Alle inzendingen over boos

3050 resultaten.

Sorteren op:

Brug over de rivier de Kwai

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 524
Je zult zien dat er genoeg is eten, drank en jij Ik graaf gaten in de grond voor een spoorlijn door het bos De honger doet geen pijn meer en mijn tanden raken los Als ik straks, een slaaf, bevrijd ben meet ik mij vleugels aan in plaats van boot of trein wil ik sneller bij je zijn Ik ben niet knap meer als tevoren tanden wit en ogen…

Borderline

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
Altijd op het randje zweven Tussen goed en niet zo kwaad Nooit eens rust, ook niet voor even Leven zonder maat Onrust in je hart en hoofd In strijd met iedereen Boos, gekwetst of juist verdoofd Dat voelt toch heel alleen?…
Danuta23 augustus 2016Lees meer >

Horizonvriend

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Even spatte de zon open in de intensiviteit van het verlangen het was lang geleden dat ik de zomerbloesem had geproefd zintuigen die ik had gekregen door mijn heimwee ik liep met je mee door het oorspronkelijk bos bloesemvrouwen lieten wind waaien over landerijen ik had je lief gehad toen ik op de wolken liep maar alles bleek vergankelijk…
mobar27 juni 2017Lees meer >

Menselijke vriend

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 679
Het is niet minder mystiek omdat het uit het hart komt die bruisende liefde van de Wolga waar de wolven huilen in het bos en ik van mijn tranen jenever maak nu mijn boek geopend door jou ademt over het verlangen naar jouw torso het steigeren van jouw liefdeszwaard terwijl mijn weemoed snakt naar zuurstof bezweet in mijn eenzame zomerbed…
mobar9 juli 2017Lees meer >

regenpoeder

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
deze druppels twinkelen zacht, vallen omfloerst vanuit een roomgrijs niets uit evenwijdige ruimte zonder voor- of achterkant; dit is niet de tijd voor een besluit het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde, omarming zonder lichaam, dit is een blad- verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende lente, het glas dat mij doorziet is hard…
Iniduo8 augustus 2017Lees meer >

Vijf bomen voor een raam

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.790
Het zijn mijn broers en zussen die me trouw blijven, nooit vloeken, elke dag een bos bloemen bezorgen. Het zijn mijn diepste gedachten over liefde, ontucht, glasheldere doorzichten naar morgen, de dood. Het zijn vijf namen die ik nooit zou kunnen vergeten. Vijf vingers en aan elke vinger een zegel van goud.…

Wreed.

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 905
Net een maand terug je laten inslapen - grenzenloos en sprakenloos Hete tranen biggelen ... schattebout wees toch niet boos. Opnieuw zwerfkat uit asiel gehaald; onschuldig dankbaar Ratje Doetje vertederend aanhankelijk jong speels dus reeds verwend katje.…

Lichting

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 449
kalmte heimwee is ontvankelijk voor zwijgende taal in het voorafgaande ligt ontwaken onze ontmoeting tekent zich aan horizon van stilte je spreekt over liefde dat is natuurlijk dwalen waar het hart spreekt van waarheid is laatste echo: trouw we stropen mouwen op om de ziel te laten spreken kom mee, dan lopen we nog eenmaal naar het bos…
mobar1 april 2018Lees meer >

mijn vosje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 749
Maar vosje, laten we elkaar ontmoeten, in een bos op een warme donderdag in mei ik streel je haren, kus je sproeten en leg je vossenhoofdje gerieflijk in m'n zij.…

Vasts

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 480
Maar al dat vervormt een keer, laat los, je lijf, je cellen in zand lossen ze ooit op in as, in bos, in mos, in luchten ooit En dan ineens is er een tros met vruchten geboorte, je kijkt verwonderd en zuigt je vast weer aan een warme borst jouw handje houdt een grote hand flink vast.…

stukjes tijd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
zijn ik kijk geschokt naar het jasje een bedrieglijk dun laagje dat als een kille bomjas mijn hart omsluit jij en ik wij dachten vroeger zelden aan de dood we bleven bij elkaar nu delen we de liefde in kleine stukjes tijd de hond blaft kwispelt hij wil hop zonder uitstel naar buiten rennen ruiken en poepen in het bos…
J.Bakx17 september 2019Lees meer >

Bitter en zuur als azijn

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
vroeg ontkurkt of hebben we gesnurkt daar waar we wakker moeten zijn dan zal het Bitter zijn oud en zuur als azijn Deze woorden ben ik niet vergeten - zij zweven als muziekakkoorden door mijn brein - - vele laatste zullen de eerste zijn - dus de volgende keer beter Gehaaid is de vos zijn woonplaats is het donkere bos…

Wanneer ons denken stopt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 399
Wanneer we de bomen in het bos weer zien. Zij denken niet maar weten alles. Door vensters tussen gedachten in schijnt een oeroud licht. Onze gedachten vallen als bladeren van onze volwassen bomen. Onze wortels blijven ons voeden. Onze stam blijft staan. Wanneer oude bomen ruisen. Wanneer de bladeren vallen. Wanneer ons denken stopt.…

Afkicken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 651
De woordenslaaf is hondsmoe, hij verlangt naar een woordenloos paradijs vol naakte Eva's in een bos bij Stroe, waar talloze borsten hem omringen, hij snakt naar avontuur, onwijs, als van een losgeslagen nar en continu dwaze liederen zingen, reizen als Pipo in een bontgekleurde huifkar.…

GRAZIE MILLE FIAT UNO !

