2730 resultaten.
Onbehouwen wateren des levens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Een bordeaux roden kleed
als eeuwenoude kracht
over eenvoud en macht
Je gespreide vleugels zijn
als de liefdeskrans die
als een omarming om
je mond danst
Wat spreekt is het
vertrouwen
Is als de onbehouwen wateren van
des mens’ oppervlak
waarover woeste winden
stromen als in
dromen van ritmisch ruisend
gras
Het tekort is de
vergankelijkheid…
schemering ( in sepia )
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
630 zomerlicht,
vervaagt de kleuren van de dag
zilverwit speelt een zonnestraal
door het gebladerte van groene kruin,
verstild tegen de grijzende verte
staat in sepia gekleurd, een wollige kudde
roerloos als beelden neer gezet
een meerkoet met haar jong achterlangs
glijdt donker over het water naar het niets,
vogels vliegen traag, met getande vleugels…
koningin
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
508 omdat haar vleugels al het antwoord droegen
binnen letters van liefde
en het zuchten van de wind…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 Zijn vleugelslag wiekt hoog boven de huizen
de nek ver uitgestrekt aan kop
Voorlopig nog geen zwanenzang
als de verre stemmen in zijn oren suizen
Een ogenblik kijk ik naar boven
het lange witte lijf in zicht
Traag maar soepel in het ochtendlicht
bewegen vleugels die goden loven
Dan ontnemen daken mijn staren
Voorbij is de getergde vogel…
er wonen spotvogels in het zand
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
626 los van mijn eigen weg
een ogenblik kijken ze me aan
is het een teken zoals een zwarte veeg
dat mij overbodig maakt
is het hier, tussen zaadlozers
en woordvluchtigen, tussen losgetornde liefde
en verdampte voltooiing
dat gezichten zonder weelde
uit het landschap vallen
naakter dan hun trekken
ooit zullen zijn
met scherpe vleugels…
ontluikende liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.479 Zo stil als liefde kan ontwaken en uit een
droom kan worden geboren
slechts door zachtjes aan te raken
en als een fluistering te horen
als een ruisend riet of als de vleugels
van een vlinder, net uit haar
cocon bevrijd en langzaam
groeiend in de tijd.…
Het harde aangezicht des levens
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
585 (Wat de Heerser van het universum vermag II)
Men strekt de povere handen
naar de libellen
in het gras
en laat de vleugels dansen
boven rietkraag
en moeras
Men zinkt er haastig in
als het leven hevig spartelt
als het prooidier voedsel zoekt
en het roofdier het “ speels martelt “
Het tekort aan liefde
in de schalen
van de…
Reiger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Met vleugels gespreid in de zon
gelijk een heer in zijn loden jas,
stond roerloos wachtend aan de plas
de blauwe reiger toen mijn dag begon.
