3050 resultaten.
Brug over de rivier de Kwai
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
524 Je zult zien dat er genoeg is
eten, drank en jij
Ik graaf gaten in de grond
voor een spoorlijn door het bos
De honger doet geen pijn meer
en mijn tanden raken los
Als ik straks, een slaaf, bevrijd ben
meet ik mij vleugels aan
in plaats van boot of trein
wil ik sneller bij je zijn
Ik ben niet knap meer als tevoren
tanden wit en ogen…
Borderline
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
604 Altijd op het randje zweven
Tussen goed en niet zo kwaad
Nooit eens rust, ook niet voor even
Leven zonder maat
Onrust in je hart en hoofd
In strijd met iedereen
Boos, gekwetst of juist verdoofd
Dat voelt toch heel alleen?…
Horizonvriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 Even spatte de zon open
in de intensiviteit van het verlangen
het was lang geleden dat ik de zomerbloesem had geproefd
zintuigen die ik had gekregen door mijn heimwee
ik liep met je mee door het oorspronkelijk bos
bloesemvrouwen lieten wind waaien over landerijen
ik had je lief gehad toen ik op de wolken liep
maar alles bleek vergankelijk…
Menselijke vriend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
679 Het is niet minder mystiek
omdat het uit het hart komt
die bruisende liefde van de Wolga
waar de wolven huilen in het bos
en ik van mijn tranen jenever maak
nu mijn boek geopend door jou ademt
over het verlangen naar jouw torso
het steigeren van jouw liefdeszwaard
terwijl mijn weemoed snakt naar zuurstof
bezweet in mijn eenzame zomerbed…
regenpoeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 deze druppels twinkelen zacht, vallen
omfloerst vanuit een roomgrijs niets
uit evenwijdige ruimte zonder voor- of
achterkant; dit is niet de tijd voor een besluit
het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde,
omarming zonder lichaam, dit is een blad-
verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende
lente, het glas dat mij doorziet is hard…
Vijf bomen voor een raam
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.790 Het zijn mijn broers en zussen
die me trouw blijven, nooit vloeken,
elke dag een bos bloemen bezorgen.
Het zijn mijn diepste gedachten
over liefde, ontucht, glasheldere
doorzichten naar morgen, de dood.
Het zijn vijf namen die ik nooit
zou kunnen vergeten. Vijf vingers
en aan elke vinger een zegel van goud.…
Wreed.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
905 Net een maand terug je laten inslapen - grenzenloos en sprakenloos
Hete tranen biggelen ... schattebout wees toch niet boos.
Opnieuw zwerfkat uit asiel gehaald; onschuldig dankbaar Ratje
Doetje vertederend aanhankelijk jong speels dus reeds verwend katje.…
Lichting
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
449 kalmte
heimwee is ontvankelijk voor zwijgende taal
in het voorafgaande ligt ontwaken
onze ontmoeting tekent zich
aan horizon van stilte
je spreekt over liefde
dat is natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid
is laatste echo: trouw
we stropen mouwen op
om de ziel te laten spreken
kom mee, dan lopen we
nog eenmaal naar het bos…
mijn vosje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
749 Maar vosje, laten we elkaar ontmoeten,
in een bos op een warme donderdag in mei
ik streel je haren, kus je sproeten
en leg je vossenhoofdje gerieflijk in m'n zij.…
Vasts
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Maar al dat vervormt een keer,
laat los, je lijf, je cellen
in zand lossen ze ooit op
in as, in bos, in mos, in luchten ooit
En dan ineens is er een tros met vruchten
geboorte, je kijkt verwonderd
en zuigt je vast weer aan een warme borst
jouw handje houdt een grote hand flink vast.…
stukjes tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 zijn
ik kijk geschokt
naar het jasje
een bedrieglijk
dun laagje dat
als een kille bomjas
mijn hart omsluit
jij en ik wij
dachten vroeger
zelden aan de dood
we bleven bij elkaar
nu delen we de liefde
in kleine stukjes tijd
de hond blaft
kwispelt hij wil
hop zonder uitstel
naar buiten rennen
ruiken en poepen
in het bos…
Bitter en zuur als azijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 vroeg ontkurkt of
hebben we gesnurkt daar
waar we wakker moeten zijn
dan zal het Bitter zijn oud en
zuur als azijn
Deze woorden
ben ik niet vergeten - zij zweven
als muziekakkoorden door mijn brein -
- vele laatste zullen de eerste zijn -
dus de volgende keer beter
Gehaaid is de vos
zijn woonplaats is het donkere bos…
Wanneer ons denken stopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
399 Wanneer we de bomen in het bos
weer zien.
Zij denken niet maar weten alles.
Door vensters tussen gedachten in
schijnt een oeroud licht.
Onze gedachten vallen als bladeren
van onze volwassen bomen.
Onze wortels blijven ons voeden.
Onze stam blijft staan.
Wanneer oude bomen ruisen.
Wanneer de bladeren vallen.
Wanneer ons denken stopt.…
Afkicken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 De woordenslaaf is hondsmoe,
hij verlangt naar een woordenloos paradijs
vol naakte Eva's in een bos bij Stroe,
waar talloze borsten hem omringen,
hij snakt naar avontuur, onwijs,
als van een losgeslagen nar
en continu dwaze liederen zingen,
reizen als Pipo in een bontgekleurde huifkar.…
GRAZIE MILLE FIAT UNO !
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 We zwierven door een statig bos -
fiere nazaten uit zeventienhonderd.
De hond voorop, met dwarse stok.
We hadden plezier. De vogels zongen.
