswandel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 201
Het landschap van mijn jeugd Kent weinig hoge toppen Noch diepe dalen, Met vallen en opstaan Kon ik de dipjes weerstaan. Tijdens het rijpen van de tijd Heb ik diep moeten vallen En hoge toppen bedwongen, Om overeind te blijven In de stormen die woedden.…

bessen als kogels

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7
bessen als kogels schoten in de verkeerde keelgaten Toch mag weemoed slijten langs opgehelderde wegen als onthouden ontkenning tekortdoet door elke pijl weg te zetten als vluchten in waanzin in gekte het fysieke als grens aan te nemen bij weerstand een gevoel door te drukken op volgers wiens wensen branden in dit plooiend landschap…
R.E.N.S.26 oktober 2026Lees meer >

ik roep niet meer

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 960
ik stapel soms dorre bloemen op mijn veld van gevoel was er eerst blinde hoop naar glanzende verwachting zoals bijen zoekend zoemen onbezonnen ruikend aan een honingzoete struikenknoop in de waarheid echter kwam allengs het starre beeld van de zure aanwezige verdroging in een verstilde waterloop woorden tellen al lang niet meer terwijl…

De merel

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.581
Waarvan ge zingt en tiereliert, Het Leven is 't dat zegeviert Over wat dort en sterft; De blijheid is 't die sterk en trots Verzelt de zuivre liefde Gods, Die nooit het hart meer derft Dat diep en droevig heeft gesmacht, Dat weemoedskrank hem heeft gewacht En riep van uur tot uur, Totdat in een verstilde stond Het eindelijk hem wedervond…

Als een mens zich verliest

netgedicht
3.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.258
uitzichtloze broze ik zoek het gelaat sprakeloos geworden dat doch als haast zeker de zuivere zienswijze draagt van worden naar zijn waar echter de kap gelijk een mantel van het hemelgewelf mij verblindt en het hoofd bedekt als scheiding tussen mijn en dijn met het gewicht van oneindig licht zich ongrijpbaar spreidend over het verstilde…

Gina

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.030
Met de hortensia's vervaagt de geurige boslucht Als een Monetmist verstild het zacht de pijn Gevoelens verankerd aan zilveren schakels, symbolische banden aaneengeregen zonder eind Over een tijd slechts met warme weemoed mijmerend voor je kachel door kinderlijk pianospel begeleid, waag jij je slechts even terug om te voelen: is het pijn…

Als ik maar bij machte was

hartenkreet
4.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.271
Kostbaar en toch in overvloed Blijven kleven aan jouw wimpers Dan bid ik tot de Heer: Geef toch mij haar pijn en wees zo goed Te geven dat ik niet zo machteloos was Als de eenzaamheid je omarmt Als pijn of angst je keel dichtknijpt Weet dan mijn kind, Wat alle harten verwarmt Weet dan, dat moeder je begrijpt Als ooit het verdriet is verstild…

VISIOEN NA TELEURSTELLING

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
wijde polders hoge haver wenkt blijmoedig "kom naar die kleine stad waar veel meisjes wonen jou slechts van school bekend" de einder trilt gespannen glimt telkens _ wordt dof bij verhoopte onmtmoeting vestingwallen doemen op wellicht schuilt daarbinnen diep slapende liefde het stadje toont voldaan zijn uitgestorven stegen oude verstilde…
Han Messie26 oktober 2010Lees meer >

Binnen de krijtlijn ?

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 537
Schrijven over geloof en waarheden, dichters nemen het brein in eigen hand, woorden kaarsvet lekken op geschreven tafels, waarmee papier is bevlekt, in de kantlijn van een verstilde melancholie omfloerst de glorie als zij de nacht weer doven, tevreden achterover leunen, om daarin zelf te geloven , steunt op een onvolprezen goed…
pama22 november 2010Lees meer >

Fado van een jeugd

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 617
De kinderlach verdween, verstilde. Daar niemand om die kleine gaf, - want druk met eigen somberheid - verstikte ‘t kind in eenzaamheid. en dolf daarop zijn eigen graf. Het heeft een put gegraven in zijn ziel, een diepe kuil voor ’t lieve kind, dat enkel door verdriet bemind, de anderen zo tegenviel.…

Onder de boom

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.308
De lange, donkere twijgen deinen, Door luwe luchting opgetild, En wuiven voor de bladerschijnen Van gulden loofwerk, zon-verstild. Soms zijn 't maar bladerschijne' op blàren Die roeren voor het lucht-struweel, Waar lichter schijnsels wiegen, waren, Als bleek gebloemt aan lange steel.…

- Kerstontmoeting -

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.266
Verstilde zachte winterklanken echoën de tijding weer stemmingsvol met haardvuur verwarmde huizen, een met toewijding en overgave bereid perendessert in Kerstsfeer kruidig geurend naar kaneel. Eenzaam deelt een enkeling het wakkerende kaarslicht..…