Zijn wijds geopend vleugelpaar
vergaart het zonlicht op zijn buik,
als ook de bloesems in de vlierstruik
zich lavend aan het warme voorjaar.…
afscheid zonder te kennen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
671 wat ik ook vermag te wezen, de tijdlijn
scheidt mijn discrepantie en hallucineert
zonder het vermogen tot herstel, een treurnis
is als een gebroken hart met in het midden
een lamgeslagen vleugel
het beeld herrijst en herroept de enkelvoudige
zich aan te sluiten bij de meute, trendvolgers vertragen
hun tred en wankelen bij een linkse tegenwind…
EEN LAATSTE MAAL DE TEUGELS LATEN VIEREN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Berijders die mijn leven vleugels gaven
Wat zou ik jullie graag nog eens ontmoeten
Vooral nu momenteel benen en voeten
Dienst weigeren, niet langer soepel draven
Mij met u aan een heldere beek te laven
Elkaar te strelen en het zilt te zoeten
Zacht hinnikend uw minnares te groeten
Genietend wat aan poëzie te schaven…
Zwaluw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.383 als ik een zwaluw was
negeerde ik seizoenen
en vloog nu naar het zuiden
om jou te kunnen zoenen
helaas heb ik geen vleugels
alleen wat schrijfgerief
zo wordt het geen bezoekje
maar enkel deze brief
ik wens je alle goeds
nu jij verjaart vandaag
maar samen met de wensjes
zend ik ook een vraag
bewaar iets van de sfeer
stop wat zon…
afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 mocht toch de begeerte vertragen
doordat van de roos de doorn slechts rest,
de magie van hartstocht verraden,
schroom niet, strek de vleugels oost west.…
De Ademhof
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 elke herinnering is in de aard
van de zaak beschreven blad
in de nerven van mijn brein
heeft zich een idee postgevat
dat de groenheid van de weide
nooit hier is maar altijd ginder
dat de maagdelijke lente broos
is als de vleugels van een vlinder
dat de koelte van de avond
en de ijzige stilte van de nacht
een voorbode zijn van het
onvermijdelijke…
Verborgen tuinen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
684 Vandaag schrijf ik mijn eerste vleugels.…
Lichaamsdelen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
621 Liefde leven
Samen zijn
Zich overgeven
Moeten zijn
Jouw stem
Klassieke muziek
Vleugel bespelen
Ons brein
Hemel belooft
Het kompas
Natte noorden
Fluisterend spreken
Zonder woorden
Mijn handen
Jouw huid
Die billen
Als steen
Een beeldhouwer
Marmer vormt
Naadloos sluitend
Een kunstwerk
Eeuwig mozaiek
Lichaam delen
Brandende honger…
afstand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Voor altijd heb ik je in mijn hart gesloten
om je altijd bij me te dragen
nooit zal mijn leven meer hetzelfde zijn
en ik zou niet anders willen
afstanden tellen niet
liefde geeft vleugels
om elke afstand moeiteloos te overbruggen.…
Een scheppingsmanco
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
610 Wat kan een vliegtuig toch een stank verwekken
Door kerosine eindeloos verhit
In wolken roet en net zo zwart als git
Die alles met een kankerlaag bedekken
Nee, zonder vliegtuig valt niet meer te leven
Hoe zou je op vakantie moeten gaan
Naar Palma de Mallorca of Milaan
Of waar dan ook, want dat is om het even
Had God de mens maar vleugels…
Pech
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
570 De Dagpauwoog net uit de pop gekropen
Keek met verbazing naar de warme zon
En vouwde toen voor ’t eerst zijn vleugels open
En merkte dat hij ook al vliegen kon
Hij dwarrelde langs bomen en langs bloemen
En rustte even op een Ribesstruik
En dacht: ~Wat is dat wat ik hierzo ruik~
Al leek het goed, hij kon het niet benoemen
Maar hij had…
Een schoon schrift
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Witte vredesduiven,
vleugel veders wuiven op vreugde melodieën,
in een maat van drieën.
Beschrijven banen in het luchtruim.
Zwaaien tot ziens,
drijven in hun vlucht schuin, om weer bij te draaien.