Het suizen der bomen maakte plaats
voor de huiswaartskerende drommen:
honger en haast, ronkend naast
de koele lanen der oude warande.
Ook wij raakten in een sprint.…
Nordstream
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
593 Op de bodem van de Baltische zee
Zijn laatst twee gaspijpen zwaar beschadigd
Sabotage blijkt en wie is er gegadigd
Of huilt er in het bos met de wolven mee?
Sikorski tweet:"Bedankt Amerika!…
Tot de receptie belt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 gezien
en het smoezen vermaakt me
al praat er niemand met mij
En jij laat me weer wachten
tot de receptie belt
dat je er bent
Dus zit ik hier maar
wat voor me uit te kijken
Ik ben het gewend, er is niets te zien
aan de achterkant van het hotel
en het wordt al donker
Vroeger was je ongeduldig
Mijn opmaak duurde jou te lang
en je ging boos…
Communicatief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 wij wisten
al heel lang
van het bestaan
van de groene
plek in het bos
met zomers
de speciale
kleuren van de
bomen rondom
het ultra zachte
groen van het mos
dat winters
verdween maar
zomers een mystieke
aantrekkingskracht
had voor iedereen
die iets van en met
liefde had of dit
vroeger ook heeft
meegemaakt zoals
sprekende woorden…
Het anderhalfwereldspel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
678 waar flora en fauna
spiritueel verdroogden
zonder enig contact
met de mens groeide
de wereld van knuffels
en troetelbeesten
omdat liefde en warmte
ook andere gezichten kent
zoals de kabouters
en dwaallichtjes boven
het zwart water ven
dieper in het bos
de dansende elfjes bij
maanlicht op het mos
griekse mythen en
sagen in latere…
Gevallen en toch ..........
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
804 Als ik boos ben,
dan probeer ik kalm te blijven.
Als ik succes heb,
dan blijf ik bescheiden.
Als ik verlies,
dan probeer ik te leren van mijn nederlaag.
Als ik win,
dan deel ik mijn overwinning met anderen.
Als ik faal,
dan geef ik niet op.
Maar blijf ik proberen,
tot dat ik slaag.…
Mystieke ontmoeting
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Ergens in het stille bos koeren duiven,
ik loop er in dichte mist gevangen,
zie hoe ijspegels, die aan bomen hangen,
zacht en weemoedig rinkelend wuiven.
Bij het ven zie ik plots mijn vader staan,
op het ijs liggen dode meeuwen,
heel lichtjes begint het te sneeuwen,
vader kijkt mij doordringend aan.…
Herenboer || Huishoudster
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
541 Oftewel Ommie en Huibert
Zijn vrouw had hem een zoon gebaard
Moest dat bekopen met de dood
Hij heeft de oorlog toen verklaard
Aan 't kind dat hij boos buitensloot
De rijke herenboer vond Jans
Een lieve, sterke boerenmeid
Bereid om ritme en balans
Te brengen in een zware tijd
Twee kleintjes telde het gezin
Zij, meid voor dag en nacht…
stilte die overblijft
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
541 alles heb ik gezegd
maar niks was genoeg
al kwam ’t uit m’n tenen
de beloftes
welke ik zou verdragen
ik durfde niet te kijken
hoe de tijd verstreek
in draaiend verlangen
woorden zonken
in brak water
klonken mat
door de afstand
tussen wensen
onze mooie momenten
bewaarde gesprekken
maken mij nu boos
omdat ik wil
dat jij ook voelt…
Verloren stem
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
374 Zijn hart huilt stille in het bos,
Wijl hij naar ’t onbereikbre smacht,
Dan barst plots ’t noodweer los.
De man haast zich naar ’t stille huis,
De nachtegaal zwijgt,
In zijn stille huis is niemand thuis.…
Zeewaardig verklaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
602 ."
En later, met inpalmend gedreutel
Zoekend in de bos naar de voordeursleutel:
"Kom je nog een roman bij me lenen?"
Voordat hij, tewatergelaten inenen
Zijn maiden voyage voer — met man en muis…
Een hele vette knipoog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
289 IK ben een man, mens, levenspartner, ouderpartner van dochter Giulia,
zanger, bedenker, vrijwilliger, schrijver, hartenkreter, smartenkreter:
Jan Jacob Krediet Van den Bos
pseudoniem Jean Fermate: 'HOEDOODENDANDAARNAMAALS'
van veel
van te veel
van vies
van voelen
van voos
vinden velen
maar ik ken mezelve
ik ben vooral
een mens van…
In elkaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
123 Schrijven over mijn tuin
toch lieflijk ‘t uitzicht
ondanks het gele gras
‘t bos mooi en koel
ondanks het lage water in de plas
er eten in mijn koelkast was?
Er een wij is, altijd
wie ‘t ook zij!…
Morgen, bij dageraad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
121 Ik ga door het bos, ik ga door de bergen.
Ik kan niet langer zo ver van je wegblijven.
Ik zal lopen met mijn blik gericht op mijn gedachten,
Zonder iets daarbuiten te zien, zonder enig geluid te horen,
Alleen, onbekend, met gebogen rug en gekruiste handen,
Bedroefd, en de dag zal voor mij als de nacht zijn.…
Onschuldig kind.
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.582 Je had per ongeluk je bed bevuild
en werd gestraft door moeder boos
te schande en te kijk gezet
dat was de straf die moeder koos.
Maar schat, jij was een kind nog
van amper drie jaar oud
dit beeld uit mijn herinnering
het maakt me dagelijks nog koud.…
Toen ik 12 jaar was
gedicht
4.2 met 36 stemmen
15.504 Wat bos was en weiland
is nu bebouwd en bereden.…