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 581
We zwierven door een statig bos - fiere nazaten uit zeventienhonderd. De hond voorop, met dwarse stok. We hadden plezier. De vogels zongen. Het suizen der bomen maakte plaats voor de huiswaartskerende drommen: honger en haast, ronkend naast de koele lanen der oude warande. Ook wij raakten in een sprint.…
K.Bladzij27 september 2022Lees meer >

Nordstream

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
Op de bodem van de Baltische zee Zijn laatst twee gaspijpen zwaar beschadigd Sabotage blijkt en wie is er gegadigd Of huilt er in het bos met de wolven mee? Sikorski tweet:"Bedankt Amerika!…

Tot de receptie belt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
gezien en het smoezen vermaakt me al praat er niemand met mij En jij laat me weer wachten tot de receptie belt dat je er bent Dus zit ik hier maar wat voor me uit te kijken Ik ben het gewend, er is niets te zien aan de achterkant van het hotel en het wordt al donker Vroeger was je ongeduldig Mijn opmaak duurde jou te lang en je ging boos…
Zywa8 december 2022Lees meer >

Communicatief

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 399
wij wisten al heel lang van het bestaan van de groene plek in het bos met zomers de speciale kleuren van de bomen rondom het ultra zachte groen van het mos dat winters verdween maar zomers een mystieke aantrekkingskracht had voor iedereen die iets van en met liefde had of dit vroeger ook heeft meegemaakt zoals sprekende woorden…
wil melker15 januari 2023Lees meer >

Het anderhalfwereldspel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 678
waar flora en fauna spiritueel verdroogden zonder enig contact met de mens groeide de wereld van knuffels en troetelbeesten omdat liefde en warmte ook andere gezichten kent zoals de kabouters en dwaallichtjes boven het zwart water ven dieper in het bos de dansende elfjes bij maanlicht op het mos griekse mythen en sagen in latere…

Gevallen en toch ..........

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
Als ik boos ben, dan probeer ik kalm te blijven. Als ik succes heb, dan blijf ik bescheiden. Als ik verlies, dan probeer ik te leren van mijn nederlaag. Als ik win, dan deel ik mijn overwinning met anderen. Als ik faal, dan geef ik niet op. Maar blijf ik proberen, tot dat ik slaag.…

Mystieke ontmoeting

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Ergens in het stille bos koeren duiven, ik loop er in dichte mist gevangen, zie hoe ijspegels, die aan bomen hangen, zacht en weemoedig rinkelend wuiven. Bij het ven zie ik plots mijn vader staan, op het ijs liggen dode meeuwen, heel lichtjes begint het te sneeuwen, vader kijkt mij doordringend aan.…

Herenboer || Huishoudster

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
Oftewel Ommie en Huibert Zijn vrouw had hem een zoon gebaard Moest dat bekopen met de dood Hij heeft de oorlog toen verklaard Aan 't kind dat hij boos buitensloot De rijke herenboer vond Jans Een lieve, sterke boerenmeid Bereid om ritme en balans Te brengen in een zware tijd Twee kleintjes telde het gezin Zij, meid voor dag en nacht…

stilte die overblijft

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
alles heb ik gezegd maar niks was genoeg al kwam ’t uit m’n tenen de beloftes welke ik zou verdragen ik durfde niet te kijken hoe de tijd verstreek in draaiend verlangen woorden zonken in brak water klonken mat door de afstand tussen wensen onze mooie momenten bewaarde gesprekken maken mij nu boos omdat ik wil dat jij ook voelt…

Verloren stem

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 374
Zijn hart huilt stille in het bos, Wijl hij naar ’t onbereikbre smacht, Dan barst plots ’t noodweer los. De man haast zich naar ’t stille huis, De nachtegaal zwijgt, In zijn stille huis is niemand thuis.…

Zeewaardig verklaard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
." En later, met inpalmend gedreutel Zoekend in de bos naar de voordeursleutel: "Kom je nog een roman bij me lenen?" Voordat hij, tewatergelaten inenen Zijn maiden voyage voer — met man en muis…
Henk Jonker22 februari 2026Lees meer >

Een hele vette knipoog

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 289
IK ben een man, mens, levenspartner, ouderpartner van dochter Giulia, zanger, bedenker, vrijwilliger, schrijver, hartenkreter, smartenkreter: Jan Jacob Krediet Van den Bos pseudoniem Jean Fermate: 'HOEDOODENDANDAARNAMAALS' van veel van te veel van vies van voelen van voos vinden velen maar ik ken mezelve ik ben vooral een mens van…

In elkaar

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 123
Schrijven over mijn tuin toch lieflijk ‘t uitzicht ondanks het gele gras ‘t bos mooi en koel ondanks het lage water in de plas er eten in mijn koelkast was? Er een wij is, altijd wie ‘t ook zij!…
Ralameimaar2 augustus 2026Lees meer >

Morgen, bij dageraad

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 121
Ik ga door het bos, ik ga door de bergen. Ik kan niet langer zo ver van je wegblijven. Ik zal lopen met mijn blik gericht op mijn gedachten, Zonder iets daarbuiten te zien, zonder enig geluid te horen, Alleen, onbekend, met gebogen rug en gekruiste handen, Bedroefd, en de dag zal voor mij als de nacht zijn.…

Onschuldig kind.

hartenkreet
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.582
Je had per ongeluk je bed bevuild en werd gestraft door moeder boos te schande en te kijk gezet dat was de straf die moeder koos. Maar schat, jij was een kind nog van amper drie jaar oud dit beeld uit mijn herinnering het maakt me dagelijks nog koud.…
Moeke26 februari 2005Lees meer >

Toen ik 12 jaar was

gedicht
4.2 met 36 stemmen aantal keer bekeken 15.504
Wat bos was en weiland is nu bebouwd en bereden.…