Komen uiteindelijk onvermijdelijk terug in dienst,
dat is het fraaie.…
Een alter ego
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
562 mag ik
naast je staan
mijn vleugel
om je slaan
je even warmen
zonder armen
om de wereld te bekijken
in samen vergelijken
ik kom niet
van zo hoog geen
regenboog of hemel
gewoon een alter ego
een klankbord
waar je tegen praat
als het soms moeilijk is
of alles minder gaat
ik groet je in de
dingen die je ziet
bloemen en de zon…
Mijn lieve nimf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
638 leven vol vrijheid
de kleine nuances
te volgen waarmee
jij perspectief geeft
aan onze vlucht
de thermiek te voelen
van jouw passie die ons
op aangename wijze tot
grote hoogte doet stijgen
om dan licht
af te glijden zonder
in een duikvlucht te raken
die ons zeker zal kraken
ik volg je mijn
lieve nimf in volle
overgave omdat vleugels…
De Zone
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Veer na veer, vallend
van de vleugels van de duistere
engel die vallend hoogte verliest
boven de nevelige begraafplaats
- vak na vak staken en stenen
Mannen moesten doden
jongens waren bange helden
honger en ziekte deden de rest
Het leven is mager, de borsten
van de meisjes zijn te plat
voor de baby's in hun buik
Tussen de tere zwarte…
Zomerballade
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
867 als hete hangijzers
brandt de zon haar woorden
neem en lees daarvan en
zoek naar blinde zinnen
koel als ochtenddauw
vraag niet om de laatste dans
kijk niet naar het kruipend zweet
roep niet om de ober
maar huil om de honderdduizend
jaren van de volle maan
vergeet dat ik een dichter was
met heet gewassen vleugels
vind mij in de zon…
Omstrengeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 aan mijn hand
de wereld ontdekken, trots
de prinses laten zien die jij leidt
aan jouw vaste hand, zo ver
als je durft te gaan
om te veranderen en meer
te omarmen dan je al kent
maar vaker ben je er niet
niet bij mij, niet aan mijn zij
en liefste, dat is niet goed
Zit daar niet te huilen
alsof je dood zou willen gaan
ik heb tere vleugels…
Gentleman
netgedicht
3.5 met 40 stemmen
808 liefde gaf me vleugels
verdriet nam ze weer weg
alleen nog zwemmen zal ik
in afritsbare broeken
en waterdichte schoenen
naar het diepe Engeland
de onbekende overkant
bloemen moet ik sparen
voor zoete zeemeerminnen
omdat zij niet bestaan
omdat ik ze nooit zag
maar wel de zachte dood
in hun mooie ogen…
Dam
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
468 naar de beelden
ze droegen rugzakjes dicht tegen elkaar gepropt
in plaats van mondkapjes in 't land waar de dood woei
onder de zwart witte wolken
nog niet zo lang geleden
waar de tranen stroomden
de kwetsbare mens in zijn verlatenheid
tot rust gekomen
jouw vrije adem
laait de vlam van barmhartigheid
in mij weer op
naar vleugels…
De man die de kraaien voerde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
613 Vanuit het niets
verschijnen zij ten tonele
Om zijn grijze hoofd dartelen zij
als uitgehongerde donkere duivels
Krassend als oude violen die talloze jaren onder het stof hebben gewacht
om hun laatste strijkje te mogen spelen
Wiekende vleugels zonder richting
laten blauwzwarte veren neerdalen als donkere parels
die verdwijnen in het herfstige…
doen alsof
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 we doen alsof
we de nacht kennen
weten wat ons beweegt
hoe breed het leven is
we op vleugels varen
de zomer in ons woont
de wegen begaanbaar zijn
we de storm ontwijken
het porselein ongebroken is
de oever van de ziel onvindbaar is
we weten wanneer het einde komt
blinde muren alles kunnen zien
een steenkoud hart niet bestaat
er geen…
Alles inbegrepen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Op aangewezen keuzedagen
stap ik uit de orde
van mijn werk in de rij
voor nuttige verpozing
Het graan komt op
de zon broedt de korrels uit
en kleurt de winter uit onze huid
Alles is inbegrepen, extra's
kunnen ter plekke geboekt
en op gepaste wijze genoten
worden in een van de vleugels
Zo vliegen we een week lang
rondjes in onze dromen…
*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 ronderom
Langs het waskoord bloemgazon
Richting stroom en klare bron
Vergleden zonder zoemgerucht
Langs de rotsen en bosschages
Langs elektrische tuigages
Glijden glijden laat me toch
Meeliften uit mijn lichaam loch
En duikelend en ronderom
Opgaan in gindse zomerzon
Als een oud paard gered van teugels
De afgrond langs op stille vleugels…