Nieuwjaar 2017

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 711
De nieuwjaarsklokken luiden blijgezind over een dorpje dat in slaap is verzonken de verstilde straten zijn met confetti getint waar in de nacht gefuifd werd en gedronken we worden wakker in een gloednieuw jaar om verder te schrijven aan ons levensboek een vernieuwde…

Oudnieuws

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
zwicht voor het gewicht van de vergrijsde lucht die zucht met reden of door het lot wordt weggeleid kan zijn dat gewoon dit ogenblik wordt afgesneden en opgeteld wordt bij dat allles wat toch vergaat en men enkel teert op het verleden en de nieuwe morgen nu al voelt als tijdloos verlaat toch ga ik verder, neem een enkele reis naar een verstilde…

Kleuren van amber

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
als veilig baken, om ver van de harige poten van een spin te blijven, die haar bouwsel zelf verzonnen heeft, alleen voor eigen gewin , de vlinder denkt wie mij vangt moet nog geboren worden, het is slechts gedroomde moed als ik de winter overleef, het wordt snel donker, de maan tovert met z’n stralen een magisch kristal waarin alles verstild…
Pama25 oktober 2019Lees meer >

Nieuwjaarsklokken

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 670
de nieuwjaarsklokken luiden blij gezind over een dorpje dat in slaap is verzonken de verstilde straten zijn met confetti getint op 't oudejaar werd gefuifd en gedronken we worden wakker in een gloednieuw jaar om verder te schrijven aan ons levensboek al dagen ligt een vernieuwde planning klaar laat…
Greta Casier31 december 2019Lees meer >

Perfectie bestaat niet?

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 531
Naast – hand in hand - mijn lief, vast te houden, niets te missen, van de onbevangenheid in haar natuur alles hield de adem in, de wind in het ruisen van de bomen,zelfs de zee verstilde in de boezem van het hart in deze periferie kregen zelfs beton en staal zachtere vormen, hardheid verborgen in milde aarde van elke ondoorgrondelijke…
Pama13 januari 2020Lees meer >

Schaduw van het nu

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 476
Verstilde herinneringen kloppen als hartslagen in het heden, hun contouren vervagen, maar hun lading blijft. Een geur, een stem, een blik — en ik ben weer daar, waar tijd zichzelf vergat te zijn. Misschien bestaat tijd slechts in onze trilling, een echo van waarneming, altijd in wedergeboorte.…
CB22 oktober 2025Lees meer >

Verzengend

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 317
Wanneer de avond ademt en de aarde haar warmte nog nalaat, keer ik terug naar de ruimte van mijn eigen ritme, een verstilde koelte waarin mijn aandacht eindelijk mag rusten.…
CB28 juni 2026Lees meer >

Strijden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 813
Voor het regionalisme dienen aan zij die stilstaan omkijken naar vroeger tijden van opbouw tot trouw, waarvoor aan leiden geen plaats vrij: afwezigen aarzelend waarheid die verdeelt, gemak voor mij die steelt uit landschap's coloriet zo niet van compositie mij verkijk, overal kleurloos schiet.…
Menno Wester31 december 2002Lees meer >

dahlía's in donkerpaars

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 731
sprietekes noemt men ze hier, ik heb ze lief, omdat ze zo knap zijn, nooit opgemaakt een paar vingers in de grond zijn al genoeg voor een kort gesprek over de patatten en mijn moeder haar zachte handen kliefden klei nu zit ik hier en kijk naar vogels wijds, zuiver klinkt een slag, die strepen trekt in het strakke blauw weet dat 't landschap…
Rieg1 november 2007Lees meer >

Morgen maak ik een blauw schilderij.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 890
En dan, geheel onaangekondigd ontvouwt zich een landschap aan nieuw verworven zintuigen in een stroom van kleur en intuïtie. Mooi! Morgen maak ik een geel schilderij.…

Leende-Strijp

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 929
Hei en vennen, eenzame berken her en der en aan de einder dennenbossen, vormen een landschap dat zo ongewoon geworden is, dat je je in een andere tijd waant. Later trekken we Strijp binnen. Een prentbriefkaart, honderd jaar oud, waarop mijn grootvader rustig bij de opstal van het gehucht, de dingen van de dag te bespreken staat.…

Het rijp omlijst de bomen...

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.180
In een serene stilte laat koning winter de bomen met een ijsmantel aankleden Langzaam verlicht de ochtendzon het ijsrijp en begint tot het witte landschap toe te treden Het is een wonderlijk schouwspel van ijzige kleuren aan een azuurblauwe lucht die zich wijds uitstrekt De wind laat de bomen zacht kreunen onder de ijsdeken en hierdoor zo